POWER AND WEALTH (พลังและความมั่งคั่ง) - ตอนที่ 629 กระอักเลือด

EP 629 กระอักเลือด

ยามบ่าย.

หวางจื้อหลงกําลังคุยกับหวางถิงถิงในสํานักงาน

“…จ่าได้ไหม”

“จําได้ค่ะ แค่พูดคําว่าหนูปวดหัวมากตอนที่ถูกทําร้าย”

“จ๋าไว้ว่าการตรวจศีระษะนั้นมีรายละเอียดเยอะมาก ลูกจะต้องยืนยัว่าลูกปวดหัวจริงๆ” “รู้แล้วพ่อ แล้วหนูกับเพื่อนของหนู ตอนนี้โอเคกันไหมค่ะ ”

“ตอนนี้ทําอะไรไม่ได้มาก ตอนนี้ลูกอาจได้รับการลดหย่อนโทษได้ แต่ลูกเองก็อาจจะถูกไล่ออกได้เหมือนกัน พ่อบอกแลยนะว่า ถ้าลูกบอกพ่อก่อนสักนิด เกี่ยวกับเรื่องนี้ เรื่องมันจะไม่ปาน หลายมาถึงจุดนี้…”,

“หนูเข้าใจแล้วค่ะ มันจะไม่มีครั้งหน้า”

“เอาล่ะมันดีที่สุดแล้ว เราไปทานข้าวกันดีกว่า” ระหว่าง

สิบนาทีหวางจื้อหลงคุยกับลูกสาวหลายเรื่อง เพื่อสั่งเธอเธอให้เธอให้การกับตํารวจอย่างไร

เพราะดูจากหลักฐานแล้วพบว่าลูกสาวของหวางจื้อหลงนั้นคงต้องทําร้ายหยูเซียวเซียวก่อนแน่ๆ?

แต่ที่น่าแปลกใจคือเมื่อหวางถิงถิงกระทําผิดจริงทําไมไม่ว่าไปตามผิด ทําไมต้องมาทําร้าย

ลูกสาวของเขาด้วย? ดังนั้นหวางจื้อหลงไม่ได้ต้องการเพียงมาแก้ต่างแทนลูกสาวเพียงเท่านั้น

เขายังไม่ยินยอมจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้หยูเซียวเซียว อีกทั้งเขาจะไม่ยอมปล่อยให้ลูกสาวโดนลงโทษอย่างแน่นอน เขาพยายามจะหั่นเหคดีนี้ให้เป็นไปในทิศทางอื่น ซึ่งหมายความว่าหวางจื้อ

หลงพยายามจะเล่นตุกติกในการให้การในครั้งนี้เช่นกัน โดยใช้เหตุผมที่ดงซูบินนั้นเข้ามาทําร้ายหวางถิงถิง เขาต้องการโยนความผิดให้กับดงซูบิน ให้ผู้คนรู้ว่าหวางถงถิง เป็นเหยื่อ ไม่ใช่ผู้กระทําความผิด ด้วยวิธีนี้ผลกระทบต่อหวางถิงถิงและชื่อเสียงไม่ดีของหวางจื้อหลงก็จะทุเลาลงมาบ้าง

แต่เมื่อหวางจื้อหลงคิดมาถึงตอนนี้ เขาก็เข้าใจว่าดงซูบินตอนนี้น่าจะถูกจับกุมอยู่ที่สํานักงานตํารวจแล้ว ในขณะที่เขากําลังจะพาลูกสาวออกไปทานอาหารเย็น ก็มีข่าวที่น่าตกใจมาถึงเขา

ผลการตัดสินของหวางถิงถิงออกมาแล้ว!

การประชุมใหญ่ของโรงเรียน ผู้อํานวยการโรงเรียนได้ลงนามตามคําสั่งให้มีการถอนสิทธิ์การเป็นนักเรียนของหวางถิงถิงและเพื่อนออกจากโรงเรียน!

ปฏิกิริยาแรกของหวางจื้อหลงคือ “คุณล้อเล่นกับฉันเหรอ?”

หวางถิงถิงก็ตะลึง เธอไม่อยากเชื่อ พ่อของเธอเป็นหมายเลขหนึ่งในสํานักการศึกษา มีคนกล้าไล่เธอออกโดยไม่แจ้งพ่อของเธอก่อน?
เป็นไปไม่ได้!

ใครกันที่กล้าขนาดนั้น? ?

