Inhuman Warlock จอมเวทย์ไร้มนุษยธรรม - ตอนที่ 226 องค์กรวอร์ล็อค

ตอนที่ 226: องค์กรวอร์ล็อค

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขาพร้อมมากขึ้น หลังจาก การฝึกอบรมที่เขาได้รับในสถาบันการศึกษาเขา เป็นผู้เชี่ยวชาญในทุกสิ่ง ไม่ว่าจะเป็นเทคโนโลยี ภูมิศาสตร์การต่อสู้หรือสิ่งอื่น ๆ เขาได้เรียนรู้ศิลปะแห่งกลอุบายด้วย เขาไม่ใช่ลูซิเฟอร์ไร้เดียงสาเหมือนเมื่อก่อนแต่เขาคือสิ่งที่เขาต้องการจะเป็น ตอนนี้เขาสามารถเป็นใครก็ได้ที่เขาต้องการในขณะที่ยังเป็นศัตรูตัวฉกาจ
ขณะที่ลูซิเฟอร์กําลังวางแผนที่จะก้าวออกไปเขาก็ได้ยินเสียงข้างหลังเขา มันเป็นเสียงของการเปิดลิฟต์

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาจึงหันหลังพิงราวกับราวบันไดเพื่อดูว่าเป็นใคร

เมื่อมองย้อนกลับไป เขาเห็นเด็กสาวคนหนึ่งซึ่งดูเหมือนจะอายุ 17 หรือ 18 ปี 3694

หญิงสาวมีผมสีเงินสวยเหมือนของลูซิเฟอร์แต่เธอผมยาวกว่าผมเรียบลื่นของเธอยาวลงมา จนถึงสะโพกของเธอ

ผิวขาวของเธอเปล่งประกายยิ่งขึ้นภายใต้แสงเดือนที่สวยงามสําหรับส่วนสูงของเธอดูเหมือนว่าเธอจะเตี้ยกว่าลูซิเฟอร์เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

เด็กหญิงสวมชุดลําลองสีดําเปิดไหล่ซึ่งคลุมเข่านอกจากนี้ยังมีริบบิ้นสีดําผูกบนผมของเธอที่เข้ากับสไตล์ของเธอ

สําหรับคอของเธอ ดูเหมือนว่าเธอจะสวมทองคําเหมือนที่ลูซิเฟอร์สวมอยู่ แต่จของเธอมีคริสตัลสีแดงฝังอยู่ตรงกลางลูซิเฟอร์ทําตัวสบายๆ ราวกับว่าเขาไม่ได้แทรกซึมเข้าไปในเรือเขาควรจะอยู่ที่นี่

“ฉันขอโทษ ฉันไม่รู้ว่าจะมีใครมาที่นี่”หญิงสาวบอกกับลูซิเฟอร์“ฉันรบกวนคุณหรือเปล่า”

“โลกนี้กว้างใหญ่มาก แต่จํานวนมนุษย์ก็ไม่ต่ำเช่นกันจะมีใครสักคนอยู่ที่ไหนสักแห่งเสมอคุณไม่ควรขอโทษ”ลูซิเฟอร์ตอบอย่างใจเย็น

“โอ้ นักปราชญ์ ฉันเข้าใจแล้ว” เด็กสาวยิ้มออกมาเธอเดินไปทางลูซิเฟอร์และยืนข้างเขาขณะมองดูทะเล

“ฉันไม่คิดว่าฉันเคยเห็นคุณที่นี่มาก่อนและเราอยู่บนเรือลํานี้มาหลายสัปดาห์แล้วฉันแปลกใจที่คุณซ่อนตัวอยู่”เด็กหญิงกล่าว

“เมื่อพูดถึงคุณ ฉันก็พูดได้เหมือนกันใช่ไหมฉันอยู่บนเรือลํานี้มานานแล้ว แต่ไม่เห็นคุณเหมือนกันฉันแปลกใจที่คุณซ่อนตัวอยู่”ลูซิเฟอร์ได้ตอบกลับ

“ฮ่าฮ่า ยุติธรรมดีแล้ว” เด็กสาวพูดออกมา”แล้วจะไปไหนล่ะ”

