POWER AND WEALTH (พลังและความมั่งคั่ง) - ตอนที่ 264

EP 264 การซื้อขายข้อมูลสำคัญ!

By loop

วันรุ่งขึ้นสถานีโทรทัศน์ประกาศรายชื่อสิ่งของที่ถูกขโมย

 

โดยของทั้งสี่ชิ้นนั้นเป็นของสำคัญลำค้าของประเทศทั้งหมด สมบัติของชาติอาทิ ชุดเกาะหยกที่เย็บด้วยด้ายสีทองเป็นหนึ่งในสิ่งของที่ถูกขโมยไป ทำให้เกิดความโกลาหลเนื่องจากของโบราณนี้เป็นชิ้นส่วนสำคัญของประวัติศาสตร์จีน เป็นหนึ่งในชุดเกาะหยกที่สมบูรณ์แบบที่สุดที่ยังไม่ได้ขุดพบ มีค่ามากกว่าสมบัติส่วนใหญ่ของชาติอื่น ๆ ขโมยมาจากพิพิธภัณฑ์เหอเป่ย?!

 

แม่ของดงซูบินเป็นคนแรกที่โทรมา

 

“ ซูบินแม่ด้ยินมาว่าพิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดถูกคนร้ายเข้ามาขโมยของไป ผู้ร้ายถูกจับหรือไม่”

 

ดงซูบินตอบในทันที “ยังเลยครับ . ตอนนี้ทางตำรวกำลังพิจารณาคดีนี้และน่าจะจับกุมคนร้ายได้ในเร็ว ๆ นี้”

 

“ เฮ้อ…คนพวกนี้….” ลวนเสี่ยวปิงถอนหายใจ “ ทำเกินไปจริงๆ”

 

ไม่เพียง แต่แม่ของดงซูบินเท่านั้นที่กังวลเกี่ยวกับคดีนี้ การอภิปรายเกี่ยวกับคดีนี้อยู่ในเอกสารข่าวและอินเทอร์เน็ต แม้ว่าดงซูบินจะอยู่ที่ทางข้ามเขาก็ได้ยินหลายคนพูดถึงเรื่องนี้ด้วยความโมโหสำหรับคดีนี้ เมื่อครั้งโบรารณวัตถุที่เป็นของสำคัญประจำชาติถูกขโมยไปจากปักกิ่งก็เกิดความโกลาหลขึ้นมาเช่นกัน คราวนี้เป็นสมบัติของชาติก็ถูกขโมยไปอีกครั้ง

ต่อมาหลังดงซูบินเดินทางมาถึงสำนักงานรักษาความปลอดภัยสาธารณะของเทศมณฑล ดงซูบินยังคงเฝ้าติดตามสถานการณ์ของคดีต่อไป หนึ่งวันผ่านไป… สองวันผ่านไป… สามวันผ่านไป…

 

 

 

 

 

 

 

กำหนดเวลาสามวันของสำนักงานรักษาความปลอดภัยสาธารณะประจำจังหวัด แต่ยังไม่สามารถกู้คืนโบราณวัตถุที่ชิ้นสำคัญที่ถูกขโมยไปได้ อีกทั้งไม่มีเบาะแสใหม่ๆเลย จากภาพกล้องวงจรปิดของพิพิธภัณฑ์ตำรวจทราบรุ่นรถของผู้ต้องสงสัย เป็นรถบริลเลียนสีขาวและแผ่นซีดีปิดแผ่นป้ายทะเบียนไว้ ตำรวจสามารถติดตามรถได้ แต่เจ้าของแจ้งว่ารถของเขาถูกขโมยไปนานกว่าหกเดือนแล้ว มันเป็นรถที่ถูกขโมยและเบาะแสก็จบลงที่นั่น ไม่มีพยานลายนิ้วมือหรือเบาะแสอื่นใด

 

เพื่อเป็นการเอาใจประชาชนรัฐบาลจังหวัดจึงยิงผู้นำสองสามคน หนึ่งในนั้นคืออดีตเลขาธิการพรรคของเมืองหยางไท่, ฉางเหล่ย หลังจากที่เขาถูกบังคับให้ลงจากตำแหน่งเขาก็ถูกย้ายไปประจำการหน่วยบริหารพิพิธภัณฑ์มรดกทางวัฒนธรรมของจังหวัด ในท้ายที่สุดเขากลายเป็นแพะรับบาปในคดีนี้และถูกไล่ออกพร้อมกับผู้บริหาราอีกสองสามคนจากแผนกนั้น

 

ในช่วงเที่ยง.

