POWER AND WEALTH (พลังและความมั่งคั่ง) - ตอนที่ 267

EP 267 สายลับเปิดเผยตัว!

By loop

กลางดึก.เวลา 22.00 น.

 

สำนักงานผู้จัดการ

 

หม่าเหวินเทาประทับใจ ดงซูบินที่ทายทุกอย่างถูกต้อง การประเมินของโบราณของดงซูบิน นั้นเหมือนกับผู้เชี่ยวชาญ นอกจากนี้ผู้เชี่ยวชาญที่ตรวจสอบโบราณวัตถุยังต้องใช้เครื่องมือในการตรวจสอบและต้องตรวจสอบกับผู้เชี่ยวชาญอีกคนในการค้นพบของเขา แต่ตงซู่ปิงอยู่คนเดียวและไม่ได้ใช้แว่นขยายประเมินด้วยซ้ำ นี่ไม่ใช่สิ่งที่จะเรียนรู้ได้ภายในวันหรือสองวัน หม่าเหวินเทาพอใจกับดงซูบินเพราะเขาต้องการคนที่รู้เรื่องของโบราณอย่างรวดเร็ว

 

แต่หม่าเหวินเทาก็สงสัยเช่นกัน “ คุณจัดการกับของเก่ามานานแค่ไหนแล้ว?”

 

ดงซูบินยิ้มอย่างเขินอาย “ ตั้งแต่เด็กผมทำของโบราณปลอมมาตลอด”

 

“ นายทำได้ดีทีเดียว…” หม่าเหวินเทาขมวดคิ้วและถามอย่างสงสัย “ ทำไมนายไม่เข้าสู่การค้าของโบราหรือเป็นผู้ประเมินราคา” ดงซูบินรู้ว่าหม่าเหวินเทากำลังสงสัยและรีบอธิบาย “ พูดตามตรงฉันไม่ค่อยมั่นใจในการประเมินราคาของตัวเอง ฉันได้เรียนรู้วิธีการทำของโบราณปลอมจากญาติของฉันเท่านั้น ฉันบอกได้แค่ว่าของโบราณเป็นของโบราณหรือมองหาร่องรอยของการปลอมแปลงและเดาได้ ถ้านายเอาเครื่องเคลือบดินเผาธรรมดามาให้ผม ผมก็ไม่รู้ว่ามันเป็นของปลอมหรือเปล่า สิ่งที่ผมรู้มีข้อ จำกัด มากเกินไป ร้านขายของเก่าส่วนใหญ่จะไม่จ้างผม ผมไม่แน่ใจว่าตัวเองเป็นที่ต้องการของตำรวจหรือไม่หลังจากที่ญาติของผมบางคนถูกจับได้และผมก็ไม่กล้าไปสมัครงานที่ร้านขายของโบราณ” นี่เป็นคำอธิบายที่ดี

 

 

 

 

 

 

 

หม่าเหวินเทาพยักหน้าและหัวเราะ “ ได้เลย! ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปนายจะติดตามฉัน!”

 

ดงซูบินตอบกลับอย่างมีความสุข “ ขอบคุณผู้จัดการหม่า ที่ให้โอกาสผม” “ ฮ่าฮ่า…แค่เรียกฉันว่าพี่หม่าก็ได้” หม่าเหวินเทากล่าวต่อ “ อย่าบอกใครเกี่ยวกับสิ่งที่นายเห็นในวันนี้ ฉันจะพานายไปดูของโบราณอีกสักสองสามวันต่อมาและฉันอยากให้นายดูว่ามีร่องรอยของการปลอมแปลงหรือป่าว อืม…สองสามวันนี้นายไม่จำเป็นต้องซักผ้าขนหนู ฉันจะให้คนนำกระเป๋าของนายไปที่ชั้นบนสุดและนายจะพักในห้องเดี่ยว” ชั้นบนสุดเป็นชั้นสามของอาคารและเป็นที่ทำงานของผู้จัดการและเจ้าหน้าที่ฝ่ายจัดการอาศัยอยู่ ถือว่าอยู่นอกขอบเขตสำหรับพนักงานที่เหลือดงซูบิน ตอบอย่างตื่นเต้น “ ขอบคุณพี่หม่า”

 

 

 

 

 

 

 

