Inhuman Warlock จอมเวทย์ไร้มนุษยธรรม - ตอนที่ 41

ตอนที่ 41: เกิน

ลูซิเฟอร์พยายามหาช่องโดยการกดปุ่มทั้งหมดที่เขาทำได้ และตอนนั้นเองที่เอมิลี่ออกมาจากห้องด้านหลัง

มีผ้าพันแผลอยู่บนหน้าผากของเธอ เห็นได้ชัดว่าเธอได้รับบาดเจ็บก่อนหน้านี้ แต่อาการบาดเจ็บที่เกิดขึ้นจริงของเธอมีเพียงเล็กน้อยและไม่ต้องการการรักษามากนัก

เนื่องจากห้องที่เธอออกมาอยู่ด้านหลัง เธอจึงมองเห็นแต่ด้านหลังของโซฟาเท่านั้น เธอมองไม่เห็นขี้เถ้าที่วางอยู่หน้าโซฟา

“แม่จะไปข้างนอกพร้อมกับอาหาร ขอเวลาอีกไม่กี่นาที” เธอบอกลูซิเฟอร์ทันทีที่เธอเข้าไปในห้องโถง

เธอประหลาดใจเมื่อเห็นเพียงลูซิเฟอร์นั่งอยู่บนโซฟา ไม่เห็นน้องชายของเธอ

“หืม? ผู้ชายคนนั้นไปไหน” เธอถามดูเหมือนสับสน

แม่ของเธอก็ออกมาจากห้องในขณะนั้นด้วย

“ไอ้โง่นั่นออกไปอีกแล้วเหรอ เขาไม่เคยอยู่ในบ้าน วิ่งออกไปข้างนอกตลอด แม้ว่าน้องสาวของเขาจะกลับมา หลังจากผ่านไปนาน เขาก็ยังตัดสินใจออกไป รอให้เขากลับมาก่อนเถอะ วันนี้เขาจะไม่ได้กินข้าวอะไรเลย!” หญิงวัยกลางคนบ่น โดยไม่รู้ว่าชายที่เธอกำลังสาปแช่งนั้นไม่เพียงแต่ออกจากบ้านของเธอเท่านั้น แต่ยังจากโลกนี้ไปโดยสิ้นเชิง

“ช่างเถอะ ไปนั่งที่โต๊ะอาหารเย็นได้แล้ว อาหารพร้อมแล้ว”

ลูซิเฟอร์หันกลับมามองพวกเขา ความกังวลปรากฏชัดบนใบหน้าของเขา เขาต้องการดูบทสัมภาษณ์นั้น แต่เขารู้ว่าตอนนี้คงเป็นไปไม่ได้แล้ว เขาหาช่องไม่เจอ

“เกิดอะไรขึ้น?” เอมิลี่ถามลูซิเฟอร์หลังจากสังเกตเห็นท่าทางกังวลของเขา

“ผมต้องการดูการสัมภาษณ์นั้น” ลูซิเฟอร์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่ออกคำสั่ง “ทำให้มันเกิดขึ้นเดี๋ยวนี้!”

เอมิลี่มองไปทางทีวีและเริ่มหัวเราะ

“สัมภาษณ์อะไรคะ เธอกำลังเปิดช่องเพลงเปิดอยู่ ไม่มีสัมภาษณ์ที่อะไรในนั้นหรอก” เธอพูดขณะกลอกตา

“มันอยู่ที่นั่นมาก่อน แต่อยู่ต่างสถานที่!” ลูซิเฟอร์พูดอีกครั้ง

เอมิลี่มองไปทางนาฬิกาและส่ายหัวเบาๆ

“เป็นไปไม่ได้ ข่าวที่แสดงออกมา มีเวลาเพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น รายการก็ได้จบลงแล้ว การสัมภาษณ์จบลงแล้ว” เธอตอบ

ลูซิเฟอร์ยืนขึ้นโดยถือรีโมทอยู่ในมือและเดินเข้ามาใกล้เธอ ในขณะที่เขายกมือขวาของเธอขึ้นอย่างเร่งรีบ “ทำให้มันเกิดขึ้นเดี๋ยวนี้!”

เขากำลังแสดงรีโมตให้ผู้หญิงคนนั้นเปลี่ยนช่องไปช่องเดิม

“ได้ ฉันจะลองดู แต่ฉันสงสัยว่าการสัมภาษณ์จะยังคงเปิดอยู่” เอมิลี่พึมพำ ขณะที่เธอหยิบรีโมทจากลูซิเฟอร์และเล็งไปที่ทีวี “มันเป็นการสัมภาษณ์ มันต้องอยู่ในช่องข่าว คุณจำชื่อพวกเขาได้ไหม”

ลูซิเฟอร์ส่ายหัวอย่างสับสนก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้ “พวกเขากล่าวว่า ยินดีต้อนรับสู่ TV68”

“อ๋อ ช่องนั้นนี่เอง ทำได้ง่ายๆเลย”

หลังจากรู้จักช่องเอมิลี่กดหมายเลขช่องนั้น

ช่องต่างๆ เปลี่ยนไป และการสัมภาษณ์ก็กลับมาอีกครั้ง

“นั่นคือทั้งหมดที่เรามีในวันนี้ โปรดคอยติดตามข่าวเพิ่มเติม”

