ตอนที่314
ก็ไม่ค่อยเหมือน..เพราะตัวจริงสวยกว่าในรูปอีก! แล้วทั้งคนก็ดู เหมือนไม่หยิ่งด้วย
โมรีนั่งอยู่ข้างปาณี “ฉันรู้สึกฉันไม่อยากมีชีวิตแล้ว” ปาณีก็รู้สึกเช่นนั้น “ฉันก็เหมือนกัน
ที่แรกคิดว่าตัวจริงคงไม่สวยเท่าในรูปสักนิดก็ยังดี! แต่ ….ผู้หญิง คนนี้ผิวขาวมากแถมดูสง่ามีมารยาทเรียบร้อยดีอีก
ก็แค่การกระทำเล็กน้อยก็มีหลายคนหลงลงไปแล้ว “บ้าจริง! เมื่อไรฉันถึงจะสวยเหมือนเขาแบบนั้น?”
“ฉันก็อยาก!”
ผู้หญิงที่สวยสุดในโลกนี้มันก็แบ่งเป็นสองแบบ แบบแรกคือสวยจน ทำให้คนอิจฉา
แล้วอีกแบบคือสวยจนทำให้คนอยากอิจฉาก็อิจฉาไม่ลงแถมอยาก ให้ตัวเองได้หน้าตาแบบนั้นอีก
และตอนนี้คนที่นั่งอยู่หน้าทีนาร์ก็คือแบบที่สอง
ที่นาร์เซ็ตน้ำตาของตัวเองให้สะอาดและสบตากับดวงตาราวกับลม ในฤดูใบไม้ผลิรู้สึกเหมือนตัวเองหลงเข้าไปในนั้น
ที่นาร์ก็เห็นเวทัสเลยก้มหัวลงอย่างอัตโนมัติไม่อยากสบตากับเวทัส
ซยรยืนอยู่ข้างเวทัส นี่เขามาอยู่นี่ได้ยังไง?”
ก่อนเขาจะรู้จักเวทัสอาจจะไม่ได้สนิทกับคนในบ้านวิสิทธิ์เวชมาก แต่นลิน มีสุวรรณ์เขารู้จัก
เวทัสเดินเข้าไปหยุดอยู่ที่หน้าโต๊ะพวกเขา
ที่น่าร์กัมหัวลงราวกับไก่น้อยเจอนกอินทรีย์
หลังจากที่โดนสั่งสอนเธอก็ค่อยรู้ว่าเวทัสเป็นคนที่เล่นด้วยไม่ได้
สายตาของเวกัสไม่ได้มองที่ทีนาร์แต่กลับมองผู้หญิงที่อยู่ตรงข้าม
ที่นาร์สายตาเป็นขามาก รู้สึกถึงสายตาของดวงตาคู่ที่อ่อนโยนขึ้นมามองเวทัส แล้วยิ้ม “เวทัสไม่เจอกันนานเลยนะ ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง?”
ไม่มีความรู้สึกผิด ไม่มีความระแวงใดๆ
เวทัสนึกภาพไม่ออกว่าเขาหายไปนานขนาดนี้ทำไมไม่เคยเปลี่ยน
เลย! พอเจอตัวเองก็ยังทำเหมือนเมื่อก่อน
เมื่อก่อนตอนนลิน มีสุวรรณยังอยู่เขาสนิทกับจันวิภา วันๆก็เข้าออก ที่บ้านเวทัสในสายตาของเขาก็ราวกับน้องในบ้าน เขาก็ดีกับ เวทัสมาตลอด
แต่ต่อให้เวทัสคิดยังไงก็คิดไม่ออกว่าผู้หญิงคนนี้หายไปนานขนาด นี้หลังจากกลับมาทำไมไม่มีความรู้สึกผิดเลยสักนิด
ทิ้งคุณน้าที่บาดเจ็บแล้วเขายังกล้ากลับมาแบบนี้อีกหรอ? “เธอกลับมาทำไม?” ก่อนฐามนิธิแต่งงานเขาไม่มีแม้แต่วี่แวว
แต่ธามนิธิพึ่งแต่งงานเขาก็กลับมา!
เหอะ!
นลิน มีสุวรรณ์ยิ้มอย่างสบาย กลับมาทำเรื่องนิดหน่อย แม่เธอเป็น ยังไงบ้าง? กลับไปอย่าลืมช่วยทักทายแทนคนในบ้านหน่อยนะ
เวทัสขมวดคิ้ว
คนในบ้าน?
ใครเป็นคนบ้านเดียวกันกับผู้หญิงคนนี้กัน?
เธอมองนลิน มีสุวรรณ์น้ำเสียงเย็นชา “หน้าเธอนี่ใหญ่จริงๆ” ชยรพกลัวเธอโมโหจนก่อเรื่องอะไรขึ้นเลยรีบเดินไปลากเวทัส “พวกเราไปกินข้าวก่อนนะ
ทีนาร์ที่มองสถานการณ์เมื่อกี้อยู่ข้างๆพอเห็นเวทัสไปก็ถามนลิน มี สุวรรณ์ อาจารย์รู้จักกับเวทัสหรอคะ?”
นสิน มีสุวรรณ์ยิ้ม “เป็นลูกของญาติอ่ะ ทำไมเธอกลัวเขาหรอ?”