ผลลัพธ์ของการลงโทษของ หวางถิงถิงแพร่กระจายในโรงเรียนทีละคน และนักเรียนหลายคนก็จ้องมองอยู่ ไล่ออก ลูกสาว ผู้อํานวยการสํานักศึกษาธิการ? ทางโรงเรียนต้องบ้าไปแล้วแน่? ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้าไปแล้ว? ถึงจะเป็นการตัดสินใจของผู้อํานวยการโรงเรียนเพียงคนเดียว แต่การไล่ออกก็ต้องผ่านคณะกรรมการกิจการโรงเรียนของโรงเรียนผู้บริหารโรงเรียนนั้นเป็นบ้ากันหมด? อย่างไรก็ตาม ครูและผู้บริหารโรงเรียนหลายคนยังคงนิ่ง แม้แต่ครูประจําชั้น ซึ่งถูกดงซูบินทําร้ายเองก็ตาม เขาก็แสดงท่าทีแข็งกระด้างหลังจากได้ยินข่าว แต่ก็ไม่แปลกใจมาก เพราะหลายคนรู้ดีว่าคนที่หวางจื้อหลงไปมีเรื่องด้วยนั้นไม่ใช่คนธรรมดา ทุกคนคุ้นเคยกับสไตล์ของดง

ซูบินมานานแล้ว มีเพียงพวกคนที่มาทํางานใหม่อย่างหวางจื้อหลงเท่านั้นที่ไม่รู้ว่าทําไมเหล่ยจื้อ และเสี่ยวฟางก็ดูตื่นตระหนกและรีบไปพบกับหวางจื้อหลงพร้อมด้วยพ่อกับแม่ของพวกเขา

“ลุงหวาง! เราถูกไล่ออกได้ยังไง?”

กัน?”

“ถิงถิง! เกิดอะไรขึ้น?”

หวางถิงถิงเองเธอด็ดูกังวลใจ “พ่อ! ทําไมพวกนั้นถึงทํากับเราเช่นนี้! พวกเขาไล่เราออกท่าไม

หวางจื้อหลงตกใจพร้อมกับโมโหไปด้วยในเวลาเดียวกัน ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดง เขาเองยังไม่เข้าใจข้อเท็จจริงที่ลูกสาวถูกไล่ออกจากโรงเรียน ทําไมมันถึงเกิดเรื่องเหล่านี้ขึ้นมา? พวกนั้นไม่มีความเกรงใจกันเลยอย่างงั้นหรอ? นี้คือท่าทีของผู้อํานวยการโรงเรียนเขาไม่ แม้แต่จะสนใจคําแนะนําของหวางจื้อหลงเลย อีกทั้งยังไปเชื่อคําพูดของดงซูบินอีก? นี่มันเกิดบ้า

อะไรกันขึ้นเนี่ย? คิดจะแข็งข้อกับฉันอย่างงั้นหรอ?

ตั้งแต่หวางจือหลงเข้ารับตําแหน่ง เขาไม่มีเวลาติดต่อกับผู้อ่านวยการโรงเรียนและผู้บริหาร

โรงเรียนของมัธยมหยานไทเลยในมุมมองของหวางจื้อหลงเองเขาไม่คิดว่าผู้อํานวยการโรงเรียนจะทําเช่นนี้กับเขา!

หวางจื้อหลงนั้นโกรธมาก แต่เขารู้ดีว่าเขาเองก็พบผู้อํานวยการโรงเรียนหยานไทเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

ซึ่งนั้นเป็นการพบกันในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับหวางถิงถิง

ทันทีที่หวางจื้อหลงเขามาพบผู้อํานวยการโรงเรียนอีกครั้ง เขาก็ดุว่า “คุณกําลังทําอะไร! ฉันได้ยินสิ่งที่คุณขัดคําสั่งฉัน! ใครบอกคุณให้คุณไล่หวางถิงถิงออกไป? ห่ะ? เรื่องนี้จะต้องมีค่าอธิบาย!”

ผู้อําานวยการโรงเรียนเองก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ

ในฐานะผู้อํานวยการสํานักการศึกษา หวางจื้อหลงนั้นไม่สามารถปกป้องลูกสาวของตัวเองได้ มันจะกลายเป็นเรื่องน่าอับอายขายขี้หน้าของเขา หวางจื้อหลงหงุดหงิดเล็กน้อย เขาไม่เข้าใจว่าผู้อํานวยการโรงเรียนเอาความคิดนี้มาจากไหน และยังกล้าท้าทายอํานาจของเขาอย่างเปิดเผยเช่นนี้! นี้มันคงจะบ้าไปมากๆแล้ว?

ตอนนี้หวางจื่อหลงก็ยังโวยวายต่อไป

ไม่นานหลังจากนั้นหวางจื้อหลงก็เหนื่อยกับการตําหนิและจ้องมาที่เขาอย่างเย็นชา

เมื่อผู้อําานวยการโรงเรียนเห็นสิ่งนี้ เขาพูดอย่างขมขื่น: “ผู้อํานวยการหวาง ผมยังคิดว่าหวางถิงถิงและนักเรียนสองสามคนถูกลงโทษอย่างรุนแรงเล็กน้อย เราเองได้อธิบายเรื่องนี้ไปแล้ว อย่าตระหนกเลย เป็นคําสั่งของหัวหน้าเขต ทําได้แค่ ฉันมีมือผิดและลูกหนี้ ไม่ใช่ว่าผมไม่ไว้หน้าคุณ แต่มันมันเป็นแรงกดดันจากเบื้องบนและผมต้องท่ามันดูเหมือนผู้อํานวยการโรงเรียนจะดูรําคาญเล็กน้อย เขาเตือนหวางจื้อหลงล่วงหน้าและประสานงานกับตํารวจจากสถานีตํารวจ ในที่สุดพวกเขาก็ปล่อยคดีของดงซูบินและทําให้เขาถอยกลับ ถ้าหวางจื้อหลงยอมรับแล้วอย่างไร เขายังคงเป็นแบบนี้ได้ไหม?

