「 จะไปว่านะ! ชิซุคุ ｣
「 อะไรเหรอ? ｣
「 ปุปปัปไปสักหน่อย… —แต่ก็อยากพูดให้มันถูกต้องน่ะ ｣
「 เอ๊ะ!? ｣
「 ถึงเห็นแบบนี้ ———ฉันก็เป็นรุ่นพี่ที่ไว้ใจได้นะ! และคอยพัฒนาไม่ขาดอยู่ทุกวัน ｣
「 อย่างที่คิด —น่ารักจริงๆ… ｣
– – – ลูบ ๆ ๆ – – –
「 อ๊ะ! ｣
「 เอ๊ะ ๆ …! ｣
「 โถ่ว! ———ฉันเป็นรุ่นพี่ของเธอนะ อย่าทำเหมือนกับฉันเป็นเด็กสิ! ｣
「 วันนี้พอใจที่ฉันได้ลูบซึบาสะจังตรง ๆ ด้วย ｣
「 อะไรล่ะนั้น!? ｣
「 อืม! ｣
「 เธอรู้ใช่มั๊ย—— ที่อยู่ของชิโนฮาระคุง? ｣
「 ห๊ะ!!? ｣
「 อย่างที่คาด ———ซึบาสะจังหลงเจ้าสตอล์กเกอร์นั้น…… ทำเอาอิจฉาเจ้าบ้านั้นชะมัด ｣
「 เอ๊ะ!? ไม่ใช่นะ ! ก็จริงอยู่ที่เขาทั้งเท่และน่าเชื่อถือ ———แต่…ฉันคิดว่าชิซึกุเหมาะกับเขามากกว่าฉันอีกนะ! ｣
「 … ｣
「 เอ๊ะ!? —เขินเหรอ? เธอเขินเหรอ? ｣
「 เข้าใจผิดแล้ว ๆ ｣
「 ฮิฮิ! ถึงเธอจะพูดแบบนั้น~ ใกล้ถึงวันวาเลนไทน์แล้วใช่มั๊ย? ｣
「 อืม! ช่วงกลางของศึกสุดท้าย แต่ฉันลืมไม่ลงเลย… ———วันที่ดีสุด ๆ ที่จะได้รับช็อคโกแลตมากมายจากสาว ๆ ที่น่ารัก ｣
「 นั่นก็จริงสำหรับชิซึกุ! ————เอ่อ …ฉันอยากจะมอบมันให้กับชิโนฮาระคุง ｣
「 ……อึก! สุดท้ายแล้ว ———เจ้าสตอล์กเกอร์ ก็คือศัตรูของเด็กผู้หญิง ｣
「 ไม่ใช่นะ! ชิโนะฮาระคุงดูแลฉันมามาก ฉันก็เลยรู้สึกขอบคุณเขา!? ————ไม่มีอะไรหรอก …ฉันสงสัยว่าชิซุคุจะให้ด้วยมั๊ย ฉันอายมาก ถ้าฉันจะต้องไปคนเดียว เธออยากไปกับฉันมั๊ย? ｣
「 …บ้านของเจ้าสตอล์เกอร์เหรอ? ｣
「 อืม! ｣
「 …เอ่อ! ไม่ได้จะให้ฉันเหรอ? ｣
「 ไม่ได้พูดอย่างนั้นสักหน่อย ｣
「 มันออกจะ… ｣
「 ช็อคโกแลตละลายหมดแล้ว ｣
「 ทำมือเหรอ!? ｣
「 อือ..อืม… ｣
「 ฉันก็จะยอมแพ้ไม่ได้เหมือนกัน! ｣
「 มาร่วมมือกันนะชิซึกุ! ｣
「 ……อืม ｣
「 ตอนนี้เจ้าสตอล์กเกอร์กำลังทำฉันบ้า …ฉันรอไม่ไหวแล้ว ｣
「 เธอจะทำอะไรล่ะ!? ｣
「 อันที่จริง ———เมื่อวานฉันกำลังดูเหมือนกัน… ｣
「 ……หืม? ｣
「 ไม่ใช่วิธีทำช็อกโกแลต ———แต่เป็นการห่อด้วยริบบิ้นง… เวอร์ชันปัจจุบันเหรอ? ｣
「 อืม……! ｣
「 ——ถึงคราวของสึบาสะจัง ｣
「 เอ๊ะ!? ｣
