ตอนที่ 369
“วันนี้เป็นวันหยุดน” ปาณีไม่สบาย เขาอยากอยู่บ้านเป็น
เพื่อนเธอ
ไวยาตย์ตอบ “คุณเมธชนันครับ”
ปาณียืนอยู่ข้างๆ จึงเห็นอารมณ์ของธามนิธิชะงักลงอย่าง ชัดเจน ดูตึงเครียดขึ้น “เขามาทำไม?”
ท่าทีของธามนิธิ ในตอนนี้ ทำให้ปาณีนึกได้ว่าเคยเห็นมา ก่อน แต่นึกไม่ออกว่าเรื่องอะไร
“เมื่อคืนวานเขามาค้างอยู่ที่บ้านของคุณหมอ เพิ่งโทรมา นัดคุณเมื่อครู่นี้ ถามว่าวันนี้คุณว่างไหม หากคุณไม่สะดวก จะบอกให้เขามาหาที่บ้านไหมครับ?”
“ไม่ต้อง” ธามนิธิบอก “ให้นัดสถานที่มา
ไวยา ยตอบ “ครับ”
หลังจากเขาออกไปแล้ว ปาณีทำใจกล้าถามขึ้นว่า “ที่คุณ สองคนพูดถึงคือใครหรือคะ?”
ปกติเธอจะไม่ถามเรื่องส่วนตัวของสามนิธิ แต่ก็เอ่ยปาก ถามไปแล้ว เธอยังรู้สึกแปลกใจตัวเอง
ธามนิยตอบเพียงสั้นๆว่า “เพื่อนคนหนึ่งน่ะ”
“งั้นฉันไปเตรียมเสื้อผ้าให้คุณก่อนนะคะ
ธามนิธิมองเธอแวบหนึ่ง ตอนนี้เขายังเดินไม่สะดวก หลาย เรื่องต้องลำบากเธอทําแทนให้ เขาพยักหน้า ได้
ปาเข้าไปในห้องเสื้อผ้าเลือกชุดสูทออกมา ถามรามนิธิ ว่า “ตัวนี้เป็นไงคะ?”
เธอมักจะช่วยเขาเลือกเสื้อผ้า เดี๋ยวนี้รสนิยมของเธอดีขึ้น
เยอะ
ธามนิธิตอบ “อืม”
ปาณีได้นอนหลับทั้งคืน ตอนนี้ตื่นเต็มที่ คอยช่วยธามนิธิ เปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ข้างๆ
เขาเป็นคนที่ใส่ใจภาพลักษณ์มาก ถึงแม้จะนั่งบนรถเข็น แต่ถ้าออกไปนอกบ้าน เสื้อผ้าหน้าผมทุกอย่างต้องเป็น ระเบียบเรียบร้อย
ปา ช่วยเขาผูกเนคไท ชมว่า “คุณอาของฉันหล่อจริงๆ
ธามนิธิมองเธอ “ผู้ชายที่นั่งบนรถเข็น จะหล่อแค่ไหน
เขียว?”
ปาณีหัวเราะใหญ่ ปกติคุณอาจะไม่พูดเล่นแบบนี้ แต่วัน …เขาพูดคำที่ตรงข้ามกับตัวเอง ทำให้เธอคาดไม่ถึงนิด
หน่อย
เธอปลอบเขาว่า “เดี๋ยวก็ดีขึ้นค่ะ”
ธามนิธิบอกว่า “พักผ่อนอยู่ที่บ้านดีๆนะ”
เขาไม่คิดจะพาปา ไปพบเพื่อนของเขาคนที่ว่า
ปาณีร่างกายยังไม่แข็งแรงดี ก็ไม่ได้ตามเขาไปด้วย
หลังจากธามนิธิไปแล้ว ปาณีจึงลงมาข้างล่าง ทานข้าวเช้า พร้อมกับจันวิภา ฐิติพร และชัยพร
สองสามวันนี้ฐิติพรอารมณ์ดีเป็นพิเศษ พูดจากับชัยพร อ่อนโยนกว่าเคย
จนวิภาทานข้าวพลางดูมือถือไปพลาง สองสามวันมานี้ เวทีสยุ่งกับการแข่งขันแสดงละคร จึงไม่ได้กลับมาบ้าน
ปาณีมองจันวิภาถามว่า “พี่คะ เมธะนั่นนี่ใครหรือคะ?”
ขณะที่ถาม ปาณีเกิดละอายใจขึ้นมา รู้สึกว่าตัวเองอยากรู้ อยากเห็นมากไป
แต่ท่าทีของจันวิภากลับเฉยๆ ทำท่าว่าคุ้นเคยกันมาก “ชนันเหรอ ! เพื่อนของธามนิธินะ รู้จักกันตอนสมัยมอปลาย สนิทกับธามนิธิ สมัยก่อนสองคนนี้อยู่ด้วยกันตลอด คุณพ่อ เขาคือจอมพลนรเทพ งานแต่งงานของพวกเธอก็มาด้วย แต่ ชนั้นไม่ได้มา ได้ยินว่าเป็นเพราะติดงาน…..ครอบครัวเขาดี กับธามนิธิมาก ตอนสามนิธิได้รับบาดเจ็บ ก็เป็นห่วงเป็นใย แต่ธามนิธิมีปมในใจ ลืมเรื่องที่ได้รับบาดเจ็บไม่ได้ ดังนั้นตอนนี้เลยไม่ได้ไปมาหาสู่กับตระกูลศรีเดชนิย
“ที่แท้ก็อย่างนี้นี่เอง” มิน่าปาถึงได้รู้สึกว่าพอถามนิย ได้ยินชื่อเมธซนั้นจึงมีปฏิกิริยาแปลกๆ ไม่ใช่แค่ตอนงาน แต่งงาน ที่แสดงปฏิกิริยาออกมาตอนได้ยินท่านนายพล
ปาณีมักรู้สึกว่า อดีตของธามนิธิเหมือนกล่องที่ล็อคกุญแจ ไว้ ที่ใครก็เปิดออกไม่ได้ง่ายๆ
เธออยากเข้าใจอดีตของเขามากขึ้น แต่เกรงว่ายิ่งรู้มาก จะยิ่งไปกระทบแผลในใจเขาอีก
