POWER AND WEALTH (พลังและความมั่งคั่ง) - ตอนที่ 592 แก้แค้นรองผู้อํานวยการโรงพยาบาล

EP 592 แก้แค้นรองผู้อํานวยการโรงพยาบาล

ในยามบ่าย.

โรงพยาบาลแห่งที่สอง.

ชูชินหลงอาจยังคงไม่เชื่อผลการตรวจร่างกายของลูกชายเขา ดังนั้นเขาจึงพาลูกชายของเขา ชูเซียวเหลียงไปที่โรงพยาบาลหนานฉาง เพื่อทําการตรวจเพิ่มเติม แน่นอนว่าเจ้าหน้าที่ตํารวจเองก็ไม่ได้นําตัวดงซูบินกลับไปที่สถานนี้แต่อย่างใด ชูเซียวเหลียงเองซึ่งถูก “ทําร้ายร่างกายนั้น” ไม่พบแม้แต่อาการบาดเจ็บเล็กน้อยดังนั้นจึงไม่มีความจําเป็นที่พวกเขาจะต้องอยู่ต่อ แต่ดงซูบินพยายามหยุดพวกเขาไว้และทําการฟ้องคดีเรื่องการแจ้งความเท็จและไม่ยอมให้เรื่องจบง่ายๆเช่น

นี้แน่นอน ดงซูบินต้องการที่จะกู้ชื่อเสียงของเขาคืนมา โดยอย่างแรก เขาต้องการให้ตํารวจสอบสวนชูเซียวเหลียงที่แกล้งทําเป็นป่วยและแบล็กเมล์ ไม่ว่า เขาได้รับบาดเจ็บหรือไม่ ดงซูบินยังคงเน้นย้ําว่าคนที่กล่าวหาเขาคนแรกก็คือ ชูเซียวเหลียงนี่เป็นข้อหาแจ้งความเท็จและพยายาม ทําให้เขากลายเป็นแพะรับบาปในคดีนี้!

หัวหน้าตํารวจครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “เราจะรีบดําเนินการสอบสวนเรื่องนี้” “

เหตุผลที่ตํารวจให้มานั้นก็ถูกต้อง พวกเขาเองจําเป็นต้องดําเนินการสอบสวนก่อนถึงจะดําเนินขั้นตอนต่อไปได้

ดงซูบินเองตามพวกเขาไปที่ทางเข้าโรงพยาบาล และส่งบุหรี่สองสามมวนให้ ขอบคุณสําหรับการทํางานหนัก”

” น่าจะเป็นพวกเรามากกว่าที่จะต้องขอบคุณคุณ “ตํารวจหลายคนหยิบบุหรี่ขึ้นและขับรถกลับมาที่รถตํารวจหลังจากคุยกับดงซูบิน เสร็จ

ดงงซูบินยืนอยู่ที่ทางเข้าโรงพยาบาลครู่หนึ่งดูเหมือนภายในหัวของเขากําลังคิดอะไรอยู่ ชูชินหลง, ชูเซียวเหลียง, เกาหมิงเฟิง รองผู้อํานวยการโรงพยาบาลดีวู, คนเหล่านี้จะต้องได้รับบทเรียนครั้งสําคัญจากดงซูบิน โดยดงซูบินจะคิดบัญชีคนเหล่านี้รายคน เพราะคนเหล่านี้พยายาม ร่วมหัวที่จะใส่ร้ายดงซูบิน และแน่นอนพวกเขานั้นเหมือนได้ไปเหยียบต่อเข้าให้แล้ว

คนแรกที่ดงซูบินจะต้องจัดการก็คือ ดีวู่ ดงซูบินโยนก้นบุหรี่ลงบนพื้นแล้วเหยียบมัน หันหลังกลับแล้วเดินกลับไปที่บริเวณโรงพยาบาลอีกครั้ง .
ทันใดนั้นมีคนอยู่เบื้องหลังเขาเรียกว่า “เลขาซูบิน เลขาซูบิน? “

เมื่อ ดงซูบินหันหลังกลับ ดงซูบิน ก็เห็นหญิงวัยกลางคนที่ดูแต่งตัวธรรมดาเดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ “คุณเป็นใคร” ”

“ฉันเองเป็นผู้อํานวยการโรงพยาบาลแห่งที่สอง”ผู้อํานวยการโรงพยาบาลจับมือกับดงซูบิน ดูเหมือนว่าเธอเองจะพึงว่างจาการทํางานในวันนี้ “เลขาซูบิน ขึ้นไปคุยกันที่ชั้นบนกันไหม”

ดงซูบินมองหน้าเธอดูเหมือนว่าเธอคงจะต้องมีอะไรสําคัญจะพูดคุยกับเขาแน่ๆ

สํานักงานชั้นบน.