หม่าเหวินเทาหัวเราะ “ เพียงแจ้งให้เราทราบหากนายต้องการอะไร หากนายต้องการนายสามารถหาพนักงานต้อนรับคนใดคนหนึ่งเพื่อติดตามนายในคืนนี้ เพียงแจ้งให้เสี่ยวหลู่ ทราบ “

 

ดงซูบินขอบคุณหม่าเหวินเทาอย่างซาบซึ้ง

 

หลังจากนั้นไม่นานหม่าเหวินเทาก็ขอให้ดงซูบินออกไป

 

“ใช่!” ชายคนนั้นตอบและเดินออกจากห้องทำงาน

 

ดงซูบินถูกพาไปที่ห้องเดี่ยวที่ปลายสุดของทางเดิน

 

แม้ว่าห้องนี้จะเป็นห้องเดี่ยว แต่ก็มีเฟอร์นิเจอร์สไตล์ยุโรป ดงซูบินแสร้งทำเป็นอยากรู้อยากเห็นและสัมผัสทุกอย่างอย่างตื่นเต้น เขากระโดดขึ้นไปบนเตียงด้วยความตื่นเต้นและคนที่พาตงซู่ปิงมาที่ห้องก็มองมาที่เขาอย่างเงียบ ๆ ก่อนจะจากไป

 

ปัง. ประตูปิดลง

 

ดวงตาของ ดงซูบินเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที

 

ถ้าเป็นคนอื่นเขาหรือเธอจะดีใจมากที่ได้รับการดูแลจากผู้จัดการหม่าเป็นอย่างดี แต่ดงซูบินไม่คิดเช่นนี้ การให้ใครนำกระเป๋าขึ้นเครื่องและจัดให้อยู่บนชั้นสามเป็นอีกวิธีหนึ่งในการ จำกัด การเคลื่อนไหวของเขา โทรศัพท์ในห้องโทรได้เฉพาะภายในและไม่มีช่องทางให้เขาโทรออก บางทีกล้องที่ซ่อนอยู่กำลังเฝ้าดูการเคลื่อนไหวของเขาในห้องและเขาไม่กล้าแสดงสีหน้าใด ๆ

 

หม่าเหวินเทาดูเป็นคนที่ระวังตัวเอามากๆ

 

หม่าเหวินเทาสงสัยดงซูบินเพราะอยู่ดีชายคนนี้ก็มาอยู่ที่ร้าน เขาเพิ่งเข้าร่วมงานที่นี้เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาและ ‘บังเอิญ‘ มีทักษะในการประเมินราคาแบบโบราณเมื่อหม่าเหวินเทาต้องการใครสักคนเช่นนี้ ดงซูบินไม่รีบร้อนเพราะเขายังไม่เห็นของโบราณที่ถูกขโมยไป เขาไม่มีความตั้งใจที่จะติดต่อกับตำรวจและสิ่งที่เขาต้องทำคือการได้รับความไว้วางใจจากหม่าเหวินเทา

 

หลังจากอาบน้ำแล้ว ดงซูบินสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเสื้อผ้าที่เขาโยนลงบนโซฟาจากมุมตาของเขา เสื้อผ้าของเขายังคงอยู่ในตำแหน่งเดิม แต่มันแตกต่างจากความทรงจำของเขา มีคนค้นเสื้อผ้าของเขาตอนที่เขาอาบน้ำ ผู้จัดการหม่ายังคงไม่ไว้วางใจเขาอย่างสมบูรณ์

 

เตาะเตาะเตาะ …

 

ดงซูบินพูดเสียงดัง “เข้ามา!”

 

สาวสวยเข้ามาในห้อง “ นี่คือกระเป๋าเดินทางของคุณ” หญิงสาววางกระเป๋าเดินทางของดงซูบินที่มุมหนึ่ง

 

ดงซูบินพยักหน้าและหยิบบุหรี่ 3 หยวนออกมาหนึ่งซอง เขาจุดบุหรี่ไว้ที่ริมฝีปากของเขาและหญิงสาวคนนั้นก็หยิบไฟแช็กบนโต๊ะมาจุดไฟให้เขาทันที หญิงสาวสวมเสื้อผ้าที่เปิดเผยกระโปรงสั้นถุงน่องสีดำและรองเท้าบูทสูง หลังจากจุดบุหรี่ให้ดงซูบิน แล้วเธอก็นั่งข้างดงซูบินบนโซฟาและพิงเขา

 

ดงซูบินมองไปที่เธอ “คุณกำลังทำอะไร?”

