Journey Towards Greatness: เกิดใหม่ในโลกโปเกมอนกับการเดินทางสู่ความยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 39

จูเลียนปั่นจักรยานออกจากเมืองชิออนและระหว่างทางเขาก็สังเกตเห็นว่าแม่น้ำที่เขาต้องข้ามนั้นแห้งซึ่งอาจทำให้เขาเสียเวลามาก เขาไม่สามารถไปที่นั่นได้ด้วยการปั่นจักรยานของเขาเพราะยิ่งไปไกลแม่น้ำก็ยิ่งลึก แม่น้ำที่แห้งแล้งนี้ไม่อนุญาตให้เขาข้ามไป และการเดินจะใช้เวลานานเกินไป เขาจึงตัดสินใจดูว่าอะไรคือปัญหาที่ทำให้แม่น้ำแห้ง เมื่อเขาไปถึงที่นั่นในที่สุดเขาก็เห็นถ้ำสามแห่งซึ่งที่ไปสู่อุโมงค์หิน จูเลียนมองไปที่ทางเข้าก็เห็นว่าทางหนึ่งมีน้ำไหลไปด้านนอกที่เชื่อมต่อกับแม่น้ำ

จูเลียน ‘ดูเหมือนว่ามีบางอย่างขวางทางน้ำที่มาจากถ้ำนั้น ถ้าฉันเดาถูกทางเดิมของถ้ำอยู่อีกด้านหนึ่งและถ้ำเหล่านี้เป็นทางออก ฉันคิดว่ามีเพียงสองทางเท่านั้นนะ แล้วมันมีสามทางได้อย่างไร ตอนนี้?’

จูเลียนขมวดคิ้วขณะที่เขาเริ่มคิดถึงความเป็นไปได้เกี่ยวกับทาที่สามของ Rock Tunnel

จูเลียน ‘แทนที่จะคิดมาก ฉันควรไปดูว่ามีอะไรกั้นน้ำที่มาจากถ้ำที่สามแทนดีกว่า’

จูเลียนเดินเข้าไปและสังเกตเห็นว่าถ้ำนี้นำไปสู่ใต้ดินโดยตัดสินจากมุมทางเดินของมัน เขาเดินไปอีกเล็กน้อยและเห็นปัญหาที่ขวางทางน้ำไหลของแม่น้ำคือ คาบิกอน ขนาดใหญ่ที่ขวางทางอยู่ จูเลียนพยายามที่จะย้ายมัน แต่มันก็ไม่แม้แต่จะขยับ หลังจากพยายามซักพักเขาก็ยอมแพ้

จูเลียน ‘คาบิกอนตัวนี้กำลังหลับสนิท มันจะไม่ตื่นจนกว่ามันจะหิว ดูเหมือนว่าฉันต้องจับมันและส่งกลับไปที่ห้องทดลองของศาสตราจารย์โอคิโดะ’

จูเลียนหยิบโปเกมอนออกมาและพร้อมที่จะโยนมัน แต่จู่ๆ เขาก็หยุด

จูเลียน ‘ฮู่ เกือบไปๆ ถ้าฉันจับมันตอนนี้น้ำที่อยู่ข้างหลังมันจะพุ่งออกมาและปะทะฉัน’

จูเลียน “เกียราดอสออกมา”

เกียราดอสออกมาและเห็นว่าไม่มีน้ำอยู่ใกล้ๆ ก็รู้สึกสับสน เขาจึงมองไปที่จูเลียน

จูเลียน “ทันทีที่ฉันจับคาบิกอนได้ น้ำก็จะพุ่งออกมาดังนั้นฉันจะอยู่บนหัวนายเพื่อให้นายป้องกันไม่ให้น้ำมาโดนฉัน”

เกียราดอสพยักหน้าเข้าใจจูเลียน เขาปีนขึ้นไปบนหัวของเกียราดอสที่ก้มตัวลง จูเลียนใช้โปเกบอลไปที่คาบิกอน ทันทีที่คาบิกอนเข้าสู่ลูกบอล น้ำจำนวนมากก็พุ่งออกมาอย่างบ้าคลั่งปกคลุมทั้งถ้ำและพุ่งเข้าหาเกียราดอสกับจูเลียน เกียราดอสหมุนตัวไปมาอย่างง่ายดายและด้วยความช่วยเหลือของกระแสน้ำมันจึงว่ายออกมาจากถ้ำได้ เมื่อจูเลียนกับเกียราดอสออกมาพวกเขาก็ได้ยินเสียง ติ๊ง เมื่อพวกเขามองไปที่โปเกบอลมันก็ส่งสัญญาณการจับสำเร็จ

จูเลียน “มันไม่ได้ขัดขืนเลย การจับคาบิกอนที่หลับนี่ง่ายกว่าการจับตัวหนอนซะอีก”

