POWER AND WEALTH (พลังและความมั่งคั่ง) - ตอนที่ 283
EP 283 เกิดอุบัติเหตุกับทีมญี่ปุ่น
By loop
ในวันถัดมา
เวลา เที่ยง. ณ เกสต์เฮาส์ของพรรค
ทีมญี่ปุ่นจาก เอ็มเอ็นซีญี่ปุ่นมาแล้ว ทีมนี้ประกอบด้วยห้าถึงหกคนในรถโตโยต้าสีดําสองคันเซียงดาวเลขาธิการพรรคของมณฑลได้ไปรับคณะผู้แทนข้างนอกพร้อมกับคนของเขาเช่นรองเลขาธิการพรรคเฉาซูเผิงหัวหน้าหน่วยงานส่งเสริมการลงทุน เหมิงเซียวรินรองหัวหน้าหน่วยงานส่งเสริมการลงทุนหลิวดาฟาเป็นต้นทุกคนสามารถบอกได้ว่าคณะผู้แทนญี่ปุ่นเหล่านี้มีความสําคัญเพียงใด ถึงเซียงดาวจากจํานวนผู้นําที่นั่นเพื่อรับพวกเขา เกือบจะเหมือนกับว่าผู้นําของรัฐบาลเมืองอยู่ที่นั่นเพื่อตรวจสอบ ดงซูบินยืนอยู่ห่าง ๆ และส่ายหัว นักข่าวบางคนมาที่นั่นเพื่อปกปิดเรื่องนี้ และ ดงซูบินรู้สึกว่าเซียงดาวกําลังอยู่ในวงเจารา เนื่องจากตงซูปิงรู้ว่าเซียงดาวฟ้าเป็นอย่างไรเมื่อ วานนี้เขาจึงรู้สึกขยะแขยงกับงานนี้!
“ ผมเป็นตัวแทนของเมืองหยานไท่ เพื่อต้อนรับพวกคุณทุกคน” เซียงดาวกล่าว
“ ยินดีที่ได้รู้จักเลขาเซียว”
ซากาโมโตะยิ้มขณะจับมือเชียงดาว คลิก…คลิก… ผู้สื่อข่าวถ่ายภาพพวกเขาและควรเป็นหัวข้อข่าวในหนังสือพิมพ์เคาน์ตี้ตอนเย็น
ดงซูบินไม่มีอารมณ์ที่จะฟังพวกเขาและหันไปหาเจ้าหน้าที่จากสํานักงานคณะ กรรมการมณฑล “ นายกเทศมนตรีเสี่ยว อยู่ที่ไหน”
ชายหนุ่มคนนั้นตอบเบา ๆ “ นายกเทศมนตรีกําลังเข้าร่วมการประชุมและเธอไม่อยู่ที่นี่”
ดงซูบินขบริมฝีปากของเขา การรับเงินลงทุนสําหรับมณฑลควรเป็นหน้าที่ของรัฐบาลมณฑล และไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ กับคณะกรรมการพรรคพวกคุณตั้งใจที่จะไม่เชิญพี่สาวเสี่ยว เพราะพวกคุณกลัวว่าเธอจะได้รับผลงานนี้ไปหรือเปล่า? พวกคุณทุกคนทําเกินไปและก้าวข้ามขอบเขตของคุณไปแล้ว! พี่สาวเสียว ยังคงเตือนดงซูบินให้ปกป้องความปลอดภัยของคณะผู้แทนเพราะนี่เป็นผลดีของมณฑล พี่สาวเสี่ยวไม่ได้คิดที่จะสร้างปัญหาแม้จะมีความขี้เกียจของเซียงดาว นี่คือความแตกต่างระหว่างคนที่เคยทํางานเป็นผู้นํากับรัฐบาลกลางวิธีที่พวกเขาทําแตกต่างกันมาก!
หลังจากนั้นไม่นานทุกคนก็เริ่มเดินไปที่อาคารเพื่อรับประทานอาหารกลางวัน
“ หัวหน้าซูบิน” มีคนโทร.
