Picked up a Demon King to be a Maid - ตอนที่ 324

ตอนที่ 324 – สองสิ่งที่มีความสุข

จัสมินได้รับการแจ้งเตือนเมื่อสองสามวันก่อน ว่านักบุญหญิงสโนว์แห่งเมืองวินเทอร์เรสต้องการพบเธอ… หลังจากเวลาผ่านไปนาน ในที่สุดเธอก็มีโอกาสได้กลับมาพบกับสโนว์อีกครั้ง เธอทิ้งงานทั้งหมดทันทีและรีบไปที่เมืองวินเทอร์เรส ใครจะรู้ว่าหลังจากพบเธอ เธอจะสนิทสนมกับผู้หญิงอีกคนและทําให้เธอเจ็บปวด

แน่นอน สโนว์ไม่รู้ถึงคําบ่นของจัสมิน เธอตบมือของเอโลน่า เอโลน่าเข้าใจและยืนขึ้น จัดเสี้อผ้าของเธอ และออกจากห้องไปด้วยใบหน้าที่แดงก่ํา ไม่นานหลังจากที่เธอพาพี่สาวหลายคนกลับมา

“ทุกคนมาแล้วสินะ? แค่กๆ ให้ข้าแนะนําตัว”

สโนว์ค่อยๆฟื้นคืนท่าทางศักดิ์สิทธิ์ของเธอต่อหน้าทุกคน

“สาวสวยคนนี้ชื่อจัสมิน เธอเป็นพี่สาวคนโปรดของข้า”

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอจะเป็นอาร์คบิชอปแห่งเมืองวินเทอร์เรส พวกเจ้าทุกคนต้องฟังเธอ โอเคนะ

” ค่ะ! ท่านนักบุญหญิง อาร์คบิชอปจัสมิน ยินดีด้วย!”

“… เอ๋? สโนว์ เจ้าพูดว่าอะไรนะ? ทําไมพวกเขาถึงเรียกข้าว่า…อาร์คบิชอป? เอ๊ะๆๆๆ?”

มันเหมือนกับว่าจัสมินถูกฟ้าผ่าขณะที่เธอตัวแข็งที่อ

เดี๋ยวก่อน เธอเป็นบิชอปของเมืองเชอริลอย่างชัดเจน เธอกลายเป็นอาร์คบิชอปตั้งแต่เมื่อไหร่?

คํานําหน้าง่ายๆ นั่นเป็นตําแหน่งที่สูงกว่าทั้งหมด! มันจะถูกใช้อย่างไม่เป็นทางการได้อย่างไร?

สโนว์คาดไว้แล้วว่าจัสมินจะตกใจ เธอยิ้มแต่ไม่ได้อธิบาย และรออย่างเงียบๆ ให้จัสมินรับรู้

อันที่จริง ตําแหน่งนั้นว่างตั้งแต่อาร์คบิชอปแอนเดอร์สันคนก่อนถึงแก่กรรม เมื่อสโนว์ได้รับการเลื่อนตําแหน่งให้เป็นนักบุญหญิงสําหรับเมืองวินเทอร์เรส เธอสัญญากับจัสมินแล้วว่าเธอจะพาเธอไปด้วยเช่นกัน

จัสมินคิดว่าสโนว์แค่ปลอบใจเธอ ดังนั้นเธอจึงไม่เคยคิดจริงจัง แต่เธอไม่รู้เลยสักนิดว่าสโนว์ใส่ใจและวางแผนอย่างจริงจัง

จัสมินเป็นบิชอปของเมืองเชอริล เธอคงไม่สามารถย้ายออกได้ในสถานการณ์ปกติ แต่สําหรับสโนว์ไม่ใช่เรื่องยาก

เนื่องจากที่นั้นว่างหลังจากแอนเดอร์สันเสียชีวิต สโนว์จึงจับตําแหน่งที่ว่างไว้แน่นสังฆมณฑล เมืองวินเทอร์เรสทั้งหมดถูกควบคุมโดยเธอคนเดียว ดังนั้นอํานาจของเธอจึงแผ่ขยายออกไป และเธอสามารถเกลี้ยกล่อมโบสถ์และปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ได้ และประสบความสําเร็จในการเลื่อนตําแหน่งและย้ายจัสมินมาเมืองวินเทอร์เรส

แน่นอนว่ากระบวนการทั้งหมดไม่ได้ราบรื่นนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ เบลโก้ เขาขัดแย้งกับสโนว์กับทุกสิ่งและจะไม่เห็นด้วยไม่ว่าเธอจะพูดอะไร สโนว์เกือบจะโกรธจัดจนถึงกับตกลงไปกับเขา แต่โชคดีที่พระสันตะปาปาปรากฏตัวขึ้นเพื่อปลอบประโลมเขา

ในที่สุดทุกอย่างก็ออกมาดี

หลังจากที่รู้ว่าสโนว์รักษาสัญญา จัสมินก็น้ําตาคลอด้วยความปิติและลืมไปเลยว่าเธออยู่ที่ไหน เธอวิ่งเข้าไปกอดสโนว์ด้วยความรักราวกับแม่ที่กอดลูกสาวของเธอ

และสโนว์ เธอยอมรับความรักของจัสมินอย่างใจเย็น ด้านหนึ่ง เธอมีความสุขที่ได้พบจัสมินอีกครั้ง อีกด้านหนึ่ง การพิจารณาในภายหลัง

เนื่องจากเธอเดินทางไปอาณาจักรก็อตแธมในตอนบ่าย เธอจึงไม่สามารถดูแลสังฆมณฑลได้อีกต่อไป หลังจากที่แอนเดอร์สันเสียชีวิต ผู้คนที่เหลือจากฝ่ายของเขายังไม่ได้รับการชําระล้างอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นเรื่องใหญ่จึงอาจเกิดขึ้น เนื่องจากจัสมินเพิ่งมาใหม่ เป็นเรื่องยากที่จะให้ทุกคนฟังเธอ