“ฉันกําลังจะไปดาเครียในการเดินทางเพื่อธุรกิจ คุณล่ะ?” ลูซิเฟอร์พูดโกหก เขารู้ว่าเรือลํานั้นกําลังจะหยุดที่หาดดาเครียหลังจากหยุดที่เอลิ เซียมแล้ว

“ฉันกําลังจะไปเอลิเซียม” หญิงสาวตอบ

“ทําไมถึงเป็นเอลิเซียม? ลูซิเฟอร์ถามด้วยความสงสัย

“ก็พูดได้ว่าเป็นทริปธุรกิจเหมือนกัน” หญิงสาวตอบอย่างคลุมเครือ“ยังไงก็เถอะยินดีที่ได้คุยกับคุณราตรีสวัสดิ์”เธอกล่าวก่อนจะจากไป

ตลอดการสนทนา ไม่มีใครถามชื่ออีกคน

“เอลิเซียม คือ ขอต้อนรับสู่เอลิเซียม ฉันเดาเอานะ” ลูซิเฟอร์พูดพลางถอนหายใจ

เขานั่งลงบนดาดฟ้า ขณะที่เขาเหนื่อยจากการยืนมองวิว เขาไม่รู้ด้วยซ้ําว่าตัวเองเผลอหลับไปตอนที่นั่งอยู่นั่นเอง

มันเป็นเพียงในตอนเช้า เมื่อแสงแดดส่องลงมาบนใบหน้าของเขาที่เขาตื่นขึ้น

ท้องของเขากําลังคําราม

เขายืนขึ้นขณะที่เขาหาว เขาเดินลงบันไดไปกินข้าวหลังจากล้างหน้า
หลังจากเข้าไปในห้องอาหารเขาก็รู้สึกขบขันที่นั่งส่วนใหญ่เต็มหมดแล้ว

“มีโต๊ะว่างอยู่” เขาพูดทันทีที่เขาสังเกตเห็นโต๊ะว่าง เขาเดินไปที่นั่นและนั่งลง

“อรุณสวัสดิ์ครับนายท่าน”

ในไม่ช้าพนักงานเสิร์ฟก็มาที่ลูซิเฟอร์ ขณะที่ เขาเสิร์ฟอาหารเช้า ซึ่งดูเหมือนจะเป็นจานราคาแพง

“เอ่อ อรุณสวัสดิ์ครับ”

ขณะที่ลูซิเฟอร์กําลังจะกิน เขาก็ได้ยินเสียงผู้หญิงเขามองขึ้นไปพบว่าเป็นผู้หญิงคนเดียวกันกับเมื่อคืนนี้

“อรุณสวัสดิ์” เขาตอบเช่นกัน

“ฉันขอนั่งตรงนี้ได้ไหมคะ” หญิงสาวถามลูซิเฟ อร์ด้วยความเคารพ
“ได้สิ”ลูซิเฟอร์ตอบเหมือนสุภาพบุรุษ

จากน้ําเสียง คําพูด และพฤติกรรมของเขา ไม่มีใครสามารถเดาได้เลยว่าเขาไม่ใช่เศรษฐีแม้จะไม่เคยชอบความหรูหรามากขนาดนั้นแต่เขาก็ดูเป็นธรรมชาติสําหรับมัน

“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวพูดขณะนั่งลง

พนักงานเสิร์ฟก็เสิร์ฟเธอเช่นกัน

“เนื่องจากการพบกันครั้งที่ 2 ของเราฉันขอถามชื่อคุณได้ไหม” เธอถามลูซิเฟอร์

“ฉันชื่อ ลูซิเฟอร์” ลูซิเฟอร์ตอบอย่างใจเย็น “ของคุณล่ะครับ?”