 

หญิงสาวยิ้มอย่างยั่วยวน “ ผู้จัดการขอให้ฉันไปกับคุณคืนนี้”

 

ดงซูบินไม่มีอารมณ์และผู้หญิงคนนี้ถูกส่งมาโดยผู้จัดการหม่า จะเป็นอย่างไรถ้าเขาพูดอะไรบางอย่างในความฝันและเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเขา? แต่ตอนนี้ ดงซูบินเป็นลูกปลาตัวเล็กและไม่ควรปฏิเสธผู้หญิงคนไหนเลย ถ้าเขาปฏิเสธผู้หญิงคนนี้หม่าเหวินเทาจะน่าสงสัยมากขึ้น เขาคิดสักพักแล้วพูดว่า “ เอาล่ะ. ฉันไม่ชอบประเภทของคุณ รับคนอื่นเข้ามา”

 

หญิงสาวมองไปที่ดงซูบินด้วยความโกรธและเดินออกไปจากห้อง

 

ไม่กี่นาทีต่อมาเด็กผู้หญิงอายุประมาณ 18 หรือ 19 ปีสามคนเข้ามาในห้อง พวกเขายืนอยู่ที่นั่นเพื่อให้ดงซูบินเลือก

 

ดงซูบินตรวจสอบแต่ละคนและบอกว่าเขาไม่ชอบพวกเขา หลังจากที่สาว ๆ ออกไปจากห้องของเขาดงซูบินก็แสร้งทำเป็นกระตือรือร้นและออกไปหาพนักงานต้อนรับที่เขาชอบ แต่เขาถูกชายในชุดสูทหยุดไว้ก่อนที่เขาจะไปถึงบันไดดงซูบินถูกถามว่าเขากำลังจะไปไหนและคำตอบของเขาคือให้ลงไปชั้นล่างเพื่อเลือกพนักงานต้อนรับ แต่ชายคนนั้นปฏิเสธคำขอของดงซูบินและบอกเขาว่าพนักงานต้อนรับทั้งหมดอยู่ในที่ทำงานดงซูบินกลับไปที่ห้องของเขาและไม่มีผู้หญิงถูกส่งไปที่ห้องของเขา

 

ดงซูบินหลอกหม่าเหวินเทา ในขณะนี้และสามารถทำทีละขั้นตอนเท่านั้น

 

หลังจากปิดไฟดงซูบินก็เข้าไปอยู่ใต้ผ้าคลุม

 

หนึ่งชั่วโมง…

 

สองชั่วโมง…

 

สามชั่วโมง…

 

ดงซูบินไม่สามารถนอนหลับได้ดีในสภาพแวดล้อมที่ตึงเครียดนี้ เขาลอยเข้าและออกจากห้วงนิทราและยังคงคิดเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวต่อไปของเขา เขาแทบจะยืนยันได้ว่าพระธาตุที่ถูกขโมยไปอยู่ในมือของเจ้านายของห้องอาบน้ำฮายปิง มันอาจจะซ่อนอยู่ในห้องอาบน้ำและ ดงซูบินต้องแสร้งทำเป็นว่าเป็นผู้ประเมินราคาโบราณ ไม่ว่าหม่าเหวินเทาจะเชื่อใจเขาหรือไม่ก็ตามเขาต้องเห็นพระธาตุที่ถูกขโมยไปด้วยตาและค้นหาว่าพวกเขาซ่อนอยู่ที่ไหนก่อนที่เขาจะเดินต่อไปได้ ก่อนหน้านั้นเขาต้องไม่เปิดเผยตัวตนเพราะนี่เป็นโอกาสเดียวของเขา

 

เงียบในห้องประมาณ 01.00 น.

 

ดงซูบินนอนไม่หลับลุกจากเตียงเพื่อจุดบุหรี่และใช้ห้องน้ำ

 

ทะ…ทะ…ทะ…จู่ๆดงซูบินก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของคนที่กำลังวิ่งออกไปนอกห้องของเขา เกิดอะไรขึ้นกลางดึก? เขาดึงกางเกงขึ้นอย่างรวดเร็วและกดหูของเขาไว้กับประตู เขาได้ยินเสียงฝีเท้าที่เข้าใกล้ห้องของเขามากขึ้น ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ดงซูบิน จึงเปิดประตูเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น เขาตกใจมาก

 

เป็นผู้หญิงที่เขานวดเมื่อบ่าย

 

ทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงมาที่นี่และถูกไล่ล่า?

