Inhuman Warlock จอมเวทย์ไร้มนุษยธรรม - ตอนที่ 29

ตอนที่ 29: บดขยี้ใบหน้านั้น

ลูซิเฟอร์อยู่ในห้อง กำลังเดินไปที่ประตูห้องแล้ว แต่เมื่อเขาได้ยินเสียงเปิดประตูหลัก

เขาก็ขมวดคิ้ว สิ่งนั้นปรากฏบนใบหน้าของเขา ขณะที่เขาพูดพึมพำ “พวกเขาอยู่ที่นี่แล้ว”

เขาเปิดประตูและก้าวออกจากห้อง

ทันทีที่ลูซิเฟอร์ก้าวออกจากห้อง เขาก็จบลงที่ทางเดินตรงหน้าประตูหลัก

กลุ่มชาย 4 คนเห็นลูซิเฟอร์และตาเป็นประกายเหมือนพบเหยื่อ ความระมัดระวังยังเต็มหัวใจของพวกเขา พวกเขาคิดว่าลูซิเฟอร์อาจอยู่ที่นี่ แต่การได้เห็นเขาที่นี่จริง ๆ แล้วค่อนข้างแตกต่างและน่าทึ่ง

“หยุดตรงนั้น!” แซคสั่งลูซิเฟอร์ทันที “อย่าขยับ ไม่งั้นเราอาจจะต้องฆ่าคุณ!”

เพอร์เฟคโตะได้เล็งอาวุธไปที่ลูซิเฟอร์แล้ว

“ยกมือขึ้นเหนือหัวแล้วนอนลงกับพื้น!” แซคสั่งต่อไป “ถ้าคุณฟังเรา เราสัญญาว่าเราจะไม่ทำร้ายคุณ”

เมื่อได้ยินคำพูดของพวกเขา ลูซิเฟอร์ก็จ้องไปที่แซค เห็นได้ชัดว่าชายคนนี้เป็นผู้นำทีม นี่คือสิ่งที่เขาอยากรู้ในทุกกรณี

“คุณค้นประวัติผมแล้วใช่ไหม” ลูซิเฟอร์ถามแซคอย่างจริงจัง “คุณรู้ชื่อของผมและรายละเอียดอื่น ๆ ทั้งหมดเกี่ยวกับผมแล้ว ใช่หรือไม่”

“หุบปากแล้วทำตามคำสั่งของฉัน!” แซคยืนยันอีกครั้ง

“ตอบมาก่อนสิ!” ลูซิเฟอร์ประกาศ น้ำเสียงของเขาดังขึ้นเล็กน้อย ในขณะที่ขมวดคิ้วเข้มขึ้น

“ใช่ เรารู้ชื่อคุณแล้ว คุณคือลูซิเฟอร์ แอซเรล ลูกชายของเซล แอซเรล ทำตามที่พวกเราบอกเดี๋ยวนี้ นอนลงกับพื้น แล้วหยุดอยู่กับที่ อย่าพยายามบังคับให้เราใช้กำลัง!” แซคบอกลูซิเฟอร์

“ดี ในเมื่อคุณก็รู้เรื่องของผมแล้ว ถ้าอย่างนั้นคุณก็ควรจะตอบคำถามที่ผมอยากรู้มานานได้แล้ว…” ลูซิเฟอร์พึมพำ ขณะที่เขาเริ่มถอดถุงมือสีดำออก เขาวางถุงมือไว้ในกระเป๋าของเขา

“นี่เป็นคำเตือนครั้งที่ 3 ของเรา! ถ้าคุณไม่ฟัง ก็ไม่ต้องโทษเราอีก!” แซคเตือนลูซิเฟอร์อีกครั้ง

“บอกผมก่อนเรื่องที่ผมต้องการทราบน่ะ คุณรู้เกี่ยวกับผมแล้ว ดังนั้นคุณต้องรู้จักสถานที่ที่ผมเคยพักอยู่ด้วย” ลูซิเฟอร์ถามแซค ขณะที่เขาเริ่มก้าวเข้าไปหา “มันอยู่ที่ไหน?”

“ลูซิเฟอร์ อย่าเข้ามาใกล้ ฉันรู้เกี่ยวกับความสามารถของคุณ นี่เป็นคำเตือนครั้งสุดท้าย หากคุณเข้ามาใกล้ เราอาจถูกบังคับให้ใช้กำลังสังหารคุณ!” แซคให้คำเตือนครั้งสุดท้าย ดูเหมือนว่าเขาจะจริงจังและอยู่ภายใต้แรงกดดันเช่นกัน

“ฉันต้องการชื่อโรงงานและที่ตั้ง บอกฉันแล้วฉันจะฟัง” ลูซิเฟอร์พูดออกมาโดยไม่หยุด

“ฉัขอสั่งให้หยุดเด็กคนนั้นซะ!” เมื่อเห็นลูซิเฟอร์ไม่หยุด แซคจึงตัดสินใจยอมแพ้ เขาสั่งคนใดคนหนึ่งโดยไม่มองดูคนของเขา

“ฉันเดาว่ามันจะไม่ราบรื่นอย่างที่คิด นี่เป็นความเมตตาอย่างน้อยที่ฉันจะทำได้เพื่อพาคุณออกไปโดยไม่ทำร้ายคุณ” เขาพึมพำขณะจ้องมองที่ลูซิเฟอร์ซึ่งเข้ามาใกล้

ทันทีที่แซคออกคำสั่ง ชายอ้วนเตี้ยที่รู้จักกันในชื่อเอนฟอร์ซเซอร์ก็ยกมือขวาไปทางลูซิเฟอร์ ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีม่วงเล็กน้อย เมื่อความสามารถของเขาเริ่มแสดงขึ้น

