POWER AND WEALTH (พลังและความมั่งคั่ง) - ตอนที่ 285
EP 285 ความผิดหวัง!
By loop
อุบัติเหตุชนแล้วหนี…
ผู้เสียหายคือแม่ของหัวหน้าซูบิน…
สํานักงจราจรไม่จําเป็นต้องรอคําสั่งใด ๆ จากดงซูบินและได้ทําการเริ่มการสืบสวนในทันที แม้ว่าจะผ่านเวลาทํางานไปแล้ว แต่เจ้าหน้าที่จราจรก็ยังสามารถติดต่อผู้รับผิดชอบของกล้องวงจรปิดเพื่อรับการบันทึกภาพถนนรอบห้างสรรพสินค้าในเวลาที่เกิดอุบัติเหตุนี่ไม่ใช่ปักกิ่งและกล้อง ไม่ได้ครอบคลุมถนนทั้งหมด ถนนที่เกิดเหตุไม่ใช่ถนนใหญ่และไม่มีกล้องวงจรปิด สํานักจราจรสามารถตรวจสอบภาพของถนนใกล้เคียงและตรวจสอบรถทุกคันที่ผ่านบริเวณนั้นได้เท่านั้น พวกเขายังมอบหมายให้เจ้าหน้าที่สองสามคนรวบรวมหลักฐานในที่เกิดเหตุและคอยตามหาพยานได้
แหวนแหวนแหวน….โทรศัพท์ของดงซูบินในกระเป๋าของเขาดังขึ้น
ดงซูบินตอบ “ หัวหน้าเหลียง”
“…แม่ของคุณเป็นไงบ้าง” เหลียงเฉิงเผิงถาม
“ ตอนนี้อาการของเธอคงที่แล้วและตอนนี้กําลังให้น้ําเกลืออยู่เลย”
“ดีเลย…ไม่ต้องกระวนไปนะ ฉันได้เพิ่มกําลังคนในการสืบสวนคดีนี้แล้วและฉันเชื่อว่าเราจะได้เบาะแสบางอย่างในไม่ช้า” เหลียงเฉิงเผิงกังวลเกี่ยวกับคดีนี้และเรียกร้องให้มีการสอบสวนทันทีเมื่อทราบเรื่องนี้ เขาถึงกับสั่งให้ปิดเส้นทางจราจรและรวบรวมกําลังพลเพื่อการสอบสวนดงซูบิน สร้างความไม่พอใจให้กับคนมากมายอีกทั้งทํางานในสํานักงานความปลอดภัยสาธารณะ เหลียงเฉิงเผิงไม่ได้คิดว่าเหตุการณ์ครั้งนี้คือการแก้แค้นและเขาต้องตามหาตัวผู้ร้ายเพื่อให้ผู้ร้ายคนนั้น มาชดใช้ความผิดในครั้งนี้ให้ได้!
หลังจากวางสายดงซูบินกลับไปที่วอร์ดและเห็นลวนเสี่ยวปิงอยู่บนเตียง เขาเดินไปจับมือเธอ “ทําไมคุณยังไม่นอน?” ลวนเสี่ยวปิงตอบ “ แม่เองก็นอนไม่หลับ แล้วเจอตัวคนขับหรือยัง” ดงซูบินตอบอย่างโมโหในทันที “ยังเลย แม่บอกผมได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น”
ลวนเสี่ยวปิงคิดสักพักแล้วถอนหายใจ “ หลังจากออกจากอพาร์ตเมนต์ของลูก แม่ไปที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อซื้อไหมพรม แม่ควรจะออกจากห้างสรรพสินค้าก่อนหน้านี้ แต่แม่ไปพบกับผู้ปกครองของนักเรียนและคุยกับเธอจนถึงสองทุ่มแล้ว หลังจากที่แม่ซื้อไหมพรมแล้วแม่ก็เดินไปตามถนนไป ทางทิศตะวันตกเพื่อขึ้นรถบัสกลับเมื่อฉันกําลังจะข้ามถนนฝั่งนั้นมีรถคันหนึ่งโผล่มาข้างหลังแม่ แม่ไม่คิดว่ารถคันนั้นจะชน แม่เพราะรถกําลังแล่นด้วยความเร็วที่ช้ามาก แต่พอถึงทางแยกของถนนฝั่งนั้นกับถนนใหญ่รถคันหลังขับผ่านมาแล้วเลี้ยวขวา”
