Inhuman Warlock จอมเวทย์ไร้มนุษยธรรม - ตอนที่ 49

ตอนที่ 49: ลำดับความสำคัญด้านอาหาร

แม้ว่าเขาจะมีความสามารถระดับ S แต่ก็ไม่ง่ายอย่างนั้น

แม้จะมีความแข็งแกร่งระดับ S เหมือนกัน แต่ความแข็งแกร่งของเขานั้นไม่มีที่ไหนใกล้ระดับของพ่อของเขาเลย เขาไม่มีความแข็งแกร่ง แม้แต่เปอร์เซ็นต์เดียวของพ่อเพียงเพราะขาดการควบคุมและประสบการณ์

มันเป็นพลังที่ได้รับใหม่ โดยทั่วไปแล้ว เขาไม่ควรใช้พลังนี้แม้แต่เศษเสี้ยวของพลังนี้โดยไม่ได้ฝึกฝน แต่น่าประหลาดใจที่เขาทำได้

มันไม่ชัดเจนว่าเหตุใดจึงเป็นอย่างนั้น อาจเป็นเพราะเขาเคยเห็นพ่อแม่ใช้พลังมาก่อนตอนที่พวกเขาฝึก หรืออาจจะเป็นอย่างอื่น ไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลย

แม้จะมีความแข็งแกร่งเพียงเศษเสี้ยวของพ่อของเขา แต่พลังเวทย์มนต์ ของเขานั้นแข็งแกร่งกว่าที่มนุษย์ทั่วไปจะเข้าใจได้ ซึ่งแสดงให้เห็นเพียงว่าพ่อของเขาแข็งแกร่งเพียงใด นั่นคือเหตุผลที่พ่อของเขาถูกเรียกว่าจอมเวทที่แข็งแกร่งที่สุด เขาอยู่ในอาณาจักรที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง

ลูซิเฟอร์ยังคงนั่งอยู่ในป่า ทำอาหารจากสัตว์ที่เขาล่า ยังมีระยะทางอีกครึ่งวันระหว่างเขากับเมืองอิเครโก้ ไฟแช็กที่เอมิลี่มอบให้เขาวางหมอบอยู่บนพื้นใกล้ ๆ

ไม่นาน เขาทำอาหารเสร็จและกำลังจะเริ่มกินเมื่อได้ยินการเคลื่อนไหวข้างหลังเขา

แกร๊บ!

ลูซิเฟอร์ได้ยินเสียงกิ่งไม้แตกอยู่ใต้ฝ่าเท้าเมื่อมีคนเดินเข้ามาใกล้

“ผู้ชายอย่างฉันโชคดีจริงๆที่ได้พบหญิงสาวที่สวยเช่นนี้แค่นี้ฉันก็พอใจแล้ว หึๆ”

“ชิ นายต้องพอใจแน่ๆ แต่ฉันไม่ใช่กับฉัน ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย ผู้หญิงคนนี้มันตายด้วยความพยายามของมันเอง ฉันไม่ได้แตะต้องเธอเลยด้วยซ้ำ ฉันได้ยินแต่เสียงร้องของเธอมาแต่ไกล  ฉันเดานี่ก็คงเป็นวันที่โชคร้ายของฉันจริงๆ “

“หืม? ฉันไม่คิดว่านายควรตำหนิฉันในเรื่องนี้ ฉันบอกแล้วว่าให้นายตามฉันมา? ฉันไม่ผิดเลยนะเว้ย”

“นายบอกให้ฉันมาหาศพไม่ใช่เหรอ? ไอ้สารเลว! นายพาฉันไปเป็นเหยื่อล่อ เพราะนายก็จะได้ทำอะไรๆให้มันง่ายขึ้นน่ะสิ ไม่งั้นฉันคงได้มีความสุขอยู่กับเธอบ้างแล้ว”

“เฮ้อ ไม่เป็นไร คราวหน้าถ้ามีโอกาสแบบนี้ นายก็ไปก่อนเลย”

ลูซิเฟอร์ยังสามารถได้ยินเสียงของชาย 2 คนคุยกันขณะที่ฝีเท้าเข้ามาใกล้

เขาค่อยๆ หันหลังกลับ เขาพบชาย 2 คนกำลังเดินมาทางเขา คนหนึ่งเป็นชายผมสีเข้ม ส่วนอีกคนเป็นผมบลอนด์

ชายทั้งสองยังสังเกตเห็นว่าลูซิเฟอร์นั่งอยู่ในระยะไกล แต่ดวงตาของพวกเขาก็ดึงดูดสายตาของลูซิเฟอร์ไปในทันที

“โอ้ ว้าว มีอาหารด้วย เราโชคดีจริงๆ ดูเหมือนพระเจ้าจะรักเราจริงๆ” ชายผมดำยิ้ม เลียริมฝีปากแห้ง ขณะที่ตาเป็นประกาย

“จริงสิ ฉันก็รู้สึกหิวเหมือนกัน อย่างน้อยฉันก็กินได้ ทั้งๆ ที่ทำไม่ได้…” ชายผมบลอนด์พูดขึ้น

เขายกมือขึ้นไปทางลูซิเฟอร์เพื่อชี้นิ้วมาที่เขาก่อนจะสั่ง “เจ้าหนู วางสิ่งนั้นลงและออกไปจากที่นี่ซะ ถ้าเจ้ารู้ว่าอะไรดีสำหรับเจ้า”

ลูซิเฟอร์ไม่สนใจพวกเขาและกัดเนื้อครั้งแรกเพราะเขาหิวมาก คน 2 คนนี้ไม่คุ้มพอที่เขาจะเอาความหิวของเขาไปเสียเวลาด้วย

พวกผู้ชายโกรธจัด เมื่อเห็นลูซิเฟอร์กินโดยไม่สนใจพวกเขา เด็กชายคนนี้หูหนวกหรือไม่?

