POWER AND WEALTH (พลังและความมั่งคั่ง) - ตอนที่ 252
EP 252 เก็บค่าผ่านทาง!
By loop
ในวันหยุดวันชาติ
ป้ายสีแดงถูกแขวนไว้ทุกที่ในปักกิ่งและตอนนี้ก็ได้ยินเสียงประทัดแล้ว
“ ฉูหยวนฉันจะไปแล้ว”
“ตกลง. ขาของนายเพิ่งหายเป็นปกติ นายต้องระวังหน่อยนะตอนขับรถ”
“ฉันเข้าใจแล้ว. ไปก่อนนะ. ถ้าฉันว่างฉันจะกลับมาหาใหม่”
“ตกลง. อย่าลืมโทรหาฉันบ้างล่ะตอนที่นายขับรถถึงเมืองหยานไท่แล้ว”
“ตกลง.”
ที่ไหนสักแห่งใกล้กับบริษัทบ้านประมูลหยูเดอ ดงซูบินและฉูหยวนกอดและจูบกันสักพักก่อนที่จะแยกจากกัน ก่อนที่ดงซูบินจะจากไปฉูหยวนช่วยยืดคอเสื้อให้ตรงและจัดทรงผมให้เป็นระเบียบ หลังจากนั้นดงซูบินได้ขึ้นรถเบนซ์เอ็มพีวี สีเงิน ที่มีเจ้าหน้าที่จากสำนักงานความปลอดภัยเอามาส่งให้ตอนที่ดงซูบินเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลฉูหยวน ช่วยปิดประตูและโบกมือลาเขา ดงซูบินโบกมือกลับและขับรถไปตามถนนอย่างช้าๆ
ลาก่อนปักกิ่ง ลาก่อนฉูหยวน
หลังจากพักสองเดือนขาของดงซูบินก็หายเป็นปกติเกือบ แม้ว่าเขาจะไม่สามารถออกกำลังกายหนัก ๆ เช่นวิ่งกระโดด แต่เขาก็ยังเหยียบคันเร่งและเบรกได้ดงซูบินเบื่อแทบตายหลังจากอยู่บ้านมาหลายวัน นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมหลังจากฉลองวันชาติกับ ฉูหยวนและพ่อแม่ของเธอในตอนเช้าเขาก็เก็บข้าวของเพื่อกลับไปที่เมืองหยานไท่
ห้าเมตร…
สิบเมตร…
ยี่สิบเมตร…
ก่อนที่รถเบนซ์จะเคลื่อนตัวไปไกลกว่าสามสิบเมตรดงซูบินเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยอยู่ริมถนน
นั่นคือเว่ยหนานและเขากำลังคุยโทรศัพท์อยู่ เขาไม่เห็นดวซูบินและกำลังเดินไปทางทิศตะวันตก เว่ยหนานเป็นอดีตคู่หมั้นของ เสี่ยวหลานและเหมือนจะมีปัญหากับ ดงซูบินหลายครั้งในอดีต พวกเขาเคยพบกันในงานประมูลสร้อยคอมุกระหว่างรับประทานอาหารค่ำกับ เสี่ยวหลานและ เสี่ยวหาวทำให้เขาอับอายที่คฤหาสน์ของผู้อาวุโสเสี่ยวไม่มีทางที่พวกเขาจะระงับความแค้นอย่างสงบได้
ทันใดนั้นเว่ยหนานสังเกตเห็นดงซูบินและยิ้มให้เขาอย่างเย็นชา
ดงซูบินยิ้มกลับไปและเดินต่อไป
หลังจากพบกับเว่ยหนาน ดงซูบินก็นึกถึงเสี่ยวหลาน และ ฉูหยวน
ระหว่างทางไปยังเทศมณฑลหยานไท่ ดงซูบินกำลังคิดถึงปัญหาความสัมพันธ์ของเขา ฉูหยวนนั้นเป็นสาวที่สวยงานและจะเป็นภรรยาที่ดี ในทางกลับกันพี่สาวเสี่ยวเป็นผู้หญิงที่มีอาชีพการงานที่ดีและสามารถช่วยเขาในอาชีพการงานได้หากพวกเขาแต่งงานกัน แม้ว่าดงซูบินจะต้องเลือกแต่ถือว่ามันเป็นเรื่องยากมากสำหรับเขาที่จะตัดสินใจ เขานอนกับฉูหยวนแล้วเขาจะทิ้งเธอได้อย่างไร? เหมือนกันสำหรับพี่สาวเสี่ยว พวกเขาจูบและกอด …
‘ตึบ!’ ดงซูบินตบหน้าผากตัวเอง!