ดงซูบินหันไปรอบ ๆ และเห็นชายวัยกลางคนในวัยห้าสิบของเขา “ หัวหน้าเหมิงเหรอ”
เหมิงเซียวรินพยักหน้าและกล่าว “ จุดแรกของทีมญี่ปุ่นคือหมู่บ้านหรู่เทียน และความเป็นไปได้ที่พวกเขาจะลงทุนที่นั่นก็สูง คุณต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าทุกอย่างเป็นไปตามลําดับและส่งเจ้าหน้าที่สองคนไปด้วยเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดอุบัติเหตุ คุณต้องสร้างความประทับใจให้กับคณะผู้แทนจากญี่ปุ่นด้วย”
ดงซูบินตอบกลับด้วยน้ําเสียงที่เย็นชา “ผมเขาใจแล้ว”
เหมิงเซียวรินขมวดคิ้วจากการตอบสนองของดงซูบิน “ หัวหน้าซูบินคุณต้องใส่ใจกับเรื่องนี้”
เหมิงเซียวรินระงับความโกรธของเขาและกล่าว “ผมจะไม่เตือนคุณแล้ว ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นอย่าโทษผมที่ไม่บอกคุณเรื่องนี้ ความรับผิดชอบนี้ใหญ่เกินกว่าที่คุณจะแบกรับได้!” เขาหันหลังและ เดินจากไปเหมิงเซียวรินอยู่ในอันดับหนึ่งที่สูงกว่าดงซูบิน และเป็นผู้รับผิดชอบการเยี่ยมชมไซต์การลงทุนนี้ เขาปฏิบัติกับดงซูบินในฐานะผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาแล้ว
ดงซูบินโกรธมาก คุณมาจากหน่วยงานส่งเสริมการลงทุน! แล้วคุณเป็นใครกันกล้าที่จะมาสั่งผม!
การเยี่ยมชมไซต์นี้มีความสําคัญมากสําหรับเหมิงเซียวในการเยี่ยมชมครั้งนี้มีความสําคัญมากกว่าการเยี่ยมชมไซต์อื่น ๆ เนื่องจากจํานวนเงินที่ลงทุนมีความสําคัญและเป็นเอ็มเอ็นซีของญี่ปุ่น มันจะเปลี่ยนมุมมองทางเศรษฐกิจของเมืองหยานไท่ หากเขาได้รับเอ็มเอ็นซี นี้เพื่อตั้งโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ที่นั่นเขาอาจได้รับการเลื่อนตําแหน่ง
หลังจากรับประทานอาหารกลางวันเซียงดาวและผู้นํามณฑลที่เหลือก็ออกจากเกสต์เฮาส์ มีเพียงเหมิงเซียวริน และ หลิวดาฟา เท่านั้นที่ยังคงให้ความบันเทิงแก่แขกได้
นายซากาโมโตะหัวหน้าทีมชาวญี่ปุ่นเป็นผู้มีอํานาจตัดสินใจและเขาจะตัดสินใจว่า บริษัท ของพวกเขาจะลงทุนในเมืองหยานไท่ หรือไม่ นั่นเป็นเหตุผลที่เหมิงเซียวรินและคนของเขาปฏิบัติกับเขาแตกต่างกัน นายซากาโมโตะยังรู้ดีว่าผู้นําของมณฑลต้องการเขาและเขาสามารถที่จะหยิ่งผยองได้ เขาไม่ได้พูดอะไรมากและส่วนใหญ่เขาพยักหน้าเท่านั้น เป็นคนของเขาที่พูดคุยกับเหมิงเซียวรินเป็นส่วนใหญ่
“ไม่มีปัญหา” เหมิงเซียวรินตอบกลับอย่างรวดเร็ว “เราจะเป็นผู้นําทางให้เอง”
หลิวดาฟารีบออกไปจัดรถ หลังจากนั้นไม่กี่นาที่ผู้นําและเจ้าหน้าที่จากหน่วยงานส่งเสริมการลงทุนก็ขึ้นรถและขับรถไปที่หมู่บ้านหรู่เทียน รถโตโยต้าสองทีมของญี่ปุ่นตามมาข้างหลัง แม้ว่าดงซูบินจะไม่พอใจกับงานที่ได้รับมอบหมายนี้ แต่เขาก็ยังคงทํางานของเขา เขาเรียกสํานักให้ส่งเจ้าหน้าที่ชุดธรรมดาสองคนติดตามขบวน เขาเรียกร้องให้สถานีตํารวจหญ่เทียนเตรียมการ
แหวน…แหวน…แหวนโทรศัพท์ของ ดงซูบินดังขึ้น
ดงซูบินตอบ “แม่? มันคืออะไร?”
