Late Night Bookstore ร้านหนังสือยามดึก - ตอนที่ 41

41 – อาหารรสเลิศ

มือขวาของโจวเจ๋อกำแน่นตลอดเวลาและเครื่องหมายก็ยังร้อนอยู่

ในความเป็นจริงโจวเจ๋อสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าสถานที่ที่เขาอยู่ตอนนี้จะต้องถูกชำระล้างแม้ไม่มีเครื่องหมายที่มือเตือนเขาอยู่ก็ตาม

ผีที่นี่มารวมตัวกันเพราะคำเรียกหาของผีผู้หญิงคนนั้น เรื่องนี้ต้องถูกจัดการมันไม่สามารถที่จะทำให้เขายอมรับได้!

โจวเจ๋อยึดมั่นในเรื่องนี้ ประการแรกเขาเพิ่งกลายเป็นยมทูตแบบ พาร์ทไทม์ ท้ายที่สุดเขาก็เคยติดต่อกับหน่วยงานราชการของหยางเจี้ยนมาบ้างเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานส่วนใหญ่ล้วนแล้วแต่มาจากลูกจ้างชั่วคราวทั้งสิ้น

โจวเจ๋อคิดว่าระบบของนรกน่าจะไม่แตกต่างกันมาก หากเขาสามารถจัดการกับผีผู้หญิงคนนี้ได้บางทีเขาอาจได้รับรางวัลก้อนใหญ่

ยิ่งไปกว่านั้นโจวเจ๋อยังรู้ด้วยว่าถ้ามันง่ายที่จะจัดการกับเธอทำไมยัยหนูคนนั้นถึงไม่แก้ปัญหาเรื่องนี้ก่อนที่เธอจะจากไป?

อีกฝ่ายถึงกับกล้าสั่งให้ผีของตนมาแสดงความยินดีในการเข้ารับตำแหน่งใหม่ของเขา นั่นย่อมแสดงให้เห็นถึงความมั่นใจของอีกฝ่าย

“ลงจากเกี้ยว!”

คนถือแตรนำขบวนคนนั้นตะโกนท่าทีของเขาตอนนี้ไม่ได้อ่อนน้อมถ่อมตนเหมือนอย่างเมื่อครู่อีกแล้ว และซูชิงหลางก็ถูกผลักออกออกมาจากเกี้ยวด้วยความโกรธแค้น

“ นายหญิงขอเชิญพวกท่าน”

ผู้หญิงในชุดกระโปรงสีดำที่อยู่ในงานเลี้ยงเดินมาหาหาโจวเจ๋อและซูชิงหลางพร้อมกับเชิญให้พวกเขาเข้าไปข้างใน

“ไปเถอะ.”

โจวเจ๋อตบไหล่ซูชิงหลาง

ซูชิงหลางรู้สึกรังเกียจมือของโจวเจ๋อแต่เขาก็ยังเดินตามโจวเจ๋อเข้าไปข้างใน

หลังจากเดินผ่านมู่ลี่และเห็นผีทุกชนิดอยู่รอบๆตัวโจวเจ๋อก็รู้สึกแปลกๆเป็นเรื่องยากที่จะทำตัวคุ้นเคย โชคดีที่เมื่อเขาเดินเข้าไปในซอยก็มองเห็นบ้านสีแดง 2 ชั้นตั้งอยู่ด้านหน้าในบริเวณรอบๆไม่มีผีสักตัวที่กล้าเข้ามา

บ้านหลังนี้ตกแต่งด้วยโคมไฟขนาดใหญ่ที่ใช้ในเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ มันเป็นฉากที่มีชีวิตชีวา

รูปแบบของอาคารมีความคล้ายคลึงกับอาคารสมัยใหม่ ตรงกลางอาคารเป็นห้องนั่งเล่นที่มีประตูเปิดอยู่ สาวใช้กระโปรงดำส่งสัญญาณให้โจวเจ๋อและซูชิงหลางเข้าไป

“กำลังตั้งตารออยู่หรือเปล่า?” จู่ๆโจวเจ๋อก็ถาม “คุณอย่าลืมสิบางทีเธออาจจะเป็นเหมือนกับหวังจู่เสียนก็ได้”

“ฉันไม่คิดว่าเธอจะชอบคนไม่ชายไม่หญิงอย่างฉันไม่แน่ว่าคุณอาจจะเป็นคนโชคดีก็ได้’”

ซูชิงหลางกล่าวอย่างมุ่งร้ายในครั้งนี้เขาจะไม่ปล่อยให้โจวเจ๋อเอาตัวรอดไปคนเดียวอย่างแน่นอน

โจวเจ๋อยักไหล่แล้วกล่าวว่า

“เธอต้องการคนที่มีบ้าน 20 หลังเหมือนคุณต่างหาก”!

