Inhuman Warlock จอมเวทย์ไร้มนุษยธรรม - ตอนที่ 247 รับรู้

ตอนที่ 247: รับรู้

เขาสามารถใช้กิ่งไม้เป็นดาบและตัดโลหะด้วยมันได้ พลังทั้งสองของเขาทํางานร่วมกันเพื่อช่วยเหลือซึ่งกันและกันด้วยพลังครั้งแรกของเขา เขาได้จัดการวัตถุใดๆ ก็ตามให้กลายเป็นดาบ ของเขา

ในทางกลับกัน ด้วยพลังอื่นของเขา ซึ่งต้องการให้เขาถือดาบ เขาใช้วัตถุนั้นเพื่อโจมตีสิ่งนี้ทําให้เขาสามารถจัดการกับศัตรูได้ แม้ในขณะที่เขาไม่มีอะไรเลยเขาสามารถใช้กระดาษเป็นดาบได้หากต้องการ

“ไม่เช่นนั้น ฉันจะบังคับให้แกมอบรถของแกให้ฉัน” ชายผมดําพูดอย่างโกรธเคือง “เราคือผู้พิทักษ์ประเทศการเดินทางของเราสําคัญกว่าคุณ!”

“อย่ากังวลไป ฉันรู้เรื่องของคุณมากพอที่จะรู้ว่าคุณเป็นผู้พิทักษ์แบบไหนเรามีคนอย่างคุณในประเทศของฉันด้วย” แคสเซียสตอบยิ้มๆ

“เจียง ขึ้นรถแล้วสตาร์ท ฉันจะดูว่าใครห้ามไม่ให้คุณออกไปวันนี้” เขาบอกเจียงที่พยักหน้าเจียงเองก็แปลกใจเช่นกัน ดูเหมือนว่าเพื่อนของลูซิเฟอร์จะบ้าพอๆกับเขา

“ฉันจะทุบรถให้แบ่งครึ่ง ถ้าแกลองสัมผัสมัน!” แวเรียนท์ผมสีเข้มเตือนเจียง

แคสเซียสยิ้มในขณะที่เขาก้าวออกไป “แน่นอน ฉันขอทําให้คุณสัมผัสรถ หลังจากนั้นคุณ โทษฉันไม่ได้” เขาพูดยิ้ม ๆ แต่ความโกรธก็ปรากฏชัดในรอยยิ้มของเขา เขาพร้อมที่จะตัดมือผู้ ชายคนนี้จริงๆ ถ้าเขาแตะรถไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปเขาเกลียดคนตรงหน้าจริงๆ ยังไงก็ตามเขาไม่ได้หวังที่จะเป็นเพื่อนกับ APE จริงๆ

“มันยากตรงไหนกัน นี่แกคิดว่าทําให้ฉันกลัวได้งั้นเหรอ เหอะ” ชายผมดําพูดขณะที่เขาเริ่มเดินไปที่รถอย่างเย่อหยิ่ง

ลูซิเฟอร์ไม่เข้าไปยุ่ง ในขณะที่เขายืนอยู่ข้างๆ พลางกอดอก เขาให้อิสระกับแคสเซียสที่จะทําทุกอย่างที่เขาต้องการ ส่วนที่เหลือ เขาจะจัดการเอง

ขณะที่ชายผมสีเข้มเดินไปที่รถ เจนเลี้ยสัมผัสได้ถึงอันตราย เธอไม่รู้ว่าทําไม แต่เธอกลับรู้สึกน่ากลัวจากแคสเซียส

ส่วนมือของแคสเซียสเริ่มเรืองแสง ซึ่งเตือนเธอมากยิ่งขึ้น แคสเซียสเป็นแวเรียนท์เธอแน่ใจ ในเรื่องนี้

“ถ้าเขาให้ความรู้สึกที่น่ากลัวแม้กระทั่งกับฉัน เขาคงไม่ได้อ่อนแอ นี่คือการต่อสู้ที่ไม่คุ้มเสียเลย” เธอคิดขณะขมวดคิ้ว

