ตอนที่ 365
ปาณีมองไปที่น้องชายอย่านึกไม่ถึง “เธอมาได้ไงนะ?”
โดยไม่ได้ให้สุ่มให้เสียง เธอยังนึกว่าเป็นคุณอาทานข้าว เสร็จกลับขึ้นมา
“ได้ยินว่าพี่ไม่สบาย เลยมาหาพี่พร้อมกับหัวหน้านะ
นภันต์พูดพลางนั่งลงด้านข้าง ปาณีรู้ว่า หัวหน้าที่เขาพูดถึง ก็คือเวทีส
ปาณีพูดขึ้นว่า “ถ้าจะมาหา น่าจะบอกพี่ก่อน พี่จะได้ลงไป ทักทาย อยู่ๆ โผล่มาแบบนี้ ทำเอาตกใจหมด !”
นภันต์บอกว่า “ที่จริงพี่เขยเป็นคนโทรหาผมให้มาเยี่ยม
คุณอาโทรหานภันต์เองเลยหรือ?
ปาณีจินตนาการภาพนั้นไม่ออก
นภันต์หัวเราะขึ้น พูดชมธามนิธิ “พี่เขยเป็นคนดีนะ พอ เห็นพี่ไม่สบาย ก็โทรให้ผมมาเยี่ยม ครั้งก่อนที่มาหาพี่ที่บ้าน ยังนึกว่าเป็นพวกโหดเหี้ยมซะอีก
“เขาไม่ได้โหดเหี้ยมสักหน่อย” ปาณีมองค้อนนภันต์
เกิดความรู้สึกปวดแสบที่จมูก ไม่นึกว่าเธอยังไม่ทันพูดอะไร คุณอากลับคิดถึงเรื่องให้นภันต์มาเยี่ยมเธอ
ผู้ชายคนนี้ คิดเผื่อหมดทุกเรื่องเลยหรือ?
นภันต์ลุกขึ้นยืนพูดว่า “ผมเอาเชอร์รี่ไปล้างก่อนนะ พี่รอ แป๊ป”
เขาเอาไปล้างและกลับมาอย่างรวดเร็ว ปาณีมอน้อง ชาย “เธอซื้อผลไม้มา ทำไมไม่เอาไว้ข้างล่างให้คนอื่นทาน กัน เอาขึ้นมาทำไม?”
เถรตรงเสียเหลือเกิน เจ้าน้องชายคนนี้!
นภันต์มองไปที่ปาณี ก็รู้ว่าพี่สาวกำลังคิดอะไร “ผมซื้อเพื่อ พวกเขาด้วย ส่วนที่ซื้อมาให้พี่โดยเฉพาะ
การมีมารยาทตามควร เขาก็รู้ความข้อนี้ดี อันที่จริงเขาก็ อายุเกือบครบ 18 ปีแล้ว ไม่ได้ชื่อซื้ออย่างที่ปาณีคิด
ได้ยินเขาพูดแบบนี้ ปาณีค่อยรู้สึกเบาใจ “นึกว่าจะซื่อบื้อ ซะอีก !
“ใครชื่อบื้อ? ถ้าพี่พูดแบบนี้อีกผมโกรธจริงด้วย
ปาณทําตาหลอกใส่ ไม่นึกกลัวสักนิด “รีบๆ โกรธเลย !
” ” นภันต์ไม่ตอบโต้ ก็พี่สาวแท้ๆนี่นา! ภายในห้องอบอุ่น ปาณีนั่งอยู่บนเตียง นภันต์ลากถัง
ขยะเข้ามาใกล้ ให้พี่สาวขวางสิ่งของทิ้งได้โดยสะดวก
เธอรู้สึกสุขใจที่น้องชายมาคอยดูแลเธอ อืม ตั้งแต่เด็กเธอ เป็นคนคอยดูแลเขา ตอนนี้กลับกันก็รู้สึกไม่เลวแฮะ
นภันต์มองเธออยู่ข้างๆ คุยกับเธอไปพลางยิ้มไปพลางถึง เรื่องในบ้าน “อาทิตย์ก่อนผมกลับไปเยี่ยมที่บ้าน เอาเงินที่พี่ ให้มา ไปซื้อเครื่องทำความร้อนติดตั้งให้ แม้ว่าแม่จะไม่ได้ พูดอะไร แต่คนอื่นต่างดีใจกันใหญ่
“เธอไม่ได้บอกทางบ้านว่าฉันเป็นคนบอกให้ซื้อหรอก นะ?” ปาณีตั้งใจให้นกันต์เป็นคนซื้อกลับไป เพราะไม่อยาก ให้แม่รู้ว่าเธอเป็นคนซื้อให้
“ผมบอกแล้ว” นภันต์ตอบ “แต่ว่า ถึงจะปิดยังไง ก็ปิดไม่ มิดหรอก! ผมจะเอาเงินเยอะขนาดนั้นมาจากไหน?
ถึงจะประกาศไปก่อนหน้านี้ว่าตัดความสัมพันธ์กับทาง บ้าน แต่เงินที่ปาณีหาได้ ก็ยังตั้งใจแบ่งส่วนหนึ่งให้ฝนสิริ
นี่เป็นหน้าที่ที่เธอสมควรทำ เพราะถึงอย่างไร ก็คือแม่ที่ เลี้ยงเธอมาจนโต
ปาณีพูดขึ้นว่า “พี่บอกว่าไม่ให้เธอบอกแล้วนี่?” ช่างไม่ยอมเชื่อฟังกันบ้างเลย !
เธออดไม่ไหวเลยจัดชุดใหญ่ใส่นภันต์
นภันต์เพิ่งจะออกไป ธามนิธิก็กลับเข้ามาโดยที่เธอแทบ ไม่รู้ตัว เขานั่งอยู่บนรถเข็น เสื้อผ้ายังไม่ได้เปลี่ยน ท่าทาง ทั้งเคร่งขรึมทั้งเย็นชา
ทว่า ในสายตาของปาณี ภายใต้ท่าทางที่แสดงออก กลับปกปิด หัวใจที่แสนอ่อนโยนดวงหนึ่งไว้
ปาณีเอ่ยปากเรียกเขาอย่างอ่อนโยน “คุณอาคะ” ธามนิธิตอบเสียบเรียบๆ “มีอะไรหรือ?”