“ คุณทานอาหารกลางวันหรือยัง” ลวนเสียวปิงถาม
“ใช่…แม่เพิ่งทานข้าวไป”
” ตกลง…ถ้าแม่ว่างเย็นนี้มาที่บ้านของผมหน่อยจะได้ไหม”
“ ลูกมีอะไรหรือเปล่า?” ดงซูบินคิดสักพักแล้วพูดว่า “ผมไปหาแม่ได้ไหม แล้วเพราะผมว่างช่วงบ่ายในวันนี้ แม่อยู่ที่โรงเรียนหรือเปล่า”
“ใช่…”
“ เอาล่ะ…รอผมด้วยนะ”
“ มันไม่สําคัญอะไรใช้ไหมและลูกไม่ต้องรีบมานะ”
ดงซูบินไม่ได้กลับไปที่สํานัก เขาไปซุปเปอร์มาร์เก็ตเพื่อซื้ออาหารเสริมเพื่อสุขภาพก่อนที่จะ ขับรถไปที่ห้องพักของเจ้าหน้าที่ของโรงเรียนของลวนเสียวปิง
“ แม่ผมถึงแล้ว”
ลวนเสี่ยวปิงเปิดประตูและเห็นลูกชายของเธอถือถุงช้อปปิ้ง เธอบ่น “ ทําไมลูกถึงซื้อของทั้งหมดนี้ให้แม่”
“ เอาไปเถอะ มันดีต่อร่างกายของแม่” ดงซูบินเข้ามาในอพาร์ตเมนต์
“ แม่รับของพวกนี้ไม่ได้หรอกอีกทั้งแม้รับไปแม่ก็ไม่สามารถทานได้หมด แม้ว่าแม่จะดื่มมันทุกวันก็ตาม ลูกเสียเงินป่าวๆ” ลวนเสี่ยวปิงหยิบกระเป๋าจากดงซูบินและชี้ไปที่โต๊ะกาแฟ “ แม่เพิ่งชงชา” แม้ว่าลวนเสี่ยวปิงจะดุลูกชายของเธอ แต่เธอก็มีความสุขในใจ ทุกครั้งที่ดงซูบินมาเยี่ยมเธอเขาจะซื้ออาหารเสริมเพื่อสุขภาพให้เธอ
ดงซูบินจิบชา “แม่มันนั้นคืออะไรนะ”
“ รอแปบนะ” ลวนเสี่ยวปิงกลับไปที่ห้องของเธอและออกมาพร้อมกับเสื้อกันหนาว
ดงซูบินยิ้ม “ แม่ซื้อให้ผมเหรอ”
ลวนเสี่ยวชิงจ้องมองดงซูบิน “ แม่ลักให้เธอ ลองใส่ดูสิ”
“ อ่า…ทําไมแม่ต้องถักเอง? แม่ซื้อจากข้างนอกก็ได้ แม่จะต้องเหนื่อยทําไม” ในอดีตพวกเขายากจนและแม่ของ ดงซูบินถักเสื้อผ้าสําหรับฤดูหนาวทั้งหมดของเขา บางครั้งเธอเริ่มถักตั้งแต่ฤดูร้อนเมื่อใดก็ตามที่เธอมีเวลาและต้องใช้เวลาหลายเดือนก่อนที่เธอจะทําสําเร็จ ตอนนี้พวกเขามีเงิน และไม่จําเป็นต้องถักเสื้อกันหนาวเอง “ ลูกนั้นมีอาการความดันโลหิตสูง…ลูก…”
