Inhuman Warlock จอมเวทย์ไร้มนุษยธรรม - ตอนที่ 272 พบกับแวเรียนท์เกิดใหม่

ตอนที่ 272: พบกับแวเรียนท์เกิดใหม่

ลูซิเฟอร์ขยับเล็กน้อย ซึ่งเผยให้เห็นจี้กุญแจที่ห้อยอยู่รอบคอของเขาพร้อมกับจ์ที่ปู่ของเขามอบให้

เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวของลูซิเฟอร์ ไอย์ก็ต้องประหลาดใจเมื่อหัวใจของเธอเริ่มเต้นเร็วขึ้นโดยคิดว่าลูซิเฟอร์กําลังจะตื่นเธอตัวแข็งในการเคลื่อนไหวราวกับว่าเธอเป็นรูปปั้น ขณะที่เธอรอดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น

โชคดีที่ลูซิเฟอร์ไม่ลืมตาแม้จะผ่านไป 2 นาที ดูเหมือนว่าเขายังหลับอยู่

ไอย์ถอนหายใจด้วยความโล่งอกขณะที่เธอวางมือบนหน้าอกของเธอ

เธอรออีก 2-3 วินาทีขณะที่เธอสังเกตกุญแจรอบคอของลูซิเฟอร์ พลางสงสัยว่าจะดึงมันออกมาได้อย่างไร การถอดออกยากกว่าที่คิดมาก เนื่องจากเธอเชื่อว่าเธอจะต้องเงยหน้าขึ้นเพื่อให้สิ่งนั้นเกิดขึ้น

ฉันสามารถใช้อะไรได้บ้าง? ฉันต้องการกรรไกร แต่ฉันสงสัยว่าเขาจะมีอะไรคมๆ ไว้ในห้องนี้ ฉันไม่มีแม้แต่ใบมีดพระเจ้า ทําไมเขาต้องทําให้มันยากขนาดนี้?’ เธอคิดพลางขมวดคิ้ว ดีฉันจะเสี่ยงดีกว่าเสียเวลา” เธอคิดขณะตัดสินใจลงมือทํา

เธอเข้าใกล้ลูซิเฟอร์อย่างระมัดระวังและสอดมือของเธอเข้าไปใต้ศีรษะของเขาขณะที่เธอค่อยๆ เงยศีรษะของเขาขึ้น อีกมือหนึ่งของเธอคว้าจี้กุญแจและเริ่มขยับขึ้นและพยายามดึงมันออกมา “แบบนี้ดีที่สุดแล้วเหรอ” ขณะที่เธอกําลังจะถอดออกเธอก็ได้ยินเสียงที่สงบ

เธอปล่อยหัวของลูซิเฟอร์ให้เป็นอิสระเมื่อรู้ว่าเป็นเสียงของเขา เขาตื่นแล้ว

“ฉันควรเตือนเธอเรื่องหนึ่งจริงๆ นะ กุญแจที่เธอพยายามหยิบไม่ใช่กุญแจของประตู” ลูซิเฟอร์กล่าวต่อไปขณะที่เขาลืมตาขึ้นช้าๆ เขาเหลือบมองไปทางไอย์ ขณะที่เขาพูดต่อ “งั้นก็กลับไปนอนซะ พรุ่งนี้จะเป็นวันสําคัญของเธอ”

“กุญแจที่แท้จริงอยู่ที่ไหน” ไอย์ถามขณะที่เธอเดินกลับไปที่เตียง

“ฉันไม่คิดว่าเธอต้องรู้เรื่องนี้ นอกจากนี้การกระทําของเธอในการถูกไฟฟ้าดูดก็ค่อนข้างดีเธอหลอกฉันได้ด้วยซ้ํา แต่นั่นเป็นเพียงขอบเขตของมัน อย่าคิดที่จะหลบหนี” ลูซิเฟอร์กล่าวก่อนเขาหลับตาลงอีกครั้งแล้วกลับไปนอน ขณะที่ลูซิเฟอร์ผลอยหลับไป อีก 2 ชั่วโมงผ่านไปก่อนที่ ไอย์จะลุกจากเตียงอีกครั้งเธอเริ่มการค้นหาอีกครั้ง แต่ตอนนี้เธอรู้ว่าลูซิเฟอร์ไม่มีกุญแจ เธอเชื่อว่าเขาซ่อนมันไว้ที่ไหนสักแห่งในห้องเธอพบว่าสะดวกเพราะตอนนี้เธอไม่ต้องขยับลูซิเฟอร์ ทําให้โอกาสในการตื่นนอนลดลง เธอค้นทุกหนทุกแห่งภายในห้อง แต่เขาไม่ทิ้งร่องรอยใดๆไว้เลย แต่ต่อให้ค้นหาเท่าไรเธอก็ไม่พบมัน

ขณะที่เธอกําลังค้นหาห้องลูซิเฟอร์ลืมตาขึ้นอีกครั้ง เมื่อสังเกตเห็นการค้นหาของเธออย่างบ้าคลั่ง เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะก่อนจะเข้านอนจริงๆ

8 โมงเช้าเมื่อเขาตื่นขึ้นอีกครั้งและพบว่า ไอย์นั่งอยู่บนเตียงพลางมีท่าทางที่ดูพ่ายแพ้ “หาไม่เจองั้นเหรอ?” เขาถามไอย์

“นายบอกได้ไหมว่านายซ่อนมันไว้ที่ไหน มันต้องไม่ใช่บนตัวนาย และฉันก็หามันไม่เจอภายในห้องด้วย กุญแจอยู่ที่ไหนกันแน่!” ไอย์ถามพลางยอมแพ้

เธอเสียเวลาหลายชั่วโมงในการค้นหา แต่ก็ไม่เป็นผล

“หือ? ใครบอกว่ามันไม่อยู่กับฉัน?” ลูซิเฟอร์ถามอย่างขบขัน ขณะนํากุญแจจากกระเป๋าหลังมาให้เธอดู

“แต่… นายบอกว่ามันไม่เกี่ยวกับคุณ!” ไอย์ตะโกนอย่างโกรธจัด

“แล้วเธอเชื่อฉันไหม” ลูซิเฟอร์ถามพลางกลอกตา “คนแบบไหนที่เชื่อศัตรูของเขา เธอคาดหวังให้ฉันบอกเธอจริงๆ เหรอว่ากุญแจอยู่ที่ไหนเธอมีอะไรอีกมากที่ต้องทํา”

“นาย!”