เมื่อก้าวเข้าไปในห้องโถงสามารถมองเห็นพรมแดงผืนใหญ่ถูกปูไว้ที่พื้นและแขวนครอสติชที่สวยงามบนผนังทั้งสี่ด้าน

ผู้หญิงในชุดแต่งงานสีแดงนั่งอยู่ที่โต๊ะเล็กๆ

มีอาหารรสเลิศและสุราชั้นดีวางไว้อย่างเรียบร้อยแล้ว

“ไม่ต้องเกรงใจเชิญท่านทั้งสองนั่งลงก่อน”

หญิงสาวลุกขึ้นและเคลื่อนไหวเพื่อให้ทั้งสองนั่งลง

เนื่องจากใบหน้าของเธอถูกปิดไว้ด้วยผ้าคลุมหน้าสีแดงพวกเขาทั้งสองจึงไม่สามารถมองเห็นใบหน้าที่ชัดเจนของเธอ

เพียงแต่เสียงที่ได้ยินพวกเขาก็สามารถจินตนาการได้ว่าผู้หญิงคนนี้ต้องเป็นหญิงงามอย่างแน่นอน

โจวเจ๋อนั่งลงก่อนจากนั้นค่อยดึงซูชิงหลางให้นั่งลงด้วยกัน

ไหนๆก็มาที่นี่แล้วมาดูกันว่าเธอต้องการอะไรจากพวกเขากันแน่

อาหารบนโต๊ะขนาดเล็กมีความละเอียดอ่อนและมีกลิ่นหอม ส่วนสุราก็มีรสชาติกลมกล่อมเมื่อดื่มเข้าไปแล้วทำให้รู้สึกสดชื่นเป็นอย่างมาก

“หัวหน้าเขตเชิญ” ผีผู้หญิงเอื้อมมือออกมาและเคลื่อนไหวให้ทั้งสองทานอาหารเย็น

โจวเจ๋อไม่ได้ขยับตัวเขายังคงนั่งอยู่กับที่

ซูชิงหลางผู้ซึ่งกำลังเศร้าโศกและขุ่นเคืองดื่มเหล้าสามถ้วยแล้วตะโกน: “เหล้าชั้นดี!”!

จากนั้นเขาก็กินไปเรื่อยๆ ซึ่ดูเหมือนว่าเขากำลังเปลี่ยนความโกรธให้กลายเป็นความอยากอาหาร

โจวเจ๋อมองไปที่อาหารด้านหน้าก่อนจะเอามือบีบคอของตัวเองไว้

“กินเถอะอร่อยกว่าที่ฉันทำเองอีก” ซูชิงหลางเป็นคนทำอาหารดังนั้นเรื่องคุณภาพของอาหารเขาจึงสามารถแยกแยะได้อย่างชัดเจน

‘คุณไม่เคยดูหนังผีหรือไง?’

โจวเจ๋อคิดในใจ

แต่เขาไม่ได้พูดอะไรเขาหยิบตะเกียบขึ้นมาและช่วยคีบอาหารใส่ลงในจานของซูชิงหลาง

“คุณกินเถอะมันไม่มีน้ำบ๊วยเปรี้ยวผมกินไม่ได้อยู่แล้ว”

ซูชิงหลางส่งเสียง “ฮั่ม” สองครั้งก่อนจะกินต่อไปให้ได้มากที่สุด เขาตั้งใจไว้แล้วว่าต่อให้ตายก็ต้องเป็นผีที่อิ่มหนำสักครั้ง!

นอกเหนือจากนั้นอาหารเหล่านี้ยังอร่อยจริงๆ!

ซูชิงหลางกำลังคิดว่าจะหาโอกาสพูดคุยและเรียนรู้สูตรอาหารกับผีผู้หญิงในภายหลังได้หรือไม่ อาหารเหล่านี้หากสร้างขึ้นจากฝีมือของครอบครัวชั้นนำมันจะเป็นอาหารที่สร้างชื่ออย่างแน่นอน

เมื่อมองเห็นซูชิงหลางทานอาหารด้วยความเอร็ดอร่อยโจวเจ๋อพยักหน้าอย่างพอใจก่อนจะถามผีผู้หญิงตรงหน้าว่า

“ท่านหญิงอาหารเหล่านี้สร้างขึ้นมาจากอะไร?”