 

“หยุด! หยุดเธอและอย่าปล่อยให้เธอหนีไป!”

 

“ เธอเป็นตำรวจ!” ชายคนหนึ่งที่ไล่ตามมาข้างหลังตะโกน

 

ดงซูบินสูดลมหายใจเย็น ๆ หญิงวัยกลางคนคนนั้นมาจากตปท.?! เขาเฝ้ามองขณะที่ผู้หญิงคนนั้นวิ่งมาหาเขาและเข้าใจว่าทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงถามถึงเจ้านายของห้องอาบน้ำนี้ เขาพยายามขอข้อมูลจากเธอ แต่รู้สึกว่าเขาถูกเธอถามแทน เธอยังถามถึงหม่าเหวินเทา ดังนั้นเธอจึงมาที่นี่ด้วยจุดประสงค์เดียวกับเขา เธอเป็นสายลับ!

 

ดงซูบินไม่ได้สงสัยในตัวตนของผู้หญิงคนนั้น

 

เนื่องจาดงซูบิน รู้เรื่องห้องอาบน้ำจากเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ ก็อาจจะรู้เรื่องนี้เช่นกัน หากผู้หญิงคนนี้เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจนั่นหมายความว่าหน่วยรักษาความปลอดภัยสาธารณะไม่แน่ใจเกี่ยวกับความถูกต้องของข้อมูลและได้ส่งเธอไปรวบรวมข้อมูลเพิ่มเติม อย่างไรก็ตามตัวตนของเธอถูกเปิดเผยเมื่อเธอพยายามไปที่ชั้นสาม

 

เธอมาจากการรักษาความปลอดภัยสาธารณะจริงหรือ?

 

ดงซูบินยืนอยู่ที่นั่นเพื่อดูผู้หญิงคนนั้นเข้ามาใกล้มากขึ้น เขารู้ว่าผู้หญิงคนนี้กำลังวิ่งไปที่หน้าต่างที่เปิดอยู่ตรงสุดทางเดิน

 

ในเวลานี้ประตูเปิดออกและหม่าเหวินเทาก็ก้าวออกไป เขาตัวแข็งเป็นวินาทีและชายคนหนึ่งบอกเขาว่าผู้หญิงคนนั้นไปที่ชั้นสามอย่างลับๆ หม่าเหวินเทาขมวดคิ้ว ไม่มีใครอยู่ตรงหน้าผู้หญิงนอกจาก ดงซูบินและผู้หญิงคนนี้เร็วเกินกว่าที่คนอื่นจะตามทัน เขาตะโกนเรียกดงซูบินทันที “ เสี่ยวเซียว! หยุดเธอ! ด่วน!”

 

หากมีความล่าช้าหนึ่งถึงสองวินาทีผู้หญิงคนนั้นจะหนีไปแล้ว!

 

ดงซูบินตื่นตระหนก คนกลุ่มนี้กล้าที่จะขโมยสมบัติของชาติและเป็นพวกนอกกฎหมาย ถ้าผู้หญิงคนนั้นเป็นตำรวจมันจะเป็นจุดจบสำหรับเธอถ้าเธอถูกจับได้ แต่ถ้าดงซูบินปล่อยให้เธอหนีไปตัวตนของเขาก็อาจถูกเปิดเผยและเขาจะไม่เข้าใกล้ที่ถูกขโมยไป แต่ถ้าเขาหยุดผู้หญิงคนนั้นชีวิตของเพื่อนเจ้าหน้าที่ของเขาอาจตกอยู่ในอันตราย…

 

เดี๋ยวก่อน…นี่อาจเป็นการทดสอบของหม่าเหวินเทาหรือไม่?

 

ไม่มันไม่ควร ฉันยังคงเป็นคนงานธรรมดาทั่วไปในตอนบ่าย ถ้าพวกเขาสงสัยในตัวฉันพวกเขาจะไม่อนุญาตให้ฉันทำงานที่นี่ตั้งแต่แรก ทำไมพวกเขาต้องให้ฉันนวดผู้หญิงคนนั้นและขอให้ผู้หญิงคนนั้นแกล้งเป็นตำรวจ? ใช่. นี่ไม่ใช่เหตุผลและผู้หญิงคนนี้เป็นตำรวจ!

 

ตงซู่ปิงรู้ว่าตอนนี้เขาต้องปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นถูกจับได้!