แต่ผลลัพธ์?

หวางจื้อหลง ยังคงปฏิเสธที่จะตกลง!

คุณต้องรู้ว่าสาเหตุของเหตุการณ์นี้เป็นเพราะหวางถิงถิงรังแกหยูเซียวเซียวอีกทั้งหวางจือหลงเป็นคนที่กระตุ้นเหตุการณ์ก่อน แต่ในท้ายที่สุด คุณยังคงยืนกรานที่จะไม่ยอมรับผิด? ไม่เพียงแต่คุณปฏิเสธว่าลูกสาวของคุณมีความรับผิดชอบ แต่ยังทําให้หยูเซียวเซียวได้รับความผิด อีกอย่างงั้น มันสมควรแล้วหรอ? ไม่น่าแปลกที่ดงซูบินจะไม่ยอมนิ่งเฉยในเรื่องนี้? แล้วตอนนี้จะ โทษใครได้! ใครกันที่จะไม่รู้จักวีรกรรมของชายที่ชื่อว่าดงซูบินในมณฑลหยานไท่จริงไหม! ผู้อ่านวยการโรงเรียนเองก็เชื่อว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้ต้นเหตุทั้งหมดก็คือหวางจือหลงไม่ยอมรับความผิดตั้งแต่แรกและไม่ยอมรับข้อเสนอของดงซูบิน ถ้าเขาเลือกที่จะยอมตั้งแต่ตอนนั้น

เหตุการณ์คงไม่รุนแรงขนาดนี้

หวางจื้อหลงบูดบึ้ง “คําอธิบายข้างต้น?”

“ใช่” ผู้อํานวยการโรเรียน ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็หยุดพูด

หวางจื้อหลงเองก็ไม่กล้าที่จะโต้เถียงตอ และเขารู้ว่าอาจมีคนเข้ามาแทรกแซง ดูเหมือนเขาจะใจเย็นลงเล็กน้อย และทุกคนก็สงบลง
เข้าแทรกแซงในอําเภอ?

ทําไม? บางคนไม่เข้าใจฉัน? ต้องการที่จะย้ายฉัน?

แต่หวางจื้อหลงรู้ว่างานของเขายังไม่เสร็จสิ้นและเขาไม่เข้าใจว่าการกระทําของเขาทําให้ใครไม่พอใจนอกจาก ดงซูบินที่ได้ออกจากเมืองหยานไทไปแล้ว?

เป็นไปไม่ได้!

เขาเป็นถึงผู้บริหารสูงของเมืองหยานไทแต่ทําไมเขาถึงต้องพ่ายแพ้กับคนที่ออกจากตําแหน่งที่เมืองหยานไทไปลแว้?

เรื่องนี้ดงซูบินและหวางจื้อหลงเป็นเหมือนการเล่นเกมกระดาน ที่มีอัตราเดิมพัน 50/50 แต่ทําไมพวกผู้บริหารสูงกําาหนดเป้าหมายมาที่หวางจือหลง ได้อย่างไร? ? ?
”
ผู้อํานวยการโรงเรียนเหลือบมองเขา “…ผู้อํานวยการหวง คุณไม่รู้จริงๆหรือ”

หวางจื้อหลงตะลึง: “อะไรนะ” “หยูเซียวเซียวเป็นลูกบุญธรรมของผู้อํานวยการซูบิน”

“ฉันรู้! แล้วยังไงล่ะ?”

ผู้อําานวยการโรงเรียนมองไปที่หวางจือหลง ดูเหมือนเขาจะไม่เข้าใจอะไรเลยเลยและอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างขมขื่น”ผู้อํานวยการซูบินและท่านนากยเทศมนตรีเสี่ยวกําลังจะแต่งงานในไม่ช้า”

หือ?

หวางจ๋อหลง

อ้าปากค้างและเกือบจะล้มลงบนโต๊ะ! ดงซูบิน และนายกเทศมนตรีเสี่ยวหลานเป็นคู่รักกัน!?

ดังนั้น หยูเซียวเซียว ก็จะอยู่ในฐานะของลูกบุญธรรมของทั้งผู้อํานวยการซูบินและนายกเทศมนตรีเสี่ยวหลาน? เรื่องนี้ก็น่าจะสมเหตุสมผลมากพอแล้ว

ดูเหมือนทุกอย่างจะกระจ่างขึ้นมาทันที!

หวางจื้อหลงเกือบ อาเจียนเป็นเลือด เขาเพิ่งเข้าใจเรื่องทั้งหมดในตอนนี้!!