Picked up a Demon King to be a Maid - ตอนที่ 308
ตอนที่ 308 – ข้าสนใจเจ้า!
ไม่กี่วันต่อมา
เมืองวินเทอร์เรส โรงแรมขนาดเล็กแห่งหนึ่ง
ภายในห้องเงียบมีเด็กหนุ่มผมสีดําที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะนอนตายอยู่บนเตียง เขาดิ้นไปมาและพยายามจะลงจากเตียง แต่ผ้าพันแผลที่พันทั้งตัวกลับจํากัดการเคลื่อนไหวของเขามากจนไม่สามารถลุกขึ้นนั่งได้
เขาทําได้เพียงแค่ยอมแพ้และนอนต่อไปบนเตียงและพยายามนอนหลับ อย่างไรก็ตามความเจ็บปวดทําให้เขาไม่สามารถทําเช่นนั้นได้ ทุกลมหายใจที่เขาหายใจเป็นประสบการณ์ที่เจ็บปวดอย่างมากหากไม่ใช่เพราะสัญชาตญาณความปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่เขาก็อาจยอมแพ้ต่อการหายใจและเสียชีวิตได้เช่นกัน
ตาย?
ไม่ไม่! เขายังตายไม่ได้
ชีวิตของเขาไร้ค่า แต่เขายังมีบางสิ่งที่ต้องทําให้สําเร็จ เขาต้องกลายเป็นนักเวทที่แข็งแกร่งที่สุดเพื่อที่จะแข็งแกร่งยิ่งกว่าฮีโร่!
และที่สําคัญเขาต้องปกป้องพี่สาวสุดที่รัก!
“ เหยาจือ เจ้าไม่สามารถเชื่อใจเขาได้ เขาไม่ใช่คนดี” หลินเทียนพึมพําขณะนอนอยู่บนเตียง
คนที่เขาพูดถึงนั้นเป็นเด็กที่มีนามสกุลเดียวกับเขา หลินเซียว
หลินเซียวมาตามหาน้องสาวของเขาในตอนเช้าและพูดบางอย่างเกี่ยวกับความต้องการที่จะเข้าใจความลับของสายเลือดพ่อมด ท่าทางลามกของเขาน่าสงสัยเกินไปดังนั้นเขาจึงไม่เห็นด้วยกับมันแต่พี่สาวที่ไร้เดียงสาและใจดีของเขาพูดเรื่องโง่ ๆ เช่น เราต้องรักษาสัญญา” และ “เราควรขอบคุณเขาที่ช่วยให้เราได้รับการรับรอง และถูกไล่ออกไป
ตอนนี้เขาพิการ ทําได้เพียงเฝ้าดูขณะที่พี่สาวสุดที่รักของเขาถูกพาตัวไปหาใครที่จะสืบหา ค วามลับ” ของเธอ
เขาจะทํายังไงดี เธอจะไม่ถูกเอาเปรียบใช่ไหม?
ดูเหมือนว่าไอ้ลามกนั้นชอบผู้หญิงที่มีหน้าอกใหญ่เนื่องจากพี่สาวของเขามีหุ่นดีและเธอก็อ่อนโยนและใจดี เขาเล็งไว้แล้ว บางทีเขาอาจรอโอกาสเช่นนี้เพื่อที่เขาจะได้รับเหยาจือคนเดียวและจมเขี้ยวพิษของเขาลงในตัวเธอ!
เขาถึงกับกล่าวว่าการสืบหาความลับเบื้องหลังสายเลือดของพ่อมด ไร้สาระ
จริงๆแล้ว หลินเทียนยังไม่มั่นใจว่าเหยาจือมีสายเลือดของพ่อมด แม้ว่าเธอจะมี เธอก็ไม่มี วันตื่นเห็นได้ชัดว่าพี่สาวของเขาเป็นคนงี่เง่าที่ต้องการการปกป้องจากเขาจู่ๆเธอจะกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งได้อย่างไร?