ดงซุบินถาม “ เขาชนแม่หรือเปล่า”
“ มันไม่ได้ชนแม่มาตรงๆ แต่เป็นการเอารถมากระแทกข้างๆ”
“ กระแทกอย่างไร”
“ แม่ไม่ได้สังเกตเห็นรถคันนั้น แม่เห็นสัญญาณไฟจราจรกําลังจะเปลี่ยนและแม่ก็วิ่งเร็วขึ้นเพื่อข้ามถนน แต่รถที่อยู่ข้างหลังแม่ก็เร่งขึ้นเพื่อเลี้ยวและปัดเข้ากับมือของแม่และทําให้แม่ล้มลง” ลวนเสี่ยวปิงคิดย้อนไปถึงอุบัติเหตุ “รถคันนั้นไม่หยุดและแม่เองก็ไม่เห็นป้ายทะเบียนเพราะต้นไม้ และพุ่มไม้มันเยอะมาก”
“ไม่” ลวนเสียวปิงถึงกับส่ายหัว “ มันน่าจะเป็นอุบัติเหตุ”
“อุบัติเหตุ? ถ้าเป็นอุบัติเหตุทําไมคนขับถึงไม่หยุดรถและตั้งใจเฉียวแม่? เขาไม่ได้ลง จากรถด้วยซ้ํา” ดงซูบินยังกังวลว่าเหตุการณ์นี้อาจเป็นการแก้แค้นเขา “ รถคันนั้นสีอะไร”
“ แม่จําได้ว่ามันน่าจะเป็นสีดํา”
“ แม่จํายี่ห้อรถคันนั้นได้ไหม”
“ แม่ไม่รู้เหมือนกันเพราะแม่เห็นไม่ชัด”
หลังจากเข้าใจว่าอุบัติเหตุเกิดขึ้นได้อย่างไร ดงซูบินรู้สึกว่าไม่น่าจะเป็นการแก้แค้น หากคนขับต้องการชนแม่ของเขา เขาควรจะชนเธอตรงๆและไม่ควรเฉียวขณะเลี้ยว แต่แม้ว่ามันจะเป็นอุบัติเหตุดงซูบินก็ยังโกรธอยู่ คนขับจะขับรถออกไปหลังจากชนคนได้อย่างไร? โชคดีที่แม่ของดงซูบินไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส หากเธอเกิดบาดเจ็บจนเลือดออกและคนขับรถแถวนั้นไม่เรียกรถพยาบาลแม่ของเขาอาจเสียชีวิต!
แย่มาก!
รอก่อนเถอะ!
ดงซูบินออกจากโรงพยาบาลและขับรถไปที่สํานักงานรักษาความปลอดภัยสาธารณะของมณฑล
สํานักงานส่วนใหญ่ในสํานักมืดเนื่องจากเป็นเวลาทําการและมีเพียงไม่กี่ห้องเท่านั้นที่ยังคงมี แสงสว่างจ้าดงซูบินเดินขึ้นบันไดไปที่ศูนย์สั่งการกลาง เขาเปิดประตูและเห็นรองผู้อํานวยการสํานักงานและเจ้าหน้าที่สองสามคนกําลังทํางานอย่างจริงจังอยู่ข้างใน หัวหน้าเหลียงเฉิงเผิงก็อยู่ที่นั่นด้วย พวกเขาทั้งหมดจ้องไปที่ภาพจากกล้องวงจรปิดบนจอมอนิเตอร์
“ หัวหน้าเหลียง” ดงซูบินเดินผ่านไป
เหลียงเฉิงเผิงหันมา “ หัวหน้าซูบินคุณมาทันเวลาพอดี”
“พบรถคันนั้นแล้วหรือ” ดงซูบินเบิกตากว้างขึ้น “ มันคือรถอะไร”
เจ้าหน้าที่ตอบ “ จากรอยยางและคําอธิบายของพยานมีรถสามคันที่ตรงตามคําอธิบาย เราตรวจสอบรถและจากภาพจากกล้องวงจรปิดเราแคบลงเหลือเพียงคันเดียว” เขาชี้ไปที่จอภาพ “ จากจุดนั้น. นี่คือรถ” เป็นภาพจากกล้องวงจรปิดของรถยนต์สีดําที่ขับผ่านทางแยกและรถยนต์คันนั้นคือรถยี่ห้อโตโยต้า
โตโยต้า? ดงซูบินตะลึง
“ นี่คือป้ายทะเบียน” เจ้าหน้าที่ได้ขยายภาพเพื่อแสดงหมายเลขป้ายทะเบียน
ดงซูบินเองโมโหมาก มันคือรถของคณะผู้แทนญี่ปุ่น!
