POWER AND WEALTH (พลังและความมั่งคั่ง) - ตอนที่ 623 โทรเรียกตํารวจ!
EP 623 โทรเรียกตํารวจ!
เสียงตะโกนของดงซูบินนั้นก้องกังวานไปทั่วห้องเรียน
รู้สึกดีไหม? แน่นอนว่าคนรู้สึกอึดอัดสินะที่เป็นคนโดนรังแกบ้าง! ไม่มีใครรู้สึกดี! แต่เห็นได้ชัดว่าหวางถิงถิงที่เคยทําตัวหยิ่งผยองในตอนนี้เมื่อได้รับบทเรียนจากดงซูบินก็ยังดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้รู้สึกเกิดความสํานักขึ้นมาเลยด้วยซ้ํา เธอจับใบหน้าที่บวมของเธอและชี้ไปที่หน้าของดงซูบิน และพูดว่า: “เดี๋ยวก่อนเถอะ! ถ้าแก่คิดว่าแก่แน่มาล่ะก็
แกอย่าหนีละกัน รอก่อนเถอะ หลังจากนั้นเขาหันไปมองผู้หญิงคนหนึ่งในชั้นเรียนเดียวกันและยื่นมือออกมา: “ส่งโทรศัพท์มาให้ฉัน!” หญิงสาวในชั้นเรียนเดียวกันอาจเคยถูกหวางถึงถึงรังแกมาก่อนและเธอกลัว
ที่จะได้ยินคําพูดนั้นและยื่นโทรศัพท์ให้ในทันที หวางถิงถิงที่อยู่ในอารมณ์โกรธก็เริ่มกดเบอร์โทรศัพท์ก่อนที่จะโทรหาพ่อของเธอ “พ่อ! มาหาหนูหน่อย! รีบมาเลยนะคะ!”
ดูเหมือนเธอเองก็จะทําเป็นร้องไห่ใส่โทรศัพท์ด้วย
หลังจากวางสายแล้วสีหน้าของหวางถิงถิงเองก็ดูเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด เธอปาดน้ําตา
และจ้องไปที่หยูเซียวเซียวด้วยสายตาที่อาฆาตแค้น “หยูเซียวเซียว! เธอตายแน่!”
ดวงตาของหยูเซียวเซียวกลายเป็นสีแดงและเธอก็รีบพิงดงซูบินด้วยความกลัว
“ฮ่า เธอยังกล้ามาขู่หยูเซียวเซียวอยู่อีกหรอ?” ดงซูบินจับมือเล็ก ๆ ของเซียวเซียวไว้แน่น “เอาล่ะ ฉันเองก็อยากเห็นเหมือนกันว่าเธอจะใช้วิธีอะไรต่อไป!”
“อย่าหนีล่ะกัน! เพียงแค่รออยู่ตรงนี้!”หวางถิงถิงพูดอย่างขมขื่น
ดงซูบินยิ้มและพูดว่า “ได้ ฉันจะรอ ต่อให้เธอไม่โทรหาหวางจื้อหลง ฉันก็กะจะไปหาเขาอยู่แล้ว!”
ครูประจําชั้นที่ถูกทุบชกยังแอบหยิบมือถือขึ้นมาก่อนที่เขาจะโทรหาตํารวจ “เฮ้ ใช่ สถานีตํารวจเฉิงกวนใช่ไหม ผมเป็นครูที่โรงเรียนมัธยมหยานไท มีคนบุกเข้าไปในโรงเรียนและทําร้าย นักเรียนของเราช่วยส่งคนมาที่นี้ที่!”
ดงซูบินเองก็เห็นสิ่งที่ครูประจําชั้นคนนั้นทํา แต่ดงซูบินก็ไม่ได้หยุดเขา หลังจากที่วางสาย เขาพูดกับครูประจําชั้นทันทีว่า: “พ่อแม่ของหวางถิงถิงกําลังจะมาถึงไหนๆก็ไหนแล้วก็เรียกพ่อแม่ของเด็กที่ชื่อเหล่ยจือ กับเสี่ยวฟางมาด้วยเลยที่เดียวเรื่องจะได้จบๆ! และอาจารย์ใหญ่ของที่นี้ด้วย เรียกกันมาให้หมด เรียกมา! พวกปอราซิสพวกนนี้ หยูเซียวเซียวของฉันมาที่นี่เพื่อมาเรียน ไม่ใช่มาเป็นกระสอบทรายให้คนอื่นทุบตี แต่นี้ที่กลับให้สิ่งเหล่านั้นไม่ได้ ถึงแม้ฉันจะไม่ได้มีอํานาจที่นี้และฉันจะจบเรื่องนี้ในวันนี้! เพราะแม้แต่นักเรียนพวกแกยังดูแลไม่ได้เลย ! และที่นี้จะมีคุณค่าอะไรให้ควรรักษาไว้!