 

เหลียงเฉินเผิงเรียกดงซูบินให้ไปที่ห้องทำงานของเขา

 

“ หัวหน้าซูบินสำนักความมั่นคงสาธารณะประจำจังหวัดจะดำเนินการสอบสวนร่วมกับมณฑลชานซีในคดีนี้และมณฑลของเราสามารถผ่อนปรนการตรวจตราได้บ้างแล้ว”  เนื่องจากมีการแจ้งเบาะแสเกี่ยวกับรถของอาชกรในครั้งนี้มาบ้างแล้ว ซึ่งพวกมันได้ปรากฏตัวในชานเป่ยและพวกมันน่าจะหลบหนีไปชานซี อีกทั้งพวกมันไม่น่าจะกลับมาปรากฏตัวในมณฑลเหอเป่ยอีกแล้ว กองกำลังตำรวจของมณฑลของเรามีกำลังพลน้อยและไม่สามารถเสียทรัพยากรไปกับคดีนี้ได้ นั่นเป็นเหตุผลที่เราจะยุบทีมสอบสวนชั่วคราว

ดงซูบินเข้าใจสถานการณ์ในมณฑลนี้ดี แต่เขาไม่เต็มใจที่จะยอมแพ้

 

“ ขอบคุณสำหรับความห่วงใยนะครับท่าน” ดงซูฐินพูดต่อ “ แต่ตอนนี้พวกเรายังไหว”

 

เหลียงเฉินเผิงส่ายหัวและชี้ไปที่ดงซูบิน“ คุณ…นั้นชอบปล่อยให้คนอื่นกังวลเกี่ยวกับคุณ ถ้าฉันรู้ว่าคุณยังไม่หายดีฉันจะไม่ให้คุณรับผิดชอบทีมสอบสวนนี้เลย ฉันจะให้คุณหยุดพักผ่อนที่บ้านหนึ่งสัปดาห์ เพลาๆความเครียดลงบ้างนะ”

 

ดงซูบินยิ้มและกล่าว “ หัวหน้าเหลียงผมสบายดีจริงๆนะครับ”

 

“ นี่คือคำสั่ง! การพักผ่อนเป็นสิ่งสำคัญ สำนักงานความปลอดภัยสาธารณะ(ตำรวจ)ยังต้องการคุณ!”

 

ดงซูบินไม่ได้โต้เถียงกับหัวหน้าเหลียงและตอบอย่างซาบซึ้ง “ ขอบคุณครับหัวหน้าเหลียง”

 

ดงซูบินเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาที่มีความสามารถและยังมีคดีที่ไม่สามารถแก้ไขได้อีกมากมายในสำนัก เหตุใดเหลียงเฉิงเผิงจึงยังขอให้เขาหยุดงานหนึ่งสัปดาห์? เมื่อวานนี้เมื่อเหลียงเฉิงเผิงไปประชุมที่รัฐบาลมณฑลเลขาฮูกล่าวถึงอาการป่วยของดงซูบิน เธอบอกเขาว่าดงซูบินไม่สามารถทนรับความตื่นเต้นหรือเผชิญกับแรงกดดันที่มาเกินไปได้ในช่วงเวาลนี้ แม้ว่าจะเป็นคำพูดที่ไม่เป็นทางการ แต่ เหลียงเฉินเผิงก็รู้ว่ามันเป็นข้อความจากนายกเทศมนตรีเสี่ยว ถ้าไม่เลขาหูจะไม่พูดถึงเรื่องนี้ นั่นเป็นเหตุผลที่ Lเหลียงเฉินเผิงตัดสินใจให้ดงซูบินหยุดพักอีก 1 สัปดาห์และจะไม่มอบหมายงานที่เป็นอันตรายให้กับเขา