ฉันมันคนธรรมดา จะหลอกผู้หญิงมากมายขนาดนี้ได้ยังไง!
ถ้าฉันควบคุมตัวเองได้และไม่ไปตามฉูหยวนฉันคงจะคบกับพี่สาวตอนนี้ ถ้าฉันปฏิเสธพี่สาวเสี่ยว ตั้งแต่แรกฉันอาจจะแต่งงานกับป้าซวนตอนนี้ ทั้งสองวิธีคือตอนจบที่ดีที่สุด แต่ตอนนี้ผู้หญิงที่สวยโดดเด่นทั้งสองคนอยู่กับฉัน…และผลลัพธ์…อาจจะเป็นโศกนาฏกรรมดงซูบิน ตัวสั่นเมื่อเขาคิดถึงเรื่องนี้
ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีโชคกับผู้หญิงได้!
ดงซูบินเองก็เสียใจ เขาควรทำอย่างไร? เขาจะแก้ปัญหาความสัมพันธ์ของเขาอย่างไร?
หลังจากขับรถมานานกว่าหนึ่งชั่วโมง ดงซูบินก็เข้าสู่เขตเหอเป่ย เขากำลังคิดหาทางแก้ปัญหาเหล่านั้น แต่ก็คิดไม่ออกสักที เขาหงุดหงิดและหงุดหงิดเมื่อเขาไปถึงเขตชานเมืองหยานไท่!
อุบัติเหตุเกิดขึ้นบนถนนสายหลักไปยังเมืองเคาน์ตี้และมีการจราจรคับคั่ง
ดงซูบินมองถนนด้านข้างและต้องการใช้เส้นทางอื่นบ้าง
หลังจากขับรถไปสักพัก ดงซูบินก็มาถึงพื้นที่เกษตรกรรม สองข้างทางมีทุ่งนาและลากำลังลากเกวียนข้าวโพดไปตามถนนดงซูบินอยู่ในเขตหยานไท่ มานานกว่าหนึ่งปีแล้วและเคยขับรถผ่านถนนสายนี้มาก่อน หลังจากเลี้ยวและโค้งหลายครั้งเขาก็อยู่ห่างจากถนนสายหลักประมาณหนึ่งกิโลเมตร
ทันใดนั้นชาวบ้านห้าถึงหกคนก็เดินไปบนถนนที่อยู่ข้างทุ่งนา
ดงซูฐินกลัวว่าเขาจะขับรถขนเข้ากับคนหนึ่งในนั้นจึงกดแตรอย่างรวดเร็ว
ชาวบ้านเหล่านั้นหันไปรอบ ๆ อย่างช้าๆเพื่อมองไปที่ดงซูบินและยืนอยู่กลางถนนต่อไป หลังจากนั้นชายสองสามคนเข็นรถไถเก่าจากทุ่งนาไปบนถนนขวางเส้นทางของ ดงซูบินนอกจากการเดินผ่านแล้วไม่มีรถคันใดผ่านพ้นพวกมันไปได้
ดงซูบินถึงกับอารมณ์ไม่ดีและเมื่อเขาเห็นสิ่งที่ชาวบ้านกำลังทำสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป เขาหยุดห่างจาก ‘อุปสรรค‘ ประมาณเจ็ดถึงแปดเมตรและเป่าแตร!