“ฉันเจนิเลีย โอเวนส์ ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้ง” หญิงสาวตอบ

“เช่นกัน” ลูซิเฟอร์ตอบ ขณะที่ทั้งสองกําลังรับ ประทานอาหารอยู่ เด็กสาวคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหาพวกเขาซึ่งดูเหมือนอายุ 16 หรือ 17 ปี

“คุณเจนิเลีย นั่นคุณหรือเปล่า” สาวผมดําถามเจนิเลีย

“ใช่น่ะสิ” เจนิเลียตอบยิ้มๆ

“ฉันอธิบายไม่ถูกเลยว่าฉันดีใจแค่ไหนที่ได้พบคุณ คุณเป็นไอดอลของฉัน ฉันมีความสุขมากขอถ่ายรูปหน่อยได้ไหม”หญิงสาวถามอีกครั้ง

“ได้ค่ะ” เจนิเลียตอบพร้อมกับยิ้มเธอยืนขึ้นและปล่อยให้หญิงสาวเซลฟี่กับเธอ

“ขอบคุณมาก และขอบคุณที่ทําให้พวกเราปลอดภัย!” สาวผมดําพูดก่อนจะจากไป

“คุณดูเป็นคนมีชื่อเสียงมาก” ลูซิเฟอร์พูดขณะจิบน้ํา

“ฉันว่านายพูดได้ดีนะ แต่เฉพาะในทวีปของฉัน ฉันแปลกใจที่มีคนในที่นี้รู้จักฉัน”เจนิเลียตอบ“เธอคงมาจากทวีปเดียวกับฉัน”

“คุณมีชื่อเสียงทั่วทั้งทวีปของคุณ คุณทําอะไรนักแสดงหรืออะไรทํานองนั้น”ลูซิเฟอร์ถามอย่างสับสน “แล้วทําไมผู้หญิงคนนั้นถึงขอบคุณที่ทํา ให้เธอปลอดภัย”

“โอ้ นั่นน่ะเหรอไม่ใช่ฉันไม่ใช่นักแสดง ฉันไม่ คิดว่าฉันเก่งมากพอ” เจนิเลียตอบ

“ผมไม่เห็นด้วย คุณมีรูปลักษณ์ที่ดีแน่นอน และคุณสามารถเป็นนักแสดงได้หลังจากฝึกฝนเพียงเล็กน้อย” ลูซิเฟอร์ถามด้วยความสงสัย

“ฉันเป็นสมาชิกขององค์กรวอร์ล็อค” เจนิเลียอ ธิบาย

“องค์กรวอร์ล็อค?” ลูซิเฟอร์ถามพลางขมวดคิ้ว “นั่นอะไร?”

“ใช่ นายคงไม่เข้าใจหรอก ทวีปนี้ไม่มีอะไรแบ บนั้น แต่ในทวีปของเรา เรามีองค์กรวอร์ล็อคซึ่งประกอบด้วยวอร์ล็อคที่มีความสามารถมากที่สุดของเรา” หญิงสาวอธิบาย

“แต่ละประเทศมีตัวแทนหนึ่งคนในองค์กรวอร์ ล็อค บางประเทศมี 2 คนหรือมากกว่านั้นขึ้นอยู่กับจุดแข็งของพวกเขาจุดประสงค์ของพวกเขาคือเพื่อรักษาสันติภาพและหยุดความขัดแย้งครั้งใหญ่ในทวีป”เธอกล่าวเพิ่มเติม

“และฉันเป็นเด็กฝึกงานที่นั่น ถ้าผลงานของฉัน ดีในอีก 5 ปีข้างหน้า ฉันจะเป็นสมาชิกขององค์กรเนื่องจากฉันเป็นเด็กฝึกงานที่อายุน้อยที่สุด ฉันค่อนข้างจะมีชื่อเสียงฉันเดาว่าแบบนั้น” เธอกล่าวต่อ

“น่าสนใจ คุณคือวอร์ล็อค” ลูซิเฟอร์พูดเบาๆ

“ถูกต้อง แต่คุณไม่ต้องกังวลไป พวกเราวอร์ล็อคก็เป็นคนธรรมดาเช่นคุณ”หญิงสาวบอกกับลูซิเฟอร์โดยคิดว่าเธอได้ข่มขู่เขา

“แล้วถ้าเราแข็งแกร่งกว่าคุณล่ะ เราจะไม่ทําร้า ยคุณ แต่เราจะปกป้องคุณให้ปลอดภัย” เธอกล่าวเพิ่มเติม

ลูซิเฟอร์ไม่รู้ว่าเขาควรหัวเราะเยาะเธอหรือร้องไห้ดีเขาฆ่าวอร์ล็อคจํานวนมากในช่วงเวลาของเขา.. ทําไมเขาถึงกลัวเธอ