Late Night Bookstore ร้านหนังสือยามดึก - ตอนที่ 79

79 – ปัญหาของหวังเค่อ

“เจ้านาย เธอเป็นใคร ผู้พิพากษา?” ไป๋อิ่งถามโจวเจ๋อ

“ผมเป็นพนักงานชั่วคราว เธอเป็นเจ้าระเบียบตัวจริง” โจวเจ๋ออุ้มเด็กหญิงตัวน้อยที่กำลังหลับอยู่และส่งเธอไปที่เก้าอี้ของเขาหลังเคาน์เตอร์

“ก็เป็นผีเหมือนกันหมดไม่ใช่หรือไง ฉันไม่คิดว่าผู้พิพากษาจะมีท่าทีเหมือนเธอ”

“พวกเขาเคยไปเยี่ยมคุณไหม”

“ไม่”

“คุณหนูไป๋ของคุณจะเป็นอย่างไรเมื่อเธอลงไป”

“ฉันไม่รู้ แต่ฉันคิดว่าเธอน่าจะมีสถานะที่ดีในนรกแน่นอน”

โจวเจ๋อยังกลับไปที่ร้านหนังสือหลังจากสูบบุหรี่ เด็กหญิงตัวน้อยบอกว่าเขาต้องปรับปรุงความประพฤติของตัวเอง แต่โจวเจ๋อก็ยังขี้เกียจเหมือนเดิม

เนื่องจากไม่รู้ว่าจะเริ่มตรงไหนก่อนและโจวเจ๋อก็กำลังรอผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นในเฉิงตูอีกด้วย?

แม้ว่าโจวเจ๋อจะคิดว่ามันไม่น่าเป็นไปได้ที่อีกฝ่ายจะสามารถเอาชนะเด็กหญิงตัวน้อยและเพื่อนของเธอ

แต่ถ้าทุกอย่างพลิกผันจะเกิดอะไรขึ้น?

โจวเจ๋อคิดเกี่ยวกับมันและตั้งตารอ ถ้าชายในเฉิงตูฆ่าเด็กหญิงตัวน้อยได้ตำแหน่งของเธอจะตกลงมาหาเขาหรือไม่?

มันก็ไม่แน่เสมอไปแต่ก็ยังมีความหวังอยู่

โจวเจ๋อหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและกดหมายเลขโทรออก

คราวที่แล้วเขาเลี้ยงข้าวนักพรตชราคนนั้นแต่ฝ่ายตรงข้ามไม่เคยติดต่อมาอีกเลย เด็กหญิงตัวน้อยบอกว่าจัดการเขาไปแล้ว แต่โจวเจ๋อก็ยังไม่ปักใจเชื่อเช่นนั้น

ไม่มีใครรับสาย โจวเจ๋อวางโทรศัพท์มือถือลง แต่ไม่นานอีกฝ่ายก็โทรกลับมา:

“สวัสดีน้องชาย ตอนนี้ผมไม่ได้อยู่ที่ตงเฉิงแต่อยู่ที่ซูเฉิง มีธุระอะไรหรือเปล่า”

“อ้าว”

โจวเจ๋อตอนแรกอยากจะเตือนนักพรตชราให้ระวังตัว แต่เมื่อได้ยินว่าฝ่ายตรงข้ามยังปลอดภัยอยู่และอาศัยอยู่ในซูเฉิงเขาจึงกดวางสายทันที

ตอนนี้ชายชรายืนอยู่ด้วยความงุนงง

หลังจากยืดเส้นยืดสายเด็กหญิงตัวน้อยก็ตื่นขึ้น จากนั้นแม่ของเธอก็กลับมารับหลังจากทำผมเสร็จแล้ว

จะเห็นได้ว่าผมของแม่ทำสำเร็จแล้ว แต่ก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ แต่ใบหน้าของเธอกลับแดงก่ำและมันวาวมากขึ้น และมีความอ่อนหวานเช่นเดียวกับน้ำค้างในฤดูร้อน

ธุรกิจของวันนี้ควรจะจบลงแล้ว โจวเจ๋อวางแผนที่จะอาบน้ำและเตรียมตัวสำหรับธุรกิจในตอนเย็น

เด็กหญิงตัวน้อยบอกว่าหากเขาทำลายไป๋อิ่งไปก็จะมีผีมากมายกลับเข้ามาในร้านหนังสือของเขา แต่โจวเจ๋อทำเรื่องนี้ไม่ได้ เธอเป็นคนมีชีวิตจิตใจเช่นเดียวกับคนอื่นจะให้เขาฆ่าเธอได้อย่างไร

แน่นอนว่าการนอนกับช่องแช่แข็งไม่สะดวกเท่าการนอนกับไป๋อิ่งแน่ๆ

และที่สำคัญถ้าไม่มีเธอร้านหนังสือนี้คงมีผีมากมายมาเยือนทุกวัน ถ้าไม่มีไป๋อิ่งเขาก็รู้สึกขี้เกียจเกินไปที่จะจัดการกับผีพวกนั้น