ครูประจําชั้นทําหน้าบูดบึ้ง และพูดในใจว่า ชายหนุ่มคนนี้ดูไม่กลัวอะไรเลย? จริงๆแล้วไม่ต้องถึงพวกผู้ปกครองหรืออาจารย์ใหญ่หรอก แค่ผู้อํานวยหวางคนเดียวแกก็ไม่รอดแล้ว และตํารวจจะไม่ปล่อยแกไว้แน่! ดูเหมือนครูประจําชั้นคนนี้จะรังเกียดงซูบินจริงๆ ต่อหน้านักเรียนจํานวนมาก
เขาถูกชายหนุ่มที่อายุน้อยกว่าเขาต่อยท้อง และดูเหมือนหมัดของชายหนุ่มคนนั้นก็ดูเหมือนจะหนักมากด้วย ตอนนี้เขายังเป็นตะคริวอยู่เลย!
“เซียวเซียวไปเถอะ” ดงซูบินดึงเธอ
เสี่ยวฟางปาดเลือดออกจากใบหน้าโดยคิดว่าดงซูบินกําลังจะหนี “แกจะไปไหนนะ แกไม่มีสิทธิไปไหนทั้งนั้น!”
เหล่ยจื้อก็ดูเหมือนจะกล้ามาขึ้นเมื่อได้ยินว่าพ่อของหวงถิงถิงและ ตํารวจกําลังมา
ดงซูบินเริ่มหัวเราเยาะออกมา “ฉันไม่ได้ไปไหนหรอก ฉันเพียงแค่จะพากตัวหยูเซียวไปทําแผลเพียงเท่านั้น! เรื่องนี้มันยังไม่จบง่ายๆหรอก! ฉันจะปักหลักรอผู้ปกครองของพวกเธออยู่ที่ห้องพยาบาล!”ดูเหมือนว่าอารมณ์โกรธของดงซูบินนั้นจะดูไม่ลดลงเลย แน่นอนเขาจะไม่ปล่อยเรื่องนี่ให้มันผ่านไปง่ายๆอย่างแน่นอน!
ทันที่ที่เขาเดินมาถึงห้องพยาบาลที่อยู่สุดป้ายทางของอาคาร
ประตูถูกเปิดออก แต่ไม่มีใครอยู่ข้างใน
หลังจากที่ดงซูบินดึงหยูเซียวเซียวเข้ามา เขาก็ปิดประตูในทันที เขาเองก็เห็นใบหน้าที่ดูเศร้าของหยูเซียวเซียว นั่งบนเก้าอี้ด้านหลัง หันซ้ายหันขวา และพบกล่องยาแบบพกพา และหยิบแอลกอฮอล์ น้ําเกลือ และอุปกรณ์ทําแผลเบื้องต้นออกมานั่งยอง ๆ ต่อหน้าหยูเซียวเซียวเช็ด แผลบนใบหน้าของเธอ “ท่าได้ดีอย่าขยับ” ดงซูบินกล่าวอย่างอบอุ่น
ๆ
“เจ็บไหม?” ดงซูบินให้ทายาให้กับหยูเหมยเซียวอย่างเบามือ “บอกฉันได้นะถ้าเธอเจ็บ” หยูเซียวเซียวยิ้มอย่างอ่อนหวาน “หนูไม่เจ็บเลย ขอบคุณคุณลุงมากค่ะ ที่มาช่วยหนู”
ดงซูบินเองก็ยิ้มออกมา: “ไม่ต้องพูดอย่างงั้นหรอก จริงๆฉันพึงจะรู้เรื่องนี้ก่อนที่ฉันจะกลับไปที่หนานฉางด้วยซ้ํา, ถ้าฉันปล่อยไว้โดยไม่ทําอะไรเลย ก็จะมีคนมาแกล้งเธออยู่ตลอดจริงไหมเซียวเซียว?”
หยูเซียวเซียวยิ้มและส่ายหัวของเธอ ‘คุณลุงดีกับหนูมากๆเลยค่ะ”
อยู่ดีๆหยูเซียวเซียวก็แสดงสีหน้ากังวลออกมา: “แล้เรื่องตํารวจ…”
ดงซูบิน พูดอย่างไม่พอใจ: “กลัวตํารวจจะมาจับฉันหรอ ไม่เป็นไร ถ้าพวกเขาต้องการจับก็ปล่อยให้จับ ลุงของหยูเซียวเซียวกลัวที่ไหนกันล่ะ”
ห้านาทีต่อมา
ที่โรงเรียนมัธยมหยานไทรถตํารวจสองคันเปิดเสียงไซเรนดังเข้ามา
ผู้ปกครองนักเรียนคนหนึ่งอาละวาดทําร้ายนักเรียนคนอื่น เหตุการณ์นี้ไม่ใช้เรื่องเล็ก สถานีตํารวจเฉิงกวนดูจะเอาจริงเอาจังกับเรื่องนี้ และส่งรถตํารวจ 2 คันและตํารวจ 5 นายไปจัดการทันทีที่รถหยุด ตํารวจก็ลงจากรถทีละคน
ครูประจําชั้นเดินออกไปทักทายเขาจากอาคารสํานักงาน “คุณตํารวจ!”
