Inhuman Warlock จอมเวทย์ไร้มนุษยธรรม - ตอนที่ 316 อนุญาตให้ลงจอด

ตอนที่ 316: อนุญาตให้ลงจอด

“ไปเถอะ” ลูซิเฟอร์พูดอย่างเกียจคร้าน ก่อนจะหยิบเมนูออกมาสั่ง

“ทําไมเธอถึงยอมช่วยเราต่อต้าน APF? พวกเธอทุกคนไม่ภักดีจนไม่ยอมรับความตายและทรยศเขา หรือว่าเธอกําลังพยายามนําเราไปสู่กับดักที่จะทรยศเราในภายหลัง” เคลเลียนถามไอย์

“ตอนนี้ฉันจะได้อะไรจากการต่อสู้กับพวกนาย? วารันท์ตายไปแล้วและสมาชิกที่แข็งแกร่งที่สุดของเราทั้งหมดก็ตายไปแล้วเช่นกัน มันเป็นการต่อสู้ที่พ่ายแพ้ไปแล้ว” ไอย์ตอบ

“อย่างน้อยด้วยวิธีนี้ ฉันสามารถหลีกหนีจากการทรมานที่ไม่จําเป็น ขณะเดียวกันก็ทําให้มั่นใจว่าผู้คนจะไม่ตายมากขึ้น” เธออธิบาย มองลงมาพร้อมถอนหายใจ “นอกจากนี้ เจ้าอาจไม่รู้ แต่พลังแห่งการเน่าเปื่อยของเขาน่ากลัวกว่าความตาย”

“เธอจะช่วยเราจริง ๆ เหรอ เธอรู้ผลของการทรยศใช่ไหม” เคลเลียนถามอีกครั้ง

“ฉันรู้ ฉันจะไม่คิดถึงเรื่องนั้นอีก ฉันไม่ต้องการให้คนบริสุทธิ์ตายเพราะเราดื้อรั้นมากเกินไปที่จะต่อต้านเขา” ไอย์ตอบอย่างหนักแน่น

“เธอควรจําไว้นะ” เคลเลียนพยักหน้า ขณะที่เดินกลับไปที่โต๊ะ ยอมรับการตัดสินใจ

ในไม่ช้าอาหารก็ถูกเสิร์ฟสําหรับลูซิเฟอร์และไอย์

“ดูเหมือนนายจะวางแผนทุกอย่างไว้จริงๆ ใช่ไหม” อลิเซียถาม “นายยังคิดเกี่ยวกับแผนของเราด้วยใช่ไหม”

“ถ้าไม่ใช่ฉันแล้วจะใครล่ะ” ลูซิเฟอร์ตอบอย่างเกียจคร้าน คนอื่นๆ ทานอาหารเสร็จแล้ว แต่ลูซิเฟอร์เพิ่งเริ่ม ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดจึงรออยู่ที่นี่

เพียง 30 นาทีต่อมา ลูซิเฟอร์ก็ลุกขึ้นยืน ถึงเวลาออกเดินทาง

เขาเป็นคนแรกที่ก้าวออกจากร้านอาหาร ตามด้วยสมาชิกในทีมของเขา เสื้อคลุมยาวของเขาปลิวไปตามสายลมราวกับผมยาว ทําให้เขาดูมีเสน่ห์เล็กน้อย แต่ไม่มีใครเห็นเขาที่ถนน ถนนทั้งหมดว่างเปล่า

พวกเขาทั้งหมดเข้าไปในเฮลิคอปเตอร์ ใบพัดเริ่มเคลื่อนที่เมื่อเฮลิคอปเตอร์ลอยขึ้นไปในอากาศ

“3 ไมล์ข้างหน้าเราคือสํานักงานใหญ่ของ APF มันไม่ได้ล้อมรอบด้วยอาคารอื่น ดังนั้นมันจึงค่อนข้างง่ายที่จะมองเห็น แต่นั่นก็เป็นปัญหาเช่นกัน พวกเขาสามารถหาคุณได้ง่ายเช่นกัน” เคลเลียนและลูซิเฟอร์ยืนอยู่หน้าเฮลิคอปเตอร์ ซึ่งหยุดอยู่ห่างจากสํานักงานใหญ่ของ APF ไป 3 ไมล์ เป็นการหารือถึงแผนต่อไป

