Inhuman Warlock จอมเวทย์ไร้มนุษยธรรม - ตอนที่ 271 กุญแจ

ตอนที่ 271: กุญแจ

“เราไม่มีรูปภาพ เราจึงไม่สามารถยืนยันได้ว่าข่าวลือนั้นเป็นข่าวลือหรือไม่ แต่ผู้คนจํานวนมากในเคนซิงตันกําลังพูดถึงเรื่องนี้ ดังนั้นฉันเชื่อว่ามันควรจะเป็นความจริง” เรียอาริตอบ

“นั่นเป็นทักษะของเซลไม่มีใครควรจะทําให้มันเกิดขึ้นได้แปลกมาก” วารันท์ แสดงความคิดเห็นและขมวดคิ้ว

“มีคนอีกคนหนึ่งที่สามารถใช้สายฟ้าสีดําได้ แต่จริงที่ทั้งสองคนตายไปแล้ว ดังนั้นจึงเป็นเรื่องแปลกจริงๆ” เรียอาริเห็นด้วย

“เอาล่ะ ฉันตัดสินใจแล้วฉันอยากให้นายไปที่นั่นกับอาร์เน่และตรวจสอบ เก็นซี่กับฉันจะโฟกัสที่ไอย์” วารันท์กล่าวพร้อมออกค่าสั่งให้เรียอารี

“ฉันจะทําทันที” เรียอาริยืนยันก่อนจะจากไป

วารันท์นั่งอยู่คนเดียวในห้องของเขา เปิดลิ้นชักแล้วนรูปหมู่ออกจากลิ้นชักซึ่งเขาวางไว้บนโต๊ะ

“สายฟ้าสีดําอีกแล้วเหรอน่าสนใจมาก” เขาพึมพํา ขณะมองดูภาพหมู่ ซึ่งถ่ายทันทีหลังจากชัยชนะของพวกเขาในมหาสงครามครั้งสุดท้าย

ในภาพ วารันท์, ไรอา, เซส, เซล, แคลร์ส และแม้แต่ชายอ้วนก็มองเห็นได้อย่างชัดเจน

“นี่เป็นสัญญาณของเรื่องใหญ่ๆที่กําลังจะเกิดขึ้นอีกหรือเปล่า ฉันหวังว่าจะไม่” เขากล่าว ขณะเก็บภาพนั้นไว้

นอกสํานักงานเรียอารีรองหัวหน้าหน่วยอัลฟาได้เข้าร่วมกับอาร์เน่ ขณะที่ทั้งสองคนเตรียมจะจากไป

ภายในคฤหาสน์เวลลิ่ง ลูซิเฟอร์นั่งอยู่หน้าไอย์ ขณะที่เวราซิตี้และแคสเซียสก็อยู่ในห้องเช่นกัน แต่คราวนี้เวราซิตี้นั่งอยู่ใกล้ลูซิเฟอร์ไม่เหมือนกับเมื่อก่อน

“เอาล่ะ ไอย์ ได้เวลาเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง คําถามก็เหมือนกับเมื่อเช้านี้ แต่เธอจะไม่ถูกถามอีกเหมือนเมื่อก่อน ฉันจะหักกระดูกของเธอ 1 ชิ้นด้วยการโกหกและการโกงแต่ละครั้ง” ลูซิเฟอร์เตือนไอย์จริงจังกว่าเมื่อก่อนมาก มันสายเกินไปสําหรับเขาแล้ว

“นายจะใช้ความรุนแรงกับผู้หญิงงั้นหรือ? นายให้เวลาฉันคิดเรื่องนี้หน่อยได้ไหม ฉันจะตอบนายพรุ่งนี้” ไอย์เสนอเพื่อพยายามชะลอการสอบสวน

“ฉันขอโทษ แต่จะไม่มีพรุ่งนี้สําหรับเธอ ถ้าเธอไม่ตอบคืนนี้” ลูซิเฟอร์โต้กลับขณะที่เขายืนขึ้น

