Rise of the White Dragon การตื่นขึ้นของมังกรขาว - ตอนที่ 136

ตอนที่ 136: แม่อิมพ์ต่อสู้ – ตอนที่ 3

อิมพ์เกือบทั้งหมดตายไปแล้ว แม่อิมพ์โกรธจัด แต่ไม่สามารถต่อสู้กับลูเอน และอิงกริดได้

ลูเอน ไม่เสียเวลา เขาใช้พลัง Qi เพื่อทำการกระโดดในอากาศและเดินไปหาแม่อิมพ์ ซึ่งรู้สึกประหลาดใจกับสิ่งที่เธอเห็น เธอโยนน้ำสีเขียวใส่ ลูเอน แต่ ลูเอน นั้นเร็วมากและหลบได้อย่างเชี่ยวชาญ ทันทีที่เขาเข้าใกล้เธอ มือซ้ายของ ลูเอน ซึ่งคล้ายกับกรงเล็บของมังกรขาว ข้ามผ่านหัวของแม่อิมพ์แล้วผ่าสมองของเธอ เขาฆ่าแม่อิมพ์ที่กรีดร้องไม่หยุดและกวนน้ำสีเขียวด้วย ร่างกายอันยิ่งใหญ่ของเธอ

ร่างของแม่อิมพ์ตกลงไปในทะเลสาบสีเขียว และ ลูเอน ใช้การกระโดดด้วยพลัง Qi นั้นกระโดดข้ามน้ำ เพื่อหลีกเลี่ยงน้ำสีเขียวและหยุดข้างๆ อิงกริด

“เสร็จแล้วเหรอ ง่ายจัง!?” อิงกริด รู้สึกประหลาดใจ แต่ไม่นานเธอก็ถามเขาว่า “เราจะกลับตอนนี้เลยไหม”

“ไม่ ฉันยังต้องการร่างกายของเธอ” ลูเอน กล่าวขณะสร้างบางอย่างเช่นอวนจับปลาด้วยพลัง Qi ของเขา เขาเหวี่ยงมันไปทางแม่อิมพ์และเริ่มดึง

หลังจากดึงร่างของแม่อิมพ์ด้วยอวนแล้ว ไม่เพียงแต่ลากร่างกายของเธอเท่านั้น แต่ยังมีไข่บางส่วนมาด้วย ลูเอน สนใจไข่เหล่านี้และหลังจากลากแม่อิมพ์ออกจากทะเลสาบ เขาก็โยนตาข่ายพลัง Qi อีกครั้งและหยิบไข่อีก 10 ฟอง รวมเป็น 14 ฟอง

“ลูเอน ทำไมคุณถึงเอาไข่ไปด้วยล่ะ” อิงกริด ถามด้วยความสงสัย

“ผมตั้งใจจะทำอาหารและกินมัน” ลูเอน ตอบ

“น่าขยะแขยงน่า พวกมันเป็นไข่ของแม่อิมพ์นี่ แล้วกินไข่พวกนี้มันปลอดภัยมั้ย? ไม่มีพิษหรือสารพิษเหรอ?” อิงกริด ถามด้วยความเป็นห่วงจริงๆ เพราะเธอไม่เคยกินอะไรแบบนี้มาก่อน และเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอจะกินมันได้หรือไม่

“ในกรณีปกติ ใช่ แต่ผมมีพลัง Qi เชิงลบ ผมสามารถกำจัดสิ่งเจือปนทั้งหมดได้ตราบใดที่ผมสามารถตรวจจับมันได้” ลูเอน กล่าว “แน่นอน ผมไม่สามารถชำระทุกอย่างให้บริสุทธิ์ได้ ผมยังชำระให้หมดจดไม่ได้  เพราะสิ่งเจือปนในบางจุดในร่างกายของมัน โดยเฉพาะไขกระดูก ซึ่งยากที่สุดในการชำระ”

อิงกริดขมวดคิ้วและถาม “แม้แต่เนื้อมอนสเตอร์ก็ยังกินได้?”

