Inhuman Warlock จอมเวทย์ไร้มนุษยธรรม - ตอนที่ 279 เขตสงคราม

ตอนที่ 279: เขตสงคราม

หลังจากนั้นไม่นาน แคสเซียสก็กลับมาเช่นกันโดยสวมชุดอื่นที่ยังเหมาะกับเขา ผมสั้นสีเข้มของเขายังดูเปียกเล็กน้อยในขณะที่เขาเพิ่งอาบน้ําเสร็จ

เมื่อไปถึงรถเขาเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารก่อนจะนั่งข้างใน

“ไปกันเถอะ แต่ต้องระวังให้ดีหลังฝนตกถนนมันจะลื่นขึ้นเล็กน้อย” แคสเซียสเตือนลูซิเฟอร์

ลูซิเฟอร์กดคันเร่งเพื่อให้รถเคลื่อนที่เมื่อนํารถออกจากคฤหาสน์ เขาก็มุ่งหน้าไปยังเมือง

“ดีมาก นายทําได้ดีมากยังไม่ถึง 2 วันด้วยซ้ํา การควบคุมของนายช่างเหลือเชื่อ” แคสเซียสชมลูซิเฟอร์ ซึ่งดูเหมือนขับรถได้ถูกต้องและไม่เหมือนคนเพิ่งเริ่มเรียนรู้

“ใช่ ไม่ยากเลย ฉันคิดผิด” ลูซิเฟอร์ตอบ

“ถูกต้อง ตราบใดที่นายระมัดระวังมันก็ไม่ยาก แต่นายต้องควบคุมความเร็วไว้ การควบคุมจะยากขึ้นมากเมื่อใช้ความเร็วสูงเนื่องจากปฏิกิริยาตอบสนองของนายก็มีส่วนเช่นกัน” แคสเซียสกล่าว

เมื่อลซิเฟอร์ไปถึงบริเวณที่มีผู้คนพลุกพล่านเขาก็ชะลอตัวลงเล็กน้อย

“ทําไมตอนนี้เราออกไปข้างนอกแทนที่จะพักผ่อนตามที่วางแผนไว้” อาร์เน่ถามเรียอาริที่ลาก เขาออกมา

“คิดซะว่าเป็นการเดินธรรมดาๆ ละกันฉันรู้สึกเบื่อในห้องแล้ว เดินบ้างนิดหน่อยก็ยังดี” เรียอาริตอบขณะเดินไปข้างถนนกับอาร์เน่

เขากําลังดูร้านค้าที่ในที่สุดก็เปิดได้ แต่ก็ไม่แออัดเท่าที่เขาคิด คงเป็นเพราะพายุ

“หลายคนคงยังรู้สึกหดหูใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ฉันเดาว่ามันช่วยไม่ได้ หลังจากที่เราพบบุคคลที่เป็นต้นเหตุแล้วเมืองก็ควรจะกลับสู่สภาวะปกติ” เขากล่าว

“หวังว่าแบบนั้น” ขณะที่พวกเขากําลังเดิน พวกเขาสังเกตเห็นรถสปอร์ตเคลื่อนที่ผ่านพวกเขา ไปพวกเขามองไม่เห็นว่าใครเป็นคนขับมันลูซิเฟอร์ก็ไม่เห็นพวกเขาเช่นกัน

“รถคันนั้นค่อนข้างดี แต่ดูเหมือนว่ามันจะเล็กไปหน่อยสําหรับเรา” อาร์เน่ กล่าวพร้อมแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับรถ

“มันเป็นแค่รถสําหรับโชว์ มันจะไม่ปกป้องนายเมื่อศัตรโจมตี ไม่เหมือนที่เราใช้ แต่ใช่พวกมันเหมาะที่จะเดินทาง” เรียอารแสดงความคิดเห็น

เขาไม่รู้ว่าแทนที่จะกังวลเกี่ยวกับรถเขาต้องกังวลเกี่ยวกับคนที่นั่งอยู่ในรถ

หลังจากขับรถไปรอบเมืองแล้วลูซิเฟอร์ก็หันรถกลับไปและเริ่มขับกลับอาร์เน่สังเกตเห็นรถมาแต่ไกล

“มันกําลังกลับมา” เขาแสดงความคิดเห็น

“ต้องเป็นคนรวยที่พยายามจะสนุก มันช่างเสียเปล่ารถคันนี้สมควรที่จะแข่งบนถนนที่ว่างเปล่าไม่เคลื่อนไหวเหมือนหอยทากในเมืองอะไรก็ตามเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเรา” เรียอาริตอบ

ไม่นานรถก็มาถึงใกล้พวกเขา ไม่เหมือนก่อนหน้านี้ สายตาของลูซิเฟอร์ จ้องไปที่เรียอาริและ อาร์เน่ ตอนแรกเขาถูกดึงดูดด้วยเสื้อผ้าแปลกๆ ของพวกเขาแต่ในไม่ช้าเขาก็จ่าคนเหล่านั้นได้

เขาเคยเห็นภาพของสมาชิก APF ที่รู้จักกันดี 2-3 คน และ 2 คนนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา ขณะที่รถขับผ่านไปอีกครั้ง

“นายเห็น 2 คนนั้นไหมเสื้อผ้าของพวกเขาค่อนข้างน่าสนใจ” แคสเซียสให้ความเห็น

“นั่นไม่ใช่สิ่งเดียวที่น่าสนใจเกี่ยวกับพวกเขา” ลูซิเฟอร์ตอบพร้อมยิ้ม “ดูเหมือนว่าเหยื่อของฉันจะได้ผลทั้งสองฝ่าย”