สโนว์จึงเรียกทุกคนมาเป็นพิเศษเพื่อประกาศตําแหน่งของจัสมิน จากนั้นสร้างความสนิทสนมกับเธอต่อหน้าทุกคน โดยพื้นฐานแล้วสโนว์กําลังบอกพวกเขาว่าพวกเขามีความสัมพันธ์ที่ดีและถ้าใครไม่ฟังจัสมินก็เท่ากับสร้างศัตรูให้กับเธอ

แน่นอน จัสมินไม่รู้ว่าสโนว์กําลังคิดอะไรอยู่ เธอแค่จดจ่ออยู่กับการไล่ตามเธอและพูด คุยเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่พวกเขาห่างกัน จัสมินไม่รู้ตัวเลยว่าเธอถูกผู้ใต้บังคับบัญชามองว่าเป็นพี่สาวที่แท้จริงของสโนว์แล้ว และพวกเขายังวางแผนที่จะพยายามสรง้าวคามประทับใจที่ดีของจัสมิน

“โอ้ ใช่ สโนว์ พี่ชายของเจ้าไม่สบายหรือเปล่า? ผิวของเขาดูไม่ค่อยดีนัก” หลังจากเลิกรากันไป จัสมินก็มีเวลาอยู่กับสโนว์ตามลําพัง

“เขา? เขามักจะเป็นแบบนั้นเสมอ ถ้าไม่ใช่เพราะข้ากําลังดูเขาอยู่ เขาคงโดนสาวใช้ดูดจนแห้ง…. เอ่อ เดี๋ยวก่อน ท่านเห็นเขาที่ไหน” สโนว์พบประเด็นสําคัญและถามด้วยความสงสัย

“เช้าวันนี้ที่ประตู”

“ข้างนอก?” เมื่อสโนว์ได้ยินว่าเธอดึงจัสมินเข้ามาใกล้และตามมา “เขาออกมาทําไม? เขาอยู่กับใคร? เขากําลังจะไปไหน”

“อืม.. ข้าคิดว่ามีคนหนุ่มสาวอีกสองสามคนที่อยู่กับเขานอกเหนือจากสาวใช้ พวกเขากําลังมุ่งหน้าไปทางตะวันตก”

“ตะวันตก?”

อาณาจักรก็อดแธม อยู่ทางตะวันตกของเมือง วินเทอร์เรส!

ทําไมเขาไม่อยู่บ้าน แล้วเขาจะไปอาณาจักรก็อตแธมเพื่ออะไร? เขาพาคนมาหลายคนด้วย เขาไม่ได้แค่ไปเที่ยวง่ายๆ!

เป็นไปได้ว่าเขารับภารกิจด้วยหรือไม่?

“พี่ชายตัวเหม็น เขาเกลียดสิ่งที่น่ารําคาญไม่ใช่หรือ? ทําไมเขาถึงเข้าไปพัวพันด้วย!”

สโนว์ไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้อีกต่อไป เธอรีบกระโดดออกจากจัสมินอย่างรวดเร็ว และเกือบเสียการทรงตัวเพราะเธอมองไม่เห็น

“เอโลน่า! เธออยู่ที่ไหน? เร็วเข้า!”

“เอ๊ะ? นายท่าน… ข้า ข้ากําลังรอท่านอยู่นอกประตู… อา!”

“เอโลน่า รีบไปแจ้งพวกเขา เราจะไปเดี๋ยวนี้!”

“ท่านไม่ได้บอกว่าเราจะออกเดินทางในตอนบ่ายเหรอ?”

“หยุดเสียเวลา ไปเถอะ!”

“ค่ะค่ะ!”

เอโลน่าไม่กล้าพูดกลับและรีบออกไป

“พี่สาวจัสมิน ขอโทษ ด้วยตอนแรกข้าอยากจะทานอาหารกับท่าน… แต่ข้าต้องออกไปก่อน”

“รีบจัง เจ้าจะไปตอนนี้เลยเหรอ” จัสมินขมวดคิ้ว

เธอเศร้า

การพบกับสโนว์และเลื่อนยศเป็นอาร์คบิชอปเป็นสองสิ่งที่มีความสุข อะไรคือช่วงเวลาที่มีความสุข แต่มันกลับกลายเป็นแบบนี้? ทําไมสโนว์ต้องจากไปเร็วจัง

“เฮ้อ… ข้าไม่เคยคิดว่าพี่ชายงเง่าของข้าจะเข้ามายุ่งด้วย พี่สาวจัสมิน ช่วยข้าเฝ้าสังฆมณฑลและรอข้าด้วย!”

สโนว์อธิบายไม่ได้อีกต่อไป แม้ว่าเธอจะลังเลใจ แต่เธอก็ทําได้เพียงบอกลาเธออย่างไร้หัวใจ และด้วยความช่วยเหลือจากเอโลน่า พวกเขาก็รวบรวมกลุ่มและรีบออกจากเมืองไป

การกลับมาพบกันอย่างเร่งรีบและพรากจากกันอย่างเร่งรีบ ในชั่วพริบตา มีเพียงจัสมินที่ทิ้งไว้เพียงลําพังอีกครั้ง

“สโนว์ เจ้าต้องกลับมาอย่างปลอดภัย ข้าจะช่วยเจ้าดูแลสังฆมณฑล”

สิ่งเดียวที่จัสมินทําได้เมื่อพวกเขาแยกทางคือการสวดอ้อนวอนในใจ

“เจ้ามีจิตใจดี เทพธิดาจะปกป้องเจ้าอย่างแน่นอน”