Picked up a Demon King to be a Maid - ตอนที่ 305

ตอนที่ 305 – การล่วงละเมิดสาวใช้คือความสุขอันสุดยอด

 

เธอไม่สามารถซื้อไอศกรีมโดยไม่มีเงินได้หรือ?

 

ไม่นั่นจํากัดเฉพาะคนอย่างหลินเซียว ไม่ใช่เอเลน่า เธอเป็นคนสวยที่ไม่มีใครเทียบได้ดังนั้นเธอจึงสามารถซื้ออะไรก็ได้ที่เธอต้องการโดยไม่ต้องพึ่งพาไอ้หลินเสี่ยว!

 

เอเลน่าวิ่งเข้าไปในร้านในพริบตายืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์และมองไปที่ไอศกรีมที่แพงที่สุดจากนก็ยิ้มให้กับเจ้าของร้าน

 

“ ขอซันเดย์ห้าสีหรูหราที่แพงที่สุดให้ข้าด้วย!”

 

“ หนึ่งเหรียญทอง” เจ้าของตอบอย่างเกียจคร้าน

 

“ แพงขนาดนั้นเลยเหรอ? ฮีมตามที่คาดไว้สําหรับซันเดย์ที่หรูหราที่สุด ข้าจะต้องลองอย่างแน่นอน … ไม่มีปัญหา!”

 

“ โอเคหนึ่งเหรียญทอง” เจ้าของ

 

“ เร็วเข้าข้ามีเงิน!”

 

“ หม?”

 

เมื่อเขาได้ยินเช่นนั้นในที่สุดเขาก็หันไปมองลูกค้าและก็นิ่งไปทันที

 

ว้าวเธอสวยเกินไปไหม…เจ้าของไม่เคยสังเกตมาก่อนเขาคิดแค่ว่าเธอมีเสียงที่ไพเราะและน่าจะเป็นสาวงาม แต่เขาไม่เคยคาดหวังว่าเธอจะสวยขนาดนี้

 

“ เร็วเข้า! ข้าซื้อให้นายท่าน เขาอยากกิน!”

 

“ โอ้โอเค”

 

เจ้าของรู้สึกสับสนจากการที่เธอเหวี่ยงเขา แต่หลังจากเห็นผมสีเงินและดวงตาสีแดงของเธอเขาก็ไม่บ่นและเต็มใจที่จะกลับไปทําซันเดย์

 

เมื่อคิดดูแล้วเธอไม่ได้สวยเพียงอย่างเดียว เธอยังมีหุ่นที่ดีและสวมชุดสีดําและสีขาวพูดบางอย่างเกี่ยวกับการซื้อให้เจ้านายของเธอ …

 

เธอเป็นสาวใช้?

 

เมื่อเขาคิดเช่นนั้นเจ้าของก็เข้าใจทันที เขาเดาว่าเธอเป็นสาวใช้ของขุนนางและมาที่นี่ก่อนเวลาเพื่อช่วยเจ้านายของเธอซื้อซันเดย์ที่สวยงามและสดชื่น

 

อ่าดีแค่ไหน ข้ายังต้องการสาวใช้ที่สวยงามอ่อนโยนและเอาใจใส่เช่นเธอ

 

“ ยังไม่เสร็จอีกเหรอ”

 

เอเลน่าพิงเคาน์เตอร์ขณะที่เร่งเขา ไหล่ของเธอรู้สึกเจ็บ เธอจึงวางลูกพืชหนัก ๆ ไว้ที่หน้าอกของเธอบนเคาน์เตอร์และรู้สึกดีขึ้นมาก

 

โชคดีที่เจ้าของร้านให้ความสําคัญกับการทําไอศกรีมและไม่มีเวลามองย้อนกลับไปมิฉะนั้นถ้าเขาเห็นสิ่งนั้นเขาจะไม่สามารถทําไอศกรีมซันเดย์ให้เสร็จได้อีกต่อไป

 

“ เกือบเสร็จแล้ว!”

 

แม้ว่าเจ้าของจะมองไม่เห็นอะไร แต่เขาก็ยังคงเร่งความเร็ว

 

มันช่วยไม่ได้เอเลน่าเป็นคนสวยและมีเสียงที่ไพเราะซึ่งยังคงอยู่ในความทรงจําของคน ๆ หนึ่งเจ้าของไม่รู้สึกโกรธเมื่อได้ยินเสียงนั้น แต่เขารู้สึกสบายใจ

 

แครีบก็รู้สึกดีมาก ..

 

แต่สิ่งที่เจ้าของไม่รู้ก็คือว่านี่เป็นเสียงปกติของเอเลน่า แต่มันก็มีเสน่ห์อยู่แล้ว เขาไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่าหลินเซียวจะได้รับประสบการณ์แห่งความสุขแบบไหนจากการถูกสาปแช่งใน ทุกๆวัน

 

ตื่นขึ้นมา ไอ้ลามก!

 

หุบปาก!