 

เวรเถอะ มัน! การช่วยชีวิตเธอสำคัญกว่า!

 

ดงซูบินตะโกนและเหยียดแขนออกเพื่อแสร้งทำเป็นพยายามหยุดผู้หญิงคนนั้น “หยุด!”

 

ผู้หญิงไม่ได้มองไปที่ ดงซูบินและรีบวิ่งไป แบม! เธอฟาดเข้าที่ซี่โครงของดงซูบินด้วยข้อศอกของเธอและดงซูบิน ก็ล้มลงกับพื้น ผู้หญิงคนนั้นวิ่งไปจนสุดทางเดินแล้วกระโดดออกจากหน้าต่าง!

 

พวกเขาอยู่บนชั้นสาม ใครก็ตามที่กระโดดออกจากหน้าต่างจะเสียชีวิตหรือบาดเจ็บสาหัส

 

แต่ดงซูบินเชื่อว่าคนที่เคยได้รับการฝึกฝนมาจะไม่ได้รับบาดเจ็บ

 

“เกิดอะไรขึ้นกับนาย?! นายจับเธอไม่ได้อย่างงั้นหรอ!” หม่าเหวินเทาดุและวิ่งไปที่หน้าต่าง

 

ดงซูบิน ตามมาข้างหลังและมองไปที่ชั้นล่าง

 

ฝ่ายหญิงไม่ได้รับบาดเจ็บ

 

แต่ทันใดนั้นชายสองคนก็วิ่งออกมาจากประตูด้านหลังของห้องอาบน้ำไปหาผู้หญิงคนนั้นและหนึ่งในนั้นถือกระบองของตำรวจ หญิงสาวหลบการโจมตีและวิ่งต่อไป แต่ก่อนที่เธอจะหลบหนีชายในชุดสูทก็วิ่งเข้ามาและฟาดขาเธอด้วยกระบอง!

 

ผู้หญิงคนนั้นล้มลงกับพื้นและชายทั้งสามก็ล้อมรอบเธอ!

 

หนึ่งในนั้นเตะเธอที่ท้องและอีกคนหนึ่งตีหลังคอของเธอด้วยกระบอง! หลังจากตีไม่กี่ครั้งผู้หญิงคนนั้นก็เป็นลม

 

หม่าเหวินเทากังวลว่าจะมีคนเห็นพวกเขาและส่งสัญญาณให้ผู้ชายพาผู้หญิงเข้ามา!

 

ดงซูบินรู้สึกเสียใจ ผู้หญิงคนนี้จะถูกฆ่า!

 

ก่อนที่ดงซูบินจะกังวลเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นสายตาเย็นชาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองมาที่เขา มันคือหม่าเหวินเทา หม่าเหวินเทาสงสัยในตัว ดงซูบินเนื่องจากการปรากฏตัวของดงซูบินนั้นบังเอิญเกินไป เขาให้คนของเขาเฝ้าดู ดงซูบินอย่างใกล้ชิดและกลัวว่าดงซูบินเป็นเจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบ

 

แน่นอนว่าหม่าเหวินเทาเป็นเพียงแค่สงสัยเท่านั้น

 

แต่ตอนนี้ความสงสัยของหม่าเหวินเทาเพิ่มขึ้น!

 

ในสถานการณ์ก่อนหน้านี้แม้แต่เด็กผู้หญิงก็สามารถหยุดผู้หญิงคนนั้นได้ในทางเดินแคบ ๆ นับประสาอะไรกับผู้ชายที่ตัวใหญ่กว่าดงซูบิน แม้ว่าดงซูบินจะไม่สามารถหยุดเธอได้ แต่อย่างน้อยเขาก็สามารถถ่วงเวลาเธอได้หลายวินาที แต่การกระทำของ Dดงซูบินดูปลอมเกินไปและล้มลงเพียงเล็กน้อย หม่าเหวินเทาบอกได้ว่าดงซูบินจงใจปล่อยผู้หญิงคนนั้นหนี! พวกเขาคือผู้สมรู้ร่วมคิด!

 

เสี่ยวฮงเป็นตำรวจด้วยเหรอ?

 

หม่าเหวินเทาจ้องมองไปที่ดงซูบินด้วยสายตาของเขา

 

ดงซูบินรู้ว่าเขากำลังมีปัญหาและหม่าเหวินเทาอาจรู้ว่าเขาพยายามทำอะไร! เขาควรทำอย่างไร? วิ่ง? ทั้งทางเดินเต็มไปด้วยผู้ชายของหม่าเหวินเทา! เขาไม่สามารถหนีไปไหนได้แล้ว!