“อย่ามองฉันแบบนั้น ไปอาบน้ําซะ เธอไม่ได้อาบน้ํานานแล้ว ตอนนี้เธอเริ่มส่งกลิ่นแล้ว เธอควรใส่เสื้อผ้าที่เวราซิตี้ส่งมาด้วย” ลูซิเฟอร์ตอบอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะปลดล็อคประตู

“ผู้ชายคนนี้… เขาเป็นแค่เด็ก แล้วทําไมเขาถึงได้สิ่งที่ดีที่สุดจากฉันตลอดเวลา?” ไอย์สาปแช่งเมื่อเธอลุกจากเตียง

เธอไม่รู้ว่าเธอจะทําอะไรได้ในสถานการณ์แบบนี้ เธอถูกขังไว้โดยไม่มีพลังใดๆ และเธอไม่สามารถแม้แต่จะหลบหนีได้ ยิ่งไปกว่านั้น เธอไม่สามารถแม้แต่จะโกหกออกไปได้

ลูซิเฟอร์ขึ้นไปบนหลังคาอีกครั้งเพื่อฝึกทักษะเดียวกันกับเมื่อวาน เพื่อทําให้ตัวเองคุ้นเคยกับทักษะนี้ นอกจากนี้ เขายังต้องการหาทางลัดในการร่ายสกิลและสัมผัสความรู้สึกแข็งแกร่งเหมือนเดิม ยิ่งกว่านั้นการใช้ทักษะเดิมอีกครั้งก็มีประโยชน์อย่างที่เขาเชื่อ

เฮลิคอปเตอร์ของแวเรียนท์เกิดใหม่ ได้มาถึงเมืองเคนซิงตันแล้วด้วย มันกําลังมองหาที่ที่จะลงจอดในเมืองเมื่อพวกเขาสังเกตเห็นท้องฟ้าเหนือเมืองที่ถูกปกคลุมด้วยเมฆดํา

“อย่างที่เราได้ยิน… เมฆดํา พาเราไปยังต้นกําเนิดของเมฆ” เคลเลียนสั่งนักบิน จ้องมองไปที่เมฆด้านนอก

“นายคิดว่าเราควรลงจอดไหม ถ้าเหมือนกับที่เราได้ยิน อาจมีสายฟ้าฟาดลงมาจากท้องฟ้าในไม่ช้า” ยาลิซ่าเตือนเคลเลียน ขณะมองออกไปข้างนอก

ลูซิเฟอร์สร้างกลุ่มเมฆได้ง่ายขึ้นมาก เนื่องจากเขารู้ว่าความรู้สึกแบบไหนที่กระตุ้นมันกระนั้น ก่อนที่เขาจะปล่อยสายฟ้าออกมาเขาก็สังเกตเห็นเฮลิคอปเตอร์กําลังเคลื่อนตัวมาทางเขาจากระยะไกล

“อ่า ดูเหมือนพวกเขาจะอยู่ที่นี่แล้ว” เขาพึมพําพร้อมยิ้ม “พวกมันเร็วอย่างที่ฉันคาดไว้ไม่เลว”

เขาหยุดพยายามใช้สายฟ้าและบินไปทางเฮลิคอปเตอร์ที่พุ่งเข้ามาหาเขาแทน เขาไม่ต้องการให้พวกเขารู้ว่าจริงๆ แล้วเขาอยู่ที่ไหนดังนั้นจึงควรไปหาพวกเขาแทน

“มีคนก่าลังบินมาทางเรา” นักบินบอกเคลเลี่ยนและคนอื่นๆ

“อืม?”

เคลเลียน, ยาลิซ่า และ ทริสตันมองไปข้างหน้าและสังเกตเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งบินมาทางพวกเขา “หยุดเคลื่อนไหวเคลเลี่ยนบอกนักบินที่หยุดทันที เฮลิคอปเตอร์ลอยอยู่ที่เดิมไม่เดินหน้า ลูซิเฟอร์ไปถึงเฮลิคอปเตอร์และเข้าไปทางประตูที่เปิดอยู่

“เอ่อ นั่นคุณ 2 คนงั้นเหรอ” เขาพูดอย่างประหลาดใจ เมื่อสังเกตเห็นผู้ชายที่อยู่ที่นี่ “ฉันคิดว่าไรอาจะมาเหมือนกันยังไงก็เถอะ ยินดีต้อนรับสู่เคนซิงตัน ฉันคิดอยู่เลยว่าคุณสองคนเป็นยังไงบ้าง”

“เพื่อนนักดาบของคุณอยู่ที่ไหน” ทริสตันถามก่อนสิ่งอื่นใดนั่นคือสิ่งเดียวที่เขากังวล

“ฉันไม่คิดว่าคุณต้องสนใจเพื่อนของฉัน” ลูซิเฟอร์ตอบอย่างฉุนเฉียว เขาไม่รู้สึกถึงความปรารถนาดีจากทริสตัน..