Inhuman Warlock จอมเวทย์ไร้มนุษยธรรม - ตอนที่ 213 การแก้แค้นของแวเรียนท์

ตอนที่ 213: การแก้แค้นของแวเรียนท์

“ปู่ครับ ผมคุยกับเพื่อนๆ และตอนนี้ผมรู้สถานที่ดีๆ ที่ต้องไปให้ได้ทั้งหมดแล้ว เราจะไปทานอาหารเช้าที่โรงแรมก่อนแล้วค่อยไปสวนสนุก”

“หลังจากนั้นเราจะดูหนังกัน แล้วก็ทานอาหารเย็นในคืนก่อนกลับ เป็นยังไงบ้าง?” ลูซิเฟอร์ถามชายชราขณะเข้าไปในรถแท็กซี่

ก่อนที่ชายชราจะตอบลูซิเฟอร์กล่าวต่อ “และอย่ากังวลเรื่องเงินเลย เนื่องจากผมได้รับรางวัลชนะเลิศเป็นเวลา 3 ปี ผมก็ได้รับรางวัลเป็นเงินมากมายเช่นกัน”

ชายชรามองดูลูซิเฟอร์ ซึ่งตอนนี้อายุ 17 ปี ใบ หน้าของลูซิเฟอร์ดูเป็นผู้ใหญ่มากกว่าตอนที่เขายังเด็ก

ใบหน้าของเขาดูมีเสน่ห์ไม่น้อยไปกว่านายแบบ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยชีวิตและดึงดูดผู้อื่นให้เข้ามาหาเขา

ส่วนผมสีเงินยาวของเขาถูกมัดเป็นหางม้าตรงด้านล่าง ซึ่งดูจะเหมาะกับเขา ทําให้เขาดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น

“ไม่ วันนี้เป็นของขวัญของปู่ ปู่จะจ่ายทั้งหมด เอง” คุณปู่จี้ตอบลูซิเฟอร์ขณะยิ้ม

“แต่คุณปู่-”

“ไม่ แต่! คุณจําได้ไหมว่าวันนี้วันอะไร” ชายชราถามพลางตัดคําพูดของลูซิเฟอร์ให้สั้นลง

“วันนี้เหรอ วันอังคารใช่ไหม” ลูซิเฟอร์ถามพลางขมวดคิ้ว

“หลานลืมจริงๆ” ชายชราตอบในขณะที่เขาหัวเราะ

“วันนี้เป็นวันที่ 3 ของเดือนมกราคม วันนี้เป็นวันเกิดของเธอ ตอนนี้เธออายุ 17 ปีอย่างเป็นทางการแล้ว” คุณปู่จําพูดขณะลูบหัวของลูซิเฟอร์

“สุขสันต์วันเกิดหลานรักของฉัน ฉันมีความสุขมากที่มีคุณอยู่ในชีวิตของฉัน”

ชายชราไม่รู้ว่าวันเกิดของลูซิเฟอร์เป็นวันใด เขาจึงถือว่าวันที่พบลูซิเฟอร์เป็นวันเกิดของเขาวันนี้เป็นเวลา 7 ปีแล้วที่ชายชราพาลูซิเฟอร์ออกจากทะเล

“ผมก็เช่นกัน” ลูซิเฟอร์ตอบขณะกอดชายชราแน่น “ผมลืมไปจริงๆ ขอบคุณที่ยังจํากันได้

เมื่อได้ยินการสนทนาของทั้งสอง คนขับรถแท็กซี่ก็เริ่มยิ้มอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม

“เอ่อ พวกคุณจะเก็บอารมณ์ไว้ก่อนดีไหม แล้วช่วยบอกผมหน่อยว่าเราจะไปไหน เราจอดนิ่งอยู่ตั้งแต่พวกคุณนั่ง” เขากล่าว

“อเล็กซ์ เราจะทําตามแผนของหลาน บอกเขาว่าจะไปที่ไหน” คุณปู่จี้บอกลูซิเฟอร์

ลูซิเฟอร์หยิบกระดาษออกมาจากกระเป๋าและอ่านจุดหมายแรก

“โรงแรมทรานเซีย บนถนนเซเว่น” เขาบอกคนขับ

ในที่สุด รถแท็กซี่ก็เริ่มทํางานเมื่อไปถึงโรงแรมที่ลูซิเฟอร์พูดถึง

ในระยะไกล รถคันอื่นเริ่มตามรถแท็กซี่ ภายในรถมีคนมากมาย ไม่ใช่แค่ชายผมดําเท่านั้น

อันที่จริง มีแม้กระทั่งเด็กผู้หญิงที่ดูเหมือนอายุ 12-13ปี

ลูซิเฟอร์และคุณปู่จิ้ลงจากรถแท็กซี่ขณะจอดที่ทางเข้าโรงแรมขนาดใหญ่ คุณปู่จี้ประหลาดใจที่เห็นพวกเขามาที่ราคาแพงแห่งนี้

ลูซิเฟอร์สังเกตเห็นความกังวลบนใบหน้าของชายชรา เขาตระหนักว่าคุณปู่ของเขาไม่รวย และเขาคงไม่มีเงินจ่ายค่าโรงแรมนี้

น่าเสียดายที่เมื่อเขาวางแผนวันและจุดหมายปลายทาง เขาคิดว่าเขาจะจ่ายด้วยเงินรางวัลของเขา

เขาไม่รู้ว่าคุณปู่ชีจะยืนกรานที่จะจ่ายเงิน เขาไม่ต้องการให้ชายชรารู้สึกเขินอายต่อหน้าเขา ดังนั้นเขาจึงเล่นกลเล็กน้อย