“ เฮ้อ ต้องรีบ ไอ้สารเลว…”
หลินเทียนทุบหน้าอกของเขาเพื่อขจัดความโกรธและการเคลื่อนไหวก็ส่งผลต่อการบาดเจ็บของเขา ความเจ็บปวดทําให้เขาร้องและเขาเกือบจะเป็นสิ้นสติ
แม้ว่าอาการบาดเจ็บจะเจ็บ แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่
คราวนี้เขามีส่วนช่วยในการจับฮีบรู เจ้าชายซีซาร์จึงจ่ายเงินค่ารักษาพยาบาลของเขาและยังขอให้คนจากโบสถ์แสงศักดิ์สิทธิ์มาช่วยให้อาการบาดเจ็บหายเร็วขึ้นและเนื่องจากเหตุการณ์นั้นเขาเกือบจะสลบด้วยนักบุญสโนว์
ประมาณว่าเขาสามารถเริ่มเคลื่อนไหวได้ภายในหนึ่งสัปดาห์และสามารถเริ่มปฏิบัติภารกิจได้ในตอนนั้นแต่เขาก็ยังไม่สามารถออกกําลังกายหนัก ๆ ได้และถ้าเขาบาดเจ็บที่หัวเข่าอีกครั้งเขาก็อาจพิการได้
“ ให้ตายเถอะข้าไม่สามารถปล่อยให้คนอื่นทําภารกิจระดับ S ได้ แม้ว่าข้าจะยังไม่หายดีข้าก็ไม่สามารถรอได้อีกต่อไป.หนึ่งสัปดาห์ ข้าต้องหายในหนึ่งสัปดาห์!”
หลินเทียนตั้งใจมั่น
เขาต้องทําภารกิจระดับ S นี้ให้เสร็จไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น!
ในเวลาเดียวกัน
เขตชานเมืองของเมืองวินเทอร์เรส
ในป่าที่รกร้างและไร้ผู้คน ชายและหญิงสองคนกําลังทําสิ่งที่ไม่สามารถแสดงให้คนอื่นเห็นได้
“ เอาล่ะมาทําตรงนี้กันเถอะ!” เสียงตื่นเต้นของเด็กหนุ่มทําให้เขาฟังดูมีความสุขมาก
“ เอ๊ะ? หลินเซียว เรามาทําที่นี่จริงๆเหรอ?”
* แน่นอนว่าไม่มีใครอยู่รอบ ๆ ไม่มีใครได้ยินไม่ว่าเราจะดังแค่ไหนก็ตาม! ฮิฮิ.” คําพูดของเขา ฟังดูไม่เหมาะสมอย่างยิ่งและพร้อมกับน้ําเสียงที่ไม่อดทนของเขา เขาเป็นคนลามกแน่!
“ เอ่อ แต่หลินเซียวข้ากลัวว่าน้องชายของข้าจะไม่ปล่อยให้ข้าทําแบบนี้กับเจ้า….”
“ เหยาจือไม่ต้องห่วงน้องชายของเจ้า วันนี้มาสนุกกันเถอะ!”
“ ฮืออ … แต่หลินเชียว ขะข้า…”
“ ฮ่าฮ่า เนื่องจากเจ้าตกลงกันแล้วก็สายเกินไปที่จะถอยแล้ว ฮ่าฮ่า! ฮ่าฮ่าฮ่า!”
“ โอ้ววว! เอเลน่า เจ้าเตะข้าทําไม? เจ้าไม่กลัวการลงโทษเหรอ” หลินเซียวจับขาของเขาขณะที่ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
“ไม่ ข้ายอมตายเพื่อสอนบทเรียนให้กับปากสกปรกของเจ้า ไอ้ลามก!”
* ปะ- ปากข้าสกปรกตรงไหน?”
“ สิ่งที่เจ้าเพิ่งพูดไป มันฟังดูเหมือนคนโรคจิตลักพาตัวผู้หญิง!”
“ เอ่อ อะไรนะ? จริงเหรอ”
หลินเชียวถูขาของเขาอย่างเชื่องช้าและเข้าใจหลังจากที่เขามองไปที่เหยาจื่อที่กําหมัดแน่นที่หน้าอกของเธอด้วยใบหน้าแดงก่ํา
ตามข้อตกลง ถ้าเขาช่วยให้พวกเขาได้รับการรับรอง เหยาจือต้องบอกความลับเกี่ยวกับสายเลือดของพ่อมดให้เขาฟัง นั่นเป็นเหตุผลที่หลินเซียวเลือกสถานที่รกร้างที่เป็นความลับเป็นพิเศษเพื่อที่พวกเขาจะไม่ดึงดูดความสนใจไม่ว่าพวกเขาจะทําอะไรก็ตาม!
