MPESIH-ระบบจักรพรรดิไร้เปรียบ - ตอนที่ 176

แต่ทันทีที่เขาพูดจบเขาก็ได้ยินเสียงตะโกนอย่างรุนแรง”ทักษะดาบฉิงซาน,ดาบเคลื่อนภูผา!”

ทันใดนั้นแสงดาบของลู่เฟิงก็สว่างวาบขึ้นทหารม้าที่พุ่งเข้ามาได้ตกอยู่ภายใต้รัศมีการโจมตีทั้งหมด

“ไม่ดีแล้ว!”

ชูหยี ได้ควบม้าเปลี่ยนทิศทางไปยังประตูทิศตะวันตกแทน

ประตูทิศตะวันตกของเมืองโฮวฉิวนั้นสามารถช่วยให้เขาหลบหนีจากลู่เฟิงได้

“ชูหยี คิดจะหนีไปไหน!”

ลู่เฟิง คำรามออกมาและพุ่งไล่ตามไป

พริบตาเดียวเขาก็มาถึงหน้าเมืองแล้วเขายังคงไล่ล่าสังหารชูหยีอย่างต่อเนื่อง

แต่ม้าของ ชูหยี นั้นดีมาก ความเร็วของมันยังคงมากกว่าม้าของลู่เฟิง

ลู่เฟิงจำเป็นต้องอัดพลังปราณแท้จริงเข้าไปในม้าเพื่อรักษาความเร็วของเขา แต่หลังจากนั้นม้าจะต้องตายอย่างแน่นอน

ลู่เฟิง ได้ไล่ล่า ชูหยี หน้าเมืองโฮวชิว

ด้านหน้าของเขาคือพื้นที่สูงชันที่ไม่เหมาะแก่การใช้ม้า

ม้าของเขาและม้าของชูหยี ไม่นานก็เริ่มไม่สามารถวิ่งได้

ทั้งสองได้ลงจากม้าและยังคงไล่ล่ากันอย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ตามการที่ไม่มีม้าศึกย่อมเป็นเรื่องดีสำหรับ ลู่เฟิง

เขามีทักษะความเร็วในการไล่ล่าชูหยี อีกฝ่ายจะสามารถหลบหนีเขาได้อย่างไร?

ในเวลาสั้น ๆ เพียงหนึ่งหรือสองนาที ลู่เฟิง ก็ตามมาถึงด้านหลังของ ชูหยีเขาได้ตะโกนขึ้น”ดาบเคลื่อนภูผา!”

แสงดาบได้กระพริบลงกระทบร่างของชูหยี

ปั้ง!

ชูหยีได้ถูกซัดจนกระอักเลือดออกมา

แต่เขายังไม่ตาย ขณะที่ ทหารยามบนกำแพงเห็น ชูหยี ถูกไล่ฆ่าโดยลู่เฟิง จู่ ๆ ก็มีอาวุธจำนวนมากพุ่งตรงมาที่เขา

“หึ่ม,คิดหรือว่าแค่นี้จะถ่วงเวลาข้าได้!”

ชูหยี พยายามลากสังหารที่ได้รับบาดเจ็บของตนเองเพื่อหลบหนี

ฟุ่บ!

อย่างไรก็ตาม ร่างของชูหยี ได้ถูกง้าวบางอย่างพุ่งปักลงมาจนทะลุร่างของเขา

ลู่เฟิง สังเกตุเห็นชัดว่าง้าวที่พุ่งตรงลงมาก็คือง้าวฟางเทียน

“ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ในการฆ่า ชูหยี ได้รับโอกาสอัญเชิญตัวละคร!”

ลู่เฟิง ได้ยินเสียงเตือนของระบบเขาถึงกับผงะและกล่าวถาม”ระบบหมายความว่ายังไงที่ว่าฉันได้รับโอกาสอัญเชิญตัวละครทันทีที่ชูหยีถูกฆ่า?”

“ติ๊ง ระบบได้กำหนดวิธีพิเศษถ้าตัวละครที่โฮสต์อัญเชิญมากลายเป็นศัตรูหลังจากโฮสต์ฆ่าอีกฝ่ายได้จะได้รับการอัญเชิญตัวละครทดแทน!”

“นี่! มันมีเรื่องแบบนี้ด้วยงั้นเหรอ ระบบฉันเริ่มจะหลงรักคุณมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว ถ้าคุณสวยนี่ฉันจะเอาคุณทำแฟนแน่ ๆ เลย!”

ลู่เฟิง เต็มไปด้วยความตื่นเต้น ก่อนหน้านี้ เขารู้สึกเสียใจมาตลอดที่ตัวละคร ชูหยี ได้กลายเป็นศัตรูของเขาทำให้เขาเสียโอกาสอัญเชิญของตนเอง แต่ตอนนี้ก็ดีแล้ว เขาได้รับโอกาสอัญเชิญใหม่อีกครั้ง

“…”

ระบบ พูดไม่ออก!

“ระบบ โอกาสอัญเชิญทดแทนนี้มีประโยชน์กับฉันมาก ในอนาคต ถ้าเกิดตัวละครที่อัญเชิญมาไม่มีประโยชน์เช่นนั้นฉันก็สามารถฆ่าพวกเขาและได้รับโอกาสอัญเชิญใหม่ได้ใช่หรือไม่!”

“…”

ระบบ ยิ่งพูดไม่ออก”ติ๊ง ขอแนะนำว่าโฮสต์อย่าได้กระทำเช่นนั้น ตัวละครอัญเชิญที่ถูกระบบเรียกออกมาล้วนกำหนดความสามารถให้เข้ากับสถานการณ์หรือเหมาะสมกับโฮสต์ไม่มีความจำเป็นจะต้องเปลี่ยนแปลง”

“…”

คราวนี้ ลู่เฟิง รู้สึกพูดไม่ออกแทนเขาได้สั่นศีรษะ”เช่นนั้นลืมไปเถอะ หวังว่าโอกาสอัญเชิญครั้งต่อไปจะดีกว่านี้”

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ ลู่เฟิง ไม่ได้เปิดใช้การอัญเชิญเพราะเขาเห็นง้าวฟางเทียนที่พุ่งมาฆ่าชูหยีต่อหน้าต่อตา

“ง้าวฟางเทียน หรือว่า จะเป็น ลิโป้?”

“ถวายบังคมฝ่าบาท!”

ในขณะนั้นเองก็มีบุคคลผู้นึงปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าของลู่เฟิง

เป็น ลิโป้ จริง ๆ

ลู่เฟิง มองไปที่ ลิโป้ที่คุกเข่าอยู่ตรงและกล่าวถาม”เฟิงเชี่ยน ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่ได้?”

“ฝ่าบาท ข้าน้อยได้นำกองทหารไปซื้อม้าในอาณาจักรซีหยาง ระหว่างทางที่นำม้ามาได้ใช้เส้นทางนี้เพื่อกลับไปยังอาณาจักรหนานหยาน แต่ไม่คิดเลยว่า เส้นทางถนนนบนภูเขานั้นค่อนข้างสูงชันทำให้เดินทางได้ยากข้าจึงต้องซ่อนม้าไว้และสำรวจทางล่วงหน้า”

“เมื่อมาถึง ข้าก็พบว่า ฝ่าบาท กำลังไล่ล่าชายคนนี้อยู่จึงได้ขว้างง้าวมาเพื่อหวังจะปลิดชีวิตของอีกฝ่าย ได้โปรดให้อภัยกับการเสียมารยาทของข้าด้วย!”

ลู่เฟิง จ้องมองไปที่ ลิโป้ และหัวเราะออกมา”ฮ่าฮ่า,ไม่จำเป็นนี่อาจเป็นความประสงค์ของพระเจ้า!”

“ความประสงค์ของพระเจ้า?”