เกียราดอสพยักหน้าเห็นด้วยกับจูเลียน

จูเลียนมองดูน้ำที่เริ่มไหลและตอนนี้แม่น้ำที่แห้งก็กลับมาไหลอย่างถูกต้อง เขาตัดสินใจที่จะรอสักพักเพื่อให้แม่น้ำเต็ม หลังจากที่เห็นว่าแม่น้ำมันเต็มแล้วเขาจึงสั่งให้เกียราดอสว่ายไปทางโรงไฟฟ้าร้าง เมื่อเขาไปถึงที่นั่นเขาก็ส่งเกียราดอสกลับมาและเดินไปบนพื้นที่ขนาดใหญ่ที่ปกคลุมไปด้วยรั้วและภายในจะเห็นถึงเสาไฟฟ้าขนาดใหญ่ที่ยังคงเปิดใช้งานอยู่โดยมีกระแสไฟฟ้าแรงสูงวิ่งไปมา

จูเลียนเดินเข้าไปใกล้ประตูก็เห็นว่าประตูถูกล็อคด้วยตัวล็อคที่เป็นสนิม เขาเตะไปที่มันและเข้าไปข้างใน หลังจากเข้าไปเขาก็เห็นว่าสถานที่แห่งนี้มีโปเกมอนประเภทไฟฟ้าอย่าง บิริริดามะ มารุมาย พิคาชู ไรชู เอเลบู และตัวอื่นๆ อีกมากมาย

เมื่อโปเกมอนเหล่านี้เห็นจูเลียน พวกมันส่วนใหญ่จะพยายามหลีกเลี่ยงเขาและบางตัวก็โจมตีเขา แต่คาบูท็อปส์ก็จัดการได้อย่างดี ด้านในของโรงไฟฟ้าเป็นเหมือนเขาวงกตที่มีหลายห้องเต็มไปด้วยเครื่องจักรอิเล็กทรอนิกส์และมิเตอร์อ่านไฟฟ้า จูเลียนเริ่มปวดหัวกับการเดินภายในโรงไฟฟ้านี้เนื่องจากทุกห้องดูเหมือนกันไปหมดและชวนสับสนมาก หลังจากพักผ่อนอยู่ในห้องสักพักเขาก็เดินต่อและในที่สุดก็พบประตูที่นำไปสู่ด้านนอก เมื่อเขาเดินออกไปเขาก็เห็นเสาสูงตระหง่านทุกเสามีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่านไปยังทิศทางที่แน่นอน

จูเลียน ‘ดูเหมือนว่ามีใครบางคนหรือบางสิ่งกำลังใช้ไฟฟ้าจากที่นี่’

เขาเดินตามรูปแบบไฟฟ้าและในที่สุดก็พบผู้กระทำผิด มันคือโปเกมอนสีเหลืองขนาดใหญ่ที่มีจะงอยปากยาวและขนแหลมคม มีกระแสไฟฟ้าจากหม้อแปลงขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงกลาง

จูเลียน ‘สถานที่แห่งนี้กำลังจะพังพินาศ’

จูเลียนรู้ดีว่าการต่อสู้ของพวกเขาจะสร้างความเสียหายมากมายให้กับสถานที่แห่งนี้ แต่เขาไม่สนใจเขาแค่ต้องการการต่อสู้

ธันเดอร์ มองไปที่ผู้บุกรุกบ้านของมันและมันรู้ว่าผู้บุกรุกคนนี้มาที่นี่เพื่อต่อสู้กับมัน ธันเดอร์ขึ้นไปบนอากาศและมองไปที่จูเลียนอย่างเย็นชาและรอคู่ต่อสู้ของมัน

จูเลียนมองไปที่ ธันเดอร์ บนท้องฟ้าขณะที่กระแสไฟฟ้าวิ่งไปรอบๆ และสิ่งนี้ทำให้เมฆเปลี่ยนเป็นสีดำ เมื่อฟ้าร้องก็มีฟ้าผ่าลงมาที่พื้น ทำลายพื้นดินจนกลายเป็นถ่าน ธันเดอร์ใช้สายฟ้าเพื่อข่มขู่จูเลียนแต่มันก็ไร้ประโยชน์

จูเลียน “ไปเลยฮีทราน”

ฮีทรานออกมาและร่อนลงบนพื้นจนทำให้เกิดรอยแตกใต้เท้าฮีทรานจนดูน่ากลัวกว่าเดิม เนื่องจากเขาตัวโตขึ้นหลังจากกินหินแมกม่าไปจำนวนมากและด้วยอาหารพิเศษและการฝึกฝนที่จูเลียนเตรียมไว้เขาจึงเติบโตจนถึงขีดสุดที่ 1.9 เมตร อุณหภูมิสูงสุดเปลี่ยนไป ความร้อนรอบตัวยังคงสูงขึ้นเรื่อยๆ หลังจากที่ฮีทรานออกมา

โปเกมอนในตำนานสองตัวจ้องมองตากันขณะที่ด้านหนึ่งของสนามรบถูกปกคลุมไปด้วยเสียงฟ้าร้องและฟ้าผ่า อีกด้านหนึ่งพื้นดินก็เริ่มละลายทำให้ลาวาก่อตัวภายใต้ฝีมือของฮีทราน และอุณหภูมิที่สูงขึ้นอย่างต่อเนื่องนี้ทำให้อากาศร้อนขึ้นจนทำให้รอบข้างดูเป็นคลื่นร้อน