แต่เขาลืมอะไรไปเหยาจือยังเป็นเด็กสาวที่ยังไม่ได้แต่งงาน เธอถูกบังคับให้ไปยังพื้นที่ที่ไม่มีคนห่างไกล ไม่ว่าเธอจะกรีดร้องมากแค่ไหนก็ไม่น่าแปลกใจที่เธอจะประหม่า
เอเลน่าสาปแช่งอย่างเงียบ ๆ เมื่อเธอเห็นท่าทางที่น่าอึดอัดของหลินเซียวโชคดีที่เธอมีหุ่นที่ดีกว่าผู้หญิงคนอื่น ๆ และหลินเซียวก็ชอบมัน ถ้าเหยาจือมีรูปร่างที่ดีกว่า เขาอาจจะมีความคิดลามกกับเธอ!
ในขณะที่เอเลน่ากําลังคิดเรื่องนั้น เธอก็ยกหน้าอกขึ้นกอดอกพยุงพวกมัน การเคลื่อน ไหวนั้นดึงดูดความสนใจของหลินเซียวหลังจากที่เขาลอบมองเขาแสร้งทําเป็นไม่สังเกตเห็นและหันไปพูดกับเหยาจือ
“ เหยาจือ เจ้าอาจไม่รู้ แต่ข้าก็เป็นอัจฉริยะด้านเวทมนตร์ด้วย…เอ่อข้าอาจจะอวดดี แต่ข้าก็ค่อนข้างแข็งแกร่งและข้าสนใจอะไรที่เกี่ยวข้องกับเวทมนตร์มากดังนั้นข้าจึงสนใจเจ้ามาก! เอ๊ะ?ทําไมเจ้าถึงหน้าแดงล่ะ? ไม่ เจ้าเข้าใจผิด! ข้าไม่ได้สนใจเจ้าแต่เป็นสายเลือดพ่อมดของเจ้า! .. อ๊ะโอ๊ย…ทําไมเจ้าถึงเตะข้าอีกล่ะ!?”
“สมควร!”
เอเลน่ากลอกตาไปที่เขาและยกหน้าอกขึ้นอีกครั้ง ไม่มีใครรู้เธอกําลังหึงอะไร
“ บ้าอะไร…” หลินเซียวพึมพําแต่ยังคงยับยั้งชั่งใจ เพื่อที่จะไม่ทําให้เอเลน่าอิจฉา
ก่อนที่จะมุ่งหน้าไปยังอาณาจักรก็อดแธม หลินเชียวต้องทําการตรวจสอบสายเลือ ดพ่อมดของเหยาจืออย่างสมบูรณ์
มันทรงพลังขนาดไหน? มันมีผลกระทบอะไรบ้าง? เหยาจือใช้พลังดังกล่าวอย่างไร?
