ตอนที่ 367
ปาณี พูดอย่างไม่สบอารมณ์ “ฉันก็แพงนะ !!
เป็นครั้งแรกที่มีคนเปรียบเทียบราคาตัวเองกับพื้น
ธามนิธิอดหัวเราะไม่ได้ “แพงแค่ไหนล่ะ?”
“หาค่าไม่ได้ !” บนโลกนี้มีปาณีแค่คนเดียว มีเงินเท่าไรก็
หาซื้อไม่ได้
เสียงของธามนิธิพูดอย่างเอ็นดู “เป็นครั้งแรกที่เห็นคนพูด ถึงตัวเองแบบนี้”
ปาณีต้องไปที่เขาถามอย่างไม่เกรงใจ “แล้วคุณว่าไม่จริง
หรือคะ?”
“จริง” ธามนิธิไม่โต้เถียงกับเธอต่ออีก มองเธอที่อยู่ใน อ้อมกอด “ถ้างั้นคืนนี้ เธออยู่ด้านบนหรือ?”
“ฉัน…ฉัน…” ปาณีเกือบหลุดหัวเราะออกมาเพราะคำพูด หักมุมของเขา บอกเสียงสั้นๆว่า “ฉันปวดขา…..
ธามนิธิถามว่า “มีวันไหนที่เธอไม่ปวดขาบ้าง? เธอหาข้ออ้างได้ทุกครั้งสิน่า
ถ้าไม่ใช่ทำเรื่องอย่างว่าล่ะก็ อะไรๆเธอก็ดีหมด
“งานคืนวันคริสต์มาสอาทิตย์หน้า ฉันยังมีการแสดงด้วย ทุกครั้งเมื่อถึงเทศกาลนี้ ปาณีจะรู้สึกกระตือรือร้นอย่างยิ่ง
ไว้หลังวันคริสต์มาส ติไหมคะ?”
ธามนิธิจ้องมองเธอ ในใจเธอคิดอะไร เขาย่อมรู้ดี “พอ ผ่านคริสต์มาสแล้วต้องรอส่งท้ายปีเก่า ผ่านส่งท้ายปีเก่า ต้องรอให้ผ่านวันปีใหม่อีกหรือเปล่า?”
ดึงเวลาไปเรื่อยๆ วิธีการเดิมๆของปาณี…..หนีไปก่อนแล้ว ค่อยว่ากันทีหลัง
ปาณีก็ไม่อยากทําแบบนี้ เธอรู้สึกลำบากใจมาก “ใครให้ คุณทำฉันเจ็บแทบแย่ตอนครั้งก่อนล่ะ?”
แถมยังเหนื่อยสุดๆด้วย !
วันถัดไปเธอรู้สึกว่าตัวเองถึงกับหมดเรี่ยวแรง
ทุกครั้งเมื่อคิดถึงความรู้สึกในตอนนั้นขึ้นมา เธอถึงกับ เข่าอ่อน….
ธามนิธิพูดอย่างอ่อนโยน “วันนี้จะทำเบาๆละกัน
แต่ว่า…. ปาณีคิดอยู่นานสองนานว่าควรพูดดีไหม แต่ “ ปากกันไว พูดออกไปโดยไม่ทันรู้ตัว “ของคุณ ใหญ่เหลือ
เกิน”
ธามนิธิมองเธอ ในตอนนี้ ที่เธอพูดคำเหล่านี้ออกมา ยิ่ง
ยั่วอารมณ์ของเขาหนักขึ้น
ปาณีมองเข้าไปในตาของเขา เพิ่งรู้ตัวว่าเผลอพูดอะไร ออกไป เจ็บใจตัวเองจนอยากตีให้ตาย
เธอไม่ได้คิดจะชมเขา ! แต่อยากจะหักหน้าเขาต่างหาก! เพราะเรื่องนี้ทำให้เธอรู้สึกไม่พอใจเขาอย่างมาก
นี่เป็นเหตุผลที่ทําให้เธอไม่อยากมีอะไรกับเขา เพราะว่า สําหรับเธอแล้ว มันเจ็บปวดมากจริงๆ
แต่ละครั้งได้มากที่สุดแค่ห้านาที เธอก็นึกยอมแพ้แล้ว แต่ ลองธามนิธิได้เริ่มแล้ว เขาก็ทำไม่ยอมหยุด
ตอนนี้เธอเพิ่งรู้ว่า การเป็นสามีภรรยา เรื่องบนเตียงนั้น มี ความสำคัญขนาดไหน มิน่าถึงมีหลายคู่ที่ต้องหย่ากันเพราะ มีสาเหตุมาจากเรื่องอย่างว่านี้
โดนธามนิธิจ้องมองจนเธอรู้สึกเขินอาย จึงอธิบายไปว่า “ฉันหมายความว่า ถ้าของคุณเล็กกว่านี้หน่อยก็จะดีค่ะ”
จะเป็นลม ยิ่งพูดมาก ก็ยิ่งพูดผิดเข้าไปอีก
เธอยังไม่รู้อยู่ดีว่าตัวเองพูดอะไรออกไป
“.…….. ธามนิธิมองไปที่ภรรยาของตัวเองอย่างไม่รู้ว่าจะ หัวเราะหรือร้องไห้ดี รู้สึกเหมือนตัวเองถูกรังเกียจอย่างที่สุด
ที่แท้ ใหญ่ก็ผิดด้วย?
ดีที่คืนนี้ ธามนิธิไม่ได้หัวร้อนเหมือนเมื่อตอนบ่าย
หลังจากที่เขาสงบสติอารมณ์ได้แล้ว คิดได้ว่าตอนนั้นตัว เอง ทําเกินไป
ในตัวของผู้ชายทุกคนเหมือนมีสัตว์ร้ายอาศัยอยู่ มีบาง ช่วงเวลา ที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้
ตอนนี้สติสัมปชัญญะของเขาสมบูรณ์ และรู้ดีว่าวันนี้ปาณี ไม่สบายอยู่ ข้าวเย็นก็ไม่ได้ทาน ย่อมไม่มีแรงเป็นแน่ จึงไม่ อยากทําเธอนําบาก
เขาพยักหน้า จูบไปที่หน้าผากของเธอ “เห็นว่าวันนี้เธอ ป่วยอยู่ จะละเว้นให้ก่อน ครั้งหน้าไม่ใจดีอย่างนี้แน่
“อ้อ” ปาณีคาดไม่ถึงว่า ธามนิธิจะยอมปล่อยเธอไป เมื่อเทียบกับตอนบ่าย อย่างกับเป็นคนละคน!
ธามนิธิจูบเธอแล้ว ก็โอบตัวเธอมานอนใกล้ๆตัว พูดกับ
ปาณีว่า “นอนกันเถอะ กลางดึกอย่านอนตกเตียงล่ะ”