“ เรายืนยันได้ไหมว่าเป็นรถที่เกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุชนแล้วหนี” เหลียงเฉิงเผิงถาม
เจ้าหน้าที่ตอบ. “น่าจะเป็นรถคันนี้ที่ชนใครบางคน”
เจ้าหน้าที่เปิดเล่นภาพที่ชัดเจนขึ้นอีกและพวกเขาสามารถมองเห็นคนขับได้ เป็นค นขับคนเดียวกับที่ประสบอุบัติเหตุและทุบตีคนขับรถคันอื่น ดงซูบินกําหมัดแน่น ไอ้ทีมญี่ปุ่นนี้ ฉันยังไม่ได้จัดการสําหรับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนเย็นและตอนนี้แกกล้าเอารถมาเดี๋ยวแม่ของฉัน? เจ้าหน้าที่จราจรได้เตือนเขาว่าอย่าขับรถโดยมีใบอนุญาตขับขี่ที่หมดอายุและเขาเพิกเฉยต่อคําเตือน เขายังคงขับรถต่อไปและยังมีส่วนร่วมในอุบัติเหตุชนแล้วหนี! นี่เป็นการไม่สนใจกฎหมายอย่างโจ่งแจ้ง!
ดงซูบินหันหลังและกําลังจะออกไป
“ ซูบิน. กลับมาก่อน!” เหลียงเฉิงเผิงหยุดเขา “ใจเย็น ๆ”
ดงซูบินหันไปมองเหลียงเฉิงเผิง “ ผมจะสงบสติอารมณ์ได้อย่างไร?! แม่ของผมเกือบถูกฆ่า!”
“ คุณจะทําอะไรได้แม้ว่าคุณจะไปที่นั่น? จับกุมและนําเขากลับมา? แม่ของคุณไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัสและคนขับจะถูกตัดสินจําคุกอย่างน้อยสามปีและสูงสุดไม่เกินเจ็ดปีเมื่อเหยื่อได้รับบาด เจ็บสาหัสหรือเสียชีวิต แต่ไม่ต้องกังวล. เราจะไม่ปล่อยเขาไป” เหลียงเฉิงเผิงสั่งเจ้าหน้าที่ที่อยู่ข้างๆเขาทันที “ ไปที่โรงแรมที่ทีมเยี่ยมชมชาวญี่ปุ่นพักอยู่และตรวจสอบยานพาหนะของพวกเขา เราต้องยืนยันว่าเป็นของโตโยต้าที่ประสบอุบัติเหตุ”
“ครับท่าน.” เจ้าหน้าที่ตอบกลับ
ดงซูบินระงับความโกรธของเขา “ หัวหน้าเหลียง!”
“ รอการสอบสวนกับฉันที่นี่”
“ข้อเท็จจริงทั้งหมดชี้ไปที่พวกเขา รออะไรอยู่ตรงนี้ก่อน”
เหลียงเฉิงเผิงกังวลว่าดงซูบินจะใจร้อนทําอะไรลงไปไม่คิด “ นั้นอาจจะผิดคันก็ได้? อย่าพึ่งรีบตัดสินไป เจ้าหน้าที่จะแจ้งให้เราทราบผลเร็ว ๆ นี้!
