Infinite Competitive Dungeon Society - ตอนที่ 180

บทที่ 180 – พลังของฮีโร่ (4)

“คังชิน นายเพิ่งจะเปลื่ยนเมืองเล็กๆให้เต็มไปด้วยฝุ่นและเศาหิน”

“มันไม่ใช่ว่าน่ากลัวหรอ? ฉันควรจะใมช้โอกาสนี้ในการใช้ชื่อวิตที่รื่นรมย์มากขึ้น”

พร้อมกันกับเสียงทล่มของคอนกรีตไพก้าและชาราน่าได้ทำลายคอมพิวเตอร์และเครื่องใช้ไฟฟ้าอื่นๆไปด้วย อาคารขนาดใหญ่ที่ตั้งสูงตะหง่านในตอนนั้นเหลือเพียงแต่ดินที่ว่างเปล่า ฉันนี่น่าจะมีพรสวรรค์ในการรื้อถอนธุกิจสินะ

“นะ นาย…”

ตามที่คาดเอาไว้เลบจากผู้ใช้พลังระดับ SS บริทแมนไม่ได้เป็นอะไรแม้แต่นิด เขาได้เข้าไปถึงตัวไพก้าและชาราน่าแต่ว่าน่าเสียดายที่เขาไม่มีทางจะจับภูติธาตุได้ ครู่หนึ่งเขาก็ตระหนักได้ว่าเขาเล็งเป้าผิด คนที่เขาควรจะเล็งคือฉัน

“อัศวินสายฟ้า! นายคิดว่านายจะสามารถหนีไปได้งั้นหรอ? ทั้งนายและเกาหลีจะต้องจ่ายคืนมา!”

ฉันได้กระโดดลงไปจากล็อทเต้หลังจากที่เรียกไพก้าและเปิดใช้งานทักษะสายฟ้าคลั่ง ฉันได้ห้างหมัดออกมา เมื่อเห็นฉันกระโดดลงมาบริทแมนได้กัดฟันและหลบไป ยังไงก็ตามถ้าฉันปล่อยให้เขาหนีฉันก็คงไม่โดดลงไปตั้งแต่แรกแล้ว

“ชาราน่า”

[ค่ะ นายท่าน]

“อั๊ก”

บริทแมนได้แข็งทื่ออยู่กับที่ราวกับว่ามีอะไรบางอย่างมาหยุดเขาไว้ ฉันคาดว่าเขาไม่น่าจะขยับได้อย่างน้อย 10 วินาที ฉันจึงโคจรวงจรเพรูต้าถึงขีดสุดและสร้างวังวนสายฟ้าขึ้นที่หมัดขอฝงฉัน เพียงแค่ฉันปะทะกำพื้น เมื่อเห็นหน้าที่ใหญ่ของวอร์คเกอร์ฉันก็ส่งหมัดไปหาเขา

“อั๊ก”

ต้องขอบคุณใบหน้าที่เต็มไปด้วยพลังทำให้ฉันไม่ได้รับแรงจากการตกลงมามากนัก กลับกันบริทแมนได้กระแทกเข้ากับพื่้นจนแตกออก

“อึก อะ อัศวินสายฟ้า แกเพิ่ง…!”

“ตอนนี้ฉันจะโจมตีนายต่อไป ดังนั้นอย่าเปิดปากสิมันอาจจะกัดลิ้นได้นะ”

“นายเพิ่งจะก่ออาชญา…. อั๊ก!”

ฉันได้จัดการต่อยอัปเปอร์คัตเขา ในทันทีหลังจากนั้นฉันก็ได้เตะเข้าที่หน้าอกเขา ใบหน้าของเขาได้บวมออกมา

“อัศวิน…สายฟ้า…!”

