Picked up a Demon King to be a Maid - ตอนที่ 297

“ มาดูกันว่า เจ้าจะหาทางออกจากสิ่งนี้ได้อย่างไร!”

เอเลน่าขยับริมฝีปากและพูดอย่างเงียบ ๆ และเยาะเย้ยหลินเซียว

หากเขาต้องการได้รับการรับรองและช่วยเหลือเหยาซือสําเร็จ เขาต้องใช้เวทมนตร์ระดับหกเป็นอย่างน้อย นั่นหมายความว่าเขาจะเปิดเผยความแข็งแกร่งของตัวเองและเมื่อมีคนจํานวนมากดู ข่าวก็จะแพร่กระจายอย่างรวดเร็วซึ่งจะขัดแย้งกับวิธีการจัดการกับสิ่งต่างๆ

หรือบางที่คิดหาวิธีเปิดโปงแผนการของฮีบรู?

ไม่มีทาง เขายังไม่มีหลักฐานเพียงพอ ฮีบรูเป็นผู้จัดการที่นี่ดังนั้นเขาจึงมีอํานาจไม่น้อยถ้าเขาเผลอไผลไปกับเขา เขาก็จะลงเอยเช่นเดียวกับหลินเทียนและเหยาซือ

เอเลน่าเลิกคิ้วเมื่อเห็นหลินเซียวตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเห็นได้ชัดว่าเธอมีความสุขมาก

ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะยากเกินไปสําหรับเขา สมน้ำหน้าไอ้ลามกไร้ประโยชน์!

เอเลน่าเอาแต่จิตจ่อกับการที่เขาตอนที่เขาล้มลง แต่เธอก็ลืมไปว่าเขามาที่นี่เพื่อรับการรับรองเพื่อช่วยเธอจริงๆ ดังนั้นเธอควรจะพยายามช่วยเขาศิตไอเสียแทนที่จะล้อเลียนเขา

“ เหอะ แม่บ้านที่ไม่เชื่อฟัง ข้าจะดูแลเจ้าเมื่อเรากลับถึงบ้าน!”

เมื่อเขาเห็นการจ้องมองที่เยาะเย้ยของเธอ เขาก็เผยให้เห็นแววตาที่กลัดกลุ่มเพื่อคุกคามเธอจากนั้นจดจ่ออยู่กับปัญหาที่อยู่ในมือ

ตุ๊กตาหินถูกยัดด้วยคอปเปอร์บสัตวูดทั้งสองเข้าด้วยกันเพิ่มความต้านทานเวทย์บังคับให้เขาใช้เวทย์มนตร์ระดับหกเป็นอย่างน้อย แต่…

“ฮี่ฮี่ ข้าคิดออกแล้ว”

หลินเซียวหัวเราะอย่างมั่นใจและไม่สนใจทําทางประหลาดใจของเอเลน่าและเริ่มการท้าทาย!

“ เด็กน้อย ข้าเดือนเจ้าก่อน เจ้าของได้แค่ครั้งเดียว ถ้าทําไม่ได้ให้รอครึ่งเดือนก่อนค่อยลองใหม่” ฮีบรู “กรุณา” เพื่อนเขาจากด้านข้าง

ก่อนหน้านี้มีบรูได้ยินจากพี่น้องว่าเด็กคนนี้แข็งแกร่งพอ ๆ กับพวกเขาและยังเป็นนักเวทระดับห้าอีกด้วย ดังนั้นฮีบรูจึงแน่ใจว่าเขาไม่สามารถล้มมันได้

แต่ความมั่นใจของเขามาจากไหน?

แม้แต่ดาวหางน้ำแข็งระดับห้าก็ส้มมันไม่ได้ หลินเซียวที่ไม่ใช่คนงี่เง่าดังนั้นเขาควรจะรู้ว่าเขาไม่มีทางเลือก แต่ทําไมเขาถึงนิ่งอย่างนั้น?

เขาซ่อนความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขา?