ปี๊บ! ปี๊บ! ปี๊บ!
ชายวัยกลางคนยืนอยู่ข้างหน้าหยิบท่อบุหรี่ออกมาและเริ่มสูบบุหรี่กับชาวบ้านที่เหลือกลางถนน พวกเขาคุยกันเบา ๆ และไม่มีเจตนาที่จะปล่อยให้ดงซูบินผ่านไป จากที่ไกล ๆ มีรถตู้ที่มีป้ายทะเบียนรถขับมาจากทิศทางตรงกันข้ามชาวบ้านได้ย้ายเครื่องกีดขวางออกไปเพื่อให้รถผ่านไปได้
ดงซูบินต้องการลงจากรถ แต่เมื่อเขาเห็นช่องว่างเขาก็เหยียบคันเร่งและต้องการขับผ่านไป
แต่หลังจากรถตู้ผ่านเครื่องกีดขวางชายวัยกลางคนและชาวบ้านคนอื่น ๆ ก็รีบปิดกั้นถนนอีกครั้ง
ดงซูบินโกรธมากและตะโกนออกไปจากหน้าต่าง “ ย้ายของพวกนี้ออกไปหน่อย!”
ชาวบ้านไม่สนใจเขาและสนทนาต่อที่นั่น
“ แม่งหูหนวกหรือยังไง!” ดงซูบินปลดเข็มขัดนิรภัยและลงจากรถ ขาของเขายังไม่หายดีต้องเดินช้าๆเนื่องจากเข้าไปใกล้ชาวบ้าน “ ความหมายของสิ่งนี้คืออะไร? ทำไมพวกคุณถึงมาปิดถนนกันหมดล่ะ”
ชายวัยกลางคนมองไปที่ตงซู่ปิงและยื่นมือออกไป “ จ่ายค่าผ่านทางมาก่อน!”
ดงซูบินหัวเราะเยาะ ค่าผ่านทาง? นี้มันทางหลวงสาธารณะ”
ชายชรายักไหล่และกล่าวว่า “ ถ้าคุณไม่ต้องการจ่ายเงินคุณก็รอต่อไป อย่างไรก็ตามเราไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว”
ดงซูบินเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เหตุการณ์ดังกล่าวพบได้บ่อยในพื้นที่ชนบทใกล้หมู่บ้าน นี่คือวิธีที่ชาวบ้านมีรายได้เสริมจากการปิดกั้นถนน อย่าคิดที่จะผ่านมันไปโดยไม่ต้องจ่ายเงิน แต่โดยปกติพวกเขาจะไม่ปิดกั้นรถยนต์ที่มีป้ายทะเบียนท้องถิ่นและจะกำหนดเป้าหมายไปที่บุคคลภายนอก
ภายใต้สถานการณ์ปกติผู้คนจะพยายามหลีกเลี่ยงปัญหาและจ่ายเงิน ชาวบ้านในท้องถิ่นรู้ว่าเหล่านักท่องเที่ยวเหล่านั้นคิดอย่างไรและใช้ประโยชน์จากมัน ตอนนี้เป็นวันหยุดประจำชาติและผู้คนจำนวนมากจะเดินทางไปตามถนนสายนี้ นี่เป็นโอกาสของพวกเขาในการทำเจ้าชู้อย่างรวดเร็ว
แต่ดงซูบินไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้อะไรง่ายๆ
ดงซูบินหัวเราะเยาะ “ เท่าไหร่”
ชายวัยกลางคนหายใจไม่ทั่วท้องและกล่าวว่า “ … 2,000!”
ดวงตาของดงซูบินถึงกับกระตุก “ แล้วพวกคุณทุกคนพยายามจะปล้นฉันเหรอ?”
