Late Night Bookstore ร้านหนังสือยามดึก - ตอนที่ 102

102 – 3 ชั่วอายุคนที่ไม่มีผู้ชาย

หลังจากเดินหาทั่วบ้านโจวเจ๋อไม่พบสมาชิกในครอบครัวของคุณหลิว แต่เขาพบบาทหลวงที่ยืนสูบบุหรี่อยู่นอกบ้าน

เมื่อโจวเจ๋อผ่านไป บาทหลวงคนนั้นก็ชักชวนให้โจวเจ๋อยืนสูบบุหรี่ด้วยกัน

บาทหลวงไม่ใช่ชาวต่างชาติแต่เป็นชาวจีน เขาอายุประมาณ 30 ปี เขาเป็นคนอ่อนโยนดังเช่นบาทหลวงทั่วไป

ไม่มีการสื่อสาร หลังจากสูบบุหรี่บาทหลวงคนนั้นก็เดินออกไป โจวเจ๋อดับบุหรี่ เขาบังเอิญเห็นว่ามีบันไดที่ทอดลงลงไปใต้ดินอยู่บริเวณใกล้เคียง

มันควรจะเป็นห้องใต้ดิน

ครอบครัวชาวจีนทั่วไปมักไม่มีนิสัยชอบสร้างห้องใต้ดิน ด้วยความอยากรู้อยากเห็นในสถานที่แห่งนี้ โจวเจ๋อจึงลงไปและเห็นลิฟต์อยู่ข้างใน ข้างลิฟต์มีประตูเหล็ก

ประตูเปิดอยู่หลังจากที่โจวเจ๋อเดินเข้าไปเขาจึงสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่ลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว

ด้านหน้าของโจวเจ๋อมีเตียงเหล็กสองเตียงและห้องแช่แข็ง คล้ายกับห้องเก็บศพของโรงพยาบาล แต่มีอุปกรณ์อื่นๆอยู่ที่นี่ด้วย

มันเหมือนกับโรงฆ่าสัตว์

โจวเจ๋อเดินไปที่ด้านข้างของเตียงเหล็ก โจวเจ๋อเอื้อมมือไปแตะมัน ที่นี่ควรจะเคยเป็นที่นอนของคนตาย คุณหลิวน่าจะนอนอยู่ที่นี่เพื่อรับการรักษาความงามครั้งสุดท้ายก่อนหน้านี้

นี่คือร้านเสริมสวยสำหรับคนตาย

“คุณครับที่นี่ไม่อนุญาตให้คนภายนอกเข้ามา”

ชายหนุ่มในชุดสูทสีเทายืนอยู่ที่ทางเข้าประตู

โจวเจ๋อเอ่ยปากขอโทษแล้วเดินออกจากห้อง

“เราเคยเจอกันที่ไหนสักแห่งไหม” โจวเจ๋อถามเพราะเขาคิดว่าชายคนนั้นดูคุ้นเคย

“บางทีอาจจะเป็นเพราะงานของผมก็ได้”

ชายหนุ่มยื่นนามบัตรชื่อ “เฉินเจ๋อเซิ่ง” ให้โจวเจ๋อ โน้ตในนั้นเขียนว่าเขาเป็นผู้อำนวยการของผู้รับจัดงานศพแบบตะวันตกของตงเฉิง

“ธุรกิจเป็นยังไงบ้าง?” โจวเจ๋อถาม

โดยปกติแล้วคนอื่นมักจะเป็นคนที่ถามโจวเจ๋อว่า “ธุรกิจเป็นอย่างไรบ้าง” ในที่สุด โจวเจ๋อก็พบโอกาสที่จะถามคนอื่น

แน่นอนว่าโจวเจ๋อก็รู้เช่นกันว่าเมื่อคนอื่นถามเขาว่า “ธุรกิจเป็นอย่างไรบ้าง” จริงๆแล้วพวกเขาคิดว่าการเปิดร้านหนังสือแย่ๆในสถานที่แย่ๆนี้ถือเป็นธุรกิจที่ไม่ดี!