“ อืมฮีบรู ท่านไม่ต้องกังวลข้าจะทําให้ดีที่สุด” หลินเสียวพยักหน้าและไม่ต้องการเสียเวลาใด

ท่าที่สบาย ๆ ของเขาทําให้ฮีบรูรู้สึกแปลกยิ่งขึ้น

“ อย่าคิดว่าเจ้าสามารถจ่ายได้หลังจากที่ล้มเหลวในการจัดการกับมัน! ข้าขอบอกเจ้าว่าข้าแค่ขอทุนสําหรับการบูรณะเท่านั้นพวกเขาไม่ได้รับสินบน เงินนั้นไม่เกี่ยวอะไรกับข้า!” ฮีบรูเปิดเผยตัวเองอย่างประหม่าแม้ไม่มีใครร้องขอ

“ โอ้ว ขนาดนั้นเลยเหรอ? ดูเหมือนว่าท่านจะเป็นผู้จัดการที่ดีที่ไม่เห็นแก่ตัว” หลินเซียวยักไหล่ให้กับคําสารภาพของฮีบรู

“ ฮึ่ม ไอ้สารเลวหยิ่งผยอง” เมื่อเห็นว่าหลินเซียวไม่ไหวติง ฮีบรูพยายามข่มขู่เขา “ เดิมทีข้าต้องการจะให้ส่วนลดกับเจ้าและขอเพียงแค่ 20 เหรียญทอง แต่ดูเหมือนว่าเจ้าไม่ต้องการใช่มั้ย?”

“ ไม่แน่นอน”

“ หลินเซียว เจ้าต้องทําให้ดีที่สุด!”

“ เอ๊ะ?”

ในขณะที่ฮีบรูกําลังพูดพล่อย หลินเซียวหันไปมองเหยาซือที่กําลังเชียร์เขาและหลินเทียนที่อยู่ข้างๆเธอทันใดนั้นเขาก็คิดอะไรดีๆอกก

“ ฮีบรู เรามาเดิมพันดีไหม?”

“ เดิมพัน? เจ้าหมายถึงอะไร”

“ ข้าพนันได้เลยว่าข้าสามารถใช้เวทมนตร์ระดับสี่เพื่อทําภารกิจท้าทายให้สําเร็จและล้มตุ๊กตาหินได้ เจ้าเชื่อไหม”

“ เวทมนตร์ระดับ ? เป็นไปไม่ได้! ไอ้สารเลวอย่าคิดสั้น คอปเปอร์บลัดรู้ดขยายความต้านทานเวทย์มนตร์ของหินเวทมนตร์ขั้นสูงทั้งนั้นแม้แต่เวทมนตร์ระดับห้าก็ไม่สามารถล้มมันได้นับประสาระสับสี่ เอ่อเดี๋ยวก่อน ไม่ ไม่”

“ อิอิ ข้าไม่รู้ว่าคอปเปอร์บลัดวูดคืออะไร เวทมนตร์ระดับห้าที่ไม่สามารถล้มมันลงได้หรือ… ฮีบรูท่านกําลังพูดอะไรอยู่? ข้าไม่ได้ยินท่านพูดซ้ำได้ไหม” หลินเซียวจับตัวเขาและถามด้วยรอยยิ้ม

“ เอ่อ… ไม่มีอะไรเจ้าได้ยินผิด” ฮีบรูเหงื่อออก

เด็กคนนี้ไม่รู้ที่อยู่ของเขาจริงๆ! เขาคิดว่าเขาแข็งแกร่งจริงเหรอ? เขามีสาวใช้สวย ๆ มันใช้ประโยชน์อะไรได้ เขากินได้เหรอ? ไม่ว่าสาวใช้ของเจ้าจะสวยแค่ไหนก็ไม่สามารถเปลี่ยนความไร้ความสามารถของเจ้าได้!

แม้จะพูดอะไรบางอย่างเช่นใช้เวทมนตร์ระดับสี่เท่านั้น มันเป็นเรื่องตลกจริงๆ!

“ แล้วไงล่ะ? ท่านเห็นด้วยไหม?”