ในขณะนี้รถโฟลสวาเกนเพาซ่าซึ่งมีหมายเลขประจำเมืองปักกิ่งเข้าใกล้สิ่งกีดขวางบนถนนจากทิศทางตรงกันข้าม คนขับขมวดคิ้วและพูดกับชาวบ้านคนหนึ่ง หลังจากนั้นเขาให้ชาวบ้านคนนั้น 200 หยวนและชาวบ้านคนนั้นก็โบกมือให้คนที่เหลือ ชาวบ้านที่เหลือเริ่มเคลียร์เครื่องกีดขวางไม่ให้รถผ่านไปได้
ดงซูบินมองไปที่ชาวบ้านวัยกลางคนคนนั้น “ ทำไมรถคันนั้นถึงได้รับอนุญาตให้วิ่งด้วยเงิน 200 หยวน”
ชายวัยกลางคนไม่ตอบดงซูบินพวกเขาทำสิ่งนี้มาหลายปีแล้วและสามารถจดจำโลโก้ของเบนซ์และ บีเอ็มดัมเบิ้ลยูได้ รถเหล่านี้ขับโดยคนรวยและชาวบ้านต้องใช้ประโยชน์จากพวกเขา ชายวัยกลางคนอีกคนหมดความอดทนและตะโกนใส่ดงซูบิน “ รีบจ่าย! เราจะให้คุณผ่านหลังจากที่คุณจ่ายเงินให้เรา! หยุดเสียเวลา! คุณไม่สามารถจ่ายได้หรอแค่ 2,000?!”
ชายหนุ่มอีกคนกล่าวเสริม “ เร็วเข้า! การจราจรติดขัดบนถนนสายหลัก แม้ว่าคุณจะหันย้อนกลับไปจากจุดนี่คุณก็จะไปไม่ถึงเมืองในตอนบ่าย”
ชาวบ้านที่ยืนอยู่ด้านหลังยกจอบในมือขึ้นด้วยท่าทางคุกคาม “ เร็วเข้า!”
ถ้าเป็น ดงซูฐินในอดีตเขาคงจะลงไปเตะ แต่ตอนนี้ร่างกายของดงซูบินยังไม่พร้อมร้อยเปอร์เซ็นและอีกทั้งยังเดินกะเผลกอีกด้วย เขาไม่ต้องการเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลอีกและทำให้แม่และน้องสาวของเขากังวล ดงซูบินมองไปที่กลุ่มชาวบ้านและหยิบกระเป๋าสตางค์หนังออกมาจากกระเป๋าเสื้อ เขาโบกมือตราตำรวจใส่พวกเขา “ ทุกคนรู้ไหมว่านี่คืออะไร? เร็วเข้าและหลงทาง!”
แต่ชาวบ้านกลุ่มนั้นเริ่มหัวเราะเยาะดงซูบิน
ชายวัยกลางคนกล่าว “ ใครที่คุณพยายามทำให้ตกใจ? แม้แต่เสี่ยวหลิวจากหมู่บ้านของเราก็มีกระเป๋าสตางค์แบบนี้! คุณสามารถซื้อมันได้ทุกที่!”
ชาวบ้านวัยกลางคนอีกคนกล่าวเสริม “ หยุดแสร้งทำเป็นตำรวจ! ผบ. ตร. จะขับรถเบนซ์แบบนี้หรอ คุณคิดว่าเรางี่เง่า?”
ชายอีกคนกล่าว “ คำแนะนำของฉันสำหรับคุณคือการจ่ายเงินตอนนี้ จะไม่มีอะไรดีกับคุณถ้าคุณทำให้เราโมโห!”