 

หลินเซียว ข้าจะฆ่าเจ้า!

 

ยิ่งเสียงของเธอไม่แยแสมากเท่าไหร่ เสียงที่ชัดเจนของเธอก็ยิ่งมีเสน่ห์มากขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอกําลังด่าหลินเซียว ความเย็นชาที่ติดตัวมาพร้อมกับความหวานก็เหมือนซันเดย์ เมื่อ คุณฟังครั้งเดียวคุณจะติดงอมแงม

 

แน่นอนว่าเอเลน่าไม่รู้ว่าหลินเซียวชอบคําด่าของเธอมากแค่ไหน ถ้าเธอรู้เธอจะไม่มีวันทําต่อ

 

ในขณะที่เธอกําลังคิดอะไรอยู่นั้นทันใดนั้นเอเลน่าก็เห็นเงาอยู่ด้านนอกประตู

 

“ ไอ้ลามกตามทันแล้ว!” เมื่อเธอเห็นหลินเซียวเข้ามาเธอก็รีบไปหาเจ้าของอีกครั้ง

 

หลังจากวางไอติม ในที่สุดเขาก็ทําซันเดย์ซิกเนเจอร์ที่หรูหราและอร่อยที่สุดของร้านเสร็จและส่งมอบให้เอเลน่า

 

“ขอบคุณ!”

 

เมื่อเธอเห็นซันเดย์ที่สวยงามนั้น มันดึงความหิวแบบดั้งเดิมที่สุดของเธอออกมารูม่านตาของเธอก็กลายเป็นร่องในแนวตั้งเหมือนตาแมว

 

ตามชื่อของมันนี่คือซันเดย์ที่หรูหราที่สุด มีไอศครีมสีขาวบริสุทธิ์อยู่ตรงกลางซึ่ง ราดด้วยซอสผลไม้ห้าสีที่แตกต่างกันเป็นประกายระยิบระยับราวกับสายรุ้ง ไม่เพียงแค่นั้นถ้วยยังเต็มไปด้วยผลไม้ที่ถูกจัดเรียงอย่างประณีตหลายชิ้นด้านบนประดับด้วยเชอร์รี่และสตรอเบอร์รี่ สีแดงสด มันดูเป็นศิลปะเกินไปที่จะกินด้วยซ้ํา

 

แต่เอเลน่าไม่มีอะไรจะรั้งเธอเข้ารับซันเดย์ถอดช้อนแล้วเดินตรงไปที่มัน!

 

ความหนาวเย็นทําให้ลิ้นของเธอชาเล็กน้อย แต่อาการชานั้นได้รับการบรรเทาอย่างรวดเร็วด้วยความหวานของซอส ในขณะที่เธอกินสตรอเบอร์รี่สดน้ําผลไม้ก็ผสมเข้ากับซอสและซึมเข้าสู่ไอศกรีมเนื้อเนียนนุ่มลิ้นของเธอเต็มไปด้วยความหวานที่เข้มข้น

 

มันอร่อยมาก!

 

เอเลน่าเอาแต่คิดถึงเรื่องนั้น แต่ก็ลืมเรื่องสําคัญอีกสองเรื่อง …

 

สําหรับหนึ่งเธอยังไม่เคยจ่ายเงิน

 

“ ฮ่าๆ มันดีใช่มั้ย”

 

เมื่อเขาเห็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุขของเธอ เจ้าของก็ได้รับผลกระทบเช่นกันและเกือบจะรู้สึกแย่ที่ขอเงินจากเธอ

 

แต่ความสุขเป็นเรื่องหนึ่งธุรกิจเป็นอีกอย่างหนึ่ง

 

“ หนึ่งเหรียญทองขอบคุณที่มาอุดหนุน”

 

“ เอ่อ…”

 

เอเลน่ากําลังจะกัดอีกครั้งเมื่อเธอสั่นสะท้านจากสิ่งที่เจ้าของพูด เธอจําได้ว่าเธอไม่มีเงินเลยและแทบจะทําช้อนหล่น

 

ในที่สุดเจ้าของก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

 

เธอบอกว่าเธอกําลังซื้อไอศกรีมใส่ผลไม้ให้เจ้านายของเธอทําไมเธอถึงกินครั้งแรก?

 

ในขณะที่เอเลน่ากําลังลังเลเธอจําสิ่งสําคัญประการที่สองได้ ..

 

“ เอเลน่า เจ้า”

 

เอเลน่ารู้ดีว่าเสียงขี้เกียจนั้นเป็นสิ่งที่ผิดแน่นอนหลินเซียว ถ้าเขาจับได้ว่าเธอซื้อไอศกรีมเขาจะลงโทษเธอด้วยการเล่นวิปริตทุกรูปแบบ เธอไม่อยากถูกเขาเอาเปรียบ!

 

ใช่! เธอใช้วิธีนั้นได้!