“ โอเคเด็กน้อย ข้าเห็นด้วย! ข้าต้องการดูว่าเจ้าจะใช้เวทมนตร์ระดับสี่ ทํามันได้อย่างไร” ฮีบรูตะคอกอย่างเป็นขาและถามด้วยความสนใจ เนื่องจากมันเป็นการพนัน อะไรคือข้อเดิมพนัน?

“ ถ้าข้าทําได้เจ้าไม่เพียงแต่ต้องรับรองข้าเท่านั้น เจ้าต้องรับรองสองคนนั้นด้วย” หลินเซียวไปที่พี่น้องที่อยู่ด้านข้าง

“ หลินเซียว? จะ- เจ้า”

เธอไม่เคยคาดหวังว่าเขาจะเต็มใจช่วยเหลือพวกเขาจริงๆ แม้ว่าเธอจะอยากขอให้เขาช่วย แต่เธอก็ไม่มีอะไร ทําไมเขาต้องช่วยเธอ เธอต้องเสนอร่างกายให้เขาใช่ไหม?

เมื่อคิดถึงเรื่องนั้น เหยาซือก็เต็มไปด้วยความเศร้า แม้ว่าเธอจะเต็มใจทําแบบนั้น แต่เขาก็อาจจะไม่ต้องการมันด้วยซ้ำ เมื่อเทียบกับสาวใช้ของหลินเซียว ว่างของเธอไม่คุ้มค่าที่จะกล่าวถึง เธออาจจะเป็นแค่เด็กบ้านนอกของหลินเซียว

“ โอ้ เจ้าอยากเป็นฮีโร่และยืนหยัดเพื่อพวกเขา?” ฮิบรูยิ้มด้วยความรังเกียจและคิดว่าผู้ชายคนนี้ยังคงเป็นแค่เด็กดื้อที่ขอบแฉและทําตัวเท่ ดังนั้นเขาจึงผ่อนคลายความระมัดระวังและตอบอย่างใจเย็น ถ้าอย่างนั้น ถ้าเจ้าแพ้ล่ะ”

“ ถ้าข้าแพ้ไม่เพียง แต่ข้าจะให้เจ้าทั้งหมดสี่สิบเหรียญทองข้าจะให้เงินเดือนทั้งหมดแก่เจ้าในปีหน้า”

“ เงินเดือนทั้งหมด? ฮ่าฮ่าฮ่า!” ฮีบรูตกตะลึงและไม่สามารถกลั้นเสียงหัวเราะของเขาได้

เงินเดือนหนึ่งปีนั่นคือ 400 เหรียญทอง

นั่นไม่ใช่จํานวนเล็กน้อย แต่เป็นเงินเดือนมากกว่าหนึ่งปีสําหรับฮิบรู

มีอะไรผิดปกติในหัวของเขาหรือไม่? เขาเดิมพันเงินเดือนทั้งปีสําหรับคนสองคนที่เขาไม่รู้จัก ดังนั้นเขาก็เป็นคนงเง่หรือจริงๆแล้วเขามแข็งแกร่งที่ซ่อนไว้

ถุย!

ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหนเขาจะสิ้มสิ่งที่ตาวหางน้ำแข็งไม่สามารถสั่นไหวได้อย่างไร? สิ่งที่ขัดกับบรรทัดฐานเป็นเพียงความโง่

ฮีบรูสรุปได้อย่างรวดเร็วว่าเขาเป็นแค่คนงี่เง่า เขาอาจจะติดใจสาวเหยาซือคนนั้นและอยากจะอวตต่อหน้าเธอและตัดสินใจอย่างไร้เหตุผลเช่นนั้น

“ เนื่องจากเจ้าต้องการแจกเงินฟรีแน่นอน ข้าจะไม่เห็นด้วยได้ไง ฮ่าฮ่า” ฮีบรูยิ้มอย่างพอใจ และเห็นด้วยกับการเดิมพันของหลินเซียว

“ เอาล่ะตกลงกันได้แล้ว! ตอนนี้”

“ หลินเซียว ไม่!”

ขณะที่หลินเซียวกําลังเตรียมตัวเหยาซือก็หยุดเขาเสียงดัง