Inhuman Warlock จอมเวทย์ไร้มนุษยธรรม - ตอนที่ 234 พบสมบัติ

ตอนที่ 234: พบสมบัติ

รถแท็กซี่เริ่มขับรถออกไป โดยพาลูซิเฟอร์และเจียงไปที่ชายหาดโดยไม่หยุดกลางทาง

รถแท็กซี่ไปส่งพวกเขาสองคนใกล้ชายหาดก่อนจะออกเดินทาง

“ชายหาดนี้เป็นที่ฝังสมบัติของคุณหรือ อย่าบอกนะว่าฉันต้องเดินไปทั่วทั้งหาดเพื่อหามันช่วยบอกฉันทีว่าคุณทราบตําแหน่งคร่าวๆ ใช่ไหม” เจียงถามในขณะที่เขาเริ่มเหงื่อออก

เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาต้องเดินไปทั่วทั้ง ชายหาดครั้งแล้วครั้งเล่าเขาสวดอ้อนวอนให้ลูซิ เฟอร์

“ก็ ถ้าฉันรู้ที่ตั้งโดยคร่าวๆ ทําไมฉันถึงต้องการ ความช่วยเหลือจากนาย” ลูซิเฟอร์ถามพลางตบไหล่เจียง เขาไม่รู้เลยว่ามันอยู่ที่ไหนบนชายหาดเลย

“ไปทํางานกันเถอะ เรามีพื้นที่มากมายที่ต้อง ปกปิดอย่างน้อยคราวนี้ก็ไม่มีใครกวนใจบนชายหาดเหมือนในตอนเช้า คราวนี้เราจะมีวิธีที่ง่ายขึ้น”

“คุณจะฆ่าฉัน ทําให้ชายคนหนึ่งเดินไปทุกจุดบนชายหาด หลังจากการเดินทางอันยาวนาน” เจียงถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า

“ก็เพราะความเหน็ดเหนื่อยแทบขาดใจตายยังดีกว่าถูกซัดเหมือนแมลงวันใช่ไหม” ลูซิเฟอร์ถามอย่างขบขัน

“แต่ ไม่ต้องกังวล หากนายสามารถช่วยฉันได้ ฉันจะตอบแทนนายด้วย ไปทํางานได้แล้ว” เขาพูดต่อ แล้วเอามือล้วงกระเป๋าของเขา

“เอาล่ะ ฉันจะพยายามให้ดีที่สุด หวังว่าเราจะโชคดี และฉันก็จบลงเหนือสมบัตินั้นภายในไม่กี่นาที” เจียงกล่าวขณะที่เขาเริ่มเดินผ่านชายหาด จ้องมองจากตําแหน่งที่เขายืนอยู่

“แคสเซียส ฉันขอถามหน่อยเถอะว่าเธอจะไป ไหน” แคสเซียส กําลังยืนอยู่ต่อหน้าพ่อของเขาซึ่งเป็นปรมาจารย์ของตระกูลซิอานี่ผู้ยิ่งใหญ่ดู เหมือนว่าทั้งสองคนจะอยู่คนเดียวโดยมองกัน และกันภายในวังของตระกูลซิอานี่ ความตึงเครียดดูเหมือนจะชัดเจนในอากาศ

“พ่อก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในอะคาเดมี่ ฉันไม่อยากอยู่ประเทศนี้ตอนนี้ ฉันอยากไปเที่ยวรอบโลกเพื่อทําให้จิตใจสงบและผ่อนคลายก่อนเริ่มเรียน” แคสเซียสตอบพ่อของเขา

“เธอทํามันที่นี่ไม่ได้เหรอ เธอสามารถผ่อนคลายในวังแห่งนี้ก็ได้? หลังจากที่ทายาทของตระกูลโฮลเลอร์และฟรานซีเสียชีวิต ฉันเป็นห่วงเธอ ผมปล่อยให้เธออยู่คนเดียวไม่ได้” ชายวัยกลางคนตอบแคสเซียส

“พ่อครับ ผมไม่ได้อ่อนแอเหมือนคนพวกนั้น ผมดูแลตัวเองได้ ให้ผมทําสิ่งนี้เพื่อตัวผมเอง” แคสเซียสบอกพ่อของเขาโดยยืนยันว่าเขาจะไป

“เธอจะไปประเทศใด” ชายวัยกลางคนถาม

“ผมยังไม่ได้ตัดสินใจ ผมจะตัดสินใจแบบสุ่มเมื่อผมจองตั๋ว” แคสเซียสตอบ “แต่ผมจะแจ้งให้พ่อทราบ”

