Inhuman Warlock จอมเวทย์ไร้มนุษยธรรม - ตอนที่ 286 เขากลับมา

ตอนที่ 286: เขากลับมา

ไม่มีอะไรที่อลิเซียจะพูดอีกต่อไป

เขาเปลี่ยนความสนใจไปที่ไรอา ในขณะที่เขาพูดต่อ “เธอต้องการแสดงความจริงจังของเธอต่อสาเหตุของฉัน ถึงเวลาแล้ว” ไรอาอารมณ์เสียกับการแสดงของลูซิเฟอร์ สิ่งที่เขาต้องการอย่างแท้จริงหมายถึงการวาดภาพตัวเองให้เป็นคนเลวอีกครั้ง

หลังจากทํางานหนักทั้งหมดที่พวกเขาทําเพื่อให้ชื่อเสียงในที่สาธารณะแข็งแกร่งขึ้น

ในท้ายที่สุด ลูซิเฟอร์มีความสําคัญมากกว่า เขาก็เลยยอมแพ้” เราจะช่วยเธอ“ไรอาพูดขณะนั่งเช่นกัน”เคลเลียน พายาลิซ่ากับทริสตันไปด้วย เอาศพของ 2 คนนั้นมาให้ฉัน”

“เข้าใจแล้ว” เคลเลียนพูดพลางตกลงทันที

“ในที่สุด ก็ได้ลงมือบ้าง” ทริสตันพูดพร้อมยิ้ม เขาลุกขึ้นและออกจากร้านกาแฟกับเคลเลียนและยาลิซ่า

เรียอาริและอาร์เน่ กําลังเดินจากไป พลางขมวดคิ้ว พวกเขารู้ว่าคนที่อยู่เบื้องหลังพายุ และมันก็เป็นการเปิดเผยที่น่าตกใจ คนที่พวกเขาฆ่าในอดีตกลับมาอีกครั้ง ทุกคนโตแล้ว เขารู้สึกว่าจำเป็นต้องแจ้งวารันท์ทันที

ทันทีที่เขาออกจากร้านกาแฟ เขาโทรหาวารันท์

“ใช่ เรียอารี นายได้อะไรมาบ้าง” วารันท์ถาม ขณะรับสาย

“เราพบอะไรหลายอย่าง คนที่โจมตีทีมเบต้าของเรา คนๆนั้นก็อยู่ที่นี่ด้วย นอกจากนี้ไรอาและทีมของเขาก็อยู่ที่นี่เช่นกัน ดูเหมือนว่าทั้งสองฝ่ายจะทํางานร่วมกัน” เรียอารอธิบายอย่างจริงจัง “นอกจากนี้ คนที่โจมตีทีมเบต้าของเรายังเป็นคนที่เราทั้งคู่รู้จัก มันเป็นข่าวร้ายจริงๆ” เขากล่าวเสริม

“เราทั้งคู่รู้จักงั้นเหรอ? นั่นมันคือใคร” วารันท์ถาม ขณะยืนขึ้น

“ลูซิเฟอร์… ลูกชายของเซลกลับมาแล้ว! และเขาไม่ได้อยู่คนเดียว ฉันเห็นนักดาบอยู่กับเขาด้วย เขาควรจะเป็นคนที่ฆ่าคนของเรา” เรียอาริอธิบาย

“เอาล่ะ นายทั้งสองอยู่ห่างจากการต่อสู้เข้าไว้ ฉันจะไปที่นั่นกับคนอื่น แค่จับตาดูพวกเขา” วารันท์บอกเรียอาริ ขณะที่เขาตัดการเชื่อมต่อสาย

“จับตาดูพวกเขาไว้ พูดง่ายกว่าทําโดยไม่มีการสํารองข้อมูล” เรียอารแสดงความคิดเห็น ขณะเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋าเสื้อ

เขาหยุดขณะที่เหลือบมองกลับไปที่ร้านกาแฟ ช่วงเวลานั้นเองที่เคลเลียนและคนอื่นๆ ก้าวออกมา