“เทียน! หยุดตรงนั้น! นี่ไม่ใช่วิธีการพูดคุยกับผู้คนที่เราขอความช่วยเหลือกลับมาที่นี่เดี๋ยวนี้!”เธอบอกชายผมดําและหยุดเขา เมื่อมือของเขาอยู่ห่างจากรถเพียงไม่กี่เซนติเมตรชายผมสีเข้มที่รู้จักในชื่อเทียนหยุดขณะที่เขาหันกลับมา

“แต่คุณเจนเลี้ย?”

“กลับมา ถ้าพวกเขาไม่ต้องการให้เราก็ไม่เป็นไร เราไม่สามารถเป็นอันธพาลและทําอย่างนั้นได้กลับมา เราจะรอคนอื่น” เจนเลียบอกเทียนโดยไม่ปล่อยให้เขาทําไม่ว่าในกรณีใดพวกเขาทําผิดที่นี่

เทียนพยักหน้า แม้ว่าเขาจะดูไม่เต็มใจ เขาเดินกลับมา ขณะที่เขาจ้องมองแคสเซียสขณะพูดว่า “แกเป็นเด็กที่โชคดี”

แคสเซียสไม่ตอบสนองเมื่อเขาเริ่มเดินกลับ

“ลูซี่ ไปกันเถอะ” เขาพูดพร้อมบอกลูซิเฟอร์ให้ไปกับเขา ขณะที่แคสเซียสคุยกับลูซิเฟอร์ซึ่งยืนอยู่แต่ไกล สายตาของเจนเลยจ้องมาที่เขา

“หือ? นี่นายนั่นเอง!”เธอพูดด้วยความประหลาดใจ ขณะที่วิ่งไปหาลูซิเฟอร์

“คุณมาทําอะไรที่นี่? คุณบอกว่าคุณจะไปที่อื่นไม่ใช่หรือ” เธอถามลูซิเฟอร์

ลูซิเฟอร์ต้องการสาปแช่ง แคสเซียสที่ดึงความสนใจของหญิงสาวคนนี้มาให้เขา

เขาพยักหน้าอย่างสงบ ในขณะที่เขาตอบว่า “ฉันเคย แต่แล้วการพบกันใหม่ก็มาถึงซึ่งอยู่ใน เอลิเซียม ฉันก็เลยมาจบลงที่นี่เหมือนกัน อย่างไรก็ตามฉันกําลังจะไปประชุมสายฉันจะไปสายแล้ว” ลูซิเฟอร์หันหลังกลับขณะที่เขาเริ่มออกเดินทาง

“เดี๋ยวก่อน! เราไม่ใช่เพื่อนกันเหรอ? ฉันขอขึ้นรถไปด้วยได้ไหม” เจนเลียถามเมื่อรู้ว่าลูซิเฟอร์ก็อยู่ที่นี่ด้วย เนื่องจากเป็นเขาเธอจึงขอความช่วยเหลือจากเขาได้เธอช่วยเขาด้วยการมอบแล็ปท็อปให้เขาด้วย

“ฉันขอโทษ แต่เราไม่มีที่นั่งเพียงพอ รถทั้งสองคันเป็นรถสองที่นั่ง และเรามี 3 คนเราไม่สามารถรองรับคุณสองคนได้ จะดีกว่าถ้าคุณรอรถคันอื่น” ลูซิเฟอร์พูดพร้อมขมวดคิ้ว

“ไม่เป็นไร ฉันจะนั่งบนตักของคุณ” เจนิเลียตอบพร้อมหัวเราะ

ลูซิเฟอร์มองเธออย่างประหลาด ขณะที่เขาขมวดคิ้ว “ขออภัย ตักของฉันก็ยุ่งเหมือนกัน ฉันต้องการโทรวิดีโอคอลในรถ ไม่สามารถมีคุณไปด้วยได้จริงๆ ขอโทษที่ช่วยอะไรไม่ได้”