“นี้เป็นเพียงแค่หนึ่งหมัดที่นายชกฉันในวินเดอแมร์”

ฉันได้ทุบหน้าของเขาด้วยหมัดของฉัน จมูกที่โด่งของเขาได้ยุบลงไป ฉันยังคงปล่อยสายฟ้าลงไปในกำปั้นอีกด้วย

“หมัดนี้สำหรับที่นายพยายามจะแต่งงานกับเธอทั้งที่อายุขนาดนี้”

ฉันได้ชกเข้าไปที่ช่องท้องของเขาสามครั้งทำให้เขาไอออกมาเป็นเลือด ตามที่คาดเอาไว้เลยวิธีที่ผู้ใช้พลังระดับ SS ไอเลือดออกมานั้นต่างจากคนปกติ ฉันได้หลบหมัดของเขาอย่างสบายๆและโจมตีเขาไปอีกครั้งหนึ่ จากนั้นก็เน้นมานาไปที่หมดและยกขึ้น

“และนี่…คือสำหรับความกล้าหาญที่นายกล้ามาแตะน้องของฉัน”

“อะ อั๊กกก…!”

สำหรับ 10 นาทีต่อมาฉันได้อัดเขาจนเขาทำได้เพียงแค่หายใจ ไม่มีกระดูกส่วนไหนในร่างกายของเขาที่ไม่หัก ฉันมั่นใจได้เลยว่าขากรรไกรของเขาได้พังไปแล้งดังนั้นเขาจึงสามารถจะทำได้เพียงแค่กินแต่โจ๊กไปชั่วชีวิตที่เหลือ ฉันทำมันเพื่อที่เขาจะไม่สามารถทำอะไรได้แม้แต่เดิน สัมผัสหรือหยิบจัอะไร

ในเวลานั้นล็อทเต้ก็ลงมากับพื้น เมื่อวอร์คเกอร์และเดซี่ลงมา พวกเขาก็เบิกตากว้างหลังจากเห็นบริทแมน เมื่อฉันได้หันไปมอง วอร์คเกอร์ก็ถอนหน้ากากออกและเผิดหน้าที่ตกตะลึง

“เอ็ด…เวิร์ด…!”

เมื่อได้ยินเสียงที่ออกมาจากปากของบริทแมน ฉันก็นึกขึ้นได้ว่าชื่อของวอร์คเกอร์คือเอ็ดเวิร์ด ฉันก็ยังทึ่งกับการฟื้นตัวของบริทแมนอีกด้วย”

“โจชัว…”

เมื่อวอร์คเกอร์อยู่กับฉันเขามักจะเรียกบริทแมนด้วยนามสกุล แต่ยังไงก็ตามในตอนนี้เขาได้เรียกด้วยชื่อ พวกเขาได้แลกเปลื่ยนสายตาที่ฉันไม่สามารถจะเข้าใจได้

“จริงๆแล้วแก…ยังมีชีวิตอยู่่…!”

“นายไม่รู้งั้นหรอ?”

“ฉันจะไม่เชื่อมัน… จนกว่าจะได้เห็นด้วยตาตัวเอง… แต่ทำไม…”

“ฉันบอกนายแล้วโจชัว โลกมันไม่ได้เป็นไปตามที่นายต้ิงการ”

“เจ้าโง่! ทำไมนายถึงไปร่วมมือกับเด็กคนนี้”

“นายมันเด็กเกินไปโจชัว เขาไม่เหมือนกับนาย เด็กคนนี้ไม่ได้เห็นแกตัวและหลงตัวเอง”

“อึก… ฉันไม่ได้อนุญาตให้ลิงเหลืองมีอำนาจสูงสุดเหนือโลกใยนี้…! เอ็ดเวิร์ดนี้มันยังไม่…สายเกินไป พาเจ้าลิงนั่นออกไปจากนี้”

ฉันได้ต่อยไปที่หน้าของเขาอีกครั้ง ในทางกลับกันวอร์คเกอร์ได้ระเบิดหัวเราะอกมา

“นายนี่มันต่ำจริงๆนะโจชัว นายพยายามจะลักพาตัวคนที่บริสุทธิ์เพื่อสิ่งนี้หรอ?”