 

“ เจ้าไม่มีเงินเหรอ?” เจ้าของเหล่มองเอเลน่า

 

“ นะ นายท่าน!” ทันใดนั้นเอเลน่าก็ตะโกนขึ้น

 

“ เอ๊ะ? อะไรนะ?”

 

หลินเซียวรีบเข้ามาเมื่อเขาได้ยินเธอเรียกเขา คิดว่าเอเลน่ากําลังมารับและเมื่อเขาเข้ามาเขาก็ชนเข้ากับเอเลน่า

 

ไม่ แต่เอเลน่าจงใจชนเขา!

 

“ เขาเป็นนายของข้า ขอเงินเขา!”

 

“อะไรนะ?”

 

เจ้าของมองว่าสาวสวยคนนั้นถือถ้วยอย่างระมัดระวังในขณะที่ชนเข้ากับเจ้าหนูจนเกือบจะล้มเขา

 

นั่นยังไม่สิ้นสุดโดยไม่ต้องรอคําตอบ เธอกระทืบเท้าของเขาทําให้เขาร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดจากนั้นก็ไถลไปใต้อ้อมแขนของเขา

 

“ หลินเซียวอย่าลืมจ่าย! ฮิฮิ.”

 

เอเลน่าหัวเราะอย่างมีความสุขขณะที่เธอกระโดดหนีอย่างร่าเริงในขณะที่กินไอศครีมไม่นานเธอก็หายไปจากสายตา

 

“ ยัยแมวขี้ตะกละ! ข้า…”

 

หลินเซียวอดทนต่อความเจ็บปวดอย่างโกรธแค้นและกําลังจะไล่ตามเธอ

 

แต่น่าเสียดายที่เขาไม่เร็วพอ

 

“ หยุดตรงนั้น!

 

เจ้าของรีบกระโดดออกมาจากหลังเคาน์เตอร์เนื่องจากเขาจับเด็กผู้หญิงไม่ได้ เขาจึงจับเสี้อผ้าของหลินเซียวได้เท่านั้น

 

“ จ่าย!”

 

“ทําไม? ข้าไม่ได้กินซันเดย์!”

 

“ เธอเป็นสาวใช้ของเจ้าดังนั้นเจ้าจะต้องจ่ายเงินให้เธอในฐานะเจ้านาย เป็นเรื่องปกติ!”

 

“ เอ่อ…” หลินเซียวพูดไม่ออก

 

เอเลน่าหนีไปแล้วเขาถือไก่และผลไม้ เจ้าของก็จับเสื้อผ้าของเขาไม่มีทางที่เขาจะตามทัน

 

“ โอเคโอเค.เท่าไหร่”

 

“ หนึ่งเหรียญทอง”

 

“ ฮะ? เจ้าพูดอะไร? หนึ่งเหรียญทองสําหรับไอศกรีมบ้านี้? ทําไมเจ้าไม่ไปปล้นใครสักคน!?”

 

“ ไอ้สารเลวเจ้ารู้อะไร? นั่นคือซันเดย์ที่หรูหราที่สุดที่เรามี ไม่เพียงแต่มีผลไม้สดใหม่เท่านั้นครีมและซอสผลไม้ล้วนมีคุณภาพสูงและนําเข้าโดยตรงจากอาณษจักรก็อดแธม เหรียญทองหนึ่งเหรียญก็มีราคาถูกแล้ว!”

 

“ เดี๋ยวก่อน…เจ้าบอกว่าเธอสั่งที่หรูหราที่สุด?”

 

“ ถูกต้องหรูหราที่สุด แพงที่สุดและอร่อยที่สุด!

 

“ ไอ้เ**** ซื้อตัวแพงที่สุดอีกแล้ว! เอเลน่าแครอข้า ข้าจะปลดเจ้าลงและนวดอย่างรุนแรงไม่ไม่ใช่แค่นวดข้าจะรีดนมให้เจ้าแห้งแล้วดื่ม!”

 

หลินเซียวถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้และโยนเหรียญทองให้เจ้าของจากกระเป๋าเงินที่เที่ยวเฉาจากนั้นก็วิ่งตามเอเลน่าอย่างบ้าคลั่ง

 

“ ชิ ช่างเป็นคู่ที่แปลกจริงๆ”

 

เจ้าของรู้สึกดีขึ้นมากหลังจากได้รับเงินเขาส่ายหัวและถอนหายใจขณะเดินกลับไปที่เคาน์เตอร์

 

“ ไอศครีมที่ผู้หญิงเพิ่งซื้อมาก่อนหน้านี้ขอให้ข้าด้วย”

 

มีลูกค้าใหม่เข้ามา

 

เจ้าของตอบสนองต่อเสียงที่สง่างามและมีเสน่ห์นั้นอย่างไม่อดทน

 

“ ซันเดย์ห้าสีหรูหรา นี้หนึ่งเหรียญทอง”

 

“ ฮ่าๆโอเค”

 

กระเป๋าใบใหญ่ที่เต็มไปด้วยเหรียญทองรั่วไหลเปิดต่อหน้าเจ้าของ