โจวเจ๋อรู้สึกว่าเขาค่อนข้างขี้เกียจ ชีวิตก่อนหน้านี้เขาขยันขันแข็งมากเกินไปจนไม่ค่อยมีเวลาให้ทำอย่างอื่น การใช้ชีวิตอย่างนี้กลับเป็นสิ่งที่เขาต้องการมากกว่า

มันสบายจริงๆ

เมื่อโจวเจ๋อขอให้ไป๋อิ่งช่วยเขาเตรียมเสื้อผ้าสำหรับอาบน้ำ

ก็มีคนผลักประตูร้านให้เปิดออก โจวเจ๋อหันกลับมาและแปลกใจเล็กน้อยที่ชายคนนั้นมาที่ร้านของเขา เพราะลูกสาวและภรรยาเพิ่งออกจากร้านไป

“ผมจะกลับมาดูว่าคุณเป็นยังไงบ้าง”

หวังเค่อหยิบม้านั่งพลาสติกออกมานั่งโดยไม่ได้ขออนุญาต ในขณะเดียวกันก็กวักมือให้โจวเจ๋อนั่งตรงข้ามเขา

เขามีโรงพยาบาลจิตเวชของตัวเองและค่าธรรมเนียมก็สูงมากเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงมาเยี่ยมโจวเจ๋อโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ซึ่งทำให้โจวเจ๋อรู้สึกอบอุ่นหัวใจเล็กน้อย

แน่นอนว่าทุกสิ่งทุกอย่างก็เป็นเพราะโจวเจ๋อได้ช่วยชีวิตลูกสาวของเขาไว้นั่นเอง โจวเจ๋อนั่งลงต่อหน้าหวังเค่อและพยายามก้มหน้าไม่สบตากับหวังเค่อ

เพราะใบหน้าของหวังเค่อเป็นสีเขียวราวกับมีม้าควบผ่านนับพันตัว

“บอกผมที เมื่อเร็วๆนี้คุณรู้สึกอย่างไรบ้าง” หวังเค่อถาม

“ผมสบายดีมันไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร” โจวเจ๋อตอบกลับ

“ก็เห็นอยู่ว่าคุณเริ่มใจเย็นแล้ว” หวังเค่อพยักหน้า

แต่หลังจากนั้นพวกเขาก็เงียบอีกครั้ง

โจวเจ๋อค่อนข้างแปลกใจดูเหมือนว่าอีกฝ่ายไม่ได้จะมาเยี่ยมเขาโดยเฉพาะ มันเป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น

“ผมมีเรื่องอยากจะถามคุณ” หวังเค่อพูดอีกครั้ง

“อะไรเหรอ”

ไม่ต้องพูดถึงความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองในชีวิตที่แล้ว โจวเจ๋อยังเป็นหนี้บุญคุณเขาด้วยการขอความเห็นและการวิเคราะห์เกี่ยวกับความช่วยเหลือเมื่อไม่กี่วันก่อนดังนั้นจึงไม่มีเหตุผลปฏิเสธ

“ผมมีลูกค้าที่เป็นโรคจิตเภท ปัญหาของเธอซับซ้อนและยาก ดังนั้นผมต้องการให้คุณช่วยตรวจดูและวิเคราะห์พวกเขา”

“ยาก”

หวังเค่อยิ้มแหยๆ

“พ่อของเธอเป็นหุ้นส่วนที่สำคัญของผม และโรงพยาบาลจิตเวชของผมก็ถูกจัดตั้งขึ้นภายใต้การลงทุนของเขา

ถ้าผมเพียงช่วยบุคลิกภาพแรกเพื่อกำจัดบุคลิกภาพที่สองหรือช่วยบุคลิกภาพที่สองเพื่อกำจัดบุคลิกภาพแรก ผมก็อาจจะทำได้

แต่ปัญหามันซับซ้อน บุคลิกแรกของลูกสาวคือลูกสาวของเขา แน่นอน แต่บุคลิกที่สองนั้นคล้ายกับภรรยาของเขามาก “

“นั่นคือแม่และลูกสาวที่มีชีวิตอยู่ในร่างเดียวกันเหรอ “

“ภรรยาของเขาเสียเมื่อปีที่แล้ว ปีนี้ลูกสาวอายุแค่ 16 ปี บางทีด้วยความเศร้าโศกของเธอเธออาจจะสร้างแม่ในจินตนาการขึ้นมาในตัวของตัวเอง

หากพบปัญหานี้ก่อนหน้านี้ ก็ไม่เป็นไร แต่สายเกินไปที่จะรักษาแล้ว บุคลิกที่สองได้ก่อตัวขึ้นและเป็นผู้ใหญ่มากกลางวันเป็นลูกสาว กลางคืนเป็นแม่

ในระหว่างวัน เธอไปโรงเรียน เล่นเกมคอมพิวเตอร์ในห้องของเธอและดูทีวี

ในตอนเย็นเธอต้องการไปที่ห้องนอนของพ่อ ถ้าเพื่อนผมไม่เปิดประตู เธอจะร้องไห้ข้างนอกและบอกว่าเขาไม่อยากแตะต้องเธอและเขามีผู้หญิงคนใหม่”