ลวนเสี่ยวปิงไม่สนใจดงซูบินและยกเสื้อกันหนาวขึ้น “ ไปลองดูว่าเหมาะไหม ถ้าไม่แม่ จะได้แก้ไซต์ให้”
ดงซูบินรู้สึกอบอุ่นและถอดเสื้อคลุมเพื่อสวมเสื้อกันหนาว “ เป็นยังไงบ้าง”
“ มันค่อนข้างพอดี แต่แขนเสื้อยาวไปหน่อย”
ดงซูบินตอบ “ทุกอย่างปกติดี ฉันสามารถดึงมันขึ้นมาได้”
ลวนเสี่ยวปิงแตะเสื้อสเวตเตอร์และพยักหน้า “ตกลง ตอนนี้อากาศหนาวแล้วปล่อยทิ้งไว้ มันควรจะอุ่นกว่าแจ็คเก็ตหนังของลูก”
เสื้อสเวตเตอร์เป็นสีเทาและแม้จะไม่มีลวดลายที่ซับซ้อน แต่ก็ยังคงสวมใส่ได้พอดี ดงซูบินชอบมันมากขณะที่เขามองตัวเองในกระจก “ ขอบคุณแม่”
ลวนเสี่ยวปิงยิ้ม “ ถ้าลูกชอบแม่จะถักผ้าพันคอให้ลูกพรุ่งนี้”
“ ไม่…ไม่ต้องแล้ว” ดงซูบินกล่าวอย่างรวดเร็ว “ มันเหนื่อยมาก”
ลวนเสี่ยวปิงบ่น “ ถ้าลูกเป็นห่วงแม่ก็หยุดทําภารกิจอันตรายทั้งหมดนั้น ฉันยังไม่ได้ดุนายที่หายไปหลายวัน” เธอกลัวจนปัญญาและร้องไห้หลายครั้งเมื่อดงซูบินไปแอบแฝง
“ แม่อย่าพูดถึงเรื่องนั้นอีก ผมขอโทษ” ดงซูบินหัวเราะและนวดไหล่แม่ของเขา
ลวนเสี่ยวปิงตบมือลูกชาย “ เอาล่ะ แม่รู้ว่างานของลูกมันยุ่ง กลับไปทํางานได้แล้ว”
“ บ่ายนี้แม่มีสอนหรือเปล่า? เดียวผมไปส่งแม่ที่โรงเรียนก็ได้”
“โรงเรียนอยู่ในระยะที่สามารถเดินไปได้ มีอะไรให้ส่งบ้าง”
ในท้ายที่สุดดงซูบินยังคงส่งแม่ของเขาไปโรงเรียนของเธอและจากไปหลังจากที่เห็นแม่ของเขาเข้ามาในโรงเรียน
ตอนเย็น
ดงซูบินกลับไปที่พักของสํานักและเรียกเจ้าหน้าที่ทั้งสอง การเยี่ยมชมสถานที่ในช่วงบ่ายดําเนินไปอย่างราบรื่นและไม่มีอุบัติเหตุใด ๆ
ถูกต้อง นี่คือจีนไม่ใช่ตะวันออกกลาง มีอะไรที่ผิดพลาดได้บ้าง?