 

ใช่ จู่ๆดงซูบินก็คิดไอเดีย!

 

ย้อนกลับไปหนึ่งนาที!

 

ทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ดงซูบินสว่างวาบ!

 

“ เสี่ยวเซียว! หยุดเธอ! ด่วน!”

 

ดงซูบินเอาชนะความรู้สึกหวิว ๆ ได้และครั้งนี้เขาไม่ลังเล เขาก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับอ้าแขนให้กว้าง ผู้หญิงคนนั้นตอบสนองอย่างรวดเร็วและพยายามหลบเลี่ยง ดงซูบินโดยหันตัวไปทางด้านซ้าย แต่ ดงซูบินตอบสนองอย่างรวดเร็วและตีผู้หญิงที่ไหล่ของเธอก่อนที่เธอจะเข้าไปใต้แขนของเขา!

 

ผู้หญิงคนนั้นสะดุด แต่ไม่ล้มและเธอก็ผ่านดงซูบิน ไปได้!

 

ดงซูบินล้มลงบนพื้น แต่ไม่ยอมแพ้ เขาเอื้อมมือไปจับข้อเท้าของผู้หญิงคนนั้น!

 

ผู้หญิงกำลังวิ่งไปข้างหน้าและล้มลงไปข้างหน้า เธอหันกลับมาและเตะมือของดงซูบิน ออกไปด้วยขาขวาของเธอ ดงซูบินรู้ดีว่าผู้หญิงคนนี้จะไม่หนีไปไหนแม้ว่าเธอจะกระโดดออกจากหน้าต่างและอาจปล่อยให้เขาจับเธอได้ เขาอดทนต่อความเจ็บปวดที่ข้อมือและดันตัวเองไปข้างหน้า คราวนี้ดงซูบินโอบแขนรอบขาของผู้หญิงคนนั้น!

 

หม่าเหวินเทาและคนของเขาจับผู้หญิงได้!

 

ใบหน้าของโฮ่วซินเปลี่ยนเป็นสีดำและหยุดดิ้น

 

หม่าเหวินเทาตะโกน “ มัดเธอแล้วพาเธอมาที่ออฟฟิศของฉัน!”

 

ชายสองคนเดินมามัดผู้หญิงไว้ พวกเขายังยัดผ้าสีขาวเข้าไปในปากของเธอเพื่อป้องกันไม่ให้เธอตะโกนขอความช่วยเหลือ

 

ดงซูบินยังคงอยู่บนพื้นด้วยความเจ็บปวด ผู้หญิงคนนั้นเกือบจะฆ่าเขาด้วยการเตะของเธอ

 

หม่าเหวินเทามองไปที่ดงซูบินต่างออกไปและเข้าไปช่วยเขา “ เสี่ยวเซียว. เก่งมาก! นายได้รับบาดเจ็บหรือป่าว”

 

ดงซูบินตอบ “ อ่า…ผมสบายดี มันเป็นแค่อาการบาดเจ็บเล็กน้อย”

 

หม่าเหวินเทาพยักหน้า เขาเคยเห็นสิ่งที่ดงซูบินทำก่อนหน้านี้และเจ้าหน้าที่หญิงอาจหนีไปได้ถ้าไม่ใช่ ดงซูบิน ความสงสัยของเขาเกี่ยวกับ ดงซูบินหายไปแล้ว ถ้าเสี่ยวเซีว เป็นตำรวจและรับผิดชอบในการช่วยเหลือเจ้าหน้าที่หญิงเขาจะไม่พยายามอย่างเต็มที่ที่จะหยุดเธอ เจ้าหน้าที่หญิงดูเหมือนว่าเธอจะไม่รู้จักดงซูบิน

 

หม่าเหวินเทารู้สึกว่าเสี่ยวเซี่ยวอายุยี่สิบต้น ๆ ถ้าเขาเป็นเจ้าหน้าที่เขาจะไม่มีเวลาเรียนรู้เรื่องของโบราณ เขาเคยเห็นเสี่ยวเซียว ประเมินของโบราณและรู้ว่าความรู้นั้นต้องใช้ประสบการณ์หลายปี จากจุดนี้เสี่ยวเซียว ไม่น่าจะเป็นตำรวจนอกเครื่องแบบ