“ลักพาตัว? นายทำลายอาคารธุกิจบริทแมนสำหรับสิ่งที่ต้องการไม่ใช่หรอ!?”

“นายก็พูดแบบนี้เสมอโจชัว นายปฏิบัติกับของๆนายเหมือนกับสมบัติและทำกับคนอื่นๆเหมือนกรวดข้างถนน ไม่ ไม่มีใครสักคนที่ชอบนาย นายพยายามที่จะเอามันมาได้ทุกอย่าง ฉันพบมันมาตลอดว่าทัศนคติของนายมันน่าขยะแขยง ฉันยังเห็นอีกด้วยว่ามันไม่เปลื่ยนไปเลยแม้จะอยู่ในสถานการณ์แบบนี้”

“เอ็ดเวิร์ด…! ฉันให้แกทุกๆอย่างที่ฉันมี!”

“นายพูดถูกโจชัว นายได้ให้ฉันทุกอย่าง”

วอร์คเกอร์ได้เดินเข้ามาหาพวกเขา หมัดของเขาได้ปกคลุมด้วยออร่าสีดำ เมื่อไหร่กันที่เขาแข็งแกร่งแบบนี้? มานาของเขาอยู่เหนือกว่าผู้ใช้พลังระดับ SS แน่นอน เขาได้หยุดอยู่หน้าฉันและยกหมัดขึ้น ในขณะที่ฉันเบิกตากว้างนั้นเอง….

เขาได้ชกลงไปที่ใบหน้าของโจชัว

“อั๊ก”

“แต่ว่านั่นมันไม่มีแม้แต่สิ่งเดียวที่ฉันต้องการเลยจริงๆ”

ด้วยหมัดของวอร์คเกอร์บริทแมนได้หมดสติไปทันที เขาได้ยกหมัดขึ้นมาและสะบัดเลือด จากนั้นเขาก็พูดด้วยร้อยยิ้ม

“การต่อยหน้าเขาแบบนี้ก็อยู่ในลิสรายการของฉัน”

“นาย… นายนี่มันน่าทึ่งจริงๆ”

“นายเพิ่งจะรู้หรอ? นายนี่มองคนไม่เป็นจริงๆสินะ”

ในขณะที่มีอากาศแปลกๆระหว่างฉันกับวอร์คเกอร์ เดซี่ก็หันหน้ามาหาฉัน

“ความคิดของเขา ฉันได้อ่านทุกอย่าง ขาดแต่ข้อมูลฉันสามารถทำมันได้”

“ขอบคุณมากเดซี่ ถ้างั้น…”

มันไม่มีเหตุผลที่จะต้องลังเล ฉันได้ลบพลังจากบริทแมนออกมา สำหรับคนที่มีบุคลิกที่สกปรกแบบนี้พลังของเขาเป็นบอลแสงที่ยอดเยี่ยมสีทอง มันดูเหมือนว่าจะเป็นพลังที่ไม่ตรงกับนิสัยขจองเขา

ฉันได้ถือมันไปทางวอร์คเกอร์

“รับไปสิวอร์คเกอร์มันเป็นของนาย”

“ฉันคิดไว้แล้วว่านายจะพูดแบบนั้น… มีคนที่ฉันต้องการจะมอบให้ มันจะเป็นอะไรไหม?”

“น้องสาวของบริทแมน โซฟีหรอ?”

“เอ๊ะ!?”

วอร์คเกอร์ได้มองมาที่ฉันอย่างตกใจ ฉันได้ยิ้มออกมาและวางมือบนไหล่ของเขา

“ไม่เคยมีสักสิ่งที่นายต้องการ หือ… ฉ้นคิดว่าฉันรู้แล้วนะว่านายต้องการอะไร เอ๊ะ?”

“คะ คังชิน นายมัน