หลังจากเธอถือถือสายโทรศัพท์ด้วยใบหน้าที่สงบ ผู้อํานวยการโรงพยาบาลก็วางโทรศัพท์มือถือของเธอและมองดวูบิน ด้วยใบหน้าที่จริงจัง “ท่านเลขาซูบิน ฉันรู้เรื่องนี้ที่เกิดขึ้นแล้ว นั่นเป็นการละเลยหน้าที่ในโรงพยาบาลของเราและมันส่งผลกระทบโดยตรงกับคุณ ทางเราต้องขอโทษจริงๆสําหรับปัญหาดังกล่าวและฉันขอโทษคุณในนามของโรงพยาบาลด้วย” หลังจากพูดแล้ว เขาก็โค้งคํานับอย่างจริงใจและดูจริงจังกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

จริงๆนี้ไม่ใช่ความผิดของเธอเลย ผลกระทบของเหตุการณ์นี้เลวร้ายเกินไปจริงๆ การตรวจสอบที่ผิดพลาด? มันไม่ควรเกิดขึ้นกับโรงพยาบาลระดับประเทศเช่นนี้? พฤติกรรมเลวร้ายร้ายแรงนี้ไม่เพียงแต่ร้ายแรงจนประชาชนทั่วไปจะเกิดความไม่ไว้วางใจในโรงพยาบาลเท่านั้น แต่ยังส่งผลต่อการเปลี่ยนตําแหน่งเจ้าหน้าที่ระดับสูงของโรงพยาบาลอีกด้วย เหตุการณ์นี้เกี่ยวข้องกับญาติของหัวหน้าหน่วยงานองค์กรของคณะกรรมการและผู้อํานวยการสํานักงานเขต มันเป็นเรื่องใหญ่มาก และแน่นอนว่าการที่ผู้อํานวยโรงพยาบาลลงมาด้วยตนก็เพื่อลดความขัดแย้งและ

พยายามรักษาชื่อเสียงของโรงพยาบาลเอาไว้ให้ได้

แต่อย่างไรก็ตามดงซูบินก็ยังไม่คิดจะลามือแต่อย่างใด เขานั่งอยู่ที่นั่นและไม่พูดอะไร เนื่องจากคนที่เป็นต้นเหตุของเรื่องนี้คือรองผู้อําานวยการโรงพยาบาลดี

ผู้อํานวยการโรงพยาบาลมองมาที่เขาและกล่าวว่า “ท่านเลย ฉันสงสัยว่าเรื่องนี้พอจะมีอะไรที่จะแก้ไขได้บางหรือไม่ หรือคุณพอจะช่วยคุยกับทางทนายของคุณให้กับทางเราได้บ้างไหม…”

ดูเหมือนผู้อ่านวยการโรงพยาบาลหลิว.พยายามจะหาทางกู้หน้าให้กับทางโรงพยาบาล”

“เรายินดีที่จะชดใช้เหตุการณ์ความผิดพลาดนี้ให้…พอจะมีวิธีหรือไม่” ผู้อํานวยการโรงพยาลหลิวพยายามหาขอเสนอให้กับบดงซูบิน

ดงซูบินส่ายหัวทันทีที่ได้ยินมัน “ผลลัพธ์มันออกมาชัดเจนสําหรับอาการป่วยและดูเหมือนเป็นการฉ้อโกง ผลลัพธ์ก่อนหน้านั้นแสดงให้เห็นถึงความผิดพลาดครั้งใหญ่ และคุณเองก็น่าจะเข้าใจเหตุผลนี้ดีกว่าผม” อันที่จริงแล้วดงซูบินเองก็ไม่ต้องการมีปัญหากับโรงพยาบาล อาการบาดเจ็บของชูเซียวเหลียงก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับการสร้างหลักฐานเท็จเช่นนี้ “การวินิจฉัยมันอันตายถึงชีวิตนี้คือความจริงเช่นนั้นหรอ?! ”

ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูดังขึ้น

รองผู้อํานวยการดีวู่เปิดประตูและเข้ามา “พอดีเลยฉันต้องการพบกับคุณพอดี” เมื่อเห็นดีวู่เห็นดงซูบินอยู่ที่นั่นด้วย ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

ดูเหมือนผู้อํานวยการโรงพยาบาลเองเธอก็กําลังโมโหอยู่และเมื่อเธอห็นเขาเข้ามาเธอก็ชี้ไปที่หน้าของดีอู่และตะโกนขึ้นมาทันที: “เกิดอะไรขึ้นกับผลของภาพยนตร์เรื่องนี้อีกครั้งบอกฉัน!” รองผู้อํานวยการ วูพล่านกล่าวว่า “ผมไม่ทราบเรื่องนี้จริงๆ อาจจะมีหมอบางคนทําอะไรผิดพลาดลงไปก็ได้…”

“แล้วคนนั้นคือใครกันล่ะ?” ผู้อํานวยการโรงพยาบาลพูดอย่างโกรธเคือง: “ถ้าเช่นนั้นชี้ให้ฉันดูหน่อยสิว่าคนๆนั้นเป็นใครกัน!”

