「 รู้มั๊ย รู้มั๊ย! ｣
「 พี่ชาย หนูมีเรื่องอยากให้ช่วยหน่อย… ｣
เป็นเวลาตั้งนานแล้วตั้งแต่ที่สิ้นสุดภาคเรียนซึ่งเป็นการต่อสู้อันดุเดือดได้จบสิ้นสุดลง
เสียงขี้อายที่ร้องเรียกฉันขณะที่ฉันกำลังใช้เวลาทั้งวันอย่างสงบและผ่อนคลาย
「 อืม……? ｣
———ชิอินะ สึมูกิ
สิ่งที่คอยดึงดูดสายตาของคือดวงตาสีดำสนิทและดวงตาสีแดงเข้มแปลก ๆ เธอเป็นนักเรียน ม.ต้น ที่แต่งกายด้วยชุดโกธิคโลลิต้าลูกไม้พลิ้วไหวและถือตุ๊กตาเซอร์เบอรัสยัดไส้ (ชื่อ ลอยด์) ไว้ใกล้อกของเธอ อย่างไรก็ตามเธอไม่ได้ไปโรงเรียนแต่องค์กรคอยส่งเสริม
จู่ ๆ ชิอินะก็วิ่งมาหาฉันและเริ่มพูดพร้อมผมสีดำสลวยที่สั่นไหวของเธอที่อยู่ตรงหน้าฉัน
「 จะเกิดอะไรขึ้นถ้า… ถ้าหาก? ｣
「 ถ้าหากหนูไปโรงเรียน… ｣
ถ้อยคำที่ค่อย ๆ แผ่วเสียงเบาลง
(อา……)
มันคงจะยาวเกินไปถ้าฉันเริ่มพูดถึงรายละเอียด แต่เนื่องจากศึกตอนสิ้นปีและสถานการณ์ต่าง ๆ รอบตัวที่กำลังเริ่มขึ้นในปีหน้า …กณฑ์ของเกาะแห่งการศึกษากำลังจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างมีนัยสำคัญในขณะเดียวกัน “คอมพานี” ก็มีส่วนรับผิดชอบเช่นกันด้วยเหตุนี้อนาคตของชิอินะก็เป็นหน้าที่ของทางนั้นเช่นกัน
คากายะกับ การดวลเกมฟรีโหลดบริหารอิซูรุที่ไม่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน”
และ ——แน่นอน หากเธอต้องการจะไปโรงเรียนก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรนี่
「 …อืม… ｣
ยังมีเวลาเหลืออยู่อีกสองสามวัน —แต่ฉันแน่ใจว่าพวกเขาได้เริ่มพิจารณาความเป็นไปได้นั้นแล้ว
ชิอินะซึ่งกอดลอยด์ไว้แน่น พูดไม่ออกไปขณะหนึ่งแล้วเงยหน้าขึ้นพูดอย่างสุดกำลัง
「 หนูตัดสินใจแล้ว ｣
「หนูสงสับว่าหนูจะไปเรียนโรงเรียนที่โลกมนุษย์ยังไงดีล่ะ ｣
「 …ใช่? ｣
ฉันเอียงหัวเพราะยังนึกไม่ออก
อย่างไรก็ตาม ชิอินะยังคงไม่สนใจ
「 เรื่องนี้แม้แต่พี่ชายก็ต้องไม่รู้ ｣
「หนูคือราชาผู้ยิ่งใหญ่แห่งโลกปีศาจมีดวงตาปีศาจที่น่าทึ่งที่คอยใช้คนเจ๋ง ๆ มากมายใช่มั๊ยล่ะ? ｣
「 คงจะแปลกนิดหน่อยถ้าจู่ ๆ คนแบบนั้นก็ไปโรงเรียนในโลกมนุษย์… ｣
「นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมหนูถึงต้องการคำอธิบายให้น่าตกใจ! ｣
ชิอินะพูดอย่างลื่นไหลและมองมาที่ฉันด้วยสายตาที่บริสุทธิ์
(……เข้าใจแล้ว)
หลังจากได้ยินเช่นนั้น ในที่สุดฉันก็ตระหนักถึงจุดประสงค์ของการสนทนานี้
(สรุปสั้น ๆ ว่าเธออยากให้ฉันคอยช่วยเธอสินะ?)
(สนใจโรงเรียนและอยากไปแต่ตัดสินใจไม่ได้…จึงอยากได้เหตุผลที่เข้าใจง่าย)
(แล้ว…)
เพื่อที่จะตอบสนองต่อ SOS ของเธอ —ฉันจึงได้คิดเงียบๆ
เขาเปิดปากขณะยกนิ้วชี้ขึ้น
「 ยกตัวอย่างว่า… ｣
「 มีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นในโลกปีศาจที่ปกครองโดยชิอินะและพวกเขากำลังมองหาใครสักคนที่เหมือนผู้กอบกู้ ｣
「 โอ้! ｣
「 หรือในทางกลับกัน… ｣
「 ปาร์ตี้ผู้กล้าแข็งแกร่งเกินไป —ดังนั้นพวกเขาจึงต้องการเพิ่มจำนวนพันธมิตรในกองทัพของราชาปีศาจ ｣
「 เย้เย้เย้! ｣
「 ที่เหลือก็ใช่ ｣
「 เป็นเพราะคำสาปของมอนสเตอร์ระดับปิดผนึกหรืออะไรสักอย่าง? การบุกรุกเนินเขามียาแก้คำสาปอยู่ในโลกมนุษย์ ｣
「 ว้าว…! เอ๊ะ —ยอดมากเลย ｣
「 พี่ชายเป็นอัจฉริยะ! ｣
ชิอินะยกมือของเธอบนตักของฉัน ขณะที่ฉันนั่งบนเก้าอี้และกระโดดขึ้นลงอย่างมีความสุข
เธอเผยให้เห็นถึงความสุขและความไว้วางใจ 100% เธอถามเขาด้วยสายตาใสซื่อ
「 อ๊ะ… ｣
「 ถ้าเป็นงั้นจะไปกับหนูได้มั๊ยคะพี่ชาย ｣
「 ……อา ｣
「 แน่นอน ไม่ว่าอะไรฉันก็จะคอยจับมือท่านจอมมารเอาไว้เอง ｣
「 !…เอะเฮะเฮะ ｣
「 หนูรักพี่ชายนะ! ｣
“สึมุกิ ชิอินะ” ในชุดโกธิคโลลิต้ากระโดดเข้าบนตัวพร้อมคลี่ยิ้ม
ชีวิตในโรงเรียนของเธอที่ 《เอย์เมย์》 ซึ่งเธอกลายเป็น “รุ่นน้อง” อาจจะไม่ได้เป็นเพียงแค่ฝัน