“ใช่ เมื่อก่อนผมไม่แข็งแกร่งพอที่จะชำระมันในระยะเวลาอันสั้น แต่ตอนนี้ผมแข็งแกร่งพอแล้ว” ลูเอน ตอบ

“การกินเนื้อและไข่จากสัตว์ประหลาด เราจะแข็งแกร่งขึ้นเร็วขึ้นด้วยนะ” ลูเอน อธิบายก่อนที่อิงกริดจะถาม

“นี่คือเหตุผลที่ฉันรู้สึกว่าคุณแข็งแกร่งขึ้นใช่ไหม?” อิงกริดถาม

“แน่นอน ผมจะให้คุณลองเช่นกัน” ลูเอน กล่าวขณะแยกชิ้นส่วนแม่อิมพ์ออก “ตอนนี้พวกเราทำในส่วนของที่นี่เสร็จแล้ว กลับไปที่ถ้ำกัน จากนั้นผมจะทำไข่ต้มและเนื้อจากสัตว์ประหลาดที่ผมได้เก็บไว้ในถ้ำ”

“ตกลงค่ะ” อิงกริด ไม่ได้พูดต่อ อีกไม่กี่นาทีถัดมา เธอเห็นลูเอนทำบางอย่าง ขณะที่เขาแยกชิ้นส่วนอิมพ์

ลูเอนได้นำกระเป๋าเดินทางบางส่วนมาไว้ในวงแหวนเก็บของที่อิงกริดนำมาด้วย อิงกริดเริ่มเก็บกระดูกที่แยกชิ้นส่วนของอิมพ์ เธอยังหยิบหม้อเลือดไปวางไว้ในพื้นที่บนวงแหวนจัดเก็บ

เนื่องจากปริมาณเลือดที่แม่อิมพ์มี ลูเอนจึงกลั่นเลือดตรงจุดนั้นเพื่อให้ใส่ลงในหม้อได้ เลือดที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นสีเขียวเข้ม ตอนนี้กลายเป็นสีเขียวใส ดูเหมือนของเหลวหนืด แต่ในขณะเดียวกันก็มีค่า

เมื่อเวลาผ่านไป อิงกริดสังเกตว่ามีมอนสเตอร์บางตัวปรากฏตัวขึ้น เนื่องจากกลิ่นของเลือด แต่พวกมันก็ดูอยากรู้อยากเห็นและตกใจกับบางสิ่งบางอย่างและวิ่งหนีไป

“ผมทำเสร็จแล้ว” ลูเอน พูดพร้อมเก็บทุกอย่างที่เขารื้อไว้ ส่วนใหญ่แม่อิมพ์ ซึ่งเป็นยักษ์ ต้องการกระเป๋าเดินทางมากกว่า 1 ใบเพื่อเก็บชิ้นส่วนที่แยกออกมาจากมัน ลูเอนจึงกล่าวว่า “กลับถ้ำกันเถอะ”

“ได้ค่ะ” อิงกริดช่วยถือกระเป๋า

เมื่อพวกเขามาถึงถ้ำ พูห์ก็สัมผัสได้ถึงการปรากฏตัวของพวกเขาและออกมาหาพวกเขา บางทีเขาอาจจะรู้สึกโดดเดี่ยวมาตลอด เพราะช่วงเวลาที่เขาเห็นลูเอนและอิงกริด หมีตัวนั้นก็ดูมีความสุขมากและเริ่มวิ่งวนไปรอบๆ ทั้งคู่

“พูห์ รู้สึกเหงาไหม” อิงกริด วางกระเป๋าลงบนพื้นและเอามือทั้งสองข้างถูหน้าหมีสีน้ำตาลพร้อมกับยิ้มอย่างอ่อนโยน

ดูเหมือนพูห์จะชอบเธอมาก

“ฉันจะไปเก็บของพวกนี้ และฉันจะเตรียมของกินไว้ให้” ลูเอน เข้าไปในถ้ำ

อิงกริด หยิบถุงขึ้นมาจากพื้นแล้วอุ้มเข้าไปในถ้ำ

“รอที่นี่ ฉันจะไปเอาของที่บ้านและพาแม่ของฉัน คริสตินา และคาธารีน่า กลับมา” พูดจบลูเอน ก็เดินออกไป

ครู่ต่อมา…

“ลูเอน พี่แน่ใจหรือว่าเรากำลังจะไปทำบาร์บีคิวในมิติอื่นและกินเนื้อมอนสเตอร์ นี่มันปลอดภัยจริงๆ เหรอ?” คาธารีน่า ถามอย่างสงสัย

“แน่นอน ถ้าฉันบอกว่าใช่ มันก็ใช่” ลูเอน กล่าว

“ถ้าพี่พูดอย่างนั้นล่ะก็~” คาธารีน่า รู้ว่ามันไม่มีประโยชน์ที่จะเถียงกับ ลูเอน และรู้ว่าเขาแค่ต้องการยั่วยุเธอ ดังนั้นเธอจึงเลือกที่จะเงียบ

“ลูเอน การกินเนื้อมอนสเตอร์จะมีประสิทธิภาพเพียงใด?” ไมร่าถามเมื่อมองมาที่เขา

ลูเอน ตอบว่า “เพียงพอที่จะเพิ่มความแข็งแกร่งของแม่ที่ความเร็วสูงกว่า เมื่อแม่ฝึกตามปกติ”

“พี่ใหญ่ นั่นคือหมีที่พี่ทำให้เชื่องใช่หรือไม่” คริสตินาชี้ไปที่หมีสีน้ำตาลย์ด้วยดวงตาที่เปล่งประกายราวกับดวงดาว ถ้าไม่ใช่เพราะเธอกลัว เธอคงจะวิ่งขึ้นไปเล่นกับหมีสีน้ำตาลตัวใหญ่

“ใช่ เธอไปเล่นกับมันได้ มันจะไม่ทำร้ายเธอหรอก… ใช่ไหม?” ลูเอน มองไปที่พูห์ และเห็นมันพยักหน้าเป็นคำตอบ

ระหว่างที่คริสตินาและคาธารีน่า ไปเล่นกับพูห์ ลูเอน ก็เข้าไปในถ้ำพร้อมกับเครื่องครัวหลายอย่าง ส่วนใหญ่เป็นหม้อขนาดใหญ่สำหรับทำไข่

“ให้แม่ของลูกช่วยสิ ลูกแค่สนใจเรื่องการทำให้เนื้อและไข่บริสุทธิ์อย่างที่บอกก่อนก็พอ” ไมร่าก้าวไปข้างหน้าและเริ่มเตรียมบาร์บีคิว เธอทำได้ดีกว่าลูเอน ที่ทำเช่นนั้น

ลูเอน ไม่ขัดขืนและเริ่มชำระล้างเนื้อและไข่ให้บริสุทธิ์แล้วส่งให้ไมร่า ซึ่งกำลังเตรียมวัตุดิบ เธอยังนำเครื่องเทศมาและเริ่มปรุงรสเนื้อแล้ววางบนไม้เสียบบาร์บีคิวแล้วเริ่มย่าง ไข่อยู่ในหม้อใบใหญ่ และวางตะแกรงใหม่ที่ทำจากกระดูกเพื่อต้มน้ำแล้วปรุงไข่

“เอ่อ เธอคือแม่ของเราใช่ไหมเหรอ?” ลูเอน เห็นพูห์มองมาที่ไมร่า ลูเอนจึงถามมัน พลางตอบว่า “ใช่ เธอเป็นแม่ของเรา เธอดูเด็ก ไม่ ฉันไม่รับเลี้ยง ที่จริงแล้วเธอเป็นแม่ของฉันน่ะ”

ทุกคนมองที่ ลูเอน แปลก ๆ เพราะมีเพียงเขาเท่านั้นที่เข้าใจสิ่งที่พูห์พูด

“ลูเอน คุยกับสัตว์ได้เหรอ” คริสตินารู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

“ไม่ใช่ทุกตัว แต่มีเพียงไม่กี่ตัว ที่ฉลาดพอที่จะคิดและพูดได้ บางตัวสามารถพูดได้เฉพาะเรื่องง่ายๆ อย่างเช่น ‘ฉันอยากกิน อยากจะอึ’ เป็นต้น” ลูเอน อธิบาย

“หืมๆ มันคิดว่าฉันเด็กเกินไปเหรอ?” ไมร่าอดไม่ได้ที่จะมีความสุขกับคำชมของพูห์

“เฮ้ นายกำลังพยายามจะเกลี้ยกล่อมแม่ฉันเหรอ?” คาธารีน่า มองไปที่หมีสีน้ำตาลอย่างผิดปกติ

พูห์ส่ายหัวปฏิเสธ และลูเอน ก็แปลสิ่งที่เขาพูด “เขาบอกว่าเขาคิดว่าเธอสวย แต่สายพันธุ์ต่างกัน มันเหมือนกับการมองอย่างเพลิดเพลินกับดอกไม้ที่สวยงาม แต่เขาไม่อยากแต่งงานกับดอกไม้”

“เขาพูดแบบนั้นจริงๆเหรอ?” คาธารีน่า รู้สึกแปลกและสงสัยว่าพูห์ได้พูดไปหมดแล้วจริงๆ

“ใช่ ฉันจะโกหกทำไม” ลูเอน พูดอย่างไม่ใส่ใจและยังคงตัดเนื้อและทำให้บริสุทธิ์ต่อไป