“ระหว่างสอบสวน รายละเอียด…ไม่ชัดเจน”

“ไม่รู้สิ คนไข้รายนี้มีคุณอยู่ด้วยตลอด! คุณไม่รู้แล้วใครจะรู้?”

“ผม…” ดีวู่เองถึงกับเถียงไม่ออก

รองผู้อํานวยการดีวู่สงสัยว่ามีจะมีหมอบางคนพยายามตุกติกกับผลการตรวจของชูเซียวเหลียง แต่หมอและพยาบาลทั้งหมดที่เป็นลูกน้องดีวู่สงสัยว่านี้อาจเป็นแผนของดีอู่เอง

ไม่มีใครอยากรับผิดชอบเรื่องนี้ และไม่มีใครต้องการรับโทษจากเรื่องนี้ด้วย!

ถึงเวลานี้ ดีวู่รู้สึกเสียใจจริงๆ เขาไม่น่าเข้ามายุ่งเรื่องนี้ เพราะเขาเองอยากท่ะประจบประแจงชูเซียวหลง ไม่เพียงแต่เขาจะล้มไม่เป็นท่าและดูเหมือนเหตุการณ์จะเลวร้ายไปกว่านั้นอีก เขาได้ไปมีปัญหากับดงซูบินและความผิดทุกอย่างตอนนี้ถาโถมาที่เขา

ผู้อํานวยการโรงพยาบาลสูดลมหายใจและกล่าวว่า “ท่านเลขาซูบิน ฉันจะสอบสวนเรื่องนี้ทันที และฉันต้องลงโทษเจ้าหน้าที่ผู้กระทําความผิดดด้วยบทลงโทษร้ายแรง ฉันสัญญา!” ดงซูบินกล่าว “ผมคิดว่าผู้รับผิดชอบคือ ดีวู่ ใช่ไหม ผมอยากจะได้ยินว่าโรงพยาบาลจะจัดการกับมันอย่างไร?”

การแสดงออกของดีวู่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันเมื่อได้ยินคําว่า “ท่านผู้อํานวยการ!” ผู้อํานวยการมองมาที่เขาและลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “ฉันจะมีการตั้งคณะกรรมการทันทีและดีวู่จะถูก

พักงาน ยอมรับการตรวจสอบและรายงานไปยังสํานักงานสาธารณสุขเพื่อถอดถอนเขา!” ทางผู้อ่านวยการโรงพยาบาลรู้ว่าเรื่องนี้ต้องได้รับการแก้ไขโดยทันทีไม่เช่นนั้นจะสายเกินไป เธอเหมือนจะรู้ว่าดงซูบินเองก็มีสื่ออยู่ในมือ และดีวู่นั้นได้ทําความผิดร้ายแรงเมื่อเทียบกับชื่อเสียง

และประโยชน์ของโรงพยาบาลแล้วการช่วยปกป้องรองผู้อํานวยการโรงพยาบาลนั้นคงจะไม่คุ้ม จริงไหม?

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับผมจริงๆ! ท่านผู้อํานวยการโรงพยาบาล!” เรื่องการถอดถอน? ดีวู่รีบแสดงตัว!

รองผู้อําานวยการโรงพยาบาลก็นําคาญเขา “คุณเป็นคนจัดการตั้งแต่ต้นจนจบ! มันไม่เกี่ยวอะไรกับคุณอย่างงั้นหรอ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันหรือเปล่า”

“ผมไม่ผิด”

” ไม่ต้องพูด! รอดูผลการตรวจสอบล่ะกัน! ”

ดงซูบินพอใจกับผลการลงโทษของดีอู่ เขาไม่พูดอะไรอีก เขาหยิบมือถือขึ้นมาแล้วโทรหาทนายฮูที่ต่อหน้าผู้อํานวยการโรงพยาบาล บอกให้เขาพักไว้ก่อน ความหมายก็คือชัดเจนมาก ตราบใดที่ดีวู่ก้าวลงจากตําแหน่งดงซูบินจะไม่รับผิดชอบต่อโรงพยาบาล อันที่จริง เขาไม่ต้องการที่จะสอบสวนเรื่องนี้เลย เพราะฟิล์มที่อยู่ข้างหน้าก็เป็นความจริงเช่นกัน ดังนั้นผลลัพธ์ที่ได้คือ ดีที่สุด ดงซูบินได้จัดการดีวู่แล้วและแสดงให้เห็นว่าดงซูบินผู้นี้ไม่ใช่คนธรรมดา!

เรื่องนี้ยุติลงชั่วคราวผู้อํานวยการโรงพยาลหญิงก็โผล่ออกมาด้วยความโล่งอก

ดงซูบินยืนขึ้นและเดินผ่านดีวู่ที่กําลังสับสน ตบไหล่เขาและกระซิบว่า “ส่วนคนอื่นๆฉันค่อยจัดการทีหลัง”

ดีนวูหน้าซีด เขารู้ตัวแล้วว่า เขาได้เหนียบตอเขาให้แล้ว!