 

เหลียงเฉิงเผิงเป็นหนึ่งในคนของเซียงดาว แต่เขาไม่ต้องการมีปัญหากับนายกเทศมนตรีเสี่ยวแต่อย่างใด

 

นี่คือการเมือง ตราบใดที่พวกเขาไม่เสียประโยชน์โดยสิ้นเชิงหรือเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์เจ้าหน้าที่ของรัฐจะให้ความช่วยเหลือซึ่งกันและกัน แน่นอนว่าเหลียงเฉิงเผิงไม่กล้าที่จะต่อต้านกับนายกเทศมนตรีเสี่ยว เนื่องจากอำนาจของเสี่ยวหลานมีมากกว่าเขามากมาย

 

กลับมาที่สำนักงานดงซูบิน ถูขมับของเขา

 

สองสามเดือนที่ผ่านมาฉันไม่ได้ทำงานอะไรเลยและฉันต้องหยุดงานอีกหนึ่งสัปดาห์?

 

ดงซูบินเองก็ ต้องการบอกว่าเขาไม่ได้อ่อนแอและสามารถทำงานใด ๆ ได้ แต่หัวหน้าเหลียงกังวลเรื่องสุขภาพของเขาและเขาจะถูกมองว่าเป็นคนเนรคุณถ้าเขายืนยันที่จะทำงาน เฮ้อ…กรณีการทำลายพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ยังคงไม่ได้รับการแก้ไขและเขาต้องหยุดพักอีกครั้ง เมื่อไหร่ที่เขาจะได้รับบุญชั้นหนึ่งอีก? เขาจะได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้าส่วนเมื่อใดดงซูบินไม่ใช่คนที่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ นอกจากนี้เขามุ่งมั่นที่จะไขคดีนี้

 

การสอบสวนต้องดำเนินต่อไป! อย่างไรก็ตามวันนี้ฉันจะไม่อยู่เฉยๆแน่ๆ!

 

ดงซูบินไม่มีคาดหวังสูงที่จะสามารถไขคดีนี้ได้ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะพบอะไรบ้างอย่างเข้าให้แล้ว

 

ในช่วงบ่ายแผนกอาชญากรรมทางอินเทอร์เน็ตโทร.

 

“ หัวหน้าซูบินผมเองหวังป๋อจากแผนกตำรวจอินเทอร์เน็ต”

 

“ โอ้ว่ายังไง” ตอนที่ดงซูบินเพิ่งย้ายมาที่มณฑลหยานไท่ เขาได้ทำงานร่วมกับหวังป๋อในคดีแฮ็กเว็บไซต์

 

หวังป๋อกล่าวสิ่งที่น่าตกใจ “ อาจมีคนรู้ที่อยู่ของโบราณวัตถุที่หายไป”

 

“อา?” ดวงตาของดงซูบินสว่างขึ้น “คนๆนั้นคือใครกัน? แล้วของพวกนั้นอยู่ที่ไหนกันล่ะ”

 

หวังป๋อบอกดงซูบินว่าพวกเขาไม่แน่ใจว่าของอยู่ที่ไหนและไม่รู้ด้วยซ้ำว่าข้อมูลนี้เชื่อถือได้หรือไม่ พวกเขาพบข้อมูลนี้ในอีเมลเมื่อพวกเขากำลังตรวจสอบอินเทอร์เน็ต อีเมลดังกล่าวกล่าวสั้น ๆ เกี่ยวกับคดีพิพิธภัณฑ์และตำรวจอินเทอร์เน็ตตรวจสอบที่อยู่ลงทะเบียนของอีเมลทันที แต่ข้อมูลทั้งหมดที่ให้มานั้นเป็นข้อมูลปลอมและไม่มีที่อยู่จริง แต่หวังป๋อยังไม่ได้ทำอะไรกับข้อมูลนี้อย่างจริงจังเพราะเขากลัวว่าอาจจะพลาดเบาะแสสำคัญไป ดังนั้นเขาจึงรายงานไปยังสำนักทันที

