Inhuman Warlock จอมเวทย์ไร้มนุษยธรรม - ตอนที่ 291 มีประโยชน์ในบางครั้ง

ตอนที่ 291: มีประโยชน์ในบางครั้ง

เรียอาริพร้อมที่จะโยนดวงอาทิตย์สีดําทมิฬแต่ก่อนที่เขาจะทําได้มีแสงส่องประกายผ่านเขาตัดเขาและเงาของเขาลงครึ่งหนึ่งร่างกายของเขากลับมาเป็นปกติในขณะที่เขาเริ่มล้มลง

ดวงอาทิตย์สีดํายังกระจายตัวในอากาศบางเมื่อเรียอาริถูกฆ่าตาย

เคลเลียนมองไปในทิศทางที่แสงนี้มาจาก แต่กลับพบว่าทริสตันกําลังยืนอยู่บนหลังคาพร้อมกับคาตานะของเขา ซึ่งกลับมาอยู่ในฝักอีกครั้ง

“ไอ้สารเลวนี่! มันกล้าหลอกฉัน!” ความโกรธของเขายังไม่หายไป ในขณะที่เขารู้สึกถูกดูถูกที่ถูกหลอก

เคลเลียนอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ยาลิซ่าก็ปรากฏตัวขึ้นใกล้เขาด้วยพลางหัวเราะ “เขาอาจจะหุนหันพลันแล่น แต่เขาก็ค่อนข้างมีประโยชน์ในบางครั้ง”

“ฉันคิดว่าแบบนั้นเช่นกัน” เคลเลียนยิ้มออกมา

เขาก้าวเข้าไปใกล้ร่างของเรียอารี ที่กลับคืนสู่สภาพเดิม

“ฉันเดาว่านายไม่ควรหลอกคนบ้าคนนั้น”เคลเลียนพูดขณะที่เขาส่ายหัว เขาเริ่มเดินกลับพร้อมกับร่างของเรียอาริเมื่อร่างของอาร์เน่ถูกทําลายพวกเขาก็ทําได้เพียงนําชิ้นส่วนที่เหลือกลับไปเท่านั้น

ทริสตันลงจอดเพื่อยืนบนพื้นใกล้ๆทั้งสองคนด้วย

“ทําไมนายสองคนไม่บอกฉันว่ามันเป็นการหลอกล่อ” เขาถามเคลเลียน

“เราคิดว่านายรู้” เคลเลียนตอบอย่างเป็นกันเองพร้อมยิ้ม “ฉันหมายความว่า มันชัดเจนเกินไปเราไม่คิดว่านายจะโดนมันหลอก เราคิดว่านายแค่ต้องการเล่นกับเงา”

“ฉันเป็นเด็กที่จะเล่นกับเงาฉันหรือ” ทริสตันถามพลางกลอกตา

“โอเคๆ ฉันจะบอกนายเมื่อมีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้น ไปกันเถอะ” เคลเลียนพูดขณะที่เขาเดินต่อไปเขาลากร่างของเรียอาร์เข้าไปในคาเฟพลางโยนมันต่อหน้าลูซิเฟอร์และไรอา

“เสร็จแล้ว” เขาบอกไรอา “สําหรับร่างที่ 2 มันถูกทําลายในการต่อสู้”

“อย่างนั้นหรือ เขาใช้โอเวอร์ไดรฟ์หรือเปล่า” ไรอาถามขณะสังเกตร่างของเรียอาริเขาสามารถเห็นร่องรอยบางอย่างของสิ่งที่เกิดขึ้น

“ใช่ เขาทํา ทริสตันฆ่าเขา” เคลเลียนกล่าว โดยให้เครดิตกับทริสตันผู้สมควรได้รับมัน

“ทําได้ดีมาก ทริสตัน” ไรอาชมทริสตัน

“นี่คือสิ่งที่ฉันทําได้อย่างน้อยที่สุด ฉันแค่หวังว่าฉันจะต่อสู้กับศัตรูที่แข็งแกร่งกว่านี้ได้ทริสตันตอบ พลางเหลือบมองแคสเซียสขณะที่เขาพูด

