Picked up a Demon King to be a Maid - ตอนที่ 296

สําหรับหลินเซียวไม่มีคําพูดใดที่บ่งบอกว่าระดับไม่เพียงพอ

เมื่อเร็ว ๆ นี้เขาแต่อยู่บ้านเฉยๆโดยไม่มีอะไรทํานอกจากนอนหลับทั้งนั้นเขาจึงสะสมพลังเวทย์มนตร์มากมาย เขาอยู่ระดับนักเวทระดับเจ็คขั้นสูงแล้วในไม่ขาเขาก็จะทะลุไปถึงระดับที่แปด

มันเป็นเพียงหินเวทที่ได้รับการขัดเกลามันไม่ใช่สมบัติหรืออะไรบางอย่างอังนั้นเวทมนตร์ระดับเจ็ดใด ๆ ก็สามารถระเป็ดมันได้อย่างง่ายดาย เขาไม่มีทางยอมรับความพ่ายแพ้และทําบางสิ่งบางอย่างเช่นจ่ายเงินเพื่อให้ได้รับการรับรอง

อย่างไรก็ตามเขาไม่ต้องการเปิดเผยความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขาด้วยเรื่องแบบนี้ ไม่มีประเด็นใดที่จะทําให้ความสงบสุขของเขาแตกสลาย

เขามาที่นี่เพื่อรับการรับรองจากนั้นสุ่มเลือกภารกิจเพื่อปิดปากเอเลน่า …. แค่กๆ ไม่ ไม่ ปิดปาก แต่เสื้อกภารกิจสําคัญอย่างรอบคอบและช่วยเอเลน่าเริ่มสืบสวนเกี่ยวกับคนทรยศ!

“ ยิ้มเจ้าเป็นผู้จัดการที่นี่เหรอ” หลินเซียวถาม

“ ถูกต้อง ข้าคนฮีบรู เจ้าเป็นใคร” ฮีบรูรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเขาปรากฏตัว

ท่าทางที่สงบของเขาทําให้เขารู้สึกแปลก ๆ แม้ว่าเขาจะดูสุภาพ แต่เขาก็ไม่สามารถตรวจจับสายตาของเขาได้ รู้สึกราวกับว่าเขากําลังคุยกับคนที่เดินผ่านไปมาที่ไม่น่าเอ่ยถึง

คนสัญจร?

แท้จริงแล้วฮีบรูรู้สึกถูกต้อง ในสายตาของหลินเซียว เขาเป็นเพียง NPC ธรรมดาที่เดินผ่านไป

“ ข้าชื่อ หลินเซียว นักเรียนจากวิทยาลัยลอรัน นี่คือตราของข้า ข้าต้องการได้รับการรับรอง”

หลินเซียวหยิบตราของเขาออกมาและแนะนําตัวเองสั้น ๆ และต้องการเริ่มการท้าทาย

“ โอเคกฏก็เหมือนกัน เจ้าสามารถรับรองได้ต่อเมื่อเจ้าสามารถล้มตุ๊กตาหินด้วยเวทมนตร์ได้” ฮีบรูชี้ไปที่ตุ๊กตาหินสีดําอย่างไม่อดทนแล้วพูดอย่างเหยียดหยามว่า “ ถ้าเจ้าล้มเหลวอย่าพยายามหาข้อแก้ตัวเหมือนเด็กโง่คนนั้น”

“ แน่นอน”

หลินเซียวหัวเราะเบา ๆ และปัดมัน เขาหันไปมองหลินเทียนที่ดูเหมือนเขาอยากจะจากไป แต่ก็ไม่อยากจากไป เช่นเดียวกับเหยาซือที่พยุงน้องชายของเธอและมองเขาเต็มไปด้วยความคาดหวังหวังว่าเขาจะช่วยพวกเขา

ทั้งสองคนเหมือนเขาและมีผมสีดําและตาสีดําโดยเฉพาะหลินเทียนที่ดูคล้ายกับเขา เอาว่าพวกเขามีเชื้อชาติเดียวกันในทางเทคนิค? แต่หลินเทียนผมสั้นกว่าและดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความแข็งแรง เขาดูเหมือนเด็กหนุ่มที่มีพลังซึ่งแตกต่างจากตัวเขาเองที่ดูเหมือนเป็นคนไร้แรงจูงใจ