เหลียงเฉิงเผิงรู้ถึงความร้ายแรงของเหตุการณ์นี้ เหตุการณ์นี้แตกต่างจากอุบัติเหตุจราจรเล็กน้อยในตอนเย็น การขับรถออกไปหลังจากที่ทําให้ใครบางคนล้มลงไม่ใช่ข้อพิพาททางแพ่งอีกต่อไป มีค่าใช้จ่ายในศาลและบุคคลที่เกี่ยวข้องกับสมาชิกในครอบครัวของหนึ่งในผู้นํารัฐบาลของมณฑล และทีมเยี่ยมชมเว็บไซต์ของญี่ปุ่น สิ่งเหล่านี้ทําให้เหตุการณ์นี้อ่อนไหวมากขึ้นและเพื่อความปลอดภัยเหลียงเฉิงเผิงเรียกเลขาธิการพรรคเซียงดาวเพื่อแจ้งให้เขาทราบ
เซียงดาวขมวดคิ้วหลังจากที่เขาได้ยินจากเหลียงเฉิงเผิง เขาบ่นในใจ ทําไมดงซูบินต้องเข้ามามีส่วนร่วมในทุกๆเรื่อง? นี่เป็นช่วงสําคัญสําหรับมณฑลในการได้รับการลงทุนและไม่มีอะไรผิดพลาด! เขาคิดสักพักและโทรหาเหมิงเซียวรินเขาสั่งให้เหมิงเซียวรินไปที่โรงแรมทันทีเพื่อจัดการเหตุการณ์นี้
เหมิงเซียวรินได้ยินว่าเกิดอะไรขึ้นจึงรีบโทรหาทีมญี่ปุ่น
โรงแรม
ชั้นสามห้อง 3012
ใบหน้าของซาคาโมโตะเปลี่ยนไป “เกิดอะไรขึ้น?”
ผู้ช่วยของซากาโมโตะและคนของเขามองหน้ากันและคนขับรถก็เริ่มหงุดหงิด
หลังจากหยุดไปนานผู้ช่วยของซากาโมโตะก็ตอบกลับ “ เมื่อเราผ่านทางแยกก่อนหน้านี้ฉันได้ยินบางอย่างและรู้สึกว่ารถกระแทกกับอะไรบางอย่าง”
ซากาโมโตะก็ได้ยินเช่นกัน พวกเขาทานอาหารเย็นกับเพื่อนสองสามคนเสร็จแล้วและระหว่างทางกลับไปที่โรงแรมเขาได้ยินเสียงรถกระแทกอะไรบางอย่าง แต่ซากาโมโตะคุยโทรศัพท์กับสํานักงานใหญ่ของ บริษัท และไม่ได้คิดอะไรมาก หลังจากวางสายเขาก็ถามคนขับว่าเสียงนั้นคืออะไร คนขับรถที่เขาไว้ใจเล่าให้ฟังว่ารถคันดังกล่าวได้เบียดกับขอบถนน
มีเพียงคนขับเท่านั้นที่เห็นทุกอย่าง เมื่อเขากําลังเลี้ยวเขาก็เห็นหญิงวัยกลางคนและได้ยินเสียงโครมครามจากด้านหลังรถ หัวใจของเขาเต้นรัวและจากกระจกมองข้างเขาเห็นว่าเขาทําให้ผู้หญิงคนนั้นล้มลง แต่เธอไม่ได้เลือดออกและเขาก็โล่งใจ เขาไม่กล้าหยุดรถเพราะไม่กล้าบอกคุณซากาโมโตะรู้ว่าเขาชนคนและขับต่อไปโดยไม่หยุด
“จางจื้อเฟิง” ทุกคนมองไปที่คนขับ
คนขับจางจื่อเทิงแสร้งทําเป็นสงบ “ ผมไม่ได้สังเกตเห็นอะไรหรือเห็นใครเลย”
แม้ว่าซากาโมโตะจะเชื่อใจจางจื้อเฟิงมาก แต่เขาก็ไม่มีความสุขที่รู้ว่าเขาประสบอุบัติเหตุถึงสองครั้งในตอนเย็น
