Journey Towards Greatness: เกิดใหม่ในโลกโปเกมอนกับการเดินทางสู่ความยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 29
จูเลียนเตรียมพร้อมและยืนอยู่ที่ด้านหนึ่งของสนามในขณะที่เขารอให้นัตซึเมะเตรียมพร้อม พ่อของนัตซึเมะตัดสินใจที่จะเป็นผู้ตัดสินในขณะที่นัตซึเมะมุ่งหน้าไปยังอีกด้านหนึ่งของสนาม ซาโตชิและเพื่อนๆ ของเขาเดินไปด้านข้างเพราะต้องการดูการแข่งขันนี้
พ่อของนัตซึเมะ “พวกเธอพร้อมหรือยัง”
จูเลียน / นัตซึเมะ “พร้อมแล้ว”
พ่อของนัตซึเมะ “ถ้าอย่างนั้นฉันจะพูดกฎนะ ทั้งผู้ท้าชิงและหัวหน้ายิมจะใช้โปเกมอนได้คนละ 1 ตัว โปเกมอนฝ่ายไหนที่ต่อสู้ไม่ได้ก่อนก็เท่ากับสิ้นสุดการต่อสู้”
นัตซึเมะ “ไปเลย ยุนเกเรอร์”
ยุนเกเรอร์เข้าสู่สนามรบ มันมองไปยังจูเลียนและรอคู่ต่อสู้ของมัน
จูเลียน “ไปเลย เก็งก้า”
เก็งก้าเข้าสู่สนามด้วยเสียงหัวเราะที่น่าขนลุก ทันใดนั้นก็ส่งความหนาวเย็นลงไปถึงกระดูกสันหลังของทุกคนยกเว้นจูเลียน เพราะเขาได้สั่งไว้แล้วว่าให้เก็งก้าข่มขู่คู่ต่อสู้ทันทีที่มันเข้าสู่สนาม และมันได้ผลเพราะยุนเกเรอร์ก็ตกใจเล็กน้อยจากบรรยากาศที่น่าขนลุก
ซาโตชิ “ทำไมรอบๆ มันถึงเย็นลงทันทีที่เก็งก้าปรากฏตัวล่ะ”
ทาเคชิ “เก็งก้ามีความสามารถในการขโมยความร้อนจากรอบข้างและทำให้อากาศเย็นได้ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเมื่อมีคนเดินทางไปบนภูเขาแล้วรู้สึกหนาวไปถึงกระดูกพวกเขาจะรู้ได้ว่ามีเก็งก้าอยู่ใกล้ๆ และบางคนก็พยายามหลบหนีอย่างรวดเร็ว บางคนถึงกับคิดว่าถ้าพวกเขาอยู่ใกล้เก็งก้าป่านานเกินไปพวกเขาอาจถูกสาป”
ซาโตชิ “แบบนี้นี่เอง”
ซาโตชิหยุดพูดและเริ่มมองไปที่สนามที่กำลังมีการจ้องมองระหว่างเก็งก้าและยุนเกเรอร์
นัตซึเมะ “ยุนเกเรอร์ใช้ Psybeam”
จูเลียน “เก็งก้าหลบ”
เก็งก้าสามารถหลบ Psybeam ได้อย่างง่ายดายโดยการหายตัวไปมาในที่ต่างๆ
จูเลียน “เก็งก้าใช้ shadow punch”
เก็งก้าหายตัวไปและปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งต่อหน้ายุนเกเรอร์
นัตซึเมะ “ยุนเกเรอร์เทเลพอร์ตแล้วใช้ thunder wave”
ยุนเกเรอร์หลบหมัดเงาไปแบบเฉียดฉิวและเทเลพอร์ตไปข้างหลังเก็งก้าพร้อมส่งคลื่นสายฟ้าเข้าใส่
