Inhuman Warlock จอมเวทย์ไร้มนุษยธรรม - ตอนที่ 278 วิธีเดียว

ตอนที่ 278: วิธีเดียว

เรียอาริ และอาร์เน่ ยืนอยู่ด้านหลังได้ยินการสนทนา

พวกเขาเงียบ ยิ่งพวกเขาได้ยินมากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งตระหนักว่าเรื่องราวนั้นมีความจริงอยู่บ้าง

สายฟ้าสีดําตกลงมาในเมือง และไม่ใช่แค่วันเดียว วันนี้ก็ตกลงมาอีกเช่นกัน ซึ่งน่าประหลาดใจจริงๆ

เมื่อมองย้อนกลับไปที่อาร์เน่เรียอารใช้นิ้วชี้ตามเขาพวกเขาจากไปอย่างเงียบ ๆ

“เข้าใจอะไรหรือเปล่า” เรียอาริถามหลังจากอยู่ห่างจากฝูงชนไปบ้างแล้ว

“อะไร?” อาร์เน่ถามพลางขมวดคิ้ว

“มันไม่ใช่ครั้งเดียวมันดูไม่เป็นธรรมชาติ ฉันคิดว่าเป็นพายุที่มนุษย์สร้างขึ้น และไม่ว่าบุคคลนั้นจะเป็นใครเขายังอยู่ในเมือง” เรียอารอธิบาย

“ฉันว่ามันจริงนะ เราจะหาคนนั้นเจอได้ยังไง” อาร์เน่ถามพลางขมวดคิ้ว

“ง่ายมาก เราต้องรอให้คนนั้นทําอีกครั้งที่ที่เมฆมีต้นกําเนิด นั่นคือที่ที่เราจะพบเขา” เรียอาริ อธิบายเขาได้คิดไอเดียที่มีข้อมูลเพียงเล็กน้อยแล้ว

“คุณคิดว่าเขาจะทํามันอีกไหม ถ้าเขาไม่ทําล่ะ” อาร์เน่ถามด้วยความสงสัยว่าแผนนั้นจะใช้ได้ผลจริงหรือไม่

ฉันคิดว่าคนๆ นั้นจะทําอีกครั้ง อย่างน้อยเราก็หวังให้เขาทํานั่นคือวิธีเดียวที่เราจะสามารถหาเขาเจอได้เลย นอกจากนั้น เราทําอะไรไม่ได้ไม่ใช่ว่าเราจะค้นหาได้ทั่วทั้งเมือง” เรียอาริตอบพลางถอนหายใจ

“เราจะต้องโทรหาทีมงานแล้วคนนั้นจะตื่นตัว ซึ่งจะทําให้หาเขาเจอได้ยากขึ้น ดังนั้นหวังว่ามันจะได้ผลระหว่างนี้เราจะอยู่ที่นี่ไปหาโรงแรมกัน” เขากล่าวเสริมขณะเริ่มค้นหาโรงแรม

การค้นหาใช้เวลาไม่นานเมื่อพวกเขามาลงเอยที่หน้าโรงแรมแห่งหนึ่งทั้งสองก้าวเข้าไปใกล้พนักงานต้อนรับ

“เราต้องการ 2 ห้อง” เรียอาริกล่าวพนักงานต้อนรับเงยหน้าขึ้นขณะสังเกตชายทั้งสอง ความสนใจของเขาดึงดูดอาร์เน่เป็นพิเศษซึ่งยืนอยู่ด้านหลัง

เขาไม่ได้ถามอะไรในขณะที่รับเงินและให้กุญแจ

“ชั้น 2 ห้องหมายเลข 201 และ 202″

อาร์เน่ และ เรียอาร์ ออกไป

เมื่อทั้งสองจากไป พนักงานต้อนรับก็ถอนหายใจลึกๆ

“วันนี้เกิดอะไรขึ้นอย่างแรก มีคนถือดาบ และตอนนี้ดูเหมือนพวกไวกิ้ง มีแต่คนแปลก ๆ เท่านั้นที่มาที่นี่วันนี้” เขากล่าวพร้อมยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “ยังไงฉันก็ไม่ต้องสนใจ หวังว่าพวกมันจะไม่ทําลายอะไรทั้งนั้น”

เรียอาริ และ อาร์เน่มาถึงโรงแรมเดียวกันกับที่สมาชิกแวเรียนท์เกิดใหม่พักอยู่ ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือห้องของพวกเขาอยู่บนชั้น 2 ในขณะที่ แวเรียนท์เกิดใหม่ยังคงอยู่ที่ชั้นหนึ่ง

“แล้ววันนี้ใครจะเฝ้าอยู่บนฟ้า เราจะผลัดกันไหม” อาร์เน่ถามเรียอาริ ขณะที่ทั้งสองคนกําลังเดินขึ้นบันได

“ไม่ใช่พวกเรา เราไม่ต้องทําวันนี้ ฉันสงสัยว่ามันจะเกิดขึ้นอีกครั้ง มันเกิดขึ้นเพียงวันละครั้ง ดังนั้นมันอาจจะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้” เรียอาริบอกอาร์เน่เมื่อเดินมาถึงชั้นสอง

“ส่วนใครจะคอยเฝ้าดู นั่นคือฉันและนายทั้งคู่ พักผ่อนในห้องของนาย ฉันจะปลุกนายแต่เช้า” เขากล่าวเสริม