“น่าสนใจ” โจวเจ๋อพูดด้วยรอยยิ้ม

หวังเค่อดูเขินอาย การประเมินของโจวเจ๋อทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ มันเป็นเรื่องของการไม่เคารพผู้ป่วย

“ขอโทษ” โจวเจ๋อยกมือขึ้นเพื่อส่งสัญญาณว่าเขาพูดอะไรผิดไป แต่ก็ยังพูดว่า “แล้วหุ้นส่วนของคุณต้องการแก้ปัญหานี้อย่างไร”

โจวเจ๋อเป็นหมอในชีวิตก่อนหน้านี้ เขาไม่ควรคิดเรื่องแบบนี้ แต่ในความเป็นจริง โจวเจ๋อไม่สามารถจริงจังได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการบรรยายของหวังเค่อ โจวเจ๋อสามารถคาดเดาความคิดของคนเป็นพ่อแล้ว

มีสามวิธีในการแก้ปัญหา มีลูกสาว มีภรรยา และทั้งสองอย่าง

แน่นอนว่ายังมีวิธีสุดโต่งอีกวิธีหนึ่ง ทั้งคู่ไม่ได้รับอนุญาตให้อยู่ต่อ แต่ก็เทียบเท่ากับการฆ่าคนและสามารถตัดออกไปได้เลย

ในฐานะแพทย์คุณควรรับผิดชอบชีวิตของผู้ป่วยของคุณให้ดีที่สุดเท่านั้น

เมื่อโจวเจ๋อช่วยชีวิตผู้คนในโรงพยาบาลในช่วงชีวิตที่แล้ว เขามักจะพบกับอุปสรรคจากโลกภายนอก ตัวอย่างเช่น หญิงตั้งครรภ์มีอาการเจ็บท้องเฉียบพลันและสมาชิกในครอบครัวของเธอห้ามไม่ให้อุลตร้าซาวด์

พวกเขากลัวว่ามันจะส่งผลกระทบต่อสุขภาพของลูกในท้องของเธอ อย่างไรก็ตามในขณะนั้นสตรีมีครรภ์และเด็กมีแนวโน้มที่จะเสียชีวิตจากการอาการนี้

ในกรณีนี้ สิ่งที่เรียกว่า “ภรรยา” ไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าบุคลิกเสมือนจริง เพราะลูกสาวคิดถึงแม่ที่เสียชีวิตไปแล้ว

ดังนั้นจึงจำเป็นต้องช่วยลูกสาวและกำจัดคนที่เป็นแม่ออกไป

แต่หวังเค่อกำลังดิ้นรน ซึ่งหมายความว่าคนที่เป็นพ่อต้องการที่จะรักษาทั้งสองคนไว้ ดังนั้นเขาจึงรู้สึกปวดหัวเป็นอย่างมาก

“เขารักภรรยามาก” หวังเค่อกล่าว

“แต่ความรักมากมายเป็นการอำพรางความเห็นแก่ตัว”

“แล้วคุณอยากช่วยไหม”

“ผมไม่รู้ว่าจะช่วยคุณได้อย่างไร”

“คุณเป็นบุคลิกที่สองที่สมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา ผมคิดว่าคุณควรจะสามารถสื่อสารกับบุคลิกของแม่คนนั้นได้ เพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาอยู่ในร่างเดียวและยังคงความสามัคคี

ปัญหาตอนนี้คือทั้งสองบุคลิกได้เริ่มต้นขึ้น มีแนวโน้มไม่คงที่ค่อยๆก้าวข้ามและสับสนจากนั้นก็กลายเป็นคนแปลกหน้าอีกคน “

“ขอโทษนะ ผมทำไม่ได้” โจวเจ๋อมองไปที่หวังเค่อและกล่าวว่า”คุณหวัง ผมจำได้ว่าโจวเจ๋อเพื่อนของผมบอกว่าคุณเป็นคนที่มีหลักการและตรงไปตรงมา”

หวังเค่อขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ไม่นานก็โล่งใจ

“คนเราจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ หากไม่มีผู้ลงทุนคนนั้นมันจะไม่มีผมในวันนี้”

หวังเค่อยืนขึ้นและดูเหมือนว่าเขาจะจากไป ในเมื่อโจวเจ๋อปฏิเสธแล้วเขาก็ไม่มีเหตุผลจะอยู่ต่อ

“ผมจำได้ว่าซื้อล็อตเตอรี่มาบางทีผมอาจจะถูกรางวัล 5 ล้านหยวนก็ได้” โจวเจ๋อพูดขึ้นทันที

“นั่นเป็นโอกาสที่ต่ำเกินไป” หวังเค่อกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ถูกหวยก็เหมือนกับการมีครอบครัว ทุกคนรู้ดีว่าเปล่าประโยชน์ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะไขว่คว้า”

หลังจากนั้นโจวเจ๋อก็ยิ้มให้หวังเค่อ