หลังจากวางโทรศัพท์ดงซูบินก็ไปอาบน้ํา เขาคิดว่าเขาจะได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงเลื่อนตําแหน่งอย่างไรเมื่อโทรศัพท์ของเขาดังขึ้น ดงซูบินขมวดคิ้วและลุกออกจากห้องน้ําเพื่อตอบ
“ สวัสดีนั่นใคร”
“ หัวหน้าซูบิน ผมมาจากแผนกจราจร ผู้บังคับบัญชาของผมบอกให้ผมโทรหาคุณสําหรับเรื่องเกี่ยวกับทีมเยี่ยมชมไซต์ของทีมญี่ปุ่น”
ดงซูบินขมวดคิ้ว “ เกิดอะไรขึ้นกับคณะผู้แทน”
อีกฝายกล่าว “ ตอนนี้ผมอยู่ในที่เกิดเหตุของรถโตโยต้าคันหนึ่งของพวกเขาประสบอุบัติเหตุ”
“ มีใครบาดเจ็บไหม” ดงซูบินเริ่มตัวเกร็งขึ้นมา
“ ทีมเยี่ยมชมเว็บไซต์สบายดีและรถของพวกเขามีรอยขีดข่วนบนไฟหน้าเท่านั้น อีกคันมีรอยบุ๋มด้านหลัง แต่คนขับรถของรถซีตองได้ตะลุมบอนกับผู้คนจากทีมเยี่ยมชมไซต์ เราเพิ่งแยกพวกเขาออกจากกัน เราจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร”
“ สถานที่ตั้งอยู่ที่ไหน? ฉันจะไปเดียวนี้!”
“ เราอยู่ใกล้ปั้มน้ํามันใกล้ทางออกทิศตะวันตก…”
หลังจากนั้นตํารวจจราจรก็บอกที่ตั้งของดงซูบิน ดงซูบินก็รีบออกไป
ในเวลานี้โทรศัพท์ของดงซูบินดังขึ้นอีกครั้ง มันคือเหมิงเชียวริน “ หัวหน้าซูบินคุณรู้ไหมว่ารถของทีมญี่ปุ่นเกิดอุบัติเหตุ? คุณต้องชดใช้!”
เวรเถอะ! ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่นายกลายเป็นหัวหน้าของฉันอย่างงั้นหรอ?
ดงซูบินไม่ได้พูดอะไรและวางสายไป
เหมิงเซียวรินตกตะลึงและโกรธมากกับการกระทําของดงซูบิน
ดงซูบินรีบแต่งตัวและขับรถไปที่เกิดเหตุ มันไม่ไกลจากบ้านของเขาและเขาก็ไปถึงภายในสิบนาที จากระยะไกลเขาเห็นโตโยต้า และรถซีตองจอดอยู่ริมถนน ตํารวจจราจรสองสามคนกําลังควบคุมการจราจรและรถตํารวจสองคันก็เปิดไฟของตํารวจ มีการต่อสู้ระหว่างคนขับรถและตํารวจจราจรต้องส่งมอบคดีนี้ให้กับเจ้าหน้าที่ตํารวจ
” เกิดอะไรขึ้น?” ดงซูบินเดินผ่านไป
เจ้าหน้าที่ตํารวจกําลังพูดกับใครบางคนและรีบวิ่งไป “ หัวหน้าซูบิน.
ชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่บนพื้นข้างรถซีตองและปากของเขามีเลือดไหลออกมา นอกจากนี้เขายังมีรอยช้ําที่ดวงตาและมีผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งอาจเป็นภรรยาของเขาอยู่ข้างๆเขาและมีรอยมือบนใบหน้าของเธอ มิสเตอร์ซากาโมโตะนั่งอยู่ในโตโยต้าไรซ์โดยหลับตา เขาไม่ได้ลงจากรถด้วยซ้ํา สมาชิกสองคนของทีมญี่ปุ่นยืนกอดอกอยู่ด้านนอก นอกจากสิ่งสกปรกบนเสื้อผ้าแล้วพวกเขาก็ไม่มีอาการบาดเจ็บใด ๆ ให้เห็น
ดงซูบินขมวดคิ้ว “ ใครเป็นฝ่ายผิด”
เจ้าหน้าที่ตํารวจมองไปที่ที่มญี่ปุ่นและตอบกลับอย่างนุ่มนวล “ มันเป็นความผิดพลาดของญี่ปุ่น พยานบอกว่าโตโยต้าขับเคี่ยวกับการจราจรเมื่อพวกเขาเลี้ยวและชนกับรถซีตองคันนั้น คุณควรทราบว่ากฎจราจรของญี่ปุ่นแตกต่างจากเราและเป็นแบบพวงมาลัยขวา อาจจะยังไม่ชินกับการเข้าชมของเรา” มันยากที่จะเปลี่ยนนิสัย
“ คนขับคนนั้นไม่มีใบขับขี่ของเราหรือ”
“ ฉันเคยเห็นใบขับขี่ของเขา แต่มันหมดอายุเมื่อหลายปีก่อน”
” ชาวจีน?”
“ ฉันก็คิดอย่างนั้น”
“ แล้วการต่อสู้ล่ะ” ดงซูบินถาม “ ใครเป็นคนเริ่มการต่อสู้”
เจ้าหน้าที่ตํารวจลังเลอยู่ครู่หนึ่งและตอบกลับ “ ชาวญี่ปุ่นอ้างว่าเป็นอีกฝ่ายที่เริ่มการต่อสู้แต่ผู้คนที่เดินผ่านไปมาและคนขับรถซีตองและภรรยาของเขาบอกว่าเป็นคนญี่ปุ่นที่ตีพวกเขาก่อน”
ดงซูบินขมวดคิ้ว เขารู้ว่าไม่ใช่คู่หนุ่มสาวที่เริ่มการต่อสู้ มีผู้ชายสี่คนในโตโยต้าและคนขับรถซีตองอยู่กับภรรยาของเขาเท่านั้น ทําไมเขาถึงเริ่มการต่อสู้? แต่การแก้ไขปัญหานี้ไม่ใช่เรื่องง่าย มันจะไม่ดีสําหรับภาพลักษณ์ของเมืองหยานไปถ้าเขานําชาวญี่ปุ่นกลับมาอยู่ในความดูแล แต่ถ้าเขาไม่ทําอะไรพวกเขาพวกเขาจะตอบผู้อยู่อาศัยอย่างไร?
ชายในชุดสูทเดินผ่านไปอย่างไม่อดทน “ เหตุใดจึงยังไม่ยุติปัญหานี้”
เจ้าหน้าที่บอกดงซูบินเบา ๆ “ นี่คือคนขับและเขาเคยเข้าร่วมในการต่อสู้”
ดงซูบินมองไปที่คนขับรถคนนั้น
“ เจ้านายของเรากําลังถามว่าเราจะออกไปได้ไหม” คนขับมองไปที่ดงซูบิน และเจ้าหน้าที่ 4 เรายังมีสิ่งที่ต้องทําอีกมากมาย! ทุกคนปล่อยพวกเราไปได้ไหม!” คนขับรถพูดภาษาจีนค่อนข้างดี และไม่ควรเป็นคนญี่ปุ่น
เจ้าหน้าที่รู้ว่าชายกลุ่มนี้เป็นวีไอพีของจังหวัดและเขาตอบทันที “ โปรดรอสักครู่ เรากําลัง พยายามแก้ไขปัญหานี้”
คนขับเม้มริมฝีปากและมองไปที่นาฬิกาของเขา “ เป็นเวลากว่าสิบนาที่แล้ว นี่คือประสิทธิภาพของจังหวัดของคุณหรือป่าว? หากคุณไม่รู้ว่าจะจัดการเรื่องนี้อย่างไรคุณสามารถโทรติดต่อเลขาธิการพรรคเซียงได้ ฉันกําลังพูดแบบนี้อีกครั้ง เป็นอีกฝ่ายที่ตัดหน้าเราและหลังจากที่เราชนกันผู้ชายคนนั้นก็ผลักเราและตีเราก่อน เรากําลังทําหน้าที่ป้องกันตัวเองและไม่ได้ทําอะไรผิด!”