“ต่อให้คุณไปกับไอย์ พวกมันก็น่าสงสัย แล้วแผนของคุณล่ะ?” เคลเลียนถาม

“ฉันจะเป็นตัวประกัน” ลูซิเฟอร์ตอบ

“นั่นน่าจะทําให้พวกเขาตื่นตัวน้อยลง ไอย์ จะพาฉันเข้าไปในสถานที่นั้นโดยแสร้งทําเป็นว่า เธอจับฉันไว้ หลังจากที่ฉันเข้าไปข้างในเราจะเริ่มทํางานและปิดการใช้งานระบบรักษาความปลอดภัยทั้งหมด หลังจากนั้นคุณทุกคนก็เข้ามา”

“และถ้ามีอะไรผิดพลาด เราจะจัดการกับมันเมื่อถึงเวลา” เขากล่าว

“ฉันยังรู้สึกว่ามีความเสี่ยงในแผน แต่แล้วอีกครั้ง นายเป็นอมตะ ดังนั้นมันควรจะไม่เป็นไร แต่ไอย์จะนําข้อมูลไปให้พวกเขาได้อย่างไร” อลิเซียถาม

“ฉันหมายถึง พวกเขาสามารถเห็นเฮลิคอปเตอร์แวเรียนท์เกิดใหม่พุ่งเข้าหาพวกเขาได้อะไร จะหยุดยั้งพวกเขาไม่ให้พัดนายขึ้นไปกลางอากาศ” เธอถามต่อ

“ไม่ต้องห่วง เราคิดไว้แล้วเหมือนกัน มีความถี่ลับที่สมาชิก APF ใช้ติดต่อกัน โดยใช้ความถี่นั้น เธอสามารถส่งสัญญาณถึงพวกเขาจากภายในเฮลิคอปเตอร์ของเรา พวกมันจะไม่ระเบิดพวกเราขึ้นไปหรอก” ลูซิเฟอร์ตอบ “พวกเจ้าทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม”

“เอาล่ะ ขอให้โชคดี หวังว่าแผนจะสําเร็จโดยไม่สะดุด” อลิเซียถอนหายใจ “ฉันไม่อยากเสียใครไปอีกแล้ว”

หลังจากออกจากทีม ไอย์และลูซิเฟอร์ก็ก้าวขึ้นเป็นผู้นําในเฮลิคอปเตอร์

คนเดียวในเฮลิคอปเตอร์คือนักบิน ซึ่งเป็นสมาชิกกลุ่มกบฏด้วย เฮลิคอปเตอร์เคลื่อนตัวไปยังฐาน APF

“ท่านครับ เฮลิคอปเตอร์กําลังเดินทางเข้ามาหาเรา และมันก็ดูไม่เหมือนของเราเลย ดูเหมือนว่าจะเป็นของแวเรียนท์เกิดใหม่ ฉันควรทําอย่างไรดี ระเบิดมันซะดีไหม”

ภายในห้องป้องกัน ชายผมสีเข้มนั่งอยู่บนเก้าอี้ของเขา มีฉากกั้นหลายสิบบานอยู่ตรงหน้าเขา ซึ่งแสดงให้เห็นบริเวณโดยรอบฐาน

“ลําเดียว?” หัวหน้าทีมป้องกันถาม

“ใช่แล้ว มีเพียงลำเดียว ดูเหมือนไม่ใช่ทีมจู่โจม แต่พวกเขาก็ยังไม่หยุด” ชายผมดําตอบ