 

แต่หัวหน้าเหลียงไม่ได้คิดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้และขอให้หวังป๋อแจ้งหัวหน้าซูบิน

 

ดงซูบินฟังและไม่ได้ปฏิบัติอย่างจริงจังเช่นกัน ข้อมูลส่วนใหญ่บนอินเทอร์เน็ตเป็นของปลอมและอาจมีคนวางข่าวปลอม เขาคิดสักพักแล้วพูดว่า “ ส่งที่อยู่อีเมลของเขามาให้ฉันและคุณทุกคนพยายามติดตามเขา”

 

“ใช่.” หวังป๋อตอบ “ ที่อยู่อีเมลคือ [email protected]”

 

เนื่องจากดงซูบิน ไม่มีอะไรทำอยู่แล้วในเวลานี้เขาจึงตัดสินใจดูว่าเขาจะได้อะไรจากหัวหน้าแผนกคนนนี้หรือป่าว

 

ดงซูบินลงทะเบียนบัญชีอีเมลยะฮู (Yahoo) ทันทีและส่งอีเมลไปยังที่อยู่อีเมลนั้น ดงซูบินใช้วิธีการถามไปตรงๆเพราะเขาไม่เชื่อว่าคน ๆ นี้รู้ว่าของที่หายไปอยู่ที่ไหน ในอีเมลของเขาเขาเขียนเพียงประโยค “ คุณรู้ที่อยู่ของสิ่งที่ถูกขโมยจากพิพิธภัณฑ์เหอเป่ยไปอย่างงั้นหรอ”

 

ไม่กี่นาทีต่อมา sasasa668 ตอบกลับ “คุณคือใคร?”

 

ดงซูบินตอบ “ ฉันได้ยินเพื่อนคนหนึ่งพูดถึงคุณและฉันเองก็อยากรู้”

 

sasasa668 ตอบกลับ. “ เพื่อนของปิกาจู?”

 

ดงซูบินตอบ “ใช่. ของพวกนั้นอยู่ที่ไหน”

 

ประมาณห้าถึงหกนาทีต่อมา sasasa668 ตอบกลับ “ ฉันไม่รู้ ฉันเองก็โกหกปิกาจู”

 

ดงซูบินยังคงส่งอีเมลถึงบุคคลนี้ แต่ sasasa668 ไม่ตอบกลับ ดงซูบินขมวดคิ้วและรู้สึกว่าปฏิกิริยาของคน ๆ นี้แตกต่างจากคนที่ชอบโอ้อวดของโดยทั่วไป เขาดูระมัดระวังและจริงจังมากเกินไป เขารู้สึกว่าคน ๆ นี้อาจรู้อะไรบางอย่างและยังคงส่งอีเมลต่อไป เมื่อเห็นว่าไม่มีการตอบกลับใด ๆ จากบุคคลนี้ ดงซูบินจึงตัดสินใจโยนเหยื่อล่อ “ ฉันจะให้เงินตอบแทนเกี่ยวกับข้อมูลแก่คุณ 100,000 หยวน คุณสนใจไหม?”

 

sasasa668 ตอบกลับในที่สุด. “คุณคือใคร?”

 

ดงซูบินตอบ “ ฉันเป็นคนรักชาติคนหนึ่ง”

 

sasasa668:“ …ฉันไม่รู้อะไรเลยจริงๆ ลองไปถามคนอื่น”

 

คุณไม่ได้รับเงิน 100,000 หยวน? ดงซูบินครุ่นคิดสักพักและตอบกลับไป “ 1 ล้าน!”