ดงซูฐินหายใจเข้าลึก ๆ เขาโกรธมาก “ การเก็บค่าผ่านทางอย่างผิดกฎหมาย เอาล่ะ! คุณทุกคนกล้าที่จะหยุดคนจากหน่วยงานรัฐสินะ? ฉันจะให้โอกาสคุณไปแล้ว! คุณทุกคนต้องการเงินใช่ไหม? 2,000?! ฉันจะดูว่าใครกล้าเก็บค่าธรรมเนียมจากฉัน!” ดงซูบินหันกลับมาและหยิบโทรศัพท์ของเขาออกจากรถ หลังจากนั้นเขาก็เดินห่างจากชาวบ้านไปนิดหน่อยเพื่อโทรไปที่สำนักงานรักษาความปลอดภัยสาธารณะของมณฑล
หลังจากวางสาย ดงซูบินตัดสินใจรอเจ้าหน้าที่จากสถานีตำรวจที่ใกล้ที่สุดมาถึง
แต่ได้ยินเสียงดังฟู่อยู่ข้างหลังเขา!
ดงซูบินเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งตียางล้อหลังเบนซ์ของเขาด้วยจอบโลหะ ตะปูอยู่ตำแหน่งหนึ่งกับยางและการตีจากจอบดันตะปูเข้าไปในยางทำให้ยวบ
ชายหนุ่มก่นด่า “ เราให้โอกาสนายแล้ว!”
ชาวบ้านวัยกลางคนหัวเราะเยาะ “ นายออกไปไม่ได้แล้ว! ฮึ่ม!”
ชาวบ้านบ้านพวกนั้นเริ่มโมโหเมื่อเห็นดงซูบินโทรศัพท์ แม้ว่าพวกเขาจะไม่ต้องการมีเรื่อง แต่พวกเขาก็ไม่กลัวปัญหาใด ๆ พวกเขาทุกคนเป็นพวกนักเลงและเมื่อพวกเขาเห็นว่าดงซูบินไม่เต็มใจที่จะจ่ายเงินและยังคงร้องขอความช่วยเหลือพวกเขาก็ขอให้ชายหนุ่มคนนั้นระเบิดยางรถทันที!
ดงซูบินเห็นยางของเขาถูกเจาะและทำให้เขาโกรธมาก! ไอ้เวร! แกคงอยากมีปัญหากับฉันมากสินะ!
ชายหนุ่มคนนั้นโบกจอบในอากาศ “ ถ้าแกไม่มีเงินก็อย่าขับรถเบนซ์! แก…”
ก่อนที่ชายหนุ่มคนนั้นจะพูดจบดงซูบินก็เดินมาหาเขาและชกหน้าเขา ชายหนุ่มก้มหน้าด้วยความเจ็บปวดและเลือดไหลและฟันหักลงบนพื้น ดงซูบินมองเขาอย่างเย็นชาและไม่พูดอะไรสักคำ เขาจับผมของชายหนุ่มคนนั้นแล้วคุกเข่าผลักศีรษะของชายหนุ่มคนนั้นลงไปที่พื้น แบม! ชายหนุ่มรู้สึกงุนงงจากแรงกระแทกและเลือดก็ไหลลงมาจากคิ้วของเขา!
“อา!!!”
ชาวบ้านตะโกนเกรียวกราว!
“ ไอ้บ้านี้! เราจะฆ่าแก!”
“ ฆ่าเขา!”
ชาวบ้านคนแรกที่ไปถึงดงซูบินคือชายวัยกลางคนที่ถือท่อบุหรี่และเขาเหวี่ยงไปที่ ดงซูบิน!
ขาของดงซูบินยังไม่หายดีและเขาไม่สามารถหลบการโจมตีนี้ได้ เขาสามารถหยุดการโจมตีของเขาได้ด้วยการคว้ามือของชายคนนั้น แต่ผู้ชายคนนั้นแข็งแกร่งกว่า ดงซูบินต้องบิดแขนของชายคนนั้นและผลักเขาออกไป ปัง ชาวบ้านอีกคนโจมตีด้วยเสาไม้และ ดงซูบินหลบการโจมตีนั้นและมันก็ตกลงบนหลังของชายวัยกลางคนคนนั้น!
“ อ๊ะ!” ชายวัยกลางคนคนนั้นตะโกนด้วยความเจ็บปวดและล้มลงกับพื้น!