ผู้สัมภาษณ์ยังคงนั่งอยู่ แต่รองประธานสมาคมนักล่าไม่อยู่ที่นั่นแล้ว

“อย่างที่ฉันพูด มันจบแล้ว” เอมิลี่พึมพำขณะที่เธอส่ายหัว

ลูซิเฟอร์เปลี่ยนความสนใจระหว่างเธอกับทีวี เขาค่อนข้างเข้าใจสิ่งที่เธอใช้พูด และนั่นคือการสัมภาษณ์น่าจะจบลงแล้ว เขาไม่เคยจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นจริง

เขาอดไม่ได้ที่จะกำหมัดแน่น โชคดีที่รีโมตไม่ได้อยู่ในมือเขาเพราะถ้าอยู่มันคงถูกทุบให้เป็นชิ้นๆ ในตอนนี้

“อย่าผิดหวังเลย เธอเพิ่งจะมีบาดแผลมานี่เมื่อไม่นานมานี้ สิ่งเลวร้ายที่สุดที่เธอเจอได้ในตอนนี้ก็คงจะเป็นการการรู้สึกเครียด” เอมิลี่พูดขณะที่เธอเอื้อมมือไปลูบหัวของลูซิเฟอร์

ในทางกลับกัน ลูซิเฟอร์ก้าวถอยหลัง ไม่ยอมให้เธอแตะต้องเขา

เอมิลี่พบว่ามันแปลกที่เขาอยู่ไกลมาก แต่เธอก็เข้าใจได้เช่นกัน เธอเกือบจะฆ่าเด็กคนนั้นแล้ว

แต่มีอีกอย่างในหัวของเธอ มันคือเด็กผู้ชายคนนั้นเป็นแวเรียนท์ เธอได้ตระหนักว่า

วิธีที่ลูซิเฟอร์เคลื่อนไหวเพื่อช่วยตัวเอง เมื่อเขากำลังจะโดนรถชน และอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นแวเรียนท์ น่าเสียดายที่เธอคิดว่าเขาเป็นเพียงเด็กที่เพิ่งปลุกพลังขึ้นมาและมาจากครอบครัวที่ดี

เธอไม่รู้ว่า APF เป็นหนึ่งในคนที่ต้องการตัวของเขามากที่สุดในประเทศนี้ ถ้าเธอรู้ เธอคงจะพยายามแจ้งให้พวกเขาทราบทันทีเกี่ยวกับที่อยู่ของเขา

“มาเถอะ ไปกินข้าวกันเถอะ อาหารพร้อมแล้ว” เธอบอกลูซิเฟอร์ก่อนจะเอื้อมมือออกไปและเริ่มเดินกลับไปที่โต๊ะอาหารค่ำในอีกห้องหนึ่ง

ลูซิเฟอร์เดินตามเธอไป ยังคงเหลือบมองทีวีอยู่ชั่วครู่

…

ลูซิเฟอร์เดินตามเอมิลี่ไปที่โต๊ะอาหาร ท้องของเขาร้องด้วยความหิว บางครั้งก็บอกให้เขากินเร็ว เสียงคำรามยังได้ยินโดยเอมิลี่ที่กำลังเดินอยู่ข้างหน้าเขา

ทั้งสองเดินไปที่โต๊ะอาหารแล้วนั่งรอบๆ แม่ของเอมิลี่เสิร์ฟอาหารก่อนที่เธอจะนั่งลงบนเก้าอี้ตัวหนึ่ง

“ให้ฉันแนะนำตัวเองก่อนเริ่ม ฉันชื่อเรลี่ และเธอเป็นลูกสาวของฉันเอมิลี่ คุณได้พบกับลูกชายที่ไร้ประโยชน์ของฉันแล้ว เขาชื่อออกัส” หญิงวัยกลางคนแนะนำตัวเอง

เธอกำลังรอให้ลูซิเฟอร์ทำแบบเดียวกันและพูดถึงตัวเอง แต่สิ่งที่เธอแปลกใจคือ สิ่งที่เธอเห็นคือเขาไม่สนใจเธอและเริ่มกินแทนที่จะแนะนำตัวเอง

แม้ว่าจะมีช้อนอยู่ใกล้ ๆ ลูซิเฟอร์ก็กำลังกินด้วยมือ ซึ่งดูแปลกสำหรับเธอ แต่เธอไม่ได้แสดงความคิดเห็น

…

เด็กชายอายุ 5 ขวบนั่งอยู่ในสถานที่ที่เขาเพิ่งพามา เขาถูกขังอยู่ในห้องที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากเตียง

ทั้งหมดที่เขารู้คือที่นี่คือบ้านใหม่ของเขา และพ่อกับแม่ของเขาเสียชีวิตแล้ว เขาใช้เวลาทั้งคืนร้องไห้ เขาร้องไห้มากจนราวกับว่าน้ำตาของเขามีมากพอ

ผู้หญิงคนหนึ่งเข้าไปในห้องของเขา ในชุดพยาบาลและนำอาหารมาให้เขา