“เฮ้ เด็กน้อย ไม่ได้ยินฉันเหรอ?”

ชายผมสีบลอนด์วิ่งไปทางลูซิเฟอร์และเตะด้วยความโกรธ ต้องการให้เขาล้มลงจากอาหาร

โชคร้ายสำหรับเขา เขาไม่รู้ว่าเท้าของเขาไม่ได้เคลื่อนไปทางลูซิเฟอร์ แต่มุ่งไปที่เด็กชายที่ได้รับการพิจารณาจากแวเรียนท์ที่แข็งแกร่งที่สุดบางคนว่าเป็นปีศาจ

ก่อนที่เท้าของเขาจะแตะต้องลูซิเฟอร์ เขาพบว่ามันไม่สามารถก้าวไปข้างหน้าได้ เพราะมีมือมาจับข้อเท้าของเขาไว้

ตาซ้ายของเขากระตุก เมื่อเขามองลงไปเห็นลูซิเฟอร์จับขาของเขาด้วยมือซ้าย ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ไม่สามารถปล่อยขาได้

เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่ดี ทำไมเด็กคนนี้ถึงแข็งแกร่งนัก? เด็กนี่มันก็เป็นเด็กไม่ใช่เหรอและเขาก็เป็นผู้ใหญ่ เด็กตัวแค่นี้จะมาหยุดเขาได้อย่างไร?

ก่อนที่เขาจะอ้าปากได้ เขารู้สึกเหมือนกับว่าขาของเขากำลังไหม้อยู่ในเปลวเพลิงแห่งนรก ความเจ็บปวดที่ลุกโชติช่วงนั้นเพิ่มขึ้นเมื่อมันลามไปทั่วร่างกายของเขาซึ่งเริ่มสลายไป

ชายคนนั้นอ้าปากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่มีเพียงเสียงกรีดร้องที่เล็ดลอดออกมาจากปาก ขณะที่เท้าของเขาถูกเหยียบย่ำพร้อมๆ กัน

ลูซิเฟอร์ไม่ปล่อยให้ทุกอย่างเน่าเปื่อย แทน เขาก็กำมือแน่น บดขาของชายผมสีบลอนด์

เขายังมีเนื้อในมือขวาที่เขาปรุงเมื่อไม่นานมานี้ เขากัดอีกคำ ขณะที่เขายืนขึ้นอย่างไม่ระมัดระวัง

ไม่มีอารมณ์ใดปรากฏบนใบหน้าของเขา

“อ๊ะ!”

ชายผมสีบลอนด์กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ขณะที่หลอดเลือดสามารถมองเห็นได้ชัดเจนมากขึ้นรอบๆคอของเขา

“อะ- ไอ้เวร!”

ชายผู้นั้นอึ้งกับการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน ชายผมดำจึงชักปืนออกมาทันทีและยิงโดยไม่คิดอะไรเลย

กระสุนกระทบไหล่ของลูซิเฟอร์ แต่เขาก็ไม่ได้ยินว่าลูซิเฟอร์ส่งเสียงใดๆ ไม่มีความเจ็บปวดปรากฏให้เห็นบนใบหน้าของลูซิเฟอร์

เนื่องจากมือขวาของเขาถืออาหารอยู่แล้ว เขาจึงต้องปล่อยให้ชายผมบลอนด์ใช้มือซ้ายของเขา

ตอนนี้ด้วยมือของเขาว่าง ลูซิเฟอร์ยกมันขึ้นและชี้นิ้วไปทางชายผมดำ

ชายผมบลอนด์ทรุดตัวลงกับพื้น ครางด้วยความเจ็บปวด

สายฟ้าสีดำขนาดเล็กปรากฏขึ้นต่อหน้านิ้วของลูซิเฟอร์ และเดินตรงไปยังชายผมดำ สว่างวาบอย่างรวดเร็ว

สายฟ้าสีดำพุ่งทะลุกลางลำคอของชายคนนั้นและออกมาจากอีกด้านหนึ่ง โดยเหลือรูเล็กๆ ไว้ที่คอของชายคนนั้น

ลูซิเฟอร์จับคอของเขาหายใจไม่ออกชายคนนั้นก็ล้มลงกับพื้นเช่นกัน

ชายคนนั้นหน้าซีดเพราะหายใจไม่ออก ในไม่ช้า ดวงตาของเขาก็สูญเสียแสงไป ขณะที่เขาหยุดเคลื่อนไหว

โดยไม่สนใจคนตาย ลูซิเฟอร์ยังคงกินต่อไป ในขณะที่เขาเปลี่ยนไปโฟกัสไปที่ชายผมบลอนด์ที่คร่ำครวญราวกับกำลังจะตาย

ใบหน้าของชายผมบลอนด์มีสีหน้าสยดสยองอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเขาตระหนักถึงความผิดพลาดที่เขาทำขึ้นจากการเข้าไปพัวพันกับเด็กคนนี้

เมื่อเสร็จสิ้นสิ่งที่อยู่ในมือของเขา  ลูซิเฟอร์ก็หยิบอีกเนื้ออีกชิ้นหนึ่งขึ้นมาจากด้านข้างและกินต่อไป ขณะที่เขามองดูชายคนนั้นขอการอภัยโทษจากเขา

ลูซิเฟอร์ไม่ได้สนใจ และชายคนนั้นก็ไม่มีค่าพอที่จะดึงดูดความสนใจทั้งหมดของลูซิเฟอร์จากอาหารของเขาได้

————————————————————–