เธอก็อดคิดไปถึงครั้งแรกที่เธอไปช่วยเขาอาบน้ำ แล้วโดนเขาไล่ออกไม่ได้
ปาณีพูดอย่างไม่มีความมั่นใจ “ฉันปฏิเสธได้ ไหม?”
เมื่อก่อนเธออยากดูแลเขาเพราะคิดว่าเขาใช้ไม่ได้ ก็เลยคิดว่าเขาคงไม่ทําอะไรเธอหรอก!
แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว
ตั้งแต่รู้ว่าเขาไม่เพียงแต่ใช้ไม่ได้แต่คือยังปกติดี มากปาณีก็ไม่เคยไปเสนอว่าจะช่วยเขาอาบน้ำ
แต่ท่าทีของธามนิธิคือห้ามปฏิเสธ “วันนี้วันเกิดฉัน”
* ก็ได้!
เหตุผลนี้ทำให้ปาณีปฏิเสธไม่ลง
ไปถึงในห้องน้ำเธอช่วยธามนิธิถอดเสื้อลงมาแล้ว
ช่วยดูแลเขา
ถึงแม้สองคนนี้ไม่มีความลับกันแล้วแต่พอเห็นเขา แบบ นี้…เธอกอดหน้าแดงไม่ได้และรู้สึกอึดอัด เธอย้ายสายตาไปมองที่อื่นไม่กล้าดูจริงจัง
ธามนิธิเห็นปาณีที่เอาแต่หลบไปมาก็ถาม “ฉันให้ เธอมาดูแลฉันนี่เธอไม่อยากทำขนาดนั้นเลย? ขนาดมอง ก็ยังไม่ยอมหันมามอง”
ปาณี “ไม่ใช่สักหน่อยฉันก็แค่…….
“ก็แค่อะไร?”
“อาย” ตอนที่เขาอาบน้ำเธอไม่กล้ามองจริงๆ ธามนิธิมองเธอก็ไม่รู้จะทำอะไรใครให้เธออายุยังน้อยอยู่ล่ะ?
“เอาผ้าเช็ดตัวมาให้ฉัน
“อือ”
ปาณีริบเอาผ้าเช็ดตัวที่อยู่ข้างๆให้
ธามนิธิมองเล็บที่เธอตะไบเป็นกลมๆก็รู้สึกว่า ขนาดนิ้วมือเธอยังน่ารักขนาดนี้โดยเฉพาะตั้งแต่ที่มาอยู่ กับเขา เขาก็ไม่เคยให้เธอทํางานหนักอะไรเลยมือทั้งสอง ก็ยิ่งดูขาวเนียนมองแล้วสบายใจ
ธามนิธิรับผ้าเช็ดตัวมาแล้วมองเธอแต่ไม่ได้พูด อะไร
บอกว่าจะให้เธอช่วยอาบน้ำแต่สุดท้ายเธอก็แค่อยู่ ข้างๆแล้วช่วยส่งของให้เท่านั้นเอง ปาณีสังเกตเห็นว่าสิ่งที่ เธอไม่อยากทํารามนิธิก็จะไม่บังคับให้เธอทําเลย
ใกล้อาบน้ำเสร็จแล้วธามนิธิพูดกับปาณี “ไปเอา เสื้อผ้ามา”
รีบเลย”
ได้ยินที่เขาให้เธอไปเอาเสื้อผ้ามาเธอก็รีบวิ่งอออก ไปเอาเสื้อผ้าเข้ามาให้
ธามนิธิไม่ได้ให้เธอช่วยเขาใส่แต่กลับให้เธอไปรอ ที่ข้างนอก
ปาณีนอนอยู่บนเตียงตอนเย็นที่เธอกลับมาก็อาบ น้ำไปแล้วตอนนี้นอนอยู่บนเตียงก็ใจไม่นิ่งหรือว่าจะไป อาบนํ้าอีกรอบดี?
รามาธิก็ออกมาแล้ว
มองปาณีที่ขึ้นไปห่มผ้าห่มนอนอยู่บนเตียงเขาก็
อดยิ้มไม่ได้
ปกติหลบเขาอย่างกับอะไรแต่วันนี้ที่รักกลับดูเชื่อ
ฟัง นะ?
ปาณีรู้ว่าวันนี้เป็นวันเกิดเขาเลยไม่อยากเล่นตัว
อะไรมาก
เพราะพวกเธอก็เป็นสามีภรรยากันแล้ว
เธอก็คงลองชินแล้ว
เธอได้ยินเสียงธามนิธิออกมาจากห้องนํ้าก็รีบปิด
ตาลง
นึกว่าเขาจะขึ้นมาบนเตียงเหมือนปกติแต่……..รอไป สักพักก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรเธอเลยยกหัวขึ้นมามองใคร บางคน ณ ตอนนี้กำลังอ่านหนังสือที่ข้างหน้าต่าง
เขาหมายความว่าไง?
นี่ทำไมไม่เหมือนในบทเลย?
เวลานี้เขาควรขึ้นมาบนเตียงแล้วขึ้นคล่อมตัวเธอ ไม่ใช่หรือไง?
ปาณีรู้สึกตัวเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเลยอดถามไม่ได้ “คุณอายังไม่นอนหรอคะ?”
ตื่นเต้นไปตั้งนานเสียบเธอก็แหบหมดแล้ว
ธามนิธิพูดอย่างนิ่งๆ “ยังเข้าอยู่ถ้าเธอง่วงก็นอน ก่อนเลย”
“…………..” ปาณีก็คงบอกไม่ได้ว่าเธอขึ้นมาบนเตียงก็ เพราะคิดว่าเขาจะนอนแล้วเหมือนกัน
เรื่องของเธอวันนี้ยังทำไม่หมดเลยนะ!
แต่ถ้าเธอลุกขั้นตอนนี้เขาจะคิดอะไรมากไหม? ช่างเถอะยังเข้าอยู่เลย
เธอเตรียมตัวนอนสักหนึ่งชั่วโมงแล้วค่อยขึ้นมาทำเรื่องตัวเอง
