Inhuman Warlock จอมเวทย์ไร้มนุษยธรรม - ตอนที่ 299 เปลี่ยนสนามรบ

ตอนที่ 299: เปลี่ยนสนามรบ

“ดี ทุกอย่างเหมือนปกติ คุณจะหายเป็นปกติภายใน 2-3 วัน พักผ่อนที่นี่ในระหว่างนี้ คุณไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากห้อง” เคลกล่าว “ฉันกําลังเปลี่ยนยาและเพิ่มการควบคุมอาหารของคุณลงในตารางคุณมีความชอบอะไรมากกว่าที่คุณกินอยู่ตอนนี้ไหม”

“นั่นไม่ใช่คําตอบสําหรับคําถามของฉัน ฉันขอให้คุณเรียกหาไอย์และวารันท์” แซนเดอร์กล่าวอย่างหนักแน่น

“ฉันไม่สามารถเรียกหาพวกเขาที่นี่ได้ พวกเขาไม่ได้อยู่ที่ฐานฉันจะบอกพวกเขาเมื่อพวกเขากลับมา” เคลตอบขณะที่เขาหันหลังกลับ

“คุณกําลังปิดบังอะไรอยู่ ฉันรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ บอกฉันทีว่าเกิดอะไรขึ้น!” แซนเดอร์พูดอย่างเฉียบขาด แม้ว่าคําพูดของเคลจะไม่แสดงออกมาแต่เขาก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

“คุณเพิ่งตื่น หายเร็วๆ แล้วฉันจะบอกคุณ” เคลพูดพร้อมส่ายหัว

“เคลฉันบอกคุณครั้งสุดท้ายแล้ว บอกความจริงกับฉัน! เกิดอะไรขึ้นหลังจากวันนั้น? วารันท์ และไอย์อยู่ที่ไหนพวกเขาไปที่ไหน!” แซนเดอร์ตะโกน

“ใจเย็นๆ! ถ้าเกิดเรื่องแบบนี้ที่นี่จะพังทั้งหมด!” เคลดแซนเดอร์เมื่อเขารู้สึกว่าอุณหภูมิห้องสูงขึ้น แม้หลังจากการดของเขามันก็ไม่หยุด

“ก็ได้ ฉันจะบอกให้!” ในที่สุดเคลก็ยอมแพ้ “ฉันจะบอกว่าพวกมันอยู่ที่ไหน!”

“ดี” แซนเดอร์พูดอย่างใจเย็น

“ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหลังจากที่นายได้รับบาดเจ็บในวันนั้น ศัตรูจากไปแค่นั้น แต่มีบางอย่างเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วันก่อน” เคลกล่าวเสริม

“เกิดอะไรขึ้น?”

“หน่วยเบต้าออกไปทําภารกิจ และดูเหมือนว่าพวกเขาจะถูกโจมตี สมาชิกจํานวนมากถูกฆ่าตาย และไอย์ก็หายตัวไปตั้งแต่นั้นมา” เคลอธิบาย

“ไอย์หายตัวไปเหรอ!” แซนเดอร์อุทานด้วยความตกตะลึง

“ถูกต้อง เธอหายไป เมื่อเช้านี้วารันท์ออกจากฐาน พาเกือบทุกคนออกไปราวกับทําสงครามฉันคิดว่าพวกเขาพบที่อยู่ของไอย์แล้ว” เคลกล่าวเสริม

“สงครามงั้นหรือ? มันมีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย ในขณะที่ฉันกําลังหลับอยู่ ใครทําร้ายไอย์พวกมันคือแวเรียนท์เกิดใหม่ใช่หรือเปล่าเกิดอะไรขึ้นกับลูซิเฟอร์หลังจากการต่อสู้กับฉัน?” แซนเดอร์ถาม