ดงซูบินมองไปที่คนขับอย่างเย็นชา “ นี่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับคุณที่จะพูด! คุณเข้าใจ?!”
เจ้าหน้าที่ยังหงุดหงิด “ เฮ้ใบขับขี่ของคุณหมดอายุและคุณกําลังขับรถโดยไม่มีใบอนุญาตที่ถูกต้อง”
สีหน้าของคนขับเปลี่ยนไปและเดินจากไป
เจ้าหน้าที่บ่นเบา ๆ “ ก้นสิงโต!”
ดงซูบินไม่ชอบคนขับรถคนนั้น เขายังทําตัวก่างเช่นนี้ได้อย่างไรทั้งๆที่พึ่งขับรถชนคนอื่นและทําร้ายร่างกายคนอื่น?
คนขับกลับไปที่โตโยต้าและพูดกับคุณซากาโมโตะเป็นภาษาญี่ปุ่น “ หัวหน้าตํารวจจีนพยายามค้นหาปัญหาและไม่ยอมปล่อยเราไป” คนขับยังรู้ว่าผู้นําของหยานไท่จะไม่ปล่อยเหตุการนี้ไปง่ายๆ แต่ก็รู้ดีว่าต่อให้เขาขับรถชนคนอื่นเขาก็จะไม่ถูกทําโทษใดๆ นั่นเป็นเหตุผลที่เขาไม่กังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย แม้ว่าคนขับจะเป็นชาวจีน แต่เขาก็ช่วยชีวิตภรรยาของนายซากาโมโตะไว้ได้ในตอนที่เขาเรียนอยู่ที่ญี่ปุ่น เนื่องจากเหตุการณ์นั้นนายซากาโมโตะจึงว่าจ้างให้เขาเป็นคนขับรถ
ซากาโมโตะขมวดคิ้วเมื่อได้ยินจากคนขับรถของเขา สําหรับเขานี่เป็นเหตุการณ์เล็กน้อยและตํารวจควรปล่อยพวกเขาไป
ดงซูบิน ไม่เข้าใจสิ่งที่คนขับและซากาโมโตะ พูดเขาจึงเดินไปหาคู่หนุ่มสาว “ ผมมาจากสํานักรักษาความปลอดภัยสาธารณะ อาการบาดเจ็บของคุณเป็นอย่างไรบ้าง”
ชายหนุ่มตอบ “ เจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นกลุ่มนี้ไร้เหตุผลมาก เราขับในเลนของเราและพวกเขาชน เข้ากับเราจากด้านหลัง เมื่อฉันลงจากรถเพื่อถามหาสาเหตุของการชนกับพวกเขาพวกเขาก็เริ่มทําร้ายพวกเรา ดูสิพวกเขาตบภรรยาของฉันด้วย”
ดงซูบินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและกล่าวว่า “ ตอนนี้มันสายไปแล้วและจะเป็นการดีกว่าที่จะ จัดการเรื่องนี้แบบส่วนตัวแล้วเรื่องนี้ล่ะ? อีกฝ่ายจะชดใช้เงินให้คุณสําหรับค่ารักษาพยาบาลและ ค่าเสียหายรถของคุณหรือป่าว? คุณคิดว่า 30,000 หยวน เพียงพอหรือไม่”
ทั้งคู่ไม่เต็มใจที่จะยอมรับมันเพราะพวกเขายังคงโกรธอยู่
มพวกเขาอย่างอดทนและชายหนุ่มตอบ “ เจ้าหน้าที่ฉันจะยอมรับค่าตอบแทนนี้เพราะคุณ เงิน 30,000 หยวนสินะ อย่างงั้นฉันต้องการอีกอย่าง ฉันอยากจะให้คนขับ ขอโทษเรา!”
YOU MAY ALSO LIKE