จางจื่อเทิงเองก็รู้สึกไม่สบายใจและพยายามที่จะตําหนิ “มิสเตอร์ ซากาโมโต้ ในประเทศจีน มีการหลอกลวงมากมายหรืออ้างเรื่องอุบัติเหตุปลอมฟ ผู้ขับขี่ที่นี่จะต้องรับภาระส่วนใหญ่ในอุบัติเหตุกับคนเดินเท้าคนอื่นและเพื่อนร่วมทางหลายคนจะแกล้งทําเป็นว่ารถล้มลงเพื่อชดเชยการฉ้อโกง ก่อนหน้านี้เราเดินทางได้อย่างราบรื่นและมีคนเดินมาชนท้ายรถของเรา ฉันคิดว่ามันเป็นอุบัติเหตุปลอม”
ซากาโมโตะถามอย่างสงสัย “ มีของแบบนี้ในจีนเหรอ”
“ เหยื่อเป็นอย่างไรบ้าง” ซากาโมโตะถาม “ เหยื่อบาดเจ็บแค่ไหนกัน”
ตํารวจมาถึงโรงแรมและบางคนก็ตรงไปที่ที่จอดรถ พวกเขาพบรถโตโยต้าและเห็นรอยขีดข่วนที่ส่วนท้ายของรถ เจ้าหน้าที่สองสามคนขึ้นไปที่ห้อง 3012 เพื่อสัมภาษณ์ชาวญี่ปุ่นเหล่านั้น โดยถูกแล้วจะต้องนําคนขับและผู้โดยสารกลับไปที่สถานีเพื่อซักถาม แต่บุคคลเหล่านี้มีสิทธิพิเศษและเจ้าหน้าที่สามารถสัมภาษณ์ได้ที่โรงแรมเท่านั้น
การสอบสวนดังกล่าวมีความยุ่งยากเล็กน้อยและแม้จะผ่านไปยี่สิบนาทีแล้วการบันทึกคําแถลงก็ยังดําเนินต่อไป
ซากาโมโตะมองนาฬิกาของเขาและบ่นอย่างไม่สบอารมณ์ “ทําไมยังไม่เสร็จสมบูรณ์”
คนขับรถจางจื้อเฟิงไม่รู้สึกกังวลเรื่องนี้แล้ว เนื่องจากคนที่คนที่เขาเฉียวล้มลงไม่ได้รับบาดเจ็บร้ายแรงใด ๆ และจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขา เขามองไปที่เจ้าหน้าที่จราจรสองสามคนและพูดว่า “ผมบอกไปแล้วว่าผมไม่เห็นใครเลยและนั่นคือเหตุผลที่ผมขับรถต่อไป อีกทั้งเธอเป็นคนที่กระเด็นเข้ามาหารถเอง เธอต้องพยายามฉ้อโกงเงินชดเชยจากเรา คุณทุกคนควรตรวจสอบผู้หญิงคนนั้น! เธอไม่ได้รับบาดเจ็บร้ายแรงใช่ไหม? คุณทุกคนต้องเสียเวลากับเรื่องนี้หรือไม่? คุณซากาโมโตะต้องพักผ่อน!”
“ชดเชยคน?” เจ้าหน้าที่จราจรโมโห “ลองพูดอีกครั้งสิ!”
เจ้าหน้าที่อาวุโสอีกคนจ้องมองไปที่จางจื้อเฟิง “ เธอเป็นญาติหัวหน้าสํานักงานรักษาความปลอดภัยสาธารณะของเรา! เธอเป็นแม่ของหัวหน้าซูบิน! ฉ้อโกงเงินของคุณ? เธอไม่จําเป็นต้องทําอย่างนั้น!” น้ําเสียงของคนขับคนนี้ทําให้เจ้าหน้าที่ทุกคนแทบคลั่งและพวกเขาแทบรอไม่ไหวที่จะพาเขากลับไปที่สถานี แม่ของหัวหน้าซูบินต้องการหลอกเอาเงินของนายอย่างงั้นหรอ? ทุกคนในสํานักรู้ว่าหัวหน้าซูบินนั้นร่ํารวยขนาดไหน เพียงแค่มองไปที่รถเอ็มพีวีของเขา เขาสามารถขับรถที่มีราคากหลายล้านได้คุณคิดว่าเขาจะต้องการเงินไม่กี่ร้อยหรือพันของนาย?