“เดี๋ยวก่อน! ฉันล้อเล่น! อารมณ์ขันของนายไปอยู่ที่ไหน อย่างไรก็ตาม ที่ฉันหมายถึงคืออยากให้นายพาฉันไปที่เมือง สําหรับเทียน เขาจะกลับมาในรถคันอื่นในภายหลังดูสิ? 4 ที่นั่ง และ 4 คน แก้ปัญหาได้แล้ว” เจนิเลียพูดโดยไม่ยอมแพ้

ลูซิเฟอร์ไม่ได้ปฏิเสธทันที เพราะเขาพบว่ามันเป็นข้อเสนอที่น่าสนใจเธอมาจากสภาวอร์ล็อคและเธอก็ไม่ได้สงสัยในตัวเขา เขาสามารถรับข้อมูลได้จากเธอได้นั่นคือสาเหตุว่าทําไมเธอถึงอยู่กับ APF แต่ก็มีปัญหาเช่นกันมีคนขับแค่ 2 คนคือเจียงและแคสเซียส

ดังนั้น 2 คนนี้จึงนั่งในรถได้เพียง 2 คันเท่านั้น เขาได้รับข้อมูลจากเธอได้อย่างไร

“นายช่วยขับรถไปได้ไหม?” เขาถามหญิงสาว

“แน่นอน ผู้ใหญ่แบบไหนจะโง่ถึงขับรถไม่เป็นกันล่ะ” เจนิเลียพูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจแม้ว่าเธอจะพูดคําเหล่านี้โดยไม่ตั้งใจ ประโยคเหล่านั้นก็โจมตีลูซิเฟอร์โดยตรงทําไมทุกคนรู้วิธีขับรถ? ดูเหมือนว่าเขาจําเป็นต้องเรียนรู้มันเร็วๆนี้

“แล้วคุณจะไปเมืองต่อไปไหม” ลูซิเฟอร์ถามอีกครั้ง

“ถูกต้อง นายสามารถส่งฉันไปที่เมืองถัดไปได้” เธอตอบ

“เธอจะไปแค่เมืองถัดไป ฉันสามารถอุ้มเธอขึ้นและได้รับคําตอบ หลังจากนั้นเราก็สามารถเดินทางได้ไม่ว่าในกรณีใด เราจําเป็นต้องผ่านมันไปเพื่อไปยังจุดหมายปลายทางของเราลูซิเฟอร์
คิด

“เอาล่ะ คุณไปกับพวกเราได้” ลูซิเฟอร์พูดพร้อมพยักหน้า

“แต่คุณเจนเลีย คุณไปคนเดียวกับคนแปลกหน้าพวกนี้ได้ยังไง” เทียนถามอย่างไม่เข้าใจ “ผมก็ต้องไปกับคุณด้วย”

“ฉันขอโทษเทียน แต่คุณไม่สามารถมาได้ ไม่มีที่นั่ง ฉันจะไปล่วงหน้า ไม่อย่างนั้นฉันจะไปสาย คุณสามารถมาทีหลังได้” เจนเลียตอบ “และนั่นคือทางสุดท้าย”

“แต่..

“ไม่มีแต่! คุณคิดว่าฉันเป็นเด็กที่ดูแลตัวเองไม่ได้เหรอ ฉันทําได้ คุณอยู่ข้างหลังฉันก็พอ”เจนเลียตอบขณะจับมือลูซิเฟอร์ที่มีถุงมือสีดํา

ลูซิเฟอร์ปล่อยมือ ขณะเดินไปหาเจียงและแคสเซียสและพาพวกเขาไปไกลโดยทิ้งเจเนเลียไว้ข้างหลังเพื่อที่เขาจะได้อธิบายว่าเขาต้องการทําอะไร ..