“พระเจ้า ฉันคิดถึงเก็นซี่ เขาควรจะสมบูรณ์แบบในการจับตาดูคนพวกนั้น ในขณะที่อยู่ห่างจากพวกมัน ยิ่งกว่านั้นดูเหมือนว่าพวกมันไม่ต้องการปล่อยเราไป พวกเขาส่งคนพวกนั้นทั้ง 3 คนมาโจมตีเรา” เรียอาริพูดเบา ๆ ขณะที่เขาถอนหายใจ

“เราควรรู้ไหม?” อาร์เน่ถามพร้อมขมวดคิ้ว “เราไม่สามารถ ทําพร้อมกันทุกอย่างได้ นายทิ้งฉันไว้ ฉันจะรั้งพวกนั้นไว้ที่นี่ เงาของฉันสามารถช่วยฉันได้ในภายหลัง นายจะมีเวลามากขึ้น นายไม่จําเป็นต้องอยู่ที่นี่ ไปที่เฮลิคอปเตอร์แล้วออกไป” เรียอาริสั่งอาร์เน่

“ปล่อยให้นายสู้กับคนพวกนั้นด้วยตัวคนเดียวงั้นหรือ? ไม่มีทาง บ้าไปแล้ว! หากนายกําลังต่อสู้กับพวกเขา ฉันก็จะอยู่ด้วย ฉันจะไม่วิ่งอย่างคนขี้ขลาด!” อาร์เน่ออกความเห็นขณะไม่ยอมวิ่ง

“อย่าขัดคําสั่งของฉัน! วิ่งไป! สิ่งสําคัญกว่านั่นคือการที่เราจะช่วยคนให้มากที่สุดเท่าที่เราจะทําได้ ยิ่งกว่านั้น ถ้านายสิ หลายคนอาจตาย!” เรียอาริให้ความเห็น “ฉันหลบได้เรื่อยๆ จนกว่าจะถึงเวลาหนี้”

“ฉันไม่ฟัง ถ้านายจะอยู่ ฉันก็อยู่ด้วย” อาร์เน่พูดอย่างหนักแน่น

“ก็ได้! เหมาะกับตัวนายดี ดูเหมือนว่าเราจะต้องทุ่มสุดตัวที่นี่จริงๆ ให้เอาทั้งสามคนออกไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทําได้ ในกรณีนั้นไรอาไม่ได้มาเป็นการส่วนตัว ดังนั้นมันน่าจะง่ายกว่านี้ ใช้ประโยชน์จากความเย่อหยิ่งของเขา” เรียอาริพูด ในที่สุดเขาก็ยอมแพ้ เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนตะโกนสุดกําลังว่า “พลเมืองเคนซิงตัน! เรามาจาก APF! จะมีการต่อสู้กับอาชญากรที่นี่! ถ้าไม่อยากโดนลูกหลง ให้วิ่งไปให้ไกลที่สุดจากที่นี่!”

ขณะที่เสียงกรีดร้องของเรียอาริดังไกลออกไป หลายคนได้ยินเขา แทนที่จะสงสัย พวกเขากลับตั้งใจฟัง และเมื่อนั้นเองที่พวกเขาเริ่มวิ่งออกไป

เคลเลียนไม่สนใจเรื่องนี้เหมือนกัน อย่างที่เขาชอบ นี่เป็นผลดีที่สุดที่พวกเขาสามารถต่อสู้ได้อย่างอิสระ

ลูซิเฟอร์กําลังนั่งอยู่ในร้านกาแฟ มองออกไปข้างนอก เขาสามารถเห็นประชาชนวิ่งหนี ดูเหมือนว่าการต่อสู้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว เขาคิด

ไรอาไม่ได้พูดอะไร ในขณะที่เขายังคงนั่งสงบรอการกลับมาของเคลเลียน

เจ้าของร้านคาเฟยังสังเกตเห็นผู้คนกําลังวิ่งออกไปข้างนอก เขาสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น เขาตัดสินใจที่จะตรวจสอบสิ่งที่เกิดขึ้น