แม่ของหัวหน้าซูบิน? จางจื้อเฟิงตะลึง เขาได้ขับรถเฉียวญาติของหัวหน้าฝ่ายความมั่นคงสาธารณะ
เมื่อเจ้าหน้าที่กําลังโต้เถียงกับจางจื้อเฟิงเหมิงเซียวรินก็มาถึง
* ทําไมทุกคนถึงตะโกน?” เหมิงเซียวริน มองไปที่เจ้าหน้าที่ “ ดูท่าทางในการทํางานของคุณสิ!”
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสาธารณะกลุ่มนี้ไม่ใช่ลูกน้องของเหมิงเซียวริน ถึงกระนั้นพวกเขาก็รู้ว่าเขาดูแลการเยี่ยมชมไซต์การลงทุนและอยู่ใกล้กับเลขาธิการพรรคเซียง นั่นเป็นเหตุผลที่พวกเขาหยุดโต้เถียงเหมิงเซียวริน ดุเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสาธารณะเป็นการกระทําที่ แสดงให้ชาวญี่ปุ่นเห็น เขาไม่ต้องการให้ชาวญี่ปุ่นมีความรู้สึกไม่ดีต่อมณฑลหยานไม่
เหมิงเซียวรินถามเจ้าหน้าที่ “ ผลการสอบสวนเป็นอย่างไร”
“ พวกเขาขับรถเฉียวคนและเรายืนยันได้จากรอยบนรถของพวกเขา” เจ้าหน้าที่ตอบ
จางจื้อเฟิงเถียง “ ผมบอกคุณทุกอย่างแล้วว่าเราไม่ได้ตั้งใจเฉียวผู้หญิงคนนั้น เธอออกมาหารถของเราเอง!”
เหมิงเซียวริน มองไปที่ซากาโมโตะ “มิสเตอร์ ซากาโมโตะ ” เขาอยากรู้ว่าซากาโมโตะกําลังคิดอะไรอยู่ ถ้าซากาโมโตะไม่พูดอะไรเขาจะปล่อยให้ตํารวจจัดการกับเหตุการณ์นี้ แต่ถ้าซากาโมโตะต้องการที่จะปกป้องคนขับรถของเขาล่ะก็…
ซากาโมโตะมองไปที่เฟิงเซียวรินและพูดประโยคหนึ่งเป็นภาษาญี่ปุ่น
ใบหน้าของเจ้าหน้าที่เปลี่ยนไป การขับรถชนใครสักคนไม่ถือว่าเป็นความผิดของคุณ?!
เหมิงเซียวรินพูดคุยกับซากาโมโตะ ต่อไปอีกสักพัก
เหมิงเซียวรินเห็น ซากาโมโตะเริ่มหมดความอดทนและพูด “ เอาล่ะ…เราจะไม่รบกวนคุณอีกต่อไปและจะยุติเหตุการณ์นี้” เขาหันไปหาเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสาธารณะ “ คุณสามารถออกไปได้แล้ว”
เจ้าหน้าที่ต้องตะลึง ”ออกไป?”
การสอบสวนยังไม่สิ้นสุดและเรายังไม่ได้จับกุมคนขับออกจาก?
เหมิงเซียวรินไม่สามารถใส่ใจที่จะพูดคุยกับเจ้าหน้าที่และออกไปเรียกเซียงดาวฟา “ สวัสดีเลขาเซียว ผมพบแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น ทีมเยี่ยมชมไซต์ได้ขับรถไปเฉียวคนเขา แต่จําเป็นต้องมีการสอบสวนเพิ่มเติมเพื่อหาสาเหตุของอุบัติเหตุ นายซากาโมโตะและคนของเขาบอกว่าแม่ของหัวหน้าซูบินวิ่งไปกระแทกระเขาเอง แต่พวกเขายินดีที่จะชดเชยเงินจํานวนหนึ่งให้เธอ ผมบอกได้เลยว่าคุณซากาโมโตะให้ความสําคัญกับคนขับรถคนนั้นมากและพวกเขาควรมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิด นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันหยุดเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสาธารณะเพื่อหยุดการสอบสวนของพวกเขา คุณคิดว่าเราควรมองข้ามเหตุการณ์นี้ไปดีไหมครับ? อย่างไรก็ตามแม่ของดงซูบินไม่ได้รับบาด เจ็บสาหัสและถ้าเธอติดตามเรื่องนี้ผมเกรงว่ามิสเตอร์ซากาโมโตตะ อาจ…” เหมิงเซียวริน ไม่ชอบดงซูบินเลยและเมื่อเทียบกับมิสเตอร์ซากาโมโตะ ที่สามารถช่วยให้เขาในเรื่องการเมืองได้
เซียงดาวตอบอย่างเย็นชา “ฉันรู้แล้ว.”