“เหล้าพวกนี้ถูกหมักจากน้ำปัสสาวะของเด็กทารกที่มีพลังหยางบริสุทธิ์ส่วนอาหารพวกนี้ถูกทำขึ้นจากหนอนแมลงที่เราคัดสรรมาอย่างดี”

ใบหน้าของซูชิงหลางเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันเขาเอือมมือไปเกาะโจวเจ๋อแต่ก่อนที่จะได้พูดอะไร

“โอ้กกกกกก. “

ซูชิงหลางอาเจียนทุกสิ่งทุกอย่างในท้องออกมาใบหน้าของเขาเขียวคล้ำดูไม่ได้จริงๆ

โจวเจ๋อสั่นศีรษะเล็กน้อย ซูชิงหลางยังด้อยประสบการณ์มากเกินไป เขาไม่เคยดูหนังผีตอนเด็กๆเหรอ? อันที่จริงฉากแบบนี้เป็นฉากคลาสสิกที่สุดเมื่อผีเชิญใครก็ตามให้ทานอาหารร่วมกัน

ในความเป็นจริงอาหารอันโอชะบนจาน ล้วนถูกทำขึ้นจากหนอนไส้เดือนแมลงสาบมดและอื่นๆ

แม้ว่าเขาจะไม่มีความผิดปกติในการกิน แต่เมื่อมาถึงสถานที่แบบนี้โจวเจ๋อก็ไม่มีทางใช้ตะเกียบคีบอะไรเข้าปากอย่างแน่นอน

คุณคาดหวังว่าผีที่นี่จะไปช้อปปิ้งทุกวันหรือ? นี่มันเรื่องไร้สาระชัดๆ ซูชิงหลางช่างอ่อนประสบการณ์จริงๆ

โจวเจ๋อจำได้ว่ามีกรณีชายคนหนึ่งไปเยี่ยมเพื่อน เพื่อนของเขาบอกว่าภรรยาของเขาไปเที่ยวและเขาอยู่บ้านคนเดียว

ชายคนนั้นอยู่บ้านเพื่อนเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ อาหารที่บ้านของเพื่อนเขานั้นอร่อยเป็นอย่างมากข้อเสียอย่างเดียวคือใส่ผักน้อยเกินไป ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนทำมาจากเนื้อ

เมื่อเขาบอกลาเพื่อนและออกจากบ้านหลังนั้นไปก็พบกับเพื่อนบ้านของเพื่อนเขาที่เล่าว่า เพื่อนของเขาไม่ได้ออกจากบ้านมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วเขาหมกตัวอยู่แต่ในห้องไม่ออกไปไหน

ชายคนนั้นลุกขึ้นและอาเจียนออกมาทันทีที่ได้ยิน

โจวเจ๋อรู้สึกคลื่นไส้เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เขาหยิบเหล้าขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวจากนั้นก็วางมันลงไปอย่างรวดเร็ว เกือบลืมไปแล้วว่าเหล้าพวกนี้เป็นน้ำปัสสาวะ

“ที่รักดูเหมือนคุณไม่ค่อยสบายให้เด็กๆพาคุณขึ้นไปนอนเถอะ” ผีผู้หญิงมองดูสาวใช้กระโปรงดำ

สาวใช้พยักหน้าและเข้ามาช่วยพยุงซูชิงหลาง

ซูชิงหลางผลักหญิงรับใช้ออกไปก่อนจะปีนกลับขึ้นมาบนที่นั่งแล้วกล่าวว่า

“ถ้าคุณมีอะไรจะพูดก็รีบพูดผมไม่มีเวลามาเล่นตลกกับคุณ”

ซูชิงหลางกำลังโกรธ เป็นความโกรธที่พร้อมจะปะทุได้ตลอดเวลา

ผีผู้หญิงลุกขึ้นยืนและเดินมาหาโจวเจ๋อ โจวเจ๋อสามารถได้กลิ่นหอมที่ชวนหลงใหล รูปร่างของเธอสูงโปร่งและอวบอิ่มมันทำให้เขาอดจินตนาการไปไกลไม่ได้

โจวเจ๋อถอนหายใจเบาๆ

เขาและซูชิงหลางเข้ามาที่นี่เป็นเวลานานแล้วแต่พวกเขาก็ยังปกติดี นั่นแสดงให้เห็นว่าเธอไม่น่าจะมีเจตนาร้าย

อย่างไรก็ตามโจวเจ๋อไม่มีความกล้าที่จะเปิดผ้าคลุมหน้าสีแดงของเธอออก

เขามั่นใจว่าใต้ผ้าคลุมหน้านั้นจะต้องทำให้เขารู้สึกหลอนไปอีกหลายวันอย่างแน่นอน

ข้าวของเครื่องใช้และการตกแต่งที่นี่ค่อนข้างล้าสมัย เห็นได้ชัดว่าผู้หญิงคนนี้ต้องตายมาเป็นเวลานานแล้ว การเปิดผ้าคลุมหน้าของเธอออกถ้าโชคดีพวกเขาอาจได้เห็นใบหน้าก่อนที่เธอจะตาย

แต่หากโชคร้ายพวกเขาอาจพบเจอใบหน้าที่เต็มไปด้วยหนอนแมลงซึ่งมันจะทำให้ความอยากอาหารของโจวเจ๋อลดลงไปอีก