ลูซิเฟอร์ยังคงเข้าใกล้แซค เมื่อเขารู้สึกถึงแรงกดบนร่างกายของเขาอย่างประหลาด ราวกับว่ามีของหนักกดทับ ซึ่งเขาค่อนข้างสับสน

เขาไม่เข้าใจว่าเป็นเพราะการเปลี่ยนแปลงของแรงโน้มถ่วงที่ถูกบังคับในสภาพแวดล้อมของเขา ส่วนใหญ่มีผลเฉพาะกับลูซิเฟอร์ ซึ่งความเร็วลดลงบ้างภายใต้แรงกดดันที่ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นเท่านั้น

“ยอมแพ้ซะ ภายใต้แรงโน้มถ่วงของฉัน อย่าว่าแต่เดินเลย คุณไม่สามารถยืนได้นาน ถ้าให้ตัวเลข แรงดึงดูดที่ส่งผลต่อคุณนั้นมีพลังมากกว่าตัวที่ส่งผลกระทบต่อเราอย่างน้อย 10 เท่า” ร่างท้วมตัวเตี้ย ชายคนนั้นเริ่มหัวเราะ เมื่อเขาจ้องไปที่ลูซิเฟอร์ ซึ่งกำลังดิ้นรนที่จะเดินจากสิ่งที่เขาเห็นลูซิเฟอร์ทำ

“ฉันไม่สนใจว่าคุณมาทำอะไรที่นี่ ฉันมาที่นี่เพื่อหาคำตอบ นั่นคือเหตุผลที่ฉันรอคุณเช่นกัน ตอนนี้ฉันมีเป้าหมายในชีวิตอย่างหนึ่ง นั่นคือการบดขยี้ใบหน้านั่น” ลูซิเฟอร์ตอบในขณะที่เขาคิด เกี่ยวกับใบหน้าโหดเหี้ยมของหมอราวที่เคยเห็นตอนถูกฆ่า

น้ำเสียงของเขาฟังดูมืดมาก

ในที่สุดแรงกดดันที่มีต่อเขาก็เสถียรราวกับว่ามันถึงขีดจำกัดสูงสุดที่ผู้บังคับใช้จะสามารถใช้ได้ ขาของลูซิเฟอร์สั่น ขณะที่เขาพยายามจะเดิน

เขาจ้องไปที่แซคและคนอื่นๆ ขณะกำหมัดแน่น

“ถ้าคุณไม่ตอบผม ผมจะบังคับให้พวกคุณตอบเอง!”

ขณะที่เขาพูด พลังแปลกๆ เติมเต็มเขา—พลังพิเศษระดับ S ซึ่งเริ่มไหลผ่านเส้นเลือดของเขาที่มองเห็นได้เล็กน้อย

พลังระดับ S ความแข็งแกร่งขั้นสูงสุด  นี่เป็นความสามารถที่ทำให้บุคคลสามารถทะลุกำแพงได้ด้วยการชกเพียงครั้งเดียวอย่างสบายๆ ซึ้งไม่ต้องพูดถึงการต้านทานแรงโน้มถ่วง 10 เท่าเลย

แม้ว่าลูซิเฟอร์จะสามารถดึงความสามารถนี้ออกมาได้เพียงเสี้ยวเดียว เนื่องจากขาดความเข้าใจและประสบการณ์ แต่สิ่งที่เขาสามารถดึงออกมาได้ก็ดูจะเพียงพอแล้ว

การสั่นของขาของเขาหยุดลง หลังโค้งของเขาเหยียดตรงขึ้น เมื่อเขาเริ่มเดินไปหาแซคอีกครั้ง แต่คราวนี้ความเร็วของเขาเร็วขึ้นอีก

ดูเหมือนว่ามันจะเป็นเรื่องปกติมาก จนเหมือนกับว่าแรงโน้มถ่วงนั้นเป็นปกติสำหรับเขา

“คุณกำลังทำอะไร ทำไมคุณถึงหยุดพลังของคุณ” แซคร้องออกมา ขณะที่เขาจ้องไปที่เอนฟอร์ซเซอร์

“ฉันไม่ได้ เขายังอยู่ภายใต้ผลของความสามารถของฉัน!” เอนฟอร์ซเซอร์ ตอบกลับด้วยท่าทางไม่เชื่อที่ปิดใบหน้าของเขา

“ห๊ะ? คุณหมายถึงนั่นคือเขาที่อยู่ภายใต้แรงโน้มถ่วงขนาด 10 เท่าเหรอ?” แซคอุทานขณะที่ปากของเขาเปิดขึ้นเล็กน้อย

“ก็ได้ ถ้าคุณยังคงหยุดเขาไม่ได้ งั้นเราไม่จำเป็นต้องพาเด็กที่มีสติสัมปชัญญะกลับบ้าน เพอร์เฟคโตะยิงเขาซะ” แซคเปลี่ยนคำสั่ง

เพอร์เฟคโตะดูเหมือนเขากำลังรอช่วงเวลานี้อยู่ ปืนของเขาเล็งไปที่ลูซิเฟอร์อยู่แล้ว ทันทีที่เขาได้รับคำสั่ง เขาวางนิ้วบนไกปืนเพื่อยิงลูซิเฟอร์

ปืนที่เขาใช้อยู่ตอนนี้มีกระสุนยากล่อมประสาท ซึ่งเพียงพอที่จะทำให้ม้าหลับได้ในทันที นับประสาอะไรกับเด็กกัน…..