เขาต้องการต่อสู้กับแคสเซียสอย่างน้อย 1 ครั้ง

“อย่ากังวล อีกไม่กี่วันความปรารถนาจะสําเร็จ” ไรอาตอบ

“หืม?” ทริสตันถามอย่างตกตะลึง มันเป็นความจริงจริงๆเหรอ? เขาไม่อยากตั้งความหวังไว้สูงแต่จะผิดหวังในภายหลัง

“ถูกต้อง เราจะต่อต้าน APF ที่จริงแล้ว ที่แห่งนี้จะเป็นที่ที่เราต่อสู้ คราวนี้มันจะเป็นสงครามเต็มรูปแบบดังนั้นนายจะไม่มีข้อจํากัดใด ๆ นายสามารถออกไปได้” ไรอากล่าว

“จริงๆเหรอ?” ทริสตันถามอย่างตื่นเต้นราวกับเป็นเด็กที่ได้รับของขวัญวันเกิดที่เขาโปรดปรานทุกคนสัมผัสได้ถึงความตื่นเต้นในน้ําเสียงของเขา

“นี่เรื่องจริงหรือ ในที่สุดพวกเราก็โจมตีพวกมันแล้ว” เคลเลียนยังถามด้วยความประหลาดใจแม้แต่ยาลิซ่าก็ดูตกตะลึง

เขาคิดว่าพวกเขามาที่นี่เพื่อเอาลูซิเฟอร์กลับ ภารกิจเปลี่ยนไปอย่างมากได้อย่างไร? เขา สงสัย

“ฉันจะโกหกไปทําไม อีกไม่นานสมาชิกคนอื่นๆ ก็มาที่นี่เหมือนกัน มันเป็นจุดยืนสุดท้ายที่เราต้องชนะ”ไรอาตอบ“ยิ่งกว่านั้นเราจะไม่โจมตีแต่เราโจมตีไปแล้วตอนนี้เราต้องรอให้พวกเขามา”

ลูซิเฟอร์ไม่พูดในการสนทนา ขณะที่เขาจิบน้ําจากแก้วที่อยู่ข้างหน้าเขา เขาทําเหมือนว่าเขาไม่มีส่วนในการตัดสินใจของสงคราม

วารันท์ได้รวบรวมทีมอัลฟาทั้งหมดของเขา ในขณะที่เขาเตรียมที่จะออกจากฐานไม่มีสมาชิกทีมอัลฟาแม้แต่คนเดียวที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังเพราะเขาสนใจที่จะจบมันด้วย

ลูซิเฟอร์กลับมาแล้ว และเขาอยู่กับไรอา นอกจากนี้ยังมีไอย์! วารันท์รู้ว่าเขาไม่สามารถผ่อนคลายได้

เขาจําเป็นต้องมีความคิดที่จะยุติมันทั้งหมด เนื่องจากการดํารงอยู่ของลูซิเฟอร์เป็นภัยคุกคามไม่เพียงต่อเขาเท่านั้นแต่ต่อโลกทั้งใบ

ไม่เพียงแต่หน่วยอัลฟ่าเท่านั้น เขายังนําทีมเบต้าและทีมอื่นๆ อีกด้วย เขาได้ทิ้งแวเรียนท์จํานวนเล็กน้อยที่อยู่เบื้องหลังเพื่อจัดการฐาน

เฮลิคอปเตอร์หลายสิบล่าบินขึ้นไปในอากาศจากลานจอดเฮลิคอปเตอร์ที่สร้างขึ้นบนสํานักงานใหญ่ของ APE ทั้งหมดมุ่งสู่เมืองเคนซิงตัน

ในเวลาเดียวกัน เฮลิคอปเตอร์จํานวนมากบินจากฐานทัพแวเรียนท์เกิดใหม่กลางทะเลทรายโดยมีจุดหมายเดียวกันกับ APE