“ได้โปรดพ่อ” เขาขอร้องต่อไป “ผมต้องการมัน”

“ได้ แต่เธอต้องโทรหาเราทุกวันเพื่อให้เรา อัปเดตเกี่ยวกับเธอและสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอ ถ้าล้มเหลวฉันจะส่งทุกคนตามเธอไป เพื่อนําเธอกลับ มา อย่าโทษฉันเลย” ชายวัยกลางคนปล่อยมือตามคําเรียกร้องของลูกชายสุดที่รักในที่สุด

“ผมจะไม่ลืมเรื่องนี้เลยพ่อ ขอบคุณมาก”

แคสเซียสเดินกลับไปที่ห้องและเริ่มจัดของที่ เขาเชื่อว่าอาจจําเป็นต้องใช้ รวมทั้งโทรศัพท์และแล็ปท็อป

“มีบางอย่างผิดปกติภายใต้ฉัน! ขุดที่นี่!” เจียงก็ปล่อยทันทีหลังจากค้นหาเพียง 5 นาที

“เร็วมาก เหลือเชื่อ!”

ด้วยความประหลาดใจ ลูซิเฟอร์เริ่มขุดจุดที่ เจียงกําลังซื้อยู่เขายังให้เจียงทํางานขุดในขณะที่เขาให้พลั่วอันที่ 2 ที่เขาซื้อไป

การขุดใช้เวลาไม่นานนักเพราะความแข็งแกร่ง ของลูซิเฟอร์ช่วยให้เขาขุดเร็วขึ้น ในที่จริงแล้วไม่มีความยากลําบากเลยแม้แต่น้อย

ในไม่ช้า เขาก็พบสิ่งที่ฝังอยู่ลึกลงไปในพื้นดิน

ลูซิเฟอร์เอื้อมมือของเขาและหยิบสิ่งของขึ้นมา ขณะที่เขามองไปที่เจียง

“นี่?” ลูซิเฟอร์ถาม

แม้แต่เจียง ประหลาดใจ เขาดูเขินอาย

“นายคิดว่านี่เป็นสมบัติ?”

ลูซิเฟอร์ถาม ดูเหมือนหงุดหงิดขณะที่เขามีกระป๋องเครื่องดื่มเย็น ๆ ในมือ “ขยะนี่เป็นสมบัติเหรอ? คิดจริงๆ เหรอ”

“เอ่อ ฉันบอกเธอไปแล้ว ฉันหาสมบัติไม่เจอ ฉันสามารถพบแต่สิ่งที่ผิดธรรมชาติที่ฝังอยู่ในดินที่ไม่ควรจะอยู่ที่นั่น” เจียงตอบยิ้มอย่างมีเล่ห์เหลี่ ยม

“ผู้คนเห็นเพียงสมบัติที่ฉันพบ แต่พวกเขาไม่ เคยเห็นขยะหลายร้อยชิ้นที่ฉันต้องขุดก่อนที่ฉันจะได้สมบัติ” เขา

กล่าวต่อ “คุณไม่สามารถตําหนิฉันได้ ฉันบอกคุณเกี่ยวกับพลังของฉันมาก่อนแล้ว”

ลูซิเฟอร์ทุบกระป๋องก่อนจะโยนออกไปไกล

“ฉันเข้าใจ ค้นหาต่อไป” เขากล่าวขณะที่เขาตระหนักว่าคืนนี้จะยาวนานกว่าที่เขาคิด

3 ชั่วโมง… การค้นหาดําเนินต่อไปเป็นเวลา 3 ชั่วโมงและพวกเขาพบกว่า 50 อย่างแล้ว แต่ไม่มีสมบัติใด ที่นั่น มีหลายกระป๋องฝังอยู่ใต้ชายหาด แต่ก็มีขนมห่อเปล่าด้วย

“ทําไมดูเหมือนเรากําลังทําความสะอาดชายหาดแทนที่จะค้นหาสมบัติ?” เจียงถามอย่างติดตลก “ฉันเหนื่อยแล้ว อย่างน้อยขอพักสักชั่วโมงได้ไหม”

“จะไม่ได้พักก่อนจะได้สิ่งที่ต้องการ ค้นหาต่อไป หากเรายังคงพยายาม เราจะพบสิ่งที่ต้องการก่อนรุ่งสางนายก็สบายใจได้” ลูซิเฟอร์ตอบ

“แต่ถ้าเราหาไม่เจอ งั้นคืนหน้านายจะต้องทําแบบเดิมอีกครั้ง ดังนั้นจงอธิษฐานขอให้โชคดีในคืนนี้แทนดีกว่า” เขากล่าวต่อ

