Inhuman Warlock จอมเวทย์ไร้มนุษยธรรม - ตอนที่ 244 ความตายที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

ตอนที่ 244: ความตายที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

เขาเคยเห็นสิ่งนี้หลายครั้ง คนรวยที่นี่เย่อหยิ่งมาก และพวกเขาไม่ชอบการมีอยู่ของขอทานมันเป็นสถานที่ระดับพรีเมียม

“บอกอะไรผมหน่อยได้ไหม คุณบอกว่าคุณจะไม่ใจดีแบบนี้ ถ้าเขามาอีกคุณจะทําอย่างไรถ้าเขาทําแบบนี้อีก” ลูซิเฟอร์ถามด้วยความสงสัย

“กระผมจะทําอย่างไรงั้นหรือ? อา กระผมอาจจะทุบตีเขาเล็กน้อย เพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะเข้าใจบทเรียน”มาร์คอธิบาย

รอยยิ้มบนใบหน้าของลูซิเฟอร์ปรากฏขึ้น เมื่อเขาได้ยินคําตอบ มาร์คไม่รู้ว่าทําไมแต่รอยยิ้มนั้นดูเหมือนจะเป็นรอยยิ้มของมารร้าย มีบางอย่างผิดปกติที่นี่

ลูซิเฟอร์คว้าปลอกคอของมาร์ค ขณะที่เขาโยนชายที่ชื่อมาร์คทิ้งไปโดยไม่ตั้งใจ แม้ว่าลูซิเฟอร์จะไม่ได้ใช้พลังมากนัก แต่ความแข็งแกร่งที่เขาใช้ก็เพียงพอที่จะทําให้มาร์คลมลงบนโต๊ะ

“เจียง พาเด็กคนนั้นเข้ามา” ลูซิเฟอร์บอกเจียง ขณะที่เขามองกลับไปที่มาร์ค หลังจากนั้นลูซิเฟอร์เดินไปหามาร์ค ซึ่งนอนอยู่บนพื้น พลางคร่ําครวญด้วยความเจ็บปวด

ลูซิเฟอร์หยุดในจุดที่เจ้าของร้านอาหารนอนคว่ําหน้าอยู่ ในขณะที่เขามองลงไปที่มาร์ค

“คุณมีลูกชายไหม” ลูซิเฟอร์ถาม พลางขมวดคิ้ว

“ไม่มี” มาร์คตอบ “ตะ- แต่ทําไมคุณทําร้ายกระผมล่ะครับ! กระผมทําอะไรผิด”

“คุณยังไม่เข้าใจใช่ไหม? เรามาลองเล่นเกมกันเถอะ. คุณจะต้องเดาว่าคุณทําอะไรผิดและผมจะหักส่วนหนึ่งในร่างกายคุณทุกครั้งที่เดาผิด” ลูซิเฟอร์บอกชายคนนั้นด้วยรอยยิ้ม

“เกมจะดําเนินต่อไปจนกว่ากระดูกทั้งหมดในร่างกายของคุณจะหัก วิธีที่ว่า? เวลาของคุณเริ่มต้นแล้ว ลองเดาดูก่อน” เขาพูดต่อ

“อ๊ะ อเล็กซ์” แคสเซียสเรียกจากด้านหลัง ขณะที่สังเกตกล้องทุกอย่างถูกบันทึกไว้ลูซิเฟอร์ จะไม่สามารถปกปิดตัวตนของเขาเป็นความลับได้ถ้าเขาทําอะไรกับเจ้าของร้านและตํารวจก็จะตรวจสอบภาพ หลังจากมาที่นี่

“ออกไปให้พ้นเดี๋ยวนี้” ลูซิเฟอร์พูดอย่างเฉียบขาดโดยไม่หันกลับมามอง ไม่สําคัญหรอกว่าเขาได้เรียนรู้มากแค่ไหน ความโกรธของเขายังคงเหมือนเดิมโดยเฉพาะเมื่อเป็นเรื่องแบบนี้

“มาร์ค บูน คุณเดาอะไรเป็นอย่างแรก บอกผมส์ คุณคิดว่าคุณทําอะไรผิด” ลูซิเฟอร์ถามอีกครั้ง

“อ๊ะ ส่งเด็กออกไปแล้วขู่เขางั้นเหรอ” มาร์คปล่อยคําพูดออกไป เขาเข้าใจทุกอย่าง นั่นเป็นเห ตุผลที่ลูซิเฟอร์ส่งชายคนนั้นไปพาเด็กกลับมา

“แย่จัง แย่ตั้งแต่ครั้งแรกเลยจริงๆ” ลูซิเฟอร์พึมพํา พลางส่ายหัว เขาดูผิดหวัง “ตอนนี้ผมไม่สามารถหักกระดูกของคุณที่ละชิ้นได้”