เกี่ยวกับพวกเขา คุณไม่สามารถพูดได้จริงๆว่าเขาชอบพวกเขา แต่เขาก็ไม่ขอบพวกเขาเช่นกัน

แม้ว่าเขาจะมีความขัดแย้งกัน แต่พวกเขาก็ไม่เคยขัดผลประโยชน์ของเขา ดังนั้นเขาจึงไม่รังเกียจ พี่สาวเหยาซือยังอ่อนโยนและใจดี ทําให้เขารู้สึกสบายใจมากเช่นความอบอุ่นของพี่สาวในละแวกบ้านที่น่ารักเช่นเดียวกับหลินเทียนน้องชายคนเล็กของเธอ เขาอาจจะไม่เป็นผู้ใหญ่ขนาดนั้น แต่อย่างน้อยเขาก็ไม่ใช่คนไม่ดีดังนั้นถ้าเขาสามารถช่วยได้ หลินเซียวจะไม่เป็นเพียงคนที่ยืนอยู่ด้านข้างและเต็มใจช่วยเหลือ

นอกจากนี้นั่นไม่ใช่เหตุผลเดียว

อย่าลืมเหยาซือมสายเลือดของพ่อมดที่หายาก! ในฐานะคนที่ชื่นชอบเทคนิคการใช้เวทมนตร์ เขาต้องการที่จะเป็นเพื่อนกับเหยาซือดังนั้นเขาจึงมีโอกาสมากขึ้นที่จะได้สัมผัสกับพลังของมัน

แน่นอนว่าเขาไม่อยากตีสนิทเธอเพราะเธอสวย หุ่นดีและอวบอั้น! เขาสนใจในเวทมนตร์อย่างแท้จริง!

“ แค่กๆ ฮีบรูแม้ว่าข้าจะไม่เชื่อคําพูดของพวกเขาและไม่คิดว่าเจ้าทําอะไรแบบนั้น เจ้าช่วยอธิบายได้ใหมว่าตุ๊กตาหินสร้างมาจากอะไร มันสามารถล้มลงด้วยเวทมนตร์ระดับห้าได้ใช่ไหม?หลินเซียวถามอย่างจริงจังและกระพริบตาอย่างไร้เดียงสา

“นั้น..”

ฮีบรูลังเลเขาไม่ต้องการพูดมากเกินไปในตอนแรก แต่เนื่องจากหลินเซียวถามอย่างจริงจังและมันไม่ใช่ความลับตั้งแต่แรกเขาจึงไม่มีเหตุผลที่จะซ่อนมัน

“ ข้างในของตุ๊กตาหินนั้นว่างเปล่าจริง ๆ แล้วมันถูกยัดด้วยไม้”

“ไม้?”

“ ใช่ ไม้”

ฮีบรูพูดในขณะที่น้ำหลินเซียวไปที่ด้านข้างของตุ๊กตาโดยวางแผนที่จะอธิบายให้ชัดเจน

เมื่อพวกเขาเห็นเช่นนั้น หลินเทียนและเหยาซือตามพวกเขาไป

พวกเขามองไม่เห็นอะไรจากด้านหน้า แต่ทุกอย่างชัดเจนเมื่อเดินไปด้านหลัง

เช่นเดียวกับที่ฮีบรูกล่าวไว้ตุ๊กตาตัวนั้นไม่ได้ทําจากหินเวทอย่างสมบูรณ์ ก้นกลมถูกยัดด้วยไม้และดูเหมือนจะเป็นสีน้ำตาลเข้มโดยมีลวดลายสีแดงเข้มแปลก ๆ ซึ่งตรงกันข้ามกับหินเวทมนตร์ที่กลั่นด้วยสีดํา

“ ลองดูสิ นี่คือไม้”

ฮีบรูตะคอกอย่างเป็นชาและเตะกันของตุ๊กตาหินหลาย ๆ ครั้งทําให้เกิดเสียงที่คมชัด ซึ่งฟังดูแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับเสียงทุ้มลึกที่จากการเตะหิน