 

sasasa668:“ แม้ว่าคุณจะเสนอเงิน 10 ล้าน แต่ฉันก็ไม่มีข้อมูลให้คุณเช่นเดิม”

 

ดงซูบินกระพริบตา “ แล้ว 20 ล้านล่ะ? คุณน่าจะมีข้อมูลให้ฉัยถ้าเป็นเงิน 20 ล้านจริงไหม? อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธข้อเสนอของฉัน ฉันยังต้องการที่จะกู้คืนพระธาตุเหล่านั้น ไม่ต้องกังวล. หากใครถามฉันจะไม่เปิดเผยชื่อของคุณ นอกจากนี้ทั้งหมดที่ฉันมีคือที่อยู่อีเมลของคุณและไม่มีใครรู้ตัวตนที่แท้จริงของคุณใช่มั้ย? 20 ล้านและบอกได้เลยว่าให้เงินไปเมื่อไหร่ เจอกันที่เหอเป่ย”

 

sasasa668 ตะลึง “ คุณจริงจังไหม”

 

ดงซูบินตอบ “แน่นอน. โบราณวัตถุชุดนั้นมีมูลค่าไม่ต่ำกว่าสองสามพันล้าน 20 ล้านเป็นข้อเสนอสูงสุด แต่ข้อมูลของคุณต้องถูกต้อง”

 

sasasa668 ตอบกลับหลังจากหยุดไปนาน “ เราซื้อขายกันอย่างไร”

 

ดงซูบิน ตอบ “ มาคุยกันหลังจากเจอกัน คุณจะเลือกสถานที่”

 

อีกฝ่ายเอาแต่เงียบ ดงซูบินเริ่มสงสัย ไม่น่าจะมีใครลังเลต่อหน้าเงิน 20 ล้าน ดงซูบินไม่มีเจตนาที่จะให้เงินแก่บุคคลนั้นและต้องการจับตัวเขามาสอบปากคำเท่านั้น เมื่อบุคคลนี้กลับมาที่สถานีเพื่อสอบปากคำพวกเขาจะได้รับข้อมูลทั้งหมดจากเขา

 

ห้านาที…

 

สิบนาที…

 

ทันใดนั้นเองก็มีเมลเข้ามาใหม่ ระบุเวลาและที่อยู่ในอีเมลเท่านั้น

 

ดงซูบินมองไปที่ที่อยู่และอยู่ไม่ไกลจากสำนัก แต่อีกฝ่ายอยากเจอพรุ่งนี้ดงซูบินไม่ต้องการทางและเจรจากับ sasasa668 ในท้ายที่สุดพวกเขาตกลงที่จะพบกันที่สาขา ไอซีบีซี ริมถนนสายตะวันตกของจังหวัดในอีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา

 

ดงซูบินออกจากที่ทำงานและขับรถไปยังสถานที่นั้นทันที

 

เมื่อเวลา 15.00 น. ที่ผ่านมาดงซูฐินรออยู่นอกธนาคารไอซีบีซี แต่หลังจากผ่านไปสิบนาทีก็ไม่มีใครปรากฏตัว เขาขมวดคิ้วขณะมองไปที่นาฬิกาของเขา sasasa668 โกหกหรือเปล่า

 

ในเวลาประมาณ 15.30 น. ชายวัยกลางคนที่สวมแว่นกันแดดเดินไปหาดงซูบินที่กำลังดูใจร้อน

 

“ คุณคือ dong1 เหรอ” ชายคนนั้นมองไปที่สีเสื้อของดงซูบิน

 

ดงซูบินมองไปที่ชายคนนั้น “ใช่. คุณคือ sasasa668?” ดงซูบินกำหมัดแน่นและพร้อมที่จะตรึงเขาไว้ได้ทุกเมื่อ เขาต้องการที่จะสอบปากคำบุคคลนี้เป็นการส่วนตัวในขณะที่เขาสามารถใช้กำลังเพื่อเค้นข้อมูลเขาและใช้ย้อนกลับหลังจากที่เขาได้รับข้อมูลที่ต้องการ

 

ชายวัยกลางคนส่ายหัว “ฉันไม่ใช้เขา. sasasa668 ส่งให้ฉันมา”

 

ดงซูบินขมวดคิ้ว “เขาอยู่ที่ไหน? ทำไมเขาไม่อยู่ที่นี่? เราตกลงที่จะทำธุรกรรมแบบเห็นหน้ากันไม่ใช่หรือ”

 

“ คุณจัดการเรื่องนี้กับฉันได้เลย” ชายวัยกลางคนระมัดระวังและคอยมองดูสภาพแวดล้อมของเขา “ คุณนำเงินมาหรือยัง”