“มันค่อนข้างเงียบเหงา อย่างไรก็ตาม มีคนจำนวนไม่มากในประเทศจีนที่ยอมรับธรรมเนียมการฝังศพนี้” เฉินเจ๋อเซิ่งกล่าวด้วยรอยยิ้มที่บิดเบี้ยว

“ยังไงก็ตาม ครอบครัวของผู้ตายอยู่บนชั้นสอง” เฉินเจ๋อเซิ่งเตือน

“โอเคขอบคุณ.”

โจวเจ๋อออกจากห้องใต้ดิน

อย่างไรก็ตาม เมื่อโจวเจ๋อเพิ่งเดินขึ้นบันได มือของเขาที่ถือนามบัตรก็สั่น และเขาก็มองลงไปที่ชื่อบนนามบัตรอีกครั้ง:

เฉินเจ๋อเซิ่ง

นี่มันคนชายคนรักของคุณหลิวที่กระโดดตึกเสียชีวิตต่อจากหญิงคนรักของเขานั่นเอง?

…………

เมื่อประตูเหล็กปิดลง ชายหนุ่มในชุดสูทก็นอนอยู่บนเตียงเหล็ก เขาเอื้อมมือออกไปและลูบใบหน้าของตัวเองเบาๆ ผิวของเขาเหี่ยวย่นและแห้ง มีของเหลวไหลออกมาจากศีรษะของเขาเล็กน้อย

เขาส่ายหัวถอนหายใจ:

“ทันทีที่ฉันตาย สัปเหร่อสองคนในครอบครัวของฉันก็เริ่มเกียจคร้านแล้ว แล้วธุรกิจของพวกเราจะดำเนินต่อไปได้ยังไง”

บนชั้นสอง โจวเจ๋อเห็นครอบครัวของคุณหลิว น่าแปลกที่เขาไม่เห็นผู้ชายแม้แต่คนเดียว ในตรงนี้มีผู้หญิงเพียงสามคนเท่านั้น

หนึ่งเป็นหญิงชราที่เส้นผมกลายเป็นสีขาวทั้งหมดแล้ว คนหนึ่งมีบุคลิกที่สง่างามเป็นหญิงวัยกลางคน อีกคนอายุใกล้เคียงกับคุณหลิว

เมื่อโจวเจ๋อเข้ามาในห้อง เขาก็พบว่าบาทหลวงคนนั้นก็อยู่ที่นี่ด้วย เขากำลังพูดคุยกับหญิงชราราวกับว่าเขากำลังอธิบายให้เธอฟัง

“สวัสดี คุณคือคุณหลิวเหยียนหัว หรือเปล่าครับ”

โจวเจ๋อไปหาหญิงวัยกลางคนแล้วถาม

“สวีสดีฉันเองค่ะ”

คุณหลิวหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดน้ำตา

โจวเจ๋อรู้สึกว่าเธอเหมือนน้ำตาคลอเบ้ามากกว่าน้ำตา เพราะเขามองไม่เห็นจริงๆว่าเธอกำลังร้องไห้

กระดูกไหปลาร้าของผู้หญิงนั้นชัดเจนมาก รูปร่างของเธอก็ผอมลงเล็กน้อย และหน้าผากของเธอยื่นออกมาซึ่งทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ

นี่เป็นโหงวเฮ้งของหญิงต้องห้ามชนิดหนึ่ง

ตัวอย่างเช่นในสมัยโบราณผู้ชายมักจะมองหาภรรยาที่มีลักษณะเสริมดวงทำให้เขากลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ได้ในอนาคต ซึ่งเป็นการตัดสินที่ไม่ยุติธรรมและผิดอย่างมาก