“เหยื่อ?” แคสเซียสถามพลางขมวดคิ้ว

“ถูกต้อง ฉันคาดไว้แล้วว่าฐานของ APF จะปลอดภัยอย่างแน่นหนาการสนทนากับไอย์ เท่านั้นที่ยืนยันได้”

“นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันตัดสินใจลาก APF มาที่นี่โดยไม่ได้ให้ข้อพิสูจน์ใด ๆ กับพวกเขาพายุฝน ฟ้าคะนองสีดําธรรมดาก็เพียงพอแล้วที่จะทําเช่นนั้น” ลูซิเฟอร์อธิบาย

“ถ้าฉันจําไม่ผิดวารันท์ไม่ได้มา ซึ่งก็ถูกคาดหวังไว้เช่นกันตอนนี้ฉันแค่ต้องพาวารันท์มาที่นี่ ด้วยน่าสนใจจริงๆ” เขากล่าวเสริมพร้อมยิ้ม

“ทุกอย่างจะขึ้นอยู่กับว่าการประชุมกับไรอาจะเป็นอย่างไรวันมะรืนนี้” เขากล่าว

“เด็กที่ขับรถคันนั้น ดูคุ้นเคยไปหน่อย” เรียอารพูดขณะมองย้อนกลับไปที่รถสีเหลืองที่กําลังวิ่งออกไป

“คุณคงสับสน สําหรับฉันพวกเขาดูเหมือนเด็กรวยทั่วไป ไม่ใช่คนที่เราจําได้” อาร์เน่ตอบพร้อมส่ายหัว “นั่นทําให้ฉันนึกถึงร้านอาหารนั่นสิ! ไปกินข้าวกันเถอะ”

เรียอาริมองไปที่รถซึ่งไปไกลจนหายไปจากสายตาของเขาอย่างสิ้นเชิง ทันใดนั้นเองที่เขาหันกลับมา

“ใช่ กินข้าวกันเถอะบางทีข้าอาจจะจําบางอย่างได้” เขาพึมพํา

รถสปอร์ตสีเหลืองมาถึงคฤหาสน์เวลลิงยามเปิดประตูให้พวกเขา
เมื่อประตูโลหะเปิดออก ลูซิเฟอร์ขับรถเข้าไปข้างในและหยุดที่ทางเข้าคฤหาสน์ก่อนจะก้าวออกไป

“ถ้านายพูดความจริงสถานที่แห่งนี้จะกลายเป็นเขตสงครามในไม่ช้า” ขณะที่แคสเซียสก้าวลงจากรถ เขายังคงตะลึงกับสิ่งที่ลูซิเฟอร์บอกเขา

คนที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศนี้กําลังมาที่นี่ และพวกเขาอยู่ตรงกลางของมัน มันขึ้นอยู่กับพวกเขาทั้งหมดและโชคเล็กน้อยเช่นกัน

ลูซิเฟอร์เหลือบมองแคสเซียสขณะที่เขายิ้ม “มันกลายเป็นเขตสงครามทันทีที่ฉันก้าวเข้ามา ในเมือง…”

“นายเสียใจไหมที่มาที่นี่ตอนนี้ นายยังมีเวลานายสามารถกลับไปได้หากต้องการ” เขากล่าว

“ฉันไม่ได้กลัว จริงๆแล้ว ฉันแค่กังวลเกี่ยวกับเมืองนี้ หากเกิดการสู้รบขึ้นที่นี่ ผู้บริสุทธิ์จานวนมากจะตาย” แคสเซียสกล่าวโดยไม่รู้ว่าจะรู้สึกอย่างไรกับเมืองนี้

“ผู้บริสุทธิ์จานวนมากเสียชีวิตทุกวันในโลกนี้ และพวกเขาก็จะตายต่อไป แต่ถ้ามันคุ้มค่า ฉันจะพยายามรักษาการสู้รบให้มากที่สุดเท่าที่จะทําได้หากต้องการการต่อสู้” ลูซิเฟอร์ตอบก่อนที่เขาจะก้าวเข้าไปในคฤหาสน์ แคสเซียสยังก้าวเข้าไปข้างหลังเขา

เมื่อถึงเวลาอาหารเย็นพวกเขาพบอาหารที่เสิร์ฟบนโต๊ะแล้วและรอพวกเขาอยู่แล้ว

“นั่นเตือนฉัน เธอไม่ได้กินอะไรเลย นำจานมา แล้วตามฉันมา” ลูซิเฟอร์บอกสาวใช้

สาวใช้ทําตามที่เขาพูดและเดินตามเขาไปลูซิเฟอร์ไปที่ห้องของเขาและปลดล็อคประตู

“นี่มันอะไร?” เมื่อเขาก้าวเข้าไปในห้องเขาก็พบว่ามันว่างเปล่า เขาดูตกใจเมื่อมองไปรอบๆ

ไอย์ไปไหน เธอหนีไปแล้วเหรอ? ไม่ ประตูถูกล็อค มันไม่หัก และกุญแจอยู่กับเขา เธอจะจากไปได้อย่างไร? เขาขมวดคิ้วเดินไปที่ห้องน้ำเพื่อดูว่าเธออยู่ที่นั่นหรือไม่

ไม่มีเสียงน้ำออกมาจากห้องน้ำ ซึ่งทําให้เขาสงสัย ถ้าเธอไม่อยู่ที่นั่น เขาไม่รู้ว่าเขาจะทําอะไรได้บ้าง

ยืนอยู่หน้าประตูห้องน้ำ เขาพยายามเปิดมัน ประตูเปิดออกทันที..