พวกเขายังเตรียมพร้อมสําหรับสงครามที่จะตัดสินอนาคตของประเทศนี้

ไม่มีใครรู้ว่าสิ่งที่พวกเขาทําคือเล่นอยู่ในมือของคนคนเดียวที่วางแผนไว้ทั้งหมด

“แล้วเธอพักที่ไหนในเมืองนี้” จู่ๆ ไรอาก็ถามลูซิเฟอร์

“ผมได้ยึดคฤหาสน์หลังหนึ่งหลังจากฆ่าทุกคนที่นั่น” ลูซิเฟอร์ตอบ “พวกคุณก็อยู่ที่นั่นได้เช่นกัน”

“นั่นเป็นข้อเสนอที่ดี แต่เราต้องการสถานที่มากกว่านี้ หากต้องการรองรับทุกคนที่มา” ไรอาพูดพลางลูบคาง

“เคลเลียน นายควรไปจัดที่เพียงพอสําหรับคนของเราที่จะมาถึงเร็วๆ นี้” เขาบอกเคลเลียน”นอกจากนี้ให้พลเมืองทั้งหมดออกจากเมือง”

“ทําให้พวกเขาออกจากเมืองทําไม” ลูซิเฟอร์ถามด้วยความสงสัย

“ฉันไม่ต้องการให้พวกเขามาขัดจังหวะเราในภายหลัง ถึงแม้ว่าการฆ่าพวกมันจะเร็วกว่าแต่ก็เป็นการทําลายล้างในเมืองมากเกินไป ฉันไม่ต้องการให้วารันท์สงสัยเมื่อเขามา”ไรอาตอบเมื่อเตลเลียนจากไป

หลังจากใช้เวลา 2-3 ชั่วโมงในร้านกาแฟ ไรอาก็ออกจากสถานที่และตามลูซิเฟอร์เพื่อกลับไปที่คฤหาสน์เวลลิ่ง

สําหรับเคลเลี่ยนและคนอื่นๆ พวกเขาเริ่มบอกให้พลเมืองออกจากเมือง

พลเรือนส่วนใหญ่พร้อมแล้วที่จะออกไปและไม่ประท้วง สําหรับคนที่ต้องการอยู่ต่อแม้แต่พวกเขาก็ยังถูกข่มขู่หลังจากที่พวกเขาเห็นเคลเลียนฆ่าผู้คนต่อหน้าพวกเขา

ทุกคนเริ่มจัดกระเป๋าเพื่อออกเดินทาง ภายใน 1 วัน เมืองนี้จะต้องปราศจากผู้คน

“นี่คือคฤหาสน์ของเธอหรือ ไม่ใช่สถานที่ที่ไม่ดีที่จะเข้าครอบครอง เธอฆ่าเจ้าของด้วยหรือเปล่า” ไรอาถามในขณะที่เขาก้าวเข้าไปในคฤหาสน์ขนาดใหญ่ของลูซิเฟอร์

“ฉันทําไม่ได้ ตอนที่ฉันมา เขาไม่ได้อยู่ที่นี่ เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นนักธุรกิจที่ไม่ค่อยมาที่นี่” ลูซิ เฟอร์ตอบพร้อมส่ายหัว

เขานั่งบนโซฟาไรอาและคนอื่นๆ ก็นั่งลงเช่นกัน

“ฉันเดาว่าเขาคงโชคดี แล้วในคฤหาสน์นี้มีใครอีกนอกจากเราไหม” ไรอาถามต่อลูซิเฟอร์เพียงแค่ส่ายหัว

“มีแค่เรา คนอื่นตายหมดแล้ว” เขาตอบ

“ไม่มีแม่บ้านหรือคนดูแลเธอเหรอ?” ไรอาถามอย่างแปลกใจ

“พวกเรากินข้าวนอกบ้าน” ลูซิเฟอร์ตอบ ขณะที่ไรอาและลูซิเฟอร์คุยกัน คนอื่นๆกําลังนั่งลงพลางดูเบื่อหน่ายโดยเฉพาะอลิเซีย

เธอดูสงสัยเกี่ยวกับคฤหาสน์ที่สวยงามแห่งนี้มากกว่าบทสนทนาที่น่าเบื่อ..