เขาเปิดประตู ขณะที่หยุดคนที่กําลังวิ่งคนหนึ่งและถามว่า “เกิดอะไรขึ้น”

“APF มาแล้ว! พวกเขากําลังจะบอกว่าจะมีการต่อสู้ในพื้นที่นี้!” ชายคนนั้นตอบก่อนจะวิ่งต่อไปอีก

เจ้าของร้านกาแฟมองไปทางที่เรียอาริยืนอยู่ เขาเห็นชาย 3 คนกําลังเดินเข้ามาหาพวกเขา

3 คนนั้นเคยอยู่ในร้านกาแฟไม่ใช่เหรอ เขาคิดพลางขมวดคิ้ว พวกเขาคืออาชญากรแวเรียนท์งั้นหรือ?

เขาหันกลับไปมองภายในร้านกาแฟของเขา เพื่อหาคนที่มากับพวกเขานั่งอยู่ข้างใน เขาเริ่มเหงื่อออก

เขาเช็ดเหงื่อ พลางเดินกลับและแสร้งทําเป็นว่าไม่มีอะไรใหญ่โต ดูเหมือนว่าคนเหล่านี้ไม่ได้มาที่นี่เพื่อทําลายร้านของเขาหรือฆ่าคน

พวกเขาไม่ได้ฆ่ามนุษย์ด้วย เขาเชื่อว่ามันเป็นความขัดแย้งระหว่างพวกเขากับ APF เขาไม่จำเป็นต้องทําให้คนพวกนั้นขุ่นเคือง “ฉันขอกาแฟอีกแก้วได้ไหม” ไรอาถามชายคนนั้น

“เดี๋ยวสิ” ชายคนนั้นพูดขณะไปทํางาน

เมื่อเห็นความโกลาหลข้างนอก ลูกค้าคนอื่นๆ ของร้านก็วิ่งออกไปด้วย เวราซิตี้ก็อยู่ท่ามกลางฝูงชน ซึ่งเธอจากไปโดยใช้โอกาสนี้ งานของเธอที่นี่เสร็จเรียบร้อยแล้ว

“ดังนั้น ลูซิเฟอร์ ฉันสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง ตั้งแต่ฉันมาที่นี่ เธอมักจะอ้อมค้อมและยืดเยื้อเวลาที่เรากําลังจะออกไป” ไรอาเริ่มพูดขณะเสิร์ฟกาแฟ

“ก่อนอื่น เธอบอกให้นั่งดื่มกาแฟ จากนั้นแนะนําตัว เธอบอกว่าฉันต้องตอบก่อนที่เราจะจากไป จากนั้นคนเหล่านั้นก็ปรากฏตัวขึ้น” เขาพูดขณะหยิบถ้วยกาแฟขึ้นมาจิบ

“เวลาดูช่างบังเอิญเหลือเกิน เธอช่วยพูดให้แน่ใจได้ไหมว่าเธอจะมากับเรา หลังจากที่เราฆ่า 2 คนนั้นให้” เขาถาม

“ฉันไม่ไป” ลูซิเฟอร์ตอบทันที

“แล้วทําไมถึงเป็นอย่างนั้นล่ะ” ไรอาถามพลางขมวดคิ้ว

“เพราะฉันไม่อยากรอช้า ฉันอยากให้วารันท์ตายโดยเร็วที่สุด” ลูซิเฟอร์ตอบ “การกลับไป การกลับมา และทุกๆ อย่างในระหว่างนั้นเป็นการเสียเวลา เมื่อเรามีทุกสิ่งที่จําเป็นในการฆ่าวารันท์แล้ว” เขากล่าวต่อ

“เอ๊ะ มันคืออะไรเหรอ เธอคิดว่ามันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ บอกฉันสิว่าจริงๆ แล้วเธอต้องการอะไรจากเรา” ไรอาพูดพร้อมขมวดคิ้ว..