“ในเมื่อคุณพูดถูก ผมจะทําให้มันเร็วขึ้นและไม่เจ็บ” เขาพูดต่อขณะที่กระทืบคอของมาร์คเขาขมันดวงตาของมาร์คเบิกกว้าง ขณะที่เขาถูกฆ่า
ลูซิเฟอร์ถอดถุงมือขวาออกขณะนั่ง พลางก้มลงแตะใบหน้าของชายคนนั้นทําลายร่างกายในที่สุดและไม่ทิ้งร่องรอยใด ๆ เลยเมื่อเขาลุกขึ้นยืนมองดูพนักงานคนอื่น ๆของร้านอาหาร ขณะที่เขาพูดว่า”ฉันไม่สนหรอกว่าที่เส็งเคร็งนี้จะพรีเมี่ยมแค่ไหน!ถ้าเด็กยากจนอยากกินที่นี่เขาจะได้รับอาหารโดยไม่ได้รับการปฏิบัติเหมือนทุกคนเข้าใจไหม”

พนักงานกลัวจนพูดอะไรไม่ออก พวกเขาเพียงพยักหน้า “ดีแล้ว ไปเอาอาหารมาให้เขาเดี่ยวนี้” ลูซิเฟอร์ออก ในขณะที่เขาโยนชายคนนั้นลงไปที่พื้นอีกครั้ง “นอกจากนี้จากนี้ไปพวกคุณทุกคนก็เป็นเจ้าของสถานที่นี้และจําไว้หากพวกคุณลืมคําพูดของฉันและฉันพบ อย่าคิดว่าจะรอดเลยแม้แต่ APF ก็ไม่สามารถรักษาชีวิตคุณไว้ได้เสมอดังนั้นตัดสินใจว่าอะไรมีค่ามากกว่ากัน – เงินหรือชีวิต”

หลังจากให้คําขู่ครั้งสุดท้ายกับพวกเขา ลูซิเฟอร์ก็ตบเสื้อผ้าของเขา ขณะที่เดินกลับไปที่โต๊ะ

“ดอะไรอยู่! เตรียมอาหารให้นางฟ้าตัวน้อยนั่นสิ”พนักงานคนหนึ่งตะคอกขณะที่เขาให้คนอื่นๆ รีบไปเตรียมอาหาร

“อืม นายพูดอะไรนะ” ลูซิเฟอร์ถามแคสเซียส ขณะที่เขานั่งลงบนที่นั่ง

“ฉันพยายามเตือนนายเกี่ยวกับกล้อง พวกเขาบันทึกทุกอย่าง นายไม่ต้องการซ่อนตัวอยู่หัวขณะหนึ่งหรือ? สิ่งนี้จะทําให้นายถูกเปิดเผย” แคสเซียสอธิบาย

“ฉันไม่คิดว่านายต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนั้น วิดีโอนั้นจะถูกลบออก เมื่อเราออกเดินทางนอกจากนี้เนื่องจากจะไม่มีรายงานจากที่นี่ ไม่มีอะไรจะสําคัญและถึงแม้ผู้คนจะรู้ว่ามันสําคัญอย่างไร”ลูซิเฟอร์ตอบอย่างใจเย็น

“นั่นจะเป็นการยึดจุดจบของพวกเขาที่หลีกเลี่ยงไม่ได้” เขากล่าวเพิ่มเติม

“ฉันพาเขามาแล้ว!” เจียงเข้ามาแล้ว ในขณะที่เขาเข้าไปในร้านอาหารพร้อมกับเด็กที่เริ่มออกไปก่อนหน้านี้ เด็กคนนั้นดูสับสน สงสัย และกลัวเล็กน้อยเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น

“พาเขามาที่นี่” ลูซิเฟอร์บอกเจียง ซึ่งพาเด็กไปที่โต๊ะเด็กน้อยถูกสั่งให้นั่งบนเก้าอี้

“กินได้ ไม่ต้องห่วง ไม่มีใครทําอะไร จากนี้ไปหิวเมื่อไหร่ก็มาที่นี่ได้ พวกมันจะเลี้ยงคุณ” ลูซิ เฟอร์พูดกับเด็กน้อยพลางยิ้มเหมือนคนธรรมดา เขาเหลือบมองพนักงานในขณะที่เขาถามว่า “คุณยังไม่เข้าใจอีกหรือ?”