“ลูซิเฟอร์หายตัวไปหลังจากการต่อสู้กับนาย ฉันคิดว่าพวกเขาหาเด็กนั่นไม่เจออีกเลย การค้นหายังคงดําเนินต่อไปส่วนใครที่โจมตีกลุ่มเบต้าฉันไม่รู้เรื่องนี้เลย ฉันไม่ได้รับข้อมูลมากนักที่นี่ยังไงซะ ฉันก็เป็นแค่หมอ แต่ถ้าให้เดาล่ะก็คงเป็นฝีมือของแวเรียนท์เกิดใหม่แน่นอน” เคลตอบ

“ฉันต้องการเข้าร่วมกับวารันท์ ตอนนี้ใครเป็นผู้รับผิดชอบฐานทัพ?”

“เข้าร่วมกับวารันท์งั้นเหรอ? จะทําอย่างไร? กลิ้งบนโคลนต่อหน้าเขาหรือเปล่า? ตอนนี้นายเดินไม่ได้! แทนที่จะเป็นคนงี่เง่าอยู่ที่นี่และกลับสู่สภาพปกติของนายไวๆ ช่วยตัวเองก่อนถ้านายต้องการช่วยเหลือผู้อื่น!”

“แต่…”

การโต้กลับไปกลับมาระหว่างเคลและแซนเดอร์ยังคงดําเนินต่อไปในขณะที่แซนเดอร์ยืนยันที่จะเข้าร่วมภารกิจให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทําได้ในขณะที่เคลพยายามเกลี้ยกล่อมเขาไม่ให้เป็นคนโง่

ดวงอาทิตย์เริ่มตกดิน เมื่อเฮลิคอปเตอร์หลายสิบล่าเข้ามาที่น่านฟ้าของเคนซิงตันซิตี้ พวกเขาได้รับพิกัดของคฤหาสน์โดยไรอา ซึ่งทําให้พวกเขาหาสถานที่นี้ได้ง่ายขึ้นมากเฮลิคอปเตอร์ ทั้งหมดลงจอดบนพื้นนอกคฤหาสน์

“นี่คือสถานที่นั้นงั้นหรือ ฮะ ไม่เลว” ดิออนให้ความเห็น ขณะผลักประตูคฤหาสน์ ไม่มียามดูแลคฤหาสน์ตามที่ลูซิเฟอร์บอก เพราะเขาสั่งยามให้ออกไปแล้วโดยรู้ว่าแขกกําลังจะมา

ยามออกจากเมืองไปพร้อมกับ พลเมืองคนอื่นๆ ไรอาและลูซิเฟอร์ยืนอยู่ที่ทางเข้าคฤหาสน์ แล้วพวกเขาต่างก็ตั้งตารอ

ฝูงชนกลุ่มใหญ่ของแวเรียนท์เกิดใหม่ก้าวเข้ามาภายในพื้นที่ของคฤหาสน์ ซึ่งดูเหมือนจะเป็นร้อยๆคน

“นั่นคือเหตุผลที่ฉันกล่าวว่าคฤหาสน์นี้ไม่เพียงพอสําหรับทุกคน” ไรอาบอกกับลูซิเฟอร์ด้วยรอยยิ้ม

เขายังก้าวไปยังแวเรียนท์ที่เป็นลูกน้องของเขาและพบกับพวกเขา รวมถึงสมาชิกในทีมระดับ 5 ของเขาเอง

มีเพียงสมาชิกระดับ 5 เท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในคฤหาสน์เช่นเดียวกับคนอื่นๆ พวกเขาได้รับคําสั่งให้ไปหลบภัยในบ้านอื่น ๆ ของเมืองที่ว่างเปล่าอยู่ในขณะนี้

แต่ก่อนหน้านั้น ไรอาได้เริ่มการวางแผนที่เหมาะสมซึ่งมีลูซิเฟอร์และ แคสเซียสเข้าร่วมด้วย

ไรอาได้แจ้งให้ทุกคนทราบถึงบทบาทของพวกเขาในสงครามและวิธีการ พวกเขาจําเป็นต้องได้รับ ได้เปรียบกับศัตรู