การค้นหายังคงดําเนินต่อไป อีก 4 ชั่วโมงผ่านไป และไม่พบสิ่งใดใกล้กับขุมทรัพย์ใด ๆ พวกเขาได้พบขยะมากกว่าร้อยอย่างแล้ว

เช่นเดียวกับที่ลูซิเฟอร์มี สัญญาว่าจะไม่ปล่อยให้เพียงพักผ่อน การค้นหาสิ่งของที่เขาต้องการยังดําเนินต่อไป พวกเขาได้ค้นหาชายหาดไปครึ่ง หาดเมื่อพระอาทิตย์ขึ้นที่ขอบฟ้าอันไกลโพ้น

ผู้คนเริ่มเบียดเสียดกันที่ชายหาดอีกครั้ง และ ในที่สุดการค้นหาก็มาถึงจุดที่ต้องหยุดชะงัก

เจียงรู้สึกเหมือนกําลังจะล้มลงกับพื้นเพราะเขาเหนื่อย

“มาเถอะ มากินอะไรกัน เราต้องการพลังงานในการค้นหาคืนนี้เช่นกัน” ลูซิเฟอร์บอกกับเจียงขณะที่เขาพาเขาไปกินบางอย่าง

“เจ้านี่มันชั่วร้ายจริงๆ” เจียงกล่าวพร้อมถอน หายใจ “ค้นหาทั่วทั้งชายหาด มันยากมาก. เราต้องการทีมงาน ผมชี้ต่อไปได้ และพวกมันก็ขุดต่อไปได้ มันจะง่ายกว่ามาก”

“ชั่วร้าย? ตอนนี้นายเป็นคนดีแล้ว” ลูซิเฟอร์ หัวเราะออกมา

“มันชั่วร้ายต่างหาก” เจียงถามอย่างตะลึงงัน

“ต่อหน้าชื่อที่ฉันได้ยินเมื่อตอนที่ฉันยังเป็นเด็กความชั่วร้ายฟังดูเหมือนเป็นการสรรเสริญ” ลูซิเฟอร์ตอบออกมา

“อย่างไรก็ตาม เกี่ยวกับความคิดของนายเกี่ยวกับการทํางานเป็นทีม ก็ไม่เลวเลย แม้ว่านายจะคิดช้าไปหน่อย เราเคลียร์หาดไปแล้วครึ่งหนึ่ง”

“เราต้องการแค่อีกครึ่งหนึ่งเท่านั้น ด้วยความเร็วเท่าเมื่อคืนก่อน คืนนี้จะเป็นจุดสิ้นสุดของการค้นหาของเราไม่ต้องลากใครมา” เขาพูดต่อ

เจียงทําได้เพียงถอนหายใจด้วยความเศร้า เขาอดไม่ได้ที่จะร้องไห้ ทําไมเขาถึงถูกลากเข้ามาในนี้

ทั้งสองคนไปกินข้าวเช้าก่อนจะกลับ ชายหาด

พวกเขาใช้เวลาที่เหลือของวันบนชายหาด และเมื่อถึงเวลากลางคืนการค้นหาก็เริ่มอีกครั้ง

หลังจากนั้น 5 ชั่วโมงของการค้นหาและนําขยะออกมาอีกหลายร้อยชิ้น ลูซิเฟอร์ก็เริ่มรู้สึกกระสับกระส่าย พวกเขาขุด เกือบทั้งชายหาด แต่ไม่พบอะไรพิเศษ

สิ่งเดียวที่พวกเขาพบซึ่งไม่ใช่กระป๋องหรือ ขนมเป็นห่อคือเสื้อชั้นในสีชมพูที่ดูเหมือนจะเป็นของหญิงหน้าอกใหญ่

ลูซิเฟอร์ไม่ได้ เข้าใจว่าสิ่งนั้นมาลงเอยที่ชายหาดได้อย่างไร

” ที่แห่งนี้ก็มีบางอย่างเช่นกัน เรามาขุดที่นี่กันเถอะ” เจียงพูดอีกครั้ง ขณะที่ชี้ไปที่พื้น

ขณะที่ลูซิเฟอร์กําลังขุดเจียงก็สวดอ้อนวอนว่า เป็นสิ่งที่ลูซิเฟอร์กําลังมองหา

ดูเหมือนว่าคําอธิษฐานของเขาจะได้ยินขณะที่ลูซิเฟอร์อุทานว่า “ดูเหมือนว่าเราพบแล้ว”