จูเลียน “เก็งก้าไปใต้ดิน”
ทันใดนั้นเก็งก้าก็พุ่งทะลุพื้นทันที เมื่อคลื่นสายฟ้ากระทบพื้นจากนั้นก็ถูกลบล้างออกไป เมื่อมองไม่เห็นเก็งก้า ยุนเกเรอร์ก็มองซ้ายขวาเพื่อหามัน ในทางกลับกันจูเลียนก็กำลังมองไปที่ยุนเกเรอร์อย่างตั้งใจ แต่เป็นการมองลงไปข้างล่างเล็กน้อยแถวเงาของยุนเกเรอร์ เก็งก้าซ่อนตัวอยู่ในเงาของยุนเกเรอร์นั่นเอง เมื่อเห็นจูเลียนยิ้มนัตซึเมะก็สังเกตได้อย่างรวดเร็วว่าจูเลียนกำลังมองไปที่เงาของยุนเกเรอร์ เมื่อเธอมองไปที่เงาของยุนเกเรอร์ เธอก็เห็นดวงตาสีแดงสองดวงเปิดอยู่ แต่มันก็สายเกินไป
จูเลียน “เก็งก้าใช้ lick”
นัตซึเมะ “ไม่ดีแล้ว ยุนเกเรอร์รีบเคลื่อนย้ายไปจากที่นั่นเร็ว”
ยุนเกเรอร์ไม่สามารถเคลื่อนย้ายออกจากที่นั่นได้ทันเวลาเนื่องจากเก็งก้าใช้ Lick และทำให้ยุนเกเรอร์เป็นอัมพาต
จูเลียน “ตอนนี้ล่ะใช้ Shadow punch”
เก็งก้าใช้หมัดเงาใส่ยุนเกเรอร์จนส่งมันกลิ้งไปบนพื้น
นัตซึเมะ “ยุนเกเรอร์ เธอโอเคไหม”
ยุนเกเรอร์ดิ้นรนลุกขึ้นแล้วพยักหน้าให้กับนัตซึเมะ
จูเลียน “ยุนเกเรอร์ของเธอแข็งแกร่งกว่าที่ฉันคิด ท่าสุดท้ายนั่นฉันคิดว่ามันเพียงพอที่จะเอาชนะเธอ แต่ฉันคิดผิด”
นัตซึเมะ “ขอบคุณสำหรับคำชม แต่ยุนเกเรอร์กับฉันจะไม่แพ้ง่ายๆ”
จูเลียนพยักหน้ารับ เขารู้ว่านัตซึเมะถึงแม้จะเป็นเด็กผู้หญิงแปลกๆ แต่ความไว้วางใจของเธอที่มีต่อยุนเกเรอร์นั้นอยู่ในระดับสูง
ซาโตชิมองดูการต่อสู้ด้วยดวงตาเป็นประกาย
ซาโตชิ “เก็งก้าของจูเลียนนี่ทรงพลังจริงๆ”
คาซุมิ “เก็งก้าน่ะแข็งแกร่งมาก แต่รอจนกว่านายจะได้เห็นเกียราดอสของเขาก่อน นั่นเป็นโปเกมอนที่น่ากลัวจริงๆ”
เธอตัวสั่นเมื่อนึกย้อนไปถึงเกียราดอสของจูเลียน
ทาเคชิ “จูเลียนเป็นเทรนเนอร์ที่มีประสบการณ์มาก ตอนที่เขาต่อสู้กับฉันด้วยฟุชิกิดาเนะของเขาที่พัฒนาเป็นฟุชิกิโซนั้นมันทรงพลังกว่าฟุชิกิโซตัวอื่นๆ ที่ฉันเคยเห็น เขาใช้โปเกมอนตัวเดียวเพื่อเอาชนะฉัน”
ซาโตชิที่ฟังทาเคชิกับคาซุมิที่ดูประทับใจกับจูเลียนมากก็ปรารถนาที่จะต่อสู้กับเขา
กลับไปที่สนาม
นัตซึเมะ “ยุนเกเรอร์ recover”
จูเลียน “เธอคิดว่าฉันจะให้โอกาสเธอฟื้นตัวเหรอ เก็งก้าใช้ Shadow Ball”