หลังจากนั้นไม่นานเซียงดาวก็โทรหาเหลียงเฉิงเผิง
“ มองข้ามเหตุการณ์และจัดการกับมันเหมือนเป็นคดีทางแพ่งไป” เซียงดาวสั่งการทันที
เหลียงเฉิงเผิงตะลึงชั่ววินาที “ แล้วคนขับล่ะ? เขาขับรถโดยไม่มีใบอนุญาต! นอกจากนี้เขายังขับรถไปชนคนด้วย!”
“ อีกฝ่ายบอกว่าพวกเขาไม่รู้ว่าพวกเขาชนใครและพวกเขาไม่ได้เจตนา ปล่อยให้มันเป็นแบบนี้” เซียงดาวพูดต่อ “ เอาล่ะ คุณต้องจัดการเรื่องนี้โดยเร็วที่สุดและหาวิธีจัดการกับดงซูบิน และ แม่ของเขา พวกเขาต้องมองภาพรวมและจะไม่สร้างปัญหาให้กับเรื่องนี้ ทั้งหมดนี้เราทําเพื่อมณฑลของเรา”
ตุด… ตุด … ตุด …สายถูกตัด
เหลียงเฉิงเผิงมองไปที่โทรศัพท์ของเขาและขมวดคิ้วโดยที่เขาไม่คาดคิดผลลัพธ์นี้!
ดูถูกเหตุการณ์?!
ชนคนขณะขับรถโดยไม่มีใบอนุญาตและขับรถออกไปหลังเกิดเหตุ?! พวกเขาจะมองข้ามคดีนี้ได้อย่างไร? นอกจากนี้เหยื่อยังเป็นสมาชิกในครอบครัวของผู้นําความมั่นคงสาธารณะ! ถ้าเหลียงเฉิงเผิงทําตามที่บอกเขาจะเผชิญหน้ากับหัวหน้าซูบินอย่างไร? เขาจะเผชิญหน้ากับเจ้าหน้าที่จากสํานักรักษาความปลอดภัยสาธารณะอย่างไร? เพียงเพราะชาวญี่ปุ่นเหล่านั้นมีความตั้งใจที่จะลงทุนในมณฑลเราจึงต้องเสียสละคนของเรา?! มันเหมือนกับอุบัติเหตุเมื่อหัวค่ําและพวกเขายังคงต้องนึกถึงภาพที่ใหญ่กว่าสําหรับเหตุการณ์นี้?! ภาพใหญ่กว่านี้คืออะไร!
แม้ว่าเชียงดาวจะดูแลเหลียงเฉิงเผิงให้อยู่ในตําแหน่งปัจจุบันของเขา แต่เขาก็รู้สึกว่าเชียงดาวไม่สามารถจัดการกับเหตุการณ์นี้ได้ดี! ไม่ว่าเชียงดาวจะไม่ชอบดงซูบินอย่างไร ดงซูบินก็ทําอะไรมากมายให้กับมณฑลและช่วยให้เขาได้รับการเลื่อนตําแหน่งเป็นเลขาธิการพรรค ดงซูบินเป็นคนที่พบหลักฐานที่นําอดีตเลขาธิการพรรคลงมาและช่วยให้เขาได้รับผลงานในการคลี่คลายคดีการบุกบ่นพิพิธภัณฑ์ของจังหวัด แต่ตอนนี้แม่ของเขาถูกใครบางคนตั้งใจขับรถเฉียวและ คุณเพิกเฉยต่อการกระทํานั้นของเขาและเข้าข้างชาวญี่ปุ่นเหล่านั้นอย่างงั้นหรอ?!
YOU MAY ALSO LIKE