“เรามีองค์ประกอบของความประหลาดใจ เนื่องจากศัตรูไม่คาดหวังสิ่งนี้ ดังนั้นเราต้องใช้มัน อย่างเต็มที่การโจมตีครั้งแรกจะต้องเป็นการโจมตีโดยตรงเพื่อสร้างความเสียหายให้มากที่สุด”

“ไม่จําเป็นต้องปฏิบัติตามกฎ! เรามีเวลาทั้งคืนในการเปลี่ยนเมืองนี้ให้กลายเป็นเหมือนสนามหญ้าบ้านเราคืนนี้ไม่มีใครสามารถผ่อนคลายได้! เข้าใจไหม?” ไรอาถาม

“ใช่!” เหล่าแวเรียนท์ทั้งหมดโห่ร้องพร้อมกัน ดังนั้นทุกคนจึงต้องเตรียมตัว

ตลอดทั้งคืนได้ผ่านไปในการเตรียมการในขณะที่เหล่าแวเรียนท์ได้ปรับเปลี่ยนสนามรบตามแผน

แม้แต่เฮลิคอปเตอร์ของพวกเขาเองก็ยังถูกจัดวางในลักษณะที่พวกเขาสามารถสกัดกั้นและโจมตีศัตรูได้ทันทีที่พวกเขามาโดยไม่ให้โอกาสศัตรู

เป็นเวลา 2 ทุ่มทิ้งานเสร็จ และในที่สุดเหล่าแวเรียนท์ก็ได้ไปพักผ่อน
ในทางกลับกันลูซิเฟอร์ไม่สนใจเรื่องนี้ เขาหลับไปเมื่อหลายชั่วโมงก่อน เขาทิ้งการเตรียมการทั้งหมดไว้ที่แวเรียนท์เกิดใหม่

เขาสนใจแค่เป้าหมายสุดท้ายไม่ใช่วิธีที่ทําให้สําเร็จ

ในไม่ช้าค่ําคืนก็ล่วงไปเมื่อแสงแรกของดวงอาทิตย์ตกที่เมืองเคนซิงตัน

ทุกคนตื่นนอนตอน 6 โมงเช้า ตามข้อมูลของสายลับที่อยู่ในเมืองต่าง ๆ ได้รับข้อมูลเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของเฮลิคอปเตอร์ไปยังเคนซิงตัน

จากข้อมูลดังกล่าวสันนิษฐานว่าภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง APF จะมาที่นี่

สมาชิกแวเรียนท์เกิดใหม่ทั้งหมดเข้ารับตําแหน่งในการรอคอย

สําหรับลูซิเฟอร์ เขายืนอยู่บนหลังคาของคฤหาสน์มองดูแวเรียนท์อื่นๆ ทั้งหมดที่เตรียมพร้อมสําหรับการต่อสู้

แคสเซียสเป็นคนเดียวที่นั่งข้างเขา “สิ่งที่นายคิดคืออะไร?” แคสเซียสถามลูซิเฟอร์

“ฉันกําลังคิดถึงวันพรุ่งนี้ วันนั้นจะสวยงามเพียงใดโดยปราศจากความโกลาหลทั้งหมดนี้” ลูซิเฟอร์พิมพ์

“นายคิดว่าสงครามจะจบลงใน 1 วันงั้นหรือ?” แคสเซียสถามยิ้มๆ “ไม่คิดว่าจะเสร็จเร็วขนาด

“ฉันเชื่อว่ามันจะจบลงเร็วกว่าที่เราคาดไว้ คราวนี้ไม่มีฝ่ายใดถอย” ลูซิเฟอร์ตอบ “ใครจะไปรู้มันอาจจะจบลงภายในไม่กี่ชั่วโมงก็ได้”

“แล้วถ้ามันไม่เป็นไปตามแผนล่ะ? ถ้าไรอากับวารันท์ไม่ฆ่ากันเองล่ะ?” แคสเซียสถาม ..