ยุนเกเรอร์ใช้ Recover เพื่อรักษาตัวเอง แต่เมื่อมันมองไปที่เก็งก้า มันก็ไม่เห็นใครเลย เก็งก้านั้นเก่งในเรื่องการซ่อนมากและมีความเข้าใจอย่างดีเกี่ยวกับวิธีการต่อสู้ จูเลียนคิดไว้อย่างนั้น เก็งก้าปรากฏตัวอยู่ข้างหลังยุนเกเรอร์อย่างเงียบๆ และเริ่มสร้างเงา
นัตซึเมะ “ยุนเกเรอร์ข้างหลัง”
แต่มันก็สายเกินไป ทันทีที่ยุนเกเรอร์หันไปด้านหลังลูกบอลเงาก็ส่งมันกลิ้งไปบนพื้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันได้รับบาดเจ็บมากกว่าครั้งที่แล้ว
จูเลียน “คราวนี้ยุนเกเรอร์ของเธอได้รับความเสียหายมาก แม้ว่าเขาจะใช้การฟื้นฟูพลังชีวิตของเขาได้มันก็จะไม่ฟื้นเต็มที่”
ตอนนี้นัตซึเมะตกอยู่ภายใต้ความกดดันอย่างมาก เนื่องจากเธอไม่รู้ว่าจะจัดการกับเก็งก้าอย่างไรดี เธอได้แต่หวังว่าจะได้พบกับโชคดี
นัตซึเมะ “ยุนเกเรอร์ใช้ recover อีกครั้ง”
จูเลียน “อย่างน้อยมันก็ช่วยให้ยุนเกเรอร์ของเธออยู่ได้นานขึ้น เก็งก้าใช้ Shadow Ball อีกครั้ง”
นัตซึเมะ “ยุนเกเรอร์โต้กลับด้วย Psybeam”
โปเกมอนทั้งสองส่งการโจมตีของพวกมันไปปะทะกัน ทำให้เกิดการระเบิดครั้งใหญ่และฝุ่นฟุ้งกระจายไปทั่วทุกแห่ง
จูเลียนแสยะยิ้มและพูดว่า “รออะไรอยู่ ตอนนี้ล่ะเก็งก้าใช้ lick”
เก็งก้าที่ใช้ฝุ่นเป็นที่ซ่อนตัวก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างรวดเร็วด้านหลังยุนเกเรอร์และใช้ เลีย อีกครั้งเพื่อทำให้ยุนเกเรอร์เป็นอัมพาตในตอนที่ฝุ่นฟุ้ง นัตซึเมะเห็นยุนเกเรอร์เป็นอัมพาตก็กัดฟัน
จูเลียน “เก็งก้าใช้ Shadow claw ปิดเกมเลย”
เก็งก้าพุ่งเข้าใส่ยุนเกเรอร์และส่งกรงเล็บเงาใส่ยุนเกเรอร์จนมันล้มลง
ทาเคชิ “การใช้ฝุ่นที่เกิดจากการปะทะเพื่อลอบโจมตีไม่เพียงแต่จูเลียนจะเป็นเทรนเนอร์ที่ยอดเยี่ยม เขายังคอยจับตาดูทุกสิ่งรอบตัวเพื่อใช้เป็นข้อได้เปรียบอีกด้วย นี่เป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวอย่างแท้จริงเลย”
นัตซึเมะ “ยุนเกเรอร์!!”
แต่เมื่อจูเลียนเห็นว่ายุนเกเรอร์ไม่ได้หมดสภาพและพยายามลุกขึ้น แต่ก็ลุกไม่ขึ้นหลังจากโดนการโจมตีที่ทรงพลังเหล่านั้น จูเลียนรู้สึกประทับใจกับความมุ่งมั่นและความแข็งแกร่งของยุนเกเรอร์
นัตซึเมะ “นายมีสภาพไม่ดีเลย นายยังต้องการสู้ต่อไหม?”