เขาเดินไปที่ห้องของเขาและก้าวเข้าไปข้างใน โดยปล่อยให้อาร์เน่เข้าไปนั่งในห้องของเขาเรียอาริโทรหาวารันท์เพื่อบอกเขาว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่

สมาชิกแวเรียนท์เกิดใหม่มีห้อง 3 ห้องที่พวกเขาจองไว้ แต่ทั้งสามคนนั่งอยู่ในห้องเดียว กำลังคุยกับไรอา

ห้องที่พวกเขานั่งอยู่นั้นบังเอิญอยู่ใต้ห้องของเรียอาร์ เสียดายเสียงห้องนี้ไม่ดังขึ้นไป

เวลายังคงเดินต่อไปขณะที่ลูซิเฟอร์นอนอยู่บนโซฟา โดยมีกุญแจห้องของไอย์อยู่ในกระเป๋าของเขา

เขาไม่ได้รู้สึกอึดอัดเลยที่จะนอนที่นี่ เพราะเขารู้สึกดีกว่าห้องนี้จริงๆ ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือที่ที่เขาสบายใจ

ภายในห้อง เขาไม่สามารถนอนหลับสนิทได้เนื่องจากต้องคอยระวังสภาพแวดล้อมรอบตัวตั้งแต่ไอย์อยู่ที่นั่น ไม่จําเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนั้นที่นี่

3 ชั่วโมงผ่านไปก่อนที่เขาจะตื่นจากหลับใหล เขาค่อยๆลืมตาขึ้นและลุกขึ้นนั่ง เขาเหยียดแขนออกมองไปรอบๆ สังเกตว่าสาวใช้ยังคงอยู่ที่นี่กําลังทําความสะอาดแต่ก็ไม่มีใครอยู่ใกล้ๆ

“แคสเซียสอยู่ที่ไหน” เขาถามสาวใช้ขณะที่เขายืนขึ้น

“ฉันคิดว่าเขาอยู่ข้างนอก” สาวใช้ตอบ

“แล้วเวราซิตี้ล่ะ?”

“ครั้งล่าสุดที่ฉันตรวจสอบเธออยู่ในห้องของเธอ”

ลูซิเฟอร์ลุกขึ้นยืนและสวมรองเท้าก่อนจะก้าวออกจากบ้าน เมื่อเขาก้าวออกไป สายตาก็จ้องมองไปที่สวนกว้างใหญ่ซึ่งเขาพบว่าแคสเซียสฝึกดาบของเขา

เขาเดินเข้าไปใกล้แคสเซียสขณะที่มือซ้ายสอดเข้าไปในกระเป๋ากางเกง

“นายยังคงฝึกฝนพื้นฐานด้วยความมุ่งมั่นพอๆกัน” เขาให้ความเห็นขณะที่หยุดอยู่ข้างหลังแคสเซียส

“แน่นอน พื้นฐานคือพื้นฐานของทุกสิ่งนายสามารถใช้ความแข็งแกร่งของนายได้ดียิ่งขึ้นถ้านายมีทักษะพื้นฐาน”

“ถ้านายไม่ทํานายก็ทําไม่ได้ ดังนั้นฉันจึงมุ่งเน้นไปที่พื้นฐานมากขึ้น เนื่องจากทักษะของฉันต้องการให้ฉันสมบูรณ์แบบ” แคสเซียสตอบขณะที่เขาหยุดเหวี่ยงดาบและหันกลับมาเผชิญหน้ากับลูซิเฟอร์

ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อซึ่งมองเห็นได้ชัดเจน “นายฝึกมานานแค่ไหนแล้ว” ลูซิเฟอร์ ถามอย่างแปลกใจ

“3 ชั่วโมง” แคสเซียสตอบ “ไม่นานหรอก”

“อยากออกไปข้างนอกหรือไม่ฉันกําลังคิดที่จะขับรถและฝึกพื้นฐานด้วย” ลูซิเฟอร์ชี้ให้เห็น

“เอาล่ะ ให้เวลาฉันครึ่งชั่วโมงฉันต้องการความสดชื่น” แคสเซียสตอบขณะที่เขาใส่ดาบกลับเข้าไปในฝักแล้วเดินไปที่คฤหาสน์

ลูซิเฟอร์หันความสนใจไปที่สวนสังเกตต้นไม้เขาเดินเข้าไปใกล้และสังเกตต้นไม้ต้นหนึ่ง ซึ่งถูกทําลายไปหมดแล้วเพราะสายฟ้าฟาดลงมาทับต้นไม้นั้น

มันเป็นพืชชนิดเดียวกันกับที่ลูซิเฟอร์เด็ดดอกไม้เป็นครั้งสุดท้าย เขามองว่ามันสวยและเห็นว่ามันถูกทําลายเพราะเขา…เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มในขณะที่หันหลังให้กับรถและเริ่มเดินไปที่รถ

เขาหยุดอยู่หน้ารถสปอร์ตสีเหลืองแล้วปลดล็อค เมื่อก้าวเข้าไปในรถเขาใช้กุญแจเพื่อเปิดเครื่อง

รถสตาร์ท และลูซิเฟอร์นําความรู้ที่เพิ่งเรียนรู้ไปทดสอบ ขณะถอยรถเพื่อให้อยู่ในตําแหน่งที่จะออก

เขายังเปิดเพลงในขณะที่รอการกลับมาของแคสเซียสเขาก็เก็บเสียงไว้แต่เนิ่นๆ..