 

ดงซูบินตอบ “ ไม่มีปัญหากับเงิน แต่คุณต้องทำให้ฉันมั่นใจว่าข้อมูลของคุณถูกต้อง ถ้าคุณโกหกฉันจะเสียเงินเปล่า ๆ ” ดงซูบินหยุดชั่ววินาที “ บอกมาก่อนว่าของพวกที่หายไปอยู่ที่ไหนก่อน”

 

ชายคนนั้นส่ายหัว “ ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงอะไรและไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณมีข้อตกลงอะไรกับ sasasa668 เขาบอกให้ฝากเงินเท่านั้น หลังจากเงินเข้าแล้วฉันจะโทรหาเขาและเขาจะพูดกับคุณ”

 

“ นายไม่รู้อะไรเลยเหรอ”

 

ผู้ชายคนนั้นส่ายหัว “ ฉันมาที่นี่เพื่อรับเงินเท่านั้น”

 

หมอนี้ดูระวังตัวเอามากๆเลย ดงซูบินไม่สามารถบอกได้ว่าชายคนนี้กำลังโกหกหรือเขาคือ sasasa668 จริงๆ ฉันควรทำอย่างไรดี? ฉันควรดำเนินการตามแผนต่อไปหรือไม่ แต่ถ้าผู้ชายคนนี้ไม่รู้อะไรก็จะไม่มีประโยชน์ที่จะพาเขากลับมาและ sasasa668 จะตื่นตระหนก ดงซูบินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและทันใดนั้นก็มีความคิด “ เอาล่ะ. ฉันจะเชื่อใจนาย”

 

ชายวัยกลางคนมองไปรอบ ๆ แล้วหันไปมองดงซูบิน

 

ดงซูบินหยิบเช็คออกมาจากกระเป๋าและเริ่มเขียนมัน “ 20 ล้าน! ที่นี่!”

 

มือของชายวัยกลางคนกำลังสั่นขณะหยิบเช็ค

 

ดงซูบินถาม “ คุณสามารถบอกข้อมูลให้ฉันทราบได้ในตอนนี้”

 

“ เงินต้องเข้าก่อน” ชายคนดังกล่าวกลัวว่าเช็คจะตีกลับจึงเข้าไปที่ธนาคาร ไอซีบีซี

 

สมุดเช็คเล่มนี้ถ้ามอบให้ดงซูบินโดยฉูหยวนเช็คทั้งหมดในสมุดเช็คได้ลงนามและประทับตรา บริษัท สิ่งที่ ดงซูบินต้องทำคือเขียนรูปและเขียนรหัสลงไป บริษัทบ้านประมูลหยุนเดอมีเงินสดในบัญชีธนาคารน้อยกว่า 30 ล้านเล็กน้อยและเช็คจำนวน 20 ล้านฉบับนี้จะไม่ตีกลับดงซูบินไม่กังวลเช่นกันว่าธนาคารจะปฏิเสธเช็คนี้

 

หลังจากนั้นไม่นานชายวัยกลางคนก็เดินออกมาจากธนาคาร

 

ดงซูบิน ยิ้ม “ คุณได้ตรวจสอบกับธนาคารหรือยัง”

 

ชายคนนั้นพยักหน้าและกล่าวว่า “รอ. ฉันจะโทรออกทันที” เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาและกดหมายเลข หลังจากที่สายเขาพูดอะไรบางอย่างและส่งโทรศัพท์ให้ดงซูบิน “ เขาต้องการให้คุณตอบ”

 

ดงซูบินรับโทรศัพท์ “ สวัสดี sasasa668?”

 

“ใช่.” มันเป็นเสียงแหบ “ เช็คได้รับการยืนยันแล้ว”

 

ดงซูบินหัวเราะ “ คุณได้เห็นความจริงใจของฉัน ฉันไม่ต้องการข้อมูลปลอมหรือฉันจะติดตามคุณแม้ว่าคุณจะซ่อนตัวอยู่ทางในที่ห่างไกลจากนี้ก็ตาม!”