“เอาล่ะ ระเบิดมันซะ นี่เป็นพื้นที่หวงห้ามที่ไม่มีใครมา แน่นอนว่ารัฐบาลจะไม่ส่งใครมาที่นี่และ องค์กรฮันเตอร์ก็มักจะมา หลังจากแจ้งเราเสมอ พวกนี้ควรเป็นศัตรู อย่าลืมทําลายพวกมันทิ้งไปซะ” ผู้นํากล่าว ขณะสังเกตเฮลิคอปเตอร์สีดบินตรงมาทางพวกเขา ชายผมดําพิมพ์บางอย่างบนแป้นพิมพ์ ซึ่งทําให้มีชุดควบคุมที่แตกต่างกันออกไป

มีปุ่มหลายปุ่มบนตัวควบคุมใหม่ ซึ่งทั้งหมดมีตัวอักษรพิมพ์อยู่

“3…2… 1…”

เมื่อนับเสร็จ เขาก็เอื้อมมือไปกดปุ่ม

“รอก่อน!” เสียงกรีดร้องมาจากด้านหลัง

“อะไรเหรอเรย์” ชายผมดําถาม ในขณะที่เขาแทบจะหยุดตัวเองไม่ได้

นิ้วของเขายังคงสัมผัสปุ่มสีแดง อีกสักครู่และสวิตช์จะถูกกด

“เราได้รับสัญญาณแปลก ๆ มันอยู่ในความถี่ลับของเรา และมันมาจากเฮลิคอปเตอร์ลํานั้น มันอาจจะเป็นหนึ่งในพวกเรา!” ชายอีกคนหนึ่งซึ่งนั่งอยู่ในระบบอื่นกล่าว เขาคือเรย์ที่รับผิดชอบด้านการสื่อสาร “ปล่อยให้การเชื่อมต่อผ่านมา ฉันอยากได้ยินว่าใครเป็นใคร” หัวหน้าบอกเรย์

“เดี๋ยวก่อนครับนาย” ภายในเฮลิคอปเตอร์ ลูซิเฟอร์และไอย์ยืนเคียงข้างกันโดยมองไปที่ฐานข้างหน้า

“พวกเขาน่าจะเชื่อมต่อกับเราในไม่ช้าเช่นกัน จากนั้นเราก็เริ่มคุยกันได้” ไอย์บอกกับลูซิเฟอร์ผู้ซึ่งสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น

“นี่คือมาร์ค หัวหน้าหน่วยป้องกัน APF ระบุตัวตนของคุณ!” เสียงผู้ชายคนหนึ่งดังมาจากผู้พูดเมื่อทําการเชื่อมต่อสําเร็จ

“มาร์ค นี่ฉันเอง ไอย์! ฉันอยู่ในเฮลิคอปเตอร์ อย่าระเบิดมัน!” ไอย์พูดอย่างหนักแน่น

“กัปตันไอย์! คุณกําลังทําอะไรอยู่ในเฮลิคอปเตอร์ของพวกแวเรียนท์เกิดใหม่?” มาร์คถามเหมือนตกตะลึง

“ฉันรอดจากเฮลิคอปเตอร์ของพวกเขา! ฉันยังจับคนร้ายได้ ไม่มีใครอื่นนอกจากลูซิเฟอร์ เขาหมดสติในเฮลิคอปเตอร์ด้วย นอกจากเรา 2 คนและนักบินแล้ว ยังไม่มีใครอยู่ที่นี่” ไอย์บอกกับมาร์ค

“เอาล่ะ คุณได้รับอนุญาตให้ลงจอดบนลานจอดเฮลิคอปเตอร์” มาร์คยืนยันโดยอนุญาต “เราจะไม่โจมตี” การเชื่อมต่อถูกตัด

“สําเร็จ ตอนนี้นายแค่ต้องทําหน้าที่ของนาย อยู่ในห้องขังจนกว่าฉันจะปิดระบบรักษาความปลอดภัย หลังจากนั้น ฉันจะปลดปล่อยนาย” ไอย์บอกกับ ลูซิเฟอร์แล้วหันหลังกลับ

“เธอกําลังพยายามเตือนฉันถึงแผนที่ฉันสร้างไว้จริง ๆ เหรอ” ลูซิเฟอร์ถามยิ้มๆ เขาอดไม่ได้ที่จะพบว่ามันตลก..