ยุนเกเรอร์พยักหน้าและบอกนัตซึเมะด้วยกระแสจิตว่าเขาต้องการที่จะต่อสู้จนถึงที่สุด จูเลียนรู้ว่ายุนเกเรอร์กำลังคิดอะไรอยู่เมื่อเขาเห็นความมุ่งมั่นในดวงตาของยุนเกเรอร์
จูเลียน “ฉันประทับใจในความมุ่งมั่นของนายมาก แต่ถึงเวลาที่จะจบเรื่องนี้แล้ว เก็งก้าใช้ Poison gas”
เก็งก้าพ่นแก๊สพิษไปทุกที่ในสนามเพื่อไม่ให้ยุนเกเรอร์หลบหนีได้และการโจมตีก็ประสบความสำเร็จอย่างมากเนื่องจากยุนเกเรอร์ได้รับผลกระทบจากแก๊สพิษทำให้มันตัวเบาแล้วเวียนหัว
จูเลียน “จบกันเลย Sucker Punch”
เนื่องจากหมัดนี้เป็นท่าที่มีความแม่นยำสูงมากจึงไม่มีทางหลบหนีได้และเก็งก้าก็เป็นประเภทความมืดที่สร้างความเสียหายจำนวนมากให้กับยุนเกเรอร์ที่อ่อนแอและได้รับผลกระทบจากก๊าซพิษ หลังจากโดนแบบนั้นยุนเกเรอร์ก็สลบไป นัตซึเมะเพียงแค่นิ่งเงียบเมื่อเธอรู้ว่าเธอไม่สามารถชนะการต่อสู้นี้ได้เนื่องจากคนที่อยู่ตรงข้ามเธอนั้นมักจะคิดล่วงหน้าสองก้าวเสมอ ทำให้เธอเสียเปรียบตั้งแต่เริ่มต้น
พ่อของนัตซึเมะ “ยุนเกเรอร์ไม่สามารถสู้ต่อได้ ดังนั้นผู้ชนะในการต่อสู้ครั้งนี้คือเก็งก้าและจูเลียน”
นัตซึดมะ “กลับมายุนเกเรอร์นายทำได้ดีมาก ตอนนี้พักผ่อนได้แล้วนะ”
เธอเรียกยุนเกเรอร์กลับเข้าไปในโปเกบอลและเดินไปหาจูเลียนก่อนจะมอบ Marsh Badge ให้เขา
นัตซึเมะ “นี่คือหลักฐานที่นายเอาชนะฉันในการต่อสู้ยิมได้”
จูเลียนรับตรามาเก็บไว้ในกระเป๋าและเมื่อกำลังจะเดินออกไป เขาก็ถูกกันไว้โดยซาโตชิ
ซาโตชิ “จูเลียนนายกับเก็งก้าของนายแข็งแกร่งมาก ฉันต้องการสู้กับโปเกมอนของนาย”
จูเลียนมองไปที่ซาโตชิอย่างไม่รู้จะพูดอะไร
จูเลียน ‘โอ้พระเจ้า ไอเด็กนี่น่ารำคาญจริงๆ’
จูเลียน “นายยังอ่อนแอเกินไปที่จะต่อสู้กับฉัน เมื่อนายแข็งแกร่งกว่านี้ในอนาคตฉันจะคิดอีกที”
ซาโตชิผิดหวังหลังจากที่ได้ยินจูเลียนพูด
ทาเคชิ “ซาโตชิ จูเลียนพูดถูกนะนายยังมีหนทางอีกยาวไกล นายควรเติบโตอย่างเข้มแข็งก่อนแล้วค่อยมาท้าทายจูเลียนอีกครั้ง”
คาซุมิ “ใช่แล้วซาโตชิ นายควรฟังทาเคชินะ”
ซาโตชิได้รับวิญญาณของเขากลับคืนมาหลังจากได้รับการปลอบโยนจากเพื่อนๆ ของเขา จากนั้นเขาก็มองไปที่จูเลียนด้วยสายตาที่มุ่งมั่น
ซาโตชิ “ฉันสัญญาว่าฉันจะเข้มแข็งขึ้นและท้านายอีกครั้ง”
จูเลียน “ฉันจะไปแล้ว”
ซาโตชิ “เดี๋ยวสิ จะไปไหนเหรอ”
จูเลียน “ฉันกำลังมุ่งหน้าไปที่เมืองทามามูชิเพื่อท้าทายยิมที่นั่น”
ซาโตชิ “เราไปกับนายได้ไหม”
จูเลียน “ฉันมีจักรยานแค่คันเดียวและการเดินไม่ใช่แผนของฉัน ดังนั้นฉันก็ไม่รู้ว่ามันจะต้องทำยังไงบ้าง”
ซาโตชิ “อ่า ฉันเข้าใจแล้ว”
จูเลียน “ฉันไปล่ะนะ”
จูเลียนเดินออกจากยิมและมุ่งหน้าไปยังศูนย์กลางที่เขาทิ้งจักรยานไว้ที่นั่น