《จักรพรรดินี》 แห่งโอกะ “ไซออนจิ ซาราสะ”
ฉันและเธอมักจะแลกเปลี่ยนเมลล์กันเพื่อจุดประสงค์ในการร้องขอ หรือเพียงเพื่อฆ่าเวลาเท่านั้น
「 เน่! ชิโนฮาระ? มาลองเล่นต่อคำกันดีกว่า แบบเต็มแบบประโยค ไม่ใช่แค่คำสั้น ๆ ｣
「 ผ่านเมลล์นี่อ่ะนะ? ฉันก็ไม่ได้ติดอะไรนะ ｣
「 “นาย” จะพูดยังไงก็เถอะ แต่การแข่งขันมันได้เริ่มต้นขึ้น “แล้ว”! ｣
「 …”แล้ว” เธองี้เลยเหรอ”เห้ย”! ｣
「 “หิ ๆ” มันอาจจะยากเกินไปสำหรับชิโนฮาระที่ไหวพริบไม่ค่อยทันคนก็ได้ “นะ” ｣
「 “น่ะ” —นี่เธอรู้อะไรมั้ย ฉันยังไม่ได้แม้แต่จะเตรียมแข่งขันอะไรแบบนี้เลย “นะ” ｣
「 “มัน” จะยังไงก็เถอะแค่กดปุ่มให้มันถูก ๆ ก็พอแล้ว “มั๊ย” ｣
「 “ไม่” อย่างนั้น —เพื่อให้มันดูมีเหตุผล…ชิโนฮาระคิดยังไงกับฉัน “ล่ะ”? ｣
「 “แล้ว” เธอคิดยัง “ไง”…? ｣
「 …? “ไม่” ว่ายังไงก็เป็นตอนจบที่ยอดไปเลยนะ “นั้น” ｣
「 “นั้น” สิ “นะ”! ｣
『…』
「 …”น่าทึ่ง” จริง ๆ เลยว่า “ไหม”? ｣
「 ……อืม~…… ｣
「 “ไม่” ลองเพิ่มคำอีกสักตัว “สิ” ｣
「 เอ๊ะ~ ｣
「 “สมแล้ว” ที่เธอหัว “ดี” ｣
「 “……เดี๋ยวนะ” หรือก็ “คือ”? ｣
「 ค —ครับ ｣
「 ไม่ ๆ ๆ ๆ ! ｣
「 “คือว่า” ไม่คิดว่ามันตีกันแรงเกินไปบ้าง “เหรอ”! ? ｣
「 “เหอะ” ก็คนหัวทึบเรื่องแบบนี้มันก็นายเองไม่ใช่เหรอ “ย่ะ” ! ｣
「 “ยิ่ง” ดูเหมือนว่าฉันยอมแพ้เธอไม่ใช่เหรอไง “ล่ะ”…! ｣
「 “……แล้ว”? ｣
「 แล้วยังไงก็เถอะถึงจะไม่ใช่ครั้งนี้ แต่…คราวนี้ต้องเป็นที่ “หนึ่ง” ｣
「 “หนึ่ง” ในญี่ปุ่น…เป็นอัจฉริยะยังไง “ล่ะ”! ｣
「 ! ｣
「 …”ล่ะงั้น” ก็แล้วไป ｣
「 ช่วยไม่ได้ คราวนี้ฉันจะยกโทษให้นายล่ะกัน! ｣