เขาขยับเก้าอี้เข้าไปใกล้ไอย์และนั่งใกล้แขนเธอ “บอกมาสิว่าฉันถามอะไร เธอมีเวลา 3 วินาทีในวินาทีที่ 4 เธอจะสูญเสียแขนขวา” เขาพูด พลางจ้องไปที่ดวงตาที่ลึกของไอย์ “ให้เวลาฉัน ฉันสัญญาว่าจะบอกพรุ่งนี้” ไอย์กล่าว

“หนึ่ง…”

“ไม่เอาน่า การตัดสินใจไม่ใช่เรื่องง่าย ฉันต้องคิดให้มาก!” เธอพูดต่อเมื่อสังเกตเห็นว่าลูซิเฟอร์เริ่มนับแล้ว

“สอง…”

“เจ้าเด็กเวรน้อย! ทําไมไม่ไปตายซะ!” ไอย์เอื้อมมือไปจับคอของลูซิเฟอร์อย่างผิดหวัง

ลซิเฟอร์ไม่ได้กังวลแม้แต่น้อย เพราะเขารู้ว่าสิ่งนี้จะไม่ส่งผลกระทบต่อเขา เขาไม่ได้พยายามที่จะหยุดเธอ

“อ๊าก!” ก่อนที่มือของไอย์จะไปถึงเขา เธอกรีดร้องราวกับว่าเธอถูกไฟฟ้าดูดอีกครั้ง ดวงตาของเธอปิดลง ขณะที่เธอล้มลงบนเตียง

เมื่อเห็นสิ่งนี้เกิดขึ้นลูซิเฟอร์ก็ตอบสนองจริงๆ หมัดของเขากําแน่นอย่างไม่เต็มใจ

“ผู้หญิงคนนี้ล้อเล่นกับฉันหรือเปล่า หลังจากนี้ เธอยังคงพยายามใช้พลังของเธออยู่!” เขาปล่อยมือขณะที่ทุบกําปั้นบนโต๊ะที่อยู่ใกล้เขาจนแตก

“ฉันก็จะฆ่าเธอเหมือนกัน!” เขาตะโกนด้วยความหงุดหงิด ขณะยืนขึ้นและคว้าที่คอของไอย์ โชคดีที่เขายังคงสวมถุงมืออยู่ และไม่ได้ทําให้คอเธอหัก

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนปล่อยล่าคอของเธอ

“ผู้หญิงคนนี้เป็นตัวปัญหาจริงๆ แม้แต่เด็ก ๆ ก็ไม่น่ารําคาญเหมือนกับหล่อน” เขากล่าวขณะ เดินไปมาด้วยความหงุดหงิด

วันนี้อารมณ์ของเขาไม่ดีสําหรับสิ่งที่เขาต้องผ่านเพื่อนําเมฆเหล่านั้นมา และตอนนี้เขาก็เป็นแบบเดิมอีกครั้ง

โชคดีที่เขาควบคุมตัวเองได้

“ไม่เป็นไร อย่างที่เธอพูด เรามีเวลาอีกมาก เธอจะให้คําตอบกับเรา ดูเหมือนเธอจะดื้อรั้น” แคสเซียสปลอบลูซิเฟอร์

“ใช่ เธอยังไม่เข้าใจอะไรเลยรอเธอตื่นขึ้นมา เธอจะเข้าใจในไม่ช้า” เวราซิตี้พูดแทรก

“ขอบคุณ เราจะทํามันอีกครั้งในวันพรุ่งนี้ พวกคุณออกไปได้แล้ว” ลูซิเฟอร์บอกกับแคสเซียส และเวราซิตี้ ขณะที่เขานั่งลงบนเก้าอี้

แคสเซียสเหลือบมองที่ลูซิเฟอร์ แต่ตัดสินใจว่าควรปล่อยเขาไว้ตามลําพังสักครู่ เขาและเวราซีตี้จากไป