โจวเจ๋อไม่เชื่อเรื่องนี้แม้ว่าเขาจะเป็นผีก็ตาม

แต่ถ้าลองคิดดูแล้วครอบครัวสามชั่วอายุคนที่สามีตายหมดไม่เหลือแม้แต่คนเดียวมันก็เพียงพอจะพิสูจน์ยืนยันแล้ว แม้ว่าเขาจะไม่ต้องการเชื่อก็ตาม

โจวเจ๋ออธิบายความตั้งใจของเขาซูชิงหลางและก่อนหน้านี้พวกเขาได้ตกลงราคากันไปเบื้องต้นแล้ว แต่เมื่อเกิดเหตุการณ์ครั้งนี้ขึ้นจึงทำให้การติดต่อต้องหยุดชะงักลง

“คุณโจวสามารถมางานศพของลูกสาวฉันได้ฉันต้องขอบคุณแทนเธอด้วย สำหรับร้านที่คุณโจวต้องการจะเช่าขอให้พวกคุณกลับไปปรึกษาเรื่องราคากันก่อน ตราบใดที่ราคาไม่ถูกเกินไปพวกเราก็ยินดี”

คุยง่ายจัง?

โจวเจ๋อตกตะลึงครู่หนึ่ง เขาเป็นหมอในชาติที่แล้ว และเขาไม่ได้ทำธุรกิจอะไร ดังนั้นเขาจึงรู้สึกอึดอัดเป็นอย่างมากเมื่อต้องต่อรองราคากับใครบางคน แต่คุณนายหลิวคนนี้ดูใจกว้างมาก

โจวเจ๋อพยักหน้าและกล่าวปลอบใจพวกเขาสองสามคำให้หายจากความเศร้าโศก เขาหันกลับมาและจากไปอย่างชาญฉลาด เขาเพียงต้องการปรึกษากับซูชิงหลางเกี่ยวกับราคาแล้วจะได้ย้ายออกจากร้านเดิมให้เร็วที่สุด

หลังจากลงบันไดก็มาถึงหัวมุม โจวเจ๋อจึงไปที่ประตูเหล็กอีกครั้ง เขาเอื้อมมือไปผลักประตู และพบว่าประตูถูกล็อค

โจวเจ๋อเคาะประตูอยู่ 2 3 ครั้ง แต่ไม่มีใครตอบ

ประตูนี้โจวเจ๋อไม่สามารถเปิดได้จริงๆ

เมื่อโจวเจ๋อกลับไปที่ห้องโถง แขกที่มาไว้ทุกข์เกือบจะกลับไปกันหมดแล้ว ห้องโถงกำลังถูกทำความสะอาด และโลงศพก็ถูกพาออกไปเช่นกัน

ทุกครั้งที่ไปงานศพ โจวเจ๋อมักจะรู้สึกแย่จริงๆ

โจวเจ๋อเดินไปหาผู้หญิงที่ทำความสะอาดคนหนึ่งแล้วพูดว่า

“ขอโทษนะครับ คุณรู้จักเฉินเจ๋อเซิ่งหรือปล่าว”

“เอ่อ เขาเป็นอดีตนายจ้างของฉันเองเขาตายแล้ว งานศพของเขาถูกจัดขึ้นเมื่อวาน” เธอตอบฤาษีหน้าค่อนข้างแปลกใจ

“โอ้” โจวเจ๋อพยักหน้าแล้วถามว่า “แล้วตอนนี้ใครเป็นเจ้าของร้านของคุณ”

“เขาเป็นน้องชายของอดีตเถ้าแก่ เขาเพิ่งลงไปที่ห้องใต้ดิน” คนงานหญิงตอบแล้วกังวลว่าโจวเจ๋อไม่เข้าใจ เธอจึงอธิบายว่า

“มันเป็นห้องใต้ดินที่ไว้เก็บศพของผู้เสียชีวิตเป็นพิเศษ”

“ขอบคุณครับ”

“ยินดีค่ะ”