“คุณเป็นคนแจ้งความคดีนี้ใช่ไหม?” เฉียนตงหลี่ซึ่งเป็นหัวหน้าตํารวจเป็นผู้ถาม: “คนๆนั้นอยู่ที่ไหน”
ครูประจําชั้น ชี้ขึ้นชั้นบนอย่างโกรธเคือง อยู่บนชั้นสอง! ห้องพยาบาลชั้นสอง!” ตํารวจข้างๆพูดอย่างแปลกๆ ว่า “ห้องพยาบาล และทําไมเขาถึงไม่หนีล่ะ?”
หลายคนรีบเข้าไปในอาคารเรียน นี้และอาชญากรต้องถูกลงโทษอย่างรุนแรง มันคือหยั่งถึงกับไปโรงเรียนและทุบตีผู้คน!”
เฉียนตงมองมาที่เขา “คุณบาดเจ็บด้วยเหรอ?”
“ใช่!” ครูประจําชั้นแสดงรอยแผลที่ถูกทําร้ายให้ดู: “ไม่ใช่แค่ผม นักเรียนอีกสามคนถูกทุบตีด้วย!” “เขา เหตุจูงใจในการทําร้ายเพราะลูกของเขาถูกรังแกเหรอ?” เฉียนตงถาม ครูใหญ่กัดฟัน “เขาพูดอย่างนั้น แต่ผมไม่รู้ว่ามีใครรังแกลูกของเขาหรือเปล่า” เฉียนตงและตํารวจที่อยู่ข้างๆมองหน้ากัน ทุกคนขมวดคิ้ว ทําไมคนร้ายถึงกล้าขนาดนั้น อีกทั้งยังไม่คิดจะหนีด้วย และกล้าเข้ามาโรงเรียนทุบตีครูกับนักเรียน สุดท้ายแล้ว คนร้ายรู้ตัวไหมว่า ตอนนี้เขากําลังก่ออาชญกรรมอยู่? อีกทั้งยังมีหน้ามารออยู่ในที่ห้องพยาบาลอย่างไม่เกรงกลัวอะไรเลย? นานแค่ไหนที่พวกเขาไม่เห็นเคนร้ายแบบนี้? และตํารวจเหล่านี้ได้รับโทรศัพท์จาก
หัวหน้าสถานีตํารวจแล้วเมื่อออกจากสถานีตํารวจ พวกเขารู้ว่าเด็กหญิงชื่อ หวางถิงถิงเป็นลูกสาวคนเดียวของหัวหน้าสํานักงานการศึกษาเขต หวาวงจื้อหลง สิ่งนี้ทําให้หลายคนประหลาดใจ ผู้ร้ายคนนี้กล้าจริงๆที่ทําแบบนั้น ? เขากล้าทําร้ายลูกของผู้อํานวยการหวางเลนอย่างงั้นหรอ ? ในทันใดนั้นพวกเขาก็รีบขึ้นไปที่บันไดอย่างรวดเร็ว!
เฉียนตงระมัดระวังอยู่เสมอและหยิบกระบองออกมาแล้วกล่าวว่า “ระวัง นําบุคคลนั้นออกทันที หลังจากเข้าไปแล้วพาพวกเขากลับไปที่สํานักงานเพื่อพิจารณาคดีใหม่!”
“เข้าใจแล้ว!” เจ้าหน้าที่ตํารวจรู้ตั้งแต่ครอบครัวของผู้อํานวยการหวาง มีส่วนเกี่ยวข้อง ผู้อํานวยการหวางจื้อหลงยังขอให้หัวหน้าสถานีตํารวจสั่งพวกเขาว่าการดําเนินการจะต้องหนักกว่าปกติในการจัดการคดี
“ไป!” ตํารวจเริ่มปฏิบัติการ!
เฉียนตงนํากลุ่มไปรอบๆ ประตูของห้องพยาบาล มองเข้าไปข้างในผ่านหน้าต่างเล็กๆ ที่ประตู และยืนยันตําแหน่งของผู้ต้องสงสัย
ครูประจําชั้นหลบอยู่ข้างหลัง กัดฟันรออยู่ตรงนั้น
แต่เมื่อครูประจําชั้นคิดว่าตํารวจจะบุกเข้าไปจับตัว เฉียนตง ผู้นําทีมก็ชะงักงันและกระพริบตามองไปยังห้องนั้น
ตําารวจหลายคนในบริเวณใกล้เคียงต่างก็ตกตะลึงกันทั้งนั้น
เฉียนตงหันหัวด้วยความตกใจ “คนที่อยู่ข้างในคือคนที่ทําร้ายครูและนักเรียนหรอ?” ครูประจําชั้นมองเข้าไป “ใช่ เขานั่นเอง! คุณตํารวจ! จับเขาเลย!”
เฉียนตงถึงกับหายใจไม่ทั่วท้อง ดูเหมือนเฉียนตงจะรู้ว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเขานี้คือใคร!
จับกุม?
นี้มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย!