Marvel : The King ราชาของโลกมาเวล - ตอนที่ 75

เวิร์ลวินด์ถูกโจมตีเข้าที่หัวอย่างรุนแรง ทำให้เขาเป็นลมหมดสติไปทันที พร้อมกับพายุทอร์นาโดขนาดเล็กที่ค่อย ๆ หายไป กับร่างของเขาที่กำลังร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า

ทันใดนั้นก็มีเชือกสีเขียวเข้มมาพันรอบ ๆ ตัวของเวิร์ลวินด์เอาไว้ และดึงตัวของเขาไปทันที

แรงรัดและแรงกระชากของเชือกค่อย ๆ ทำให้เวิร์ลวินด์ได้สติขี้นมา ทันใดนั้นร่างกายของเวิร์ลวินด์ก็กลายเป็นพายุทอร์นาโดขนาดเล็กอีกครั้งหนึ่ง และพยายามที่จะสะบัดเชือกที่รัดตัวของเขาอยู่ให้หลุด แต่อย่างไรก็ตามเชือกเส้นนี้ก็ถูกสร้างขึ้นมาจากพลังงานของแหวนอีเทอร์ มันจะถูกทำลายได้อย่างง่าย ๆ ได้ยังไงจริงไหม ?

ในขณะเดียวกันร่างกายของเวิร์ลวินด์ก็เริ่มเข้าใกล้ตัวของซู่เจินอย่างรวดเร็ว

ซึ่งเวิร์ลวินด์สังเกตเห็นว่ามือของซู่เจินในตอนนี้กำลังลุกโชนเต็มไปด้วยเปลวเพลิงอันร้อนแรง ที่กำลังขยายขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ

“ไม่ … ฟังฉันก่อน … “ เวิร์ลวินด์ตะโกนขึ้นมาเพื่อขอความเมตตาจากซู่เจิน

ซู่เจินยิ้มขึ้นมาอย่างเย็นชา และต่อยไปที่เวิร์ลวินด์ทันที

ตูม!

หมัดเพลิงของซู่เจินกระแทกเข้ากับใบหน้าของเวิร์ลวินด์อย่างรุนแรง ทำให้ใบหน้าของเขาบุบเข้าไปพร้อมกับหมัดซู่เจิน และร่างกายของเวิร์ลวินด์ก็กระเด็นออกไปอย่างรวดเร็ว

ทำให้เลือดของเวิร์ลวินด์สาดกระเด็นกลายเป็นสายรุ้งสีแดงในอากาศอย่างสวยงาม

ซู่เจินใช้มือซ้ายของเขาควบคุมเชือกเพื่อดึงร่างกายของเวิร์ลวินด์ให้กลับมาพร้อมกับชกไปที่ใบหน้าของเขาอย่างต่อเนื่องซ้ำไปซ้ำมา

ตูม!

ตูม!

ตูม!

ทำให้เวิร์ลวินด์ในตอนนี้มีสภาพที่อนาถและน่าสงสารเป็นอย่างมาก แม้ว่าเขาจะพยายามดิ้นรนขัดขืนอย่างสุดกำลัง แต่เมื่อเขาถูกซู่เจินต่อยไปสองสามครั้งเขาก็หมดเรี่ยวแรงทันที

เมื่อซู่เจินเห็นว่าเวิร์ลวินด์หมดเรี่ยวแรงที่จะตอบโต้แล้ว เขาก็ค่อย ๆ เปลี่ยนเชือกให้กลายเป็นฝ่ามือขนาดใหญ่จับไปที่ตัวของเวิร์ลวินด์และดึงตัวของเวิร์ลวินด์มาวางไว้ตรงหน้าของเขา

เมื่อซู่เจินเห็นเวิร์ลวินด์ที่มีสภาพอนาถและใกล้ตาย เขาก็พูดขึ้นมาอย่างช้า ๆ ว่า “คุณต้องการพูดอะไรใหม ? เพราะว่าตอนนี้ผมอนุญาตให้คุณพูดได้แล้ว!”

“จะให้มาพูดตอนนี้เพื่อ!“ เวิร์ลวินด์อดไม่ได้ที่จะคำรามขึ้นมาอย่างโกรธแค้นภายในใจของเขาอย่างเงียบ ๆ

“ในเมื่อให้พูดแล้วไม่ยอมพูด งั้นก็ตายไปซะ! “ ซู่เจินยกยิ้มที่มุมปากเขา และค่อย ๆ รวบรวมอนุภาคอีเทอร์ให้กลายเป็นหัวหอกอันแหลมคมสีดำที่ค่อย ๆ ยืดออกไปที่หัวของเวิร์ลวินด์อย่างรวดเร็ว

“เดี๋ยวก่อน! … ฉันมีอะไรจะบอกคุณ“

เวิร์ลวินด์รีบตะโกนขึ้นมาด้วยความตกใจ

“แม็กนีโตเป็นคนส่งฉันมา!“

หัวหอกสีดำหยุดอยู่ตรงที่หน้าผากของเวิร์ลวินด์ทันที ซึ่งมันห่างจากหน้าผากของเวิร์ลวินด์เพียงแค่มิลเดียวเท่านั้น และเขายังรู้สึกอีกว่าถ้าเกิดว่าเขาขยับตัวหรือตุกติกอะไรเล็กน้อย เจ้าหัวหอกสีดำอันนี้มันจะพุ่งทะลุหัวของเขาอย่างรวดเร็วแน่นอน

เวิร์ลวินด์กลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัวและพูดขึ้นมาอีกครั้งว่า “แม็กนีโตส่งฉันมาจัดการคุณ“

“แม็กนีโต?” ซู่เจินพึมพำขึ้นมาเบา ๆ พร้อมกับแววตาของเขาที่ค่อย ๆ มืดลงในทันที ซึ่งการเปลี่ยนแปลงของซู่เจินก็ทำให้เวิร์ลวินด์รู้สึกประหลาดใจและสับสนเล็กน้อย

“คุณเป็นคนของบราเธอร์ฮูดออฟมิวแทนต์งั้นหรอ ? แม็กนีโตถึงได้ส่งคุณมาจัดการกับผม ? “

“ใช่! ฉันเพิ่งเข้าร่วมกับบราเธอร์ฮูดออฟมิวแทนต์ได้ไม่นาน และแม็กนีโตก็ได้บอกกับฉันว่าคุณได้ฆ่าปีศาจเพลิงจอห์นไป ทำให้เขาส่งฉันมาเพื่อจัดการคุณ โดยมีรางวัลก็คือฉันจะได้เป็นสมาชิกหลักของบราเธอร์ฮูดออฟมิวแทนต์อย่างเต็มตัว และถ้าเกิดว่าฉันทำภารกิจนี้ล้มเหลว ฉันจะต้องตายอย่างแน่นอน ดังนั้นแม็กนีโตจึงได้ฝากข้อความเอาไว้ให้คุณว่า ‘ฉันอยากพูดคุณกับคุณเป็นการส่วนตัว’! “ เวิร์ลวินด์พูดขึ้นมาเบา ๆ

“เขาช่างเป็นจิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์จริง ๆ!“

เวิร์ลวินด์คนนี้ช่างเป็นคนที่มีความมั่นใจในตัวเองมากจริง ๆ ทำให้เขาเข้ามาจัดการซู่เจินโดยไม่วางแผนอะไรเลย ซึ่งวิธีดังกล่าวมันเป็นวิธีที่โง่เง่ามาก!

และแน่นอนว่าถ้าหากเวิร์ลวินด์ทำภารกิจนี้สำเสร็จ แม็กนีโตก็จะสามารถล้างแค้นให้กับผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาได้ แต่ไม่เพียงแค่เขาจะได้ความภักดีเท่านั้น เขายังมีชื่อเสียงที่ดีขึ้นจากผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาด้วย และถ้าเกิดว่าภารกิจนี้ไม่สำเร็จเขาคงจะโกรธซู่เจินมากอย่างแน่นอน

เวิร์ลวินด์ไม่รู้งั้นหรอว่าเขามีความสามารถในการกลืนกิน หรือว่าแม็กนีโตไม่บอก ? แต่ถึงยังไงเขาก็ไม่ปล่อยให้เวิร์ลวินด์รอดไปง่าย ๆ อย่างแน่นอน เพราะว่าเวิร์ลวินด์ในตอนนี้ก็เปรียบเหมือนอาหารที่กำลังจะถูกเขากลืนกินอย่างช้า ๆ

แต่ว่าจอห์นตายแล้วงั้นหรอ ?

ตอนนั้นจอห์นถูกเขากลืนกินความสามารถไปพร้อมกับร่างกายที่บาจเจ็บ แต่ถึงอย่างงั้นเขาก็ไม่ได้ฆ่าเพราะว่าสกายได้ขอเอาไว้ หรือว่าเขาจะฆ่าตัวตาย ? ไม่ก็บางที …. ซึ่งซู่เจินก็คิดว่ามันมีความเป็นไปได้เหมือนกัน

แน่นอนว่าแม็กนีโตไม่ใช่คนใจดีอย่างที่ใคร ๆ คิดอย่างแน่นอน เขาเป็นคนที่โหดร้ายและโหดเหี้ยมเป็นอย่างมาก แต่ถึงอย่างงั้นเขาก็มีหลักการเป็นของตัวเองนั่นก็คือ มีประโยชน์ กับ ไม่มีประโยชน์

เนื่องจากในตอนนั้นจอห์นได้สูญเสียความสามารถของเขาไป ทำให้แม็กนีโตเลิกสนใจในตัวของจอห์นทันที

และถ้าเกิดว่าแม็กนีโตฆ่าจอห์นแล้วโยนความผิดมาให้กับซู่เจิน แม็กนีโตก็จะสามารถใช้เหตุผลอันนี้มาสร้างปัญหาอันใหญ่หลวงให้กับเขาได้

ยิ่งซู่เจินคิดเกี่ยวกับเรื่องมากเท่าไหร่ เขาก็คิดว่ามันมีความเป็นไปได้ค่อนข้างมาก

ซู่เจินเหล่ตาของเขาเล็กน้อย พร้อมกับใช้ความสามารถในการทำนายอนาคตของเขาเพื่อดูเหตุการณ์ล่วงหน้า แต่น่าเสียดายที่ …

“เกิดอะไรขึ้น ? คุณ … คุณกำลังทำอะไรกับฉัน“ จู่ ๆ เวิร์ลวินด์ก็ตะโกนขึ้นมาอย่างตื่นตะหนกด้วยความตกใจ

“แน่นอนว่าพลังของมนุษย์กลายพันธุ์ย่อมแข็งแกร่งมากกว่าพลังที่มาจากตัวยา … และนี่ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เธอตื่นขึ้นมา“ ซู่เจินคิดเงียบ ๆ คนเดียวภายในจิตใจ หลังจากนั้นเขาก็หันไปมองที่เวิร์ลวินด์แล้วพูดว่า “ขอบคุณ!“

“ขอบคุณ ? คุณ … คุณจะบอกขอบคุณฉันเพื่อ?” เวิร์ลวินด์รู้สึกมึนงงเล็กน้อยว่าซู่เจินจะขอบคุณเขาทำไม “ทำไม ? เพราะอะไรคุณถึงพูดขอบคุณฉัน“

“เพราะว่าความสามารถของคุณมันสามารถทำให้ความสามารถของผมแข็งแกร่งขึ้นได้ ซึ่งผมก็ไม่คาดคิดมาก่อนเช่นกันว่าคุณจะเอาความสามารถนี้มายื่นให้กับผมด้วยตัวของคุณเอง และตอนนี้ผมจะเอาความสามารถของคุณมา ดังนั้นคนตายคงจะไม่ต้องใช้ความสามารถนี้หรอกมั้ง ? “

ซู่เจินยกยิ้มขึ้นพร้อมกับยื่นมือออกไปทางเวิร์ลวินด์ทันที

“คุณกำลังพูดถึงอะไรกันแน่ ? แล้วทำไมฉันถึงจะต้อง ไม่ … อย่า …. “ เวิร์ลวินด์ตะโกนขึ้นมาด้วยความหวาดกลัว แต่ถึงอย่างงั้นซู่เจินก็ไม่ได้หยุดมือของเขาเลยแม้แต่น้อย เขาค่อย ๆ วางมือลงบนร่างกายของเวิร์ลวินด์อย่างช้า ๆ และเริ่มกลืนกินความสามารถของเขาทันที

ซึ่งเวิร์ลวินด์ก็พยายามดิ้นรนขัดขืนอย่างสุดกำลัง และหลังจากนั้นไม่นานเขาก็ค่อย ๆ สงบลง

ทันใดนั้นพลังงานของแหวนอีเทอร์ก็ค่อย ๆ หายไป พร้อมกับร่างของเวิร์ลวินด์ที่ตกลงมาทันที

ซู่เจินโบกมือของเขาเบา ๆ ทันใดนั้นก็มีเปลวเพลิงปรากฏขึ้นมาอย่างรวดเร็ว หลังจากที่เปลวเพลิงปรากฏขึ้นมาแล้ว ก็มีเสียงดังโครมครามของเปลวเพลิงที่กระทบเข้ากับพายุทอร์นาโดอย่างรุนแรงดังขึ้นมา และค่อย ๆ ระเบิดกลายเป็นดอกไม้ไฟเต็มไปทั่วท้องฟ้า และหลังจากนั้นไม่นานเปลวเพลิงและพายุทอร์นาโดก็ค่อย ๆ หายไป … โดยไม่มีร่องรอยหลงเหลือไว้เลยแม้แต่น้อย

“นี่คือความสามารถของลมงั้นหรอ ? ฉันในตอนนี้สามารถควบคุมลมและสร้างลมขึ้นมาได้แล้ว! … มันช่างเป็นความสามารถที่ดีจริง ๆ และถ้าเกิดว่าฉันเอาความสามารถลมอันนี้รวมเข้ากับความสามารถของเปลวเพลิงล่ะก็ มันจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างมหาศาลอย่างแน่นอน!”

ซู่เจินไม่ได้สนใจเวิร์ลวินด์ที่นอนอยู่บนพื้นเลยแม้น้อย เขาในตอนนี้กำลังลองใช้ความสามารถในการสร้างลมของเขาอย่างเงียบ ๆ ด้วยตัวคนเดียว

เยี่ยมมาก!

ความสามารถนี้มันดีกว่าที่เขาคาดหวังเอาไว้มาก

ซู่เจินไม่รู้ว่าเวิร์ลวินด์คิดได้ยังไงถึงได้ใช้ความสามารถของเขาในการสร้างพายุทอร์นาโดไว้ที่ร่างกายส่วนล่างของเขาเพื่อให้เขาบินได้ แม้ว่าเอฟเฟคมันจะดี แต่รูปร่างของมันก็ทุเรศมากเกินไป!

ซู่เจินพยายามเขย่าแขนของเขาเล็กน้อยและไม่นานมันก็เกิดลมขึ้นรอบ ๆ แขนของเขาและรวมตัวกันกลายเป็นพายุทอร์นาโดขนาดเล็ก จากนั้นร่างกายของซู่เจินก็ค่อย ๆ กลายเป็นเปลวเพลิง และหลอมรวมเข้ากับพายุทอร์นาโดขนาดเล็กทันที ทำให้อุณหภูมิเปลวเพลิงของซู่เจินในตอนนี้สูงขึ้นอย่างรวดเร็วในชั่วอึดใจเดียว และไม่นานอุณหภูมิของเปลวเพลิงก็มาถึงระดับของ  ซูเปอร์โนวาเรียบร้อยแล้ว!