“เราเข้าใจแล้วครับ!” เจ้าหน้าที่กล่าวอย่างหนักแน่น ให้อาหารเด็กวันละ 3 มื้อดีกว่าเสียชีวิตไปลูซิเฟอร์พูดถูกเช่นกันพวกเขายังรู้ด้วยว่าพวกเขาไม่สามารถแจ้ง APF ได้ เพราะลูซิเฟอร์บอกพวกเขาไปแล้วว่ามันไร้ประโยชน์เพียงใด

ไม่ใช่ว่าพวกเขาจะคอยดูแลพนักงานร้านอาหารเล็กๆ อยู่เสมอ พวกเขาสามารถถูกฆ่าได้เสมอดังนั้นการยอมทําตามข้อเรียกร้องเล็กๆ น้อยๆ เหล่านั้นจึงดีกว่า

“ถ้ามีเด็กเช่นคุณอีก ก็พาพวกเขามาที่นี่ด้วย” ลูซิเฟอร์บอกกับเด็กคนนั้นต่อไป ขณะที่เขากลับมารับประทานอาหารต่อแคสเซียสก็ยิ้มเช่นกัน

ฉันรู้แล้ว อเล็กซ์ ยังมีชีวิตอยู่ ที่ไหนสักแห่งที่อยู่ด้านหลังหน้าอันแข็งกร้าวของลูซิเฟอร์นั้นเขาคิดขณะเริ่มกินด้วยเจียงก็เข้าร่วมมื้ออาหารด้วยเช่นกัน

พวกเขาทั้งสามใช้เวลาไม่นานก่อนจะทานอาหารเสร็จ “นําบิลมาได้” ลูซิเฟอร์บอกกับเจ้าหน้าที่เมื่อทานเสร็จ

“อ่า ไม่ได้ครับ ผมจะรับบิลจากแขกผู้ยิ่งใหญ่ได้อย่างไร?” พนักงานพูดอย่างลังเลหลังจากสิ่งที่เกิดขึ้นพวกเขาก็ไม่กล้าขอเงินจากคนตรงหน้าอีกเลย

“หุบปากแล้วเอาบิลมา” ลูซิเฟอร์พูดพลางขมวดคิ้วเขาเบื่อจะฟังเรื่องไร้สาระเมื่อเขายากจนทุกคนต้องการเงินสําหรับค่าอาหารและตอนนี้เขารวยแล้วมันฟรีหรือ?ไม่มีทาง

“อ๊ะ เข้าใจแล้วครับ” พนักงานคนหนึ่งพูดพลางยิ้มแหยๆ เขาไม่เข้าใจคนพวกนี้พวกเขาเป็นคนดีหรือไม่ดีพวกเขาทําให้พนักงานสับสนเขานําบิลไปที่โต๊ะทันที

“เจียงจ่ายบิล จากนั้นไปลบวีดีโอทั้งหมด ก่อนที่จะกลับมาฉันจะรอใกล้ๆรถ”ลูซิเฟอร์พูดขณะลุกขึ้นจะเดินออกไปลูซิเฟอร์เพิ่งลุกขึ้นยืนเมื่อเขารู้สึกว่ามีคนจับนิ้วของเขา เขาค่อย ๆ หันกลับมาสังเกตว่าเป็นเด็กน้อยที่กําลังจับนิ้วของเขาอยู่มือเล็กๆ

“ต้องการอะไรอีกไหม” ลูซิเฟอร์ถาม พลางขมวดคิ้ว เด็กชายส่ายหัว

“แล้วทําไมคุณ ห้ามฉันไม่ให้ไปล่ะ” ลูซิเฟอร์ถามอีกครั้ง

เด็กชายค่อยๆ เปิดริมฝีปากของเขาขณะที่เขาพูด “ขอบคุณครับ”

ลูซิเฟอร์มองดูเด็กอย่างเฉยเมย แต่เขาก็ไม่ได้โต้ตอบอะไรมากนัก

“ไม่เป็นไร เด็กน้อย ตอนนี้เติบโตอย่างรวดเร็วและแข็งแกร่งขึ้น นี่คือทั้งหมดที่ฉันสามารถช่วยคุณได้ต่อไปคุณควรเรียนรู้ที่จะช่วยตัวเอง”ลูซิเฟอร์พูดขณะปล่อยมือ

“โลกนี้โหดร้ายเกินไป และสําหรับคนไร้เรี่ยวแรงพวกเขาก็เป็นแค่เบี้ย ดังนั้นขอให้โชคดี” เขาพูดต่อในขณะที่ลูบหัวเด็กเบาๆหันหลังกลับเขาก็จากไปโดยไม่หันกลับมา

แคสเซียสก็เดินตามลูซิเฟอร์ไปด้วยยิ้ม เจียงจ่ายบิล จริงๆ แล้วเขายังทิปเพิ่มด้วย

“ทําไมให้เงินเกินมาเยอะจังครับ”พนักงานถามอย่างแปลกใจ

“ครึ่งหนึ่งเป็นทิปของคุณ อีกครึ่งเป็นโต๊ะที่หักเพราะเราซื้ออันใหม่และดีกว่า” เจียงตอบ..