ดงซูบินจำได้ว่าชายวัยกลางคนคนนี้พยายามรีดไถเงินจากก่อนหน้านี้และเขาจะไม่ยอมปล่อยมือจากเขาเพราะอายุมาก ตงซู่ปิงก้มตัวไปข้างหน้าโดยใช้ศอกฟาดไปที่หลังของชายคนนั้น ชายวัยกลางคนคนนั้นถ่มน้ำลายของเราแล้วทรุดลงกับพื้น เขาเป็นลมจากการที่ ดงซูบินชอบชายหนุ่มคนนั้น!
“ลุง! อร๊ากกกกก! ฉันจะฆ่าแกให้ตาย!”
ดงซูบินรู้สึกได้ถึงลมที่หลังของเขา!
ดงซูบินเหวี่ยงหมัดขึ้นจากด้านหลังโดยไม่หันกลับมา แบม! หมัดของ ดงซูบินฟาดลงบนคางของชาวบ้านที่อยู่ข้างหลังเขา หมัดนั้นทรงพลังมากจนฟันสองสามซี่หลุดออกจากปากของชาวบ้านคนนั้น แซ่บ! ชาวบ้านคนนั้นล้มลงบนพื้นและทิ้งเสียมที่เขาถืออยู่!
ภายในสองนาทีชาวบ้าน 6 คนได้รับบาดเจ็บหนักและร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดอยู่ที่พื้น
ดงซูบินยืนพิงรถเบนซ์ของเขาพลางหอบ เขารู้สึกเจ็บแปลบที่ขาและรู้ว่าเขาออกแรงมากเกินไป เนื่องจากอาการบาดเจ็บที่ขาเขาจึงต้องใช้พลังย้อนกลับหลายครั้งเพื่อหลีกเลี่ยงและหลบการโจมตีจากชาวบ้าน อารมณ์ของเขาดีขึ้นมากเมื่อมองไปที่ชาวบ้านที่นอนอยู่บนพื้นดิน
หลังจากนั้นไม่นานรถตำรวจสองสามคันก็มาถึง
คนแรกที่ลงคือรองหัวหน้าทีมเฟิง
ดงซูบินยิ้มและทักทาย “ พี่เฟิง! คุณมาที่นี่ได้ยังไง?”
รองหัวหน้าทีมเฟิงหัวเราะ “ ผมบังเอิญอยู่ใกล้ ๆ และได้ยินว่าคุณเจอปัญหา นั่นเป็นเหตุผลที่ผมพาเจ้าหน้าที่มาด้วย หัวหน้าซูบินคุณบาดเจ็บไหม”
ดงซูบินโบกมือ “ ไม่มีใครทำร้ายฉันได้หรอก”
ชาวบ้านบนพื้นต่างตกตะลึงเมื่อได้ยินเจ้าหน้าที่ตำรวจเรียกชายหนุ่มคนนั้นว่าหัวหน้าซูบิน! หัวหน้าซูบิน?! นั่นคือเทพเจ้าแห่งความโชคร้าย!
ชาวบ้านวัยกลางคนแทบเป็นลมอีกครั้ง จบกัน!
พวกเขาทุกคนเคยได้ยินเรื่อง เทพเจ้าแห่งความโชคร้าย ซึ่งมันดังมากในหยานไท่!
แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะขัดขวางรถของหัวหน้าซูบิน! นี่เหมือนกับการขุดหลุมฝังศพของพวกเขา!
ดงซูบินอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นกับรองหัวหน้าทีมเฟิง และกล่าวว่า “ หน้าที่ของตำรวจที่นี่มีอะไรผิดปกติ? ปิดกั้นถนนและปล้นผู้คน?พี่เฟิงคุณต้องติดตามเรื่องนี้และถือว่าเป็นคดีอาญา ผู้ที่เกี่ยวข้องจะต้องได้รับโทษและค่าปรับจะต้องหนัก ถ้าเป็นไปได้ให้ตัดสินจำคุก นอกจากนี้พื้นที่นี้และหมู่บ้านโดยรอบจะต้องได้รับการทำความสะอาดจากการปฏิบัติเช่นนี้! ใครจะมาที่เคาน์ตี้ของเราหากสิ่งนี้ดำเนินต่อไป!”