ตามที่เหยาจือพูด ดูเหมือนว่าพลังหลับใหลอยู่ภายในตัวเธอ โดยปกติเธอไม่สามารถรู้สึกได้เลยและเธอไม่สามารถใช้มันได้ดังนั้นเธอจึงเป็นเพียงเวทระดับห้าธรรมดาเท่านั้น
นั้นได้รับการตรวจสอบกับเอเลน่าแล้ว เรดาร์ของเธอแสดงให้เห็นว่าผู้หญิงคนนี้เป็นเพียงนักเวทระดับห้าไม่ว่าจะเป็นพลังเวทย์มนตร์ของเธอ
เพื่อยืนยันเรื่องนี้ หลินเชียวยังทําให้เหยาจือร่ายเวทย์มนต์บางอย่างรวมถึงบทสวด วงกลมและบางส่วนก็ใช้การควบคุมบางอย่าง
ผลที่ได้คือไม่แปลกใจเลย แต่ทั้งหมดล้มเหลว
แม้แต่เวทย์มนตร์ระดับห้าที่ง่ายที่สุด ยังไม่… เธอยังไม่สามารถใช้เวทมนตร์ระดับที่สี่หรือสามได้สําเร็จ เวทมนตร์เพียงอย่างเดียวที่เธอสามารถร่ายได้อย่างอิสระคือเวทมนตร์ระดับสองลูกไฟและเวทมนตร์ระดับแรกที่อ่อนแอที่สุดคือกระสุนเวทย์มนตร์
“ วงเวทย์ของเจ้ายุ่งเหยิงไปหมดเหมือนกับมือสมัครเล่น แม้แต่นักเรียนที่แย่ที่สุดในวิทยาลัยลอรันก็ทําได้ดีกว่า…แม้ว่าเจ้าจะสามารถสวดมนต์ได้ แต่เจ้าก็ไม่สามารถรวบรวมพลังธาตุได้เลยหากเจ้าสามารถร่ายเวทย์ได้เช่นนี้ นักเวทย์คนอื่น ๆ ก็สามารถฆ่าตัวตายได้”
หลินเชียววิพากษ์วิจารณ์เธออย่างรุนแรงโดยไม่รั้งรอ
“อืออ แม้ว่าท่านจะไม่พูด แต่ข้าก็รู้อยู่แล้วว่าข้าเป็นคนง่เง่า”
หลังจากล้มเหลวและวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงซ้ําแล้วซ้ําเล่า เหยาจือรู้สึกเสียใจ
“ แปลก…เธอเคยร่ายเวทมนตร์มาก่อน”
แม้แต่ราชาปีศาจก็นิ่งงัน
“ก่อน?”
หลินเซียวได้รับการเตือนใจจากคําพูดของเอเลน่า ในขณะที่เขาพยายามจดจําเมื่อเหยาจือร่ายเวทย์ได้สําเร็จและพยายามค้นหาสิ่งที่พวกเขามีร่วมกัน
ในระหว่างการประลองเหยาจือโยนกําแพงน้ําแข็งและที่สํานักงานพันธมิตรเธอโยนดาวหางน้ําแข็งสิ่งที่พบได้บ่อยคือ …
“ เวทมนตร์น้ําแข็ง?” เอเลน่าให้คําตอบ
“ ไม่นั่นเป็นภาพลวงตา เหยาจือไม่เชี่ยวชาญในเวทมนตร์น้ําแข็ง คําตอบที่แท้จริงคือ…” หลินเซียวเหล่และในที่สุดก็พบเหตุผล
ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียวเสมอ!
แม้ว่าเขาจะดูเหมือนเด็กแต่เป็นนักสืบ หลินเซียวก็สังเกตเห็นบางอย่างด้วยสติปัญญา ที่ยอดเยี่ยมของเขา
“ คําตอบคือการเลียนแบบ!”
“การเลียนแบบ?”
“การเลียนแบบ?”
สาวงามทั้งสองตะโกนร่วมกันและคนแรกที่ตอบสนองคือเอเลน่า
ถูกต้องมันเลียนแบบแน่นอน!
เวลาที่เหยาจือร่ายเวทย์สําเร็จมักจะมีใครบางคนที่ร่ายเวทย์แบบเดียวกันต่อหน้าเธอเสมอ!เหตุผลที่เธอสามารถร่ายกําแพงน้ําแข็งและดาวหางน้ําแข็งได้ก็เพราะว่าน้องชายของเธอเป็นนักเวทย์น้ําแข็งที่โดดเด่นและเธอก็ทําตามผู้นําจนสามารถร่ายเวทย์ของเธอได้สําเร็จ!
บางที่นั่นอาจเป็นวิธีที่ถูกต้องในการใช้พลังของเธอ?
“ เหยาจอมาเริ่มกันเลย!” หลินเสี่ยวพูดด้วยความตื่นเต้น
“ เอ๊ะ? เริ่มต้น…อะไร”
ข้าร่ายเวทย์ เจ้าจะเลียนแบบข้าและร่ายเวทย์แบบเดียวกัน ข้าอยาก เห็นว่าเจ้าจะไปได้ไกลแค่ไหน!”
YOU MAY ALSO LIKE