 

sasasa668 รู้สึกว่าดงซูบินเองนั้นไม่ได้โกหก สำหรับใครบางคนที่จะดักฟังอีเมลของเขาและจะนำเงิน 20 ล้านออกไปโดยไม่กะพริบตาเขาต้องได้รับการสนับสนุนที่แข็งแกร่ง sasasa668 ยังสงสัยว่าดงซูบินอาจเกี่ยวข้องกับตำรวจ “ ความน่าเชื่อถือเป็นสิ่งสำคัญมากในการทำธุรกิจ ไม่ต้องกังวล. ฉันไม่ได้ให้ข้อมูลปลอมใด ๆ กับคุณ ฉันได้รู้ข้อมูลชิ้นนี้โดยบังเอิญ ชายกลุ่มนั้นส่งคนขับรถไปมณฑลชานซีเพียงคนเดียวและทิ้งไว้ที่นั่น เป็นการเบี่ยงเบนความสนใจของตำรวจ พวกเขากำลังจะนำสิ่งของออกนอกประเทศทางทะเล”

 

ดงซูบินขมวดคิ้ว “คุณแน่ใจไหม?”

 

“ มันน่าจะแม่นยำ 80% ของน่าจะยังอยู่ในมณฑลเหอเป่ย จำชื่อของห้องอาบน้ำนี้ไว้ว่า“ ฮายปิง” ห้องอาบน้ำนี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีนี้ ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อย่างไร แต่ฉันรู้ว่าของพวกนนั้นอยู่ในมือของพวกเขาเมื่อสองวันก่อน บางทีพวกเขาอาจจะซื้อสินค้านั้นมาหรือเพราะเหตุผลอื่น ๆ ”

 

“ คุณมีข้อมูลเพิ่มเติมหรือไม่”

 

“นั่นคือทั้งหมดที่ฉันรู้.”

 

ดงซูบินวางสายและตะโกนว่า ‘ย้อนกลับ หกนาที!‘

 

ฉากเปลี่ยนไป!

 

ดงซูบินรู้สึกหวิวเล็กน้อยและในช่วงเวลาถัดมาชายวัยกลางคนก็เดินมาหาเขา

 

“ คุณคงคือ dong1 หรือเปล่า” ชายคนนั้นมองไปที่เสื้อของดงซูบิน

 

ดงซูบินมองไปที่เขาและส่ายหัว “ ไม่”

 

ชายวัยกลางคนพยักหน้าและมองไปรอบ ๆ เพื่อหาชายในเสื้อเชิ้ตลายทาง

 

ดงซูฐิน ยิ้มและเดินไปที่รถเบนซ์ของเขา เขาไม่หันหลังกลับและขับรถออกไปตรงๆ โชคดีที่เขาไม่ได้จับกุมชายคนนั้นทันทีมิฉะนั้นเขาจะพลาดข้อมูลสำคัญนี้ไปการใช้พลังพิเศษของเขามีประโยชน์มากในสถานการณ์เหล่านี้

 

ชายวัยกลางคนรออยู่นอกธนาคารเป็นเวลานานก่อนที่จะโทรไปที่ sasasa668 เพื่อแจ้งให้เขาทราบ

 

sasasa668 ถอนหายใจ “ ไม่ต้องรอแล้ว กลับมาเดี๋ยวนี้”

 

“ตกลง.”

 

ถึง sasasa668 หนึ่งหรือสองล้านก็ไม่มีอะไร ธุรกิจของเขาดำเนินไปด้วยดีและไม่จำเป็นต้องเสี่ยงใด ๆ แต่ดงซูบินเสนอเงินยี่สิบล้านหยวนและ sasasa668 พิจารณาเป็นเวลานานก่อนที่จะตัดสินใจครั้งนี้ แต่อีกฝ่ายไม่ปรากฏตัว. เฮ้อ… แต่นี่ก็ดีเหมือนกันสำหรับ sasasa668 หากตัวตนของเขารั่วไหลใครจะรู้ว่าเขาต้องเผชิญกับปัญหาอะไร เขาอาจจะถูกฆ่าก่อนที่จะเอาเงินไปใช้ก็เป็นได้