รองหัวหน้าทีมเฟิง เป็นเพียงเจ้าหน้าที่สืบสวนและพื้นที่นี้ไม่ได้อยู่ภายใต้เขตอำนาจของเขา แต่ดงซูบินบอกว่านี่คือให้เขาส่งข้อความถึงคนที่ดูแลสถานที่นี้ คนเหล่านี้ต้องการรีดไถเงิน 2,000 หยวนจากดงซูบินและ ดงซูบินจะจ่ายเงินให้
ใบหน้าของชาวบ้านเปลี่ยนเป็นสีเขียว “ เราไม่ได้ปิดกั้นถนนหรือปล้นใคร เรากำลังเก็บค่าผ่านทาง!”
ชายหนุ่มคนนั้นและชาวบ้านคนอื่น ๆ เสียใจกับการกระทำของพวกเขา!
รองหัวหน้าทีมเฟิง เตะไหล่ชาวบ้านวัยกลางคนคนนั้น “หุบปาก!” เขาหันไปหาดงซูฐิน “ หัวหน้าซูบินผมจะนำเรื่องนี้ไปแจ้งกับสถานีตำรวจในท้องที่และจะทำให้แน่ใจว่าคนเหล่านี้จะไม่ถูกปล่อยออกไปง่ายๆ โอ้รถของคุณเสียหาย? ส่งกุญแจให้ผม ผมจะส่งไปซ่อมและให้คนมาส่งให้คุณในภายหลัง” รองหัวหน้าทีมเฟิงกล่าวและหันไปที่รถตำรวจ “ เสี่ยวเจิ้ง! เสี่ยวเจิ้ง! ส่งหัวหน้าซูบินกลับไปที่เมือง!”
เหตุการณ์นี้ถูกตัดสินอย่างรวดเร็ว
รองหัวหน้าทีมเฟิง และเจ้าหน้าที่ตำรวจคนอื่น ๆ มองไปที่รถตำรวจขับออกไปและหันไปหาชาวบ้านที่อยู่บนพื้น หัวหน้าซูบินได้ต่อสู้กับคู่ต่อสู้หกคนอีกครั้งและฝ่ายตรงข้ามของเขาทั้งหมดได้รับบาดเจ็บสาหัส ไม่น่าแปลกใจที่ชื่อเล่นของเขาคือเทพแห่งความโชคร้าย เขาเพิ่งกลับมาและโชคร้ายก็ตกใส่คนที่ยืนขวางทางเขา!
รองหัวหน้าทีมเฟิงและเจ้าหน้าที่จำได้ว่าอาการบาดเจ็บที่ขาของ ดงซูบินยังไม่หายสนิท
เมื่อ ดงซูบินไม่ได้รับบาดเจ็บเขาสามารถต่อสู้กับคู่ต่อสู้หกสิบคนได้ ตอนนี้ขาที่หักของเขาไม่ได้รับการรักษาอย่างเต็มที่และเขายังสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้หกคนได้อย่างง่ายดาย!
เอาล่พ!
หัวหน้าซูบินแข็งแกร่งแค่ไหน?
หนึ่งชั่วโมงต่อมาข่าวการต่อสู้ของดงซูบินกับชาวบ้านหกคนในเขตชานเมืองแพร่กระจายไปทั่วสำนัก
บรรดาผู้ที่ได้ยินถึงสิ่งที่เกิดขึ้นต่างพูดไม่ออก
เหมือนนี้เป็นการประกาศศักดิ์ดาของหัวหน้าซูบินมาแล้ว!
ดงซูบินกลับมาแล้ว!
YOU MAY ALSO LIKE