ตุ๊กตาหินเป็นเครื่องมือที่พันธมิตรสั่งทําขึ้นเป็นพิเศษโดยได้รับการแกะสลักอย่างปราณีตให้กลวงและเต็มไปด้วยไม้ ดังนั้นมันจึงไม่ใช่ตุ๊กตาหินอีกต่อไป แต่เป็นตุ๊กตาไม้เพียงตัวเดียวที่ประดับด้วยขั้นของ เสื้อผ้าหิน” ที่ทําจากหินเวท

เนื่องจากมีเพียงชั้นนอกเท่านั้นที่สร้างขึ้นจากหินเวทมนตร์ ดังนั้นปริมาณพลังเวทย์ที่สามารถดูดซับจึงลดลงอย่างมากดังนั้นเวทย์มนตร์ระดับห้าสําหรับผู้เริ่มต้นจึงสามารถสัมมันลงได้

“อย่างนี้นี้เอง.”

หลินเซียวพยักหน้าผ่าน ๆ ในทางกลับกันหลินเทียนและเหยาซือไม่เห็นอะไรแปลก ๆ พวกเขาเม้มริมฝีปากอย่างไม่มีความสุขและยืนอยู่ด้านข้างและเตรียมพร้อมที่จะเฝ้าดูหลินเซียว

ตามที่ฮีบรูกล่าวนั้นสามารถพิสูจน์ได้แล้วว่าเขาไม่ได้ทําอะไรเลย แต่นั่นเป็นความจริงหรือไม่?

ถ้าเขาไม่ทําเช่นนั้นเวทมนตร์ของหลินเทียน และเหยาซือจะไม่สามารถทําให้ตุ๊กตาหินล้มลงได้อย่างไร?

เขาแอบมองเอเลน่าอย่างลับๆ เธอจอมมองอย่างไม่แยแสพร้อมกับหัวเราะอย่างดูถูก

เทคนิคเล็กน้อย

ด้วยความเข้าใจซึ่งกันและกัน หลินเซียวสามารถรับคําตอบจากเสียงหัวเราะของเธอได้

ถูกต้อง ปัญหาอยู่ที่ไม้!

ด้วยความสามารถของเรดาร์เวทมนตร์ของเอเลน่า เธอสามารถรับรู้วงเวทที่สลักอยู่บนชิ้นไม้เหล่านั้นได้อย่างชัดเจน มันเพิ่มความต้านทานเวทมนตร์ของหินเวทมนตร์อย่างมาก มันเป็นงานที่ต้องใช้ความพยายามและไม้นั้นก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน

“ มันคือคอปเปอร์บลัดวูด”

เมื่อเธอเห็นหลินเซียวมองมาที่เธอ เอเลน่าก็เข้าใจและกระซิบกับเขาอย่างไม่เต็มใจ

เป็นเรื่องปกติที่คนอื่นจะไม่รู้จักเพราะมันเป็นต้นไม้หายากที่เติบโตในป่าแห่งจุดจบ มันยากที่จะหาเนื่องจากปีศาจและภูมิประเทศดังนั้นจึงมีอุปทานที่จากัดมาก ดังนั้นจึงมีราคาแพงมากดังนั้นจึงไม่ค่อยมีให้เห็นในโลกมนุษย์ แต่เอเลน่าคุ้นเคยกับมันมากเมื่อเธอเห็นไม้สีน้ำตาลเข้มที่มีสวดสายสีแดงเข้ม เธอก็จําได้ทันทีว่ามันคือคอปเปอร์บลัดวูด

ความแตกต่างที่สําคัญระหว่างคอปเปอร์บลัดวูดกับไม้ธรรมดาก็คือมันมีความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งกับเวทมนตร์ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่จะใช้ในการสร้างเครื่องมือหรือกับดักเวทย์มนตร์และอื่น ๆ … ตอนนี้ฮีบรูได้สลักวงเวทมนตร์พร้อมกับหินเวทที่ได้รับการขัดเกลาเพื่อสร้างตุ๊กตาที่ทนทานต่อเวทมนตร์อย่างมาก

จากการประเมินเบื้องต้นของเอเลน่า ไม่มีทางที่เวทมนตร์ระดับห้เพียงพอ มันต้องมีอย่างน้อยระดับหก!

“แล้วเจ้าจะทํายังไงดี”

เอเลน่าหัวเราะเบา ๆ ขณะที่เธอเฝ้าดูหลินเซียวด้วยความสนใจ