“นี่คือ โรงแรมทรานเซียเหรอ ฉันคิดว่ามันน่าจะเป็นสถานที่ที่น่ารัก สถานที่ขนาดใหญ่นี้ดูน่าเกลียดมาก ฉันไม่อยากกินอะไรที่นี่ ความคาดหวังที่ยอดเยี่ยมทั้งหมดนั้นลดลง สถานที่นี้น่าผิดหวังจริงๆ” ลูซิเฟอร์ พูดโดยปล่อยให้คุณปู่ของเขาได้ยิน ในขณะที่ทําให้แน่ใจว่าเสียงของเขาจะไม่ไปถึงเจ้าหน้าที่โรงแรม

“มาเถอะ ไปหาที่ที่ดีกว่ากันเถอะ” เขาพูดขณะจับมือชายชรา

เมื่อเห็นลูซิเฟอร์ปฏิเสธสถานที่ราคาแพงแห่งนี้ ชายชราก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขากังวลมากว่าจะจ่ายค่าโรงแรมนี้อย่างไร

“อ๊ะ นั่นมัน! สถานที่นั้นน่ารักจังเลย! ปู่ ผมอยากกินที่นั่น! เราไปที่นั่นได้ไหม” จู่ๆ ลูซิเฟอร์ก็ถามชายชราขณะดึงมือเหมือนเด็กน้อย

คุณปู่จิ้มองไปทางที่ลูซิเฟอร์กําลังชี้ไป เมื่อเห็นสถานที่นั้น เขาก็ส่ายหัว

“หลานอยากกินที่แผงขายราคาถูกนั่นเหรอ มันเป็นวันเกิดของหลาน เราทําแบบนั้นไม่ได้” คุณปู่จี้พูดขณะที่เขาสังเกตเห็นว่าลูซิเฟอร์กําลังพูดถึงการทานอาหารที่แผงขายริมถนน

“มาเถอะ ผมได้ยินมาว่าสถานที่เหล่านั้นเสิร์ฟอาหารเลิศรสได้โปรดคุณปู่” ลูซิเฟอร์ยืนกราน

เขารู้ว่าที่แห่งนี้ถูก แต่จะช่วยประหยัดเงินของชายชราได้ ไม่ว่าในกรณีใด มันไม่เหมือนกับว่าอาหารที่พวกเขาเสิร์ฟนั้นไม่ดี เป็นเพียงว่าพวกเขาไม่มีโครงสร้างพื้นฐานของโรงแรมขนาดใหญ่

“เฮ้อ ได้ ปู่ไม่ทําให้วันเกิดเด็กน้อยของปู่ผิดหวัง” ในที่สุดคุณปู่ก็ใจอ่อน เมื่อเขาเริ่มเข้าใกล้แผงลอยกับลูซิเฟอร์

ทั้งสองสั่งอาหารเช้าสําหรับตัวเอง ซึ่งเสิร์ฟภายในไม่กี่นาที

มีเก้าอี้ธรรมดา 2-3 ตัววางอยู่รอบๆ แผงขายของ โดยที่พวกเขาทั้งสองนั่งลงขณะที่พวกเขาเริ่มรับประทานอาหาร

“อืม ดีมาก” ลูซิเฟอร์ให้ความเห็นขณะรับ ประทานอาหารเช้า มันไม่ได้แย่เลยจริงๆ เขามีความสุขกับการเลือกที่นี่

“หลานพูดถูก อาหารอร่อยจริงๆ” ชายชราเห็นด้วย

หลังจากทําเสร็จแล้ว คุณปู่จี้ก็จ่ายบิลซึ่งจริงๆ แล้วที่นี่ถูกมาก

“ไปไหนต่อ?” เขาถามลูซิเฟอร์

“ต่อไปคือจุดเปลี่ยนของสวนสนุก ในเมืองมีที่ดีๆ จริงๆ” ลูซิเฟอร์ตอบ

ทั้งสองจองรถแท็กซี่อีกคันขณะไปที่สวนสนุกที่ลูซิเฟอร์พูดถึง

เมื่อเข้าไปในสวนสาธารณะ ทั้งสองก็เริ่มสนุกไปด้วยกัน ชายหนุ่มและชายชราเดินด้วยกันในสวนสนุก นั่งบนเครื่องเล่นที่พวกเขาพบว่าสนุก

พวกเขายังกินไอศกรีมและไปบ้านผีสิงด้วยกัน

พวกเขาใช้เวลาประมาณ 5 ชั่วโมงในสวนสนุก และตอนนี้ก็ 4 โมงเย็นแล้ว

“ไปเล่นอย่างอื่นต่อไหมครับ” ชายชราถามลูซิเฟอร์เมื่อพวกเขาออกมาจากชิงช้าสวรรค์

“ไม่ ผมคิดว่าเราได้ทําเรื่องที่ดีที่สุดแล้ว ไปต่อกันที่รายการถัดไปในตารางกัน ดูหนัง! ผมได้ยิน เพื่อนบอกว่ามีหนังดีๆ ที่เพิ่งเข้าฉาย!”

ลูซิเฟอร์และคุณปู่จออกจากสวนสนุกและไปที่โรงละครที่ใกล้ที่สุด ซึ่งพวกเขาซื้อตั๋วหนังที่ลูซิเฟอร์พูดถึง

ชายผมดําไม่ทิ้งร่องรอยไว้ในขณะที่เขายังคงต้องดําเนินแผนการต่อไป

ภาพยนตร์ที่ลูซิเฟอร์เลือกเป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่ที่บรรยายการต่อสู้ของแวเรียนท์ทมิฬ และ แวเรียนท์ ที่ชอบธรรม.. เป็นภาพยนตร์ที่ชื่อว่า “การแก้แค้นของแวเรียนท์”