ลิโป้ มองไปที่ ลู่เฟิง ด้วยความสงสัย เขาไม่เข้าใจว่า ลู่เฟิงหมายถึงอะไร

“ข้าได้ประกาศไปแล้วว่าใครก็ตามที่ฆ่าเขาได้ข้าจะตบรางวัลให้ ตอนนี้ เจ้าได้ฆ่าเขาไปแล้ว เป็นธรรมชาติที่ข้าจะตบรางวัลให้เจ้า!”ลู่เฟิงยิ้มออกมา

ในเวลาเดียวกันเขาก็ถอนหายใจออกมา ก่อนหน้านี้เขาตั้งใจจะมอบบรรดาศักดิ์เหวินโฮวให้กับลิโป้แต่ทว่าอีกฝ่ายยังคงต้องการสร้างชื่้อเสียงก่อนที่จะได้รับสิ่งนี้

ไม่คิดเลยว่า วันนี้ เขาจะหาทางลงให้ลิโป้ได้แล้ว

เมื่อ ลิโป้ ได้ยินดังนั้นเขาก็ดีใจอย่างมาก เขารีบคุกเข่าลงและกล่าวพูดอย่างรวดเร็ว”ข้าน้อย ขอบพระทัยฝ่าบาท ขอให้พระองค์ทรงพระเจริญอายุยิ่งยืนนาน!”

“พาข้าไปดูม้าที่เจ้าซื้อมา!”ลู่เฟิงยิ้มออกมา

“ขอรับ!”

ลิโป้ ได้พาลู่เฟิง ไปตามถนนบนภูเขาสูงชัน เป็นเวลากว่าหนึ่งชั่วโมงในที่สุดเขาก็มาถึงแอ่งน้ำที่ว่างเปล่า

ในนั้นมีม้าไม่ต่ำกว่า 100,000 ตัว

“ฝ่าบาท ม้าพวกนี้เป็นม้าศึกทั้งหมด ข้าน้อยได้ใช้อาวุธที่ได้ยึดมาจากอาณาจักรซีหยางคราวก่อนนำมาแลกได้แค่ 100,000 ตัว บวกกับม้าศึกที่ยึดมาได้ก่อนหน้านี้ อีก 100,000 ตัว เท่านี้ก็เพียงพอที่จะสร้างกองทัพทหารม้าแล้ว เมื่อรวมกับกองทัพทหารม้าผู้ภักดีอีกก็จะกลายเป็นกองทัพทหารม้า 300,000 นาย!”

ในฐานะผู้บัญชาการทหารม้าสูงสุด ลิโป้ จำเป็นจะต้องสร้างทหารม้าให้กับลู่เฟิงมาก ๆ

ลู่เฟิงมองไปที่ม้าศึกเหล่านี้และถอนหายใจออกมา”เมื่อก่อนข้าไม่เชื่อในโชคชะตา แต่ตอนนี้ ข้าคิดว่าทุกสิ่งทุกอย่างได้ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว!”

ลิโป้ มองไปที่ ลู่เฟิงอีกครั้ง เขาไม่เข้าใจว่า ลู่เฟิงหมายถึงอะไร

“เฟิงเชี่ยน สำหรับเดือนที่ผ่านมาระหว่างเจ้าไปทำการซื้อม้าเจ้าอาจจะยังไม่รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้างที่อาณาจักรตอนนี้ พวกเราได้นำกองทัพบุกโจมตีกับกองทัพอาณาจักรซีหยางนับล้าน และคนที่ข้าไล่ฆ่า ก่อนหน้านี้ ก็คือ ชูหยี ถูกแล้ว คนที่เจ้าเพิ่งลงมือฆ่าไปก็คือจักรพรรดิแห่งอาณาจักรซีหยาง ชูหยี!”

“อะไร?”

ลิโป้ ถึงกับผงะ”ฝ่าบาท ชายคนนี้ก็คือจักรพรรดิแห่งอาณาจักรซีหยาง ชูหยี?”

ลู่เฟิงพยักหน้าทันที”เป็นเขา!”

“นี่…”

ลิโป้ ยิ้มอย่างขมขื่นและกล่าวถาม”ฝ่าบาทไม่ใช่หมายความว่าเรากำลังจะยึดครองอาณาจักรซีหยางได้สำเร็จใช่หรือไม่ และการที่ข้านำอาวุธที่ยึดมาก่อนหน้านี้ไปแลกกับม้าศึกเป็นการผลาญทรัพยากรของเรา?”

ลู่เฟิง พยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้”คงจะเป็นอย่างนั้น!”

เมื่อลิโป้ได้ยินเขาก็คุกเข่าลงข้างนึงและพูดขึ้น”ฝ่าบาท ข้าน้อยไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลยหวังว่าฝ่าบาทจะประทานอภัย!”