ลูซิเฟอร์นั่งอยู่คนเดียวในห้อง ลูซิเฟอร์พึมพําด้วยความหงุดหงิด “ผู้หญิงคนนี้จะต้องตายด้วยน้ํามือฉันสักวันหนึ่ง ถ้าเธอยังทํามันต่อไป”

เขาลุกขึ้นและล็อคประตูก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ําเพื่ออาบน้ํา

ขณะที่ลูซิเฟอร์ปิดประตูห้องน้ํา ไอย์ก็ค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างลับๆ เธอไม่ได้ย้ายจากตําแหน่ง ของเธอแม้ว่าเธอหลับตาอีกครั้งขณะที่เธอยิ้ม

เธอแกล้งใช้ความสามารถของเธอเพื่อให้พวกเขาเชื่อว่าเธอถูกช็อตจริงๆ

เธอมีประสบการณ์มาแล้วว่าต้องรู้สึกอย่างไรจึงจะสามารถแสดงท่าทีที่น่าเชื่อได้

ผ่านไป 10 นาที ลูซิเฟอร์ก็ออกไปหลังจากอาบน้ําเสร็จ เขาเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าและแต่งตัวก่อนจะเดินกลับไปที่เตียง

ทั้งห้องเต็มไปด้วยความเงียบ เนื่องจากไอย์ไม่ได้เคลื่อนไหวเลย เธอแสร้งทําเป็นหลับและ คาดเดาตําแหน่งของลูซิเฟอร์ด้วยความช่วยเหลือของฝีเท้าของเขาเท่านั้น

ไม่นาน เวลาเที่ยงคืนก็มาถึง เป็นเวลากว่า 1 ชั่วโมงแล้วที่ลูซิเฟอร์ผล็อยหลับไป

ไอย์ไม่ได้ขยับแม้แต่นิ้วเดียวในชั่วโมงที่แล้ว ขณะที่เธอรอเพื่อให้แน่ใจว่า ลูซิเฟอร์หลับอยู่

ในตอนนี้เองที่เธอค่อยๆลืมตาขึ้นและหันกลับมามองดูลูซิเฟอร์ ซึ่งดูเหมือนจะนอนหลับอย่างสงบสุข

เธอสูดหายใจเข้าลึกๆขณะลุกจากเตียง

เขย่งเธอก้าวเข้าไปในห้องน้ําที่ลูซิเฟอร์แขวนเสื้อผ้าเก่าของเขา เธอเชื่อว่ามีโอกาสที่กุญแจจะอยู่ในเสื้อผ้าเก่าของเขา

เธอค้นเสื้อผ้าเก่าๆ น่าเสียดายที่เธอไม่พบสิ่งใดที่นั่น “ผู้ชายคนนี้ ดูเหมือนว่าเขาจะเก็บมันในเสื้อผ้าที่เขาสวม” เธอคิดขณะออกจากห้อง

เมื่อก้าวออกจากห้องน้ํา เธอสังเกตเห็นลูซิเฟอร์ซึ่งยังคงหลับอยู่ เธอเข้ามาใกล้เขา

ขณะยืนอยู่ตรงหน้าเขาเธอสูดหายใจเข้าลึกๆ ขณะที่เธอสังเกตกระเป๋าของเขาเพื่อดูว่าเธอมองเห็นสิ่งที่เป็นกุญแจอยู่ข้างในหรือไม่ แม้ว่าเธอจะไม่เห็นอะไรแบบนั้น แต่เธอก็ยังไม่ยอมแพ้เธอแตะต้นขาของลูซิเฟอร์เบา ๆ บริเวณกระเป๋าของเขาเพื่อดูว่ามีกุญแจอยู่ข้างในหรือไม่

“กุญแจไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ เธอคิดพลางขมวดคิ้ว เขาเก็บไว้ที่ไหน
ขณะที่เธอกําลังจะค้นหาที่อื่นลูซิเฟอร์ก็ขยับตัวเล็กน้อยจี้กุญแจที่ห้อยอยู่ที่คอ ถูกเปิดเผยเพราะการเคลื่อนไหว..