(บ้าไปแล้ว…)
ช่วงบ่ายของวันหยุดบางวัน
ขณะที่ฉันกำลังเดินช้อปปิ้งรอบ ๆ เมือง ฉันรู้สึกประหม่ามากข้างใน
ระยะหนึ่งแล้วที่ฉันรู้สึกถึง การปรากฏตัวที่แปลกประหลาด อยู่ข้างหลังฉัน …เหมือนจู่ ๆ สัมผัสที่หกที่ตื่นขึ้นมา แต่… ใจดี มันไม่เกี่ยวกับ. มันไม่ใช่วิญญาณหรือสัตว์ประหลาดอะไรพวกนั้น แต่เป็นมนุษย์ในระยะไม่ห่างนัก มีคนกำลังเดินตามอยู่
(ช่างตัดเสื้อ…? ไม่ทีทาง แล้วใครกันที่ทำแบบนี้ล่ะ…)
(การลอบสังหาร …หรืออะไรสักอย่าง!?)
ใบหน้าของฉันเปลี่ยนเป็นสีฟ้า
ถึงฉันจะแข็งแกร่งที่สุดในเกาะแห่งการศึกษา แต่มันในพื้นฐานของการดวล และดวงอะไรพวกนั้น แต่ก็ไม่ได้หมายความจะเก่งด้านการต่อสู้สักหน่อย
หัวใจเต้นระวขึ้นเรื่อย ๆ ในสถานการณ์เลงร้าย ฉันก็คงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเตรียมตัวให้พร้อม
(…หืม)
ฉันตั้งเป้าไปที่มุมที่ใกล้ที่สุด โดยไม่เปลี่ยนจังหวะ เลี้ยวเข้ามุม และกลั้นหายใจขณะรอใครสักคนที่อยู่ข้างหลังฉัน …โดยสรุป การดำเนินการครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก ไม่กี่วินาทีหลังจากที่ฉันหลบเข้ามุม ร่างที่ฉันไล่ตามก็เข้ามาที่มุมเช่นกัน…
「 หือ!? ｣
เป็นผู้หญิงที่คุ้นเคย
เครื่องแบบของนักบุญโรซาเลียมีเบจจากสีขาว เด็กผู้หญิงที่มีดวงตาที่ดูอ่อนล้า และสวมหมวกคลุมผมสีฟ้าสั้นของเธอ “มินามิ ชิซุคุ”
เธออ้าปากพูดอย่างไม่แยแสเช่นเคย
「 ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะถูกซุ่มโจมตี …ถึงนายจะเป็นสตอล์กเกอร์ แต่นายก็เจ้าเล่ห์มาก ｣
「 เหตุการณ์ไม่คาดฝัน… ｣
「 …มันเป็นเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดเลยใช่มั๊ย? ｣
ฉันถอนหายใจ
「 ทำอะไรอยู่เหรอมินามิ ｣
「 การเดินทางเพื่อคว้าจุดอ่อนของสตอล์กเกอร์ …ฉันบังเอิญเจอนายก็เลยตามมาน่ะ หนึ่งชั่วโมงกว่า ๆ แล้ว …ฉันชักจะเริ่มเบื่อแล้วสิ ｣
「 เหตุการณ์ควรจะเกิดขึ้นอีกสักหน่อย… ｣
「 ถึงแม้เธอจะพูดแบบนั้น… ｣
ฉันยักไหล่หลังจากถูกโจมตีด้วยการประท้วงกลับ ฉันไม่รู้ว่ายัยนี่รู้สึกอย่างไร แต่งานมักจะไม่ได้เกิดขึ้นจากการช็อปปิ้งเท่านั้น
「 จิ๊…… ｣
「 แล้วคุณพบจุดอ่อนบ้างมั๊ยล่ะ? ｣
「 อืม คือว่า… ｣
「 …………อา ｣
「 ขณะนั้น… ｣
แทนที่จะตอบกลับ กลับกลายเป็นว่าท้องของมินามิกลับมีเสียงร้องลั่น
(เธอคงจะหิวล่ะนะ ก็ดันตามมาเป็นชั่วโมง…)
ฉันถอนหายใจพลางเกาหัว ในกรณีที่ฉันมีข้อบกพร่องบางอย่าง ฉันไม่คิดว่าฉันมีข้อบกพร่องนะ อย่างไรก็ตาม การเพิกเฉยต่อสิ่งนี้ก็เป็นความผิดของบุคคลเช่นกัน
「 เธออยากกินอะไรไหม? ｣
「 ฉันยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลย มันสมบูรณ์แบบเลย ｣
「 โอ้…หรูหรา? ｣
「 เอาล่ะ ฉันไม่รังเกียจ ｣
「 ฮึ่ม…… ｣
「 ตอนนี้ฉันก็เข้าใจแล้ว ｣
เมื่อได้ยินคำพูดของฉัน มินามิก็พยักหน้า จากนั้น ด้วยท่าทางเงียบ ๆ เธอชี้นิ้วชี้ไปที่ตัวเอง และพูดด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจเล็กน้อย
「 จุดอ่อนของสตอล์กเกอร์ก็คือผู้หญิงน่ารักอย่างฉัน… ｣
「 ฮันนี่แทร๊ป …ช่างมีประสิทธิภาพจริง ๆ ? ｣
「 …ถ้าเป็นข้อสรุปที่เราได้ในวันนี้ฉันไม่พอใจจริง ๆ ｣
「 ฉันเป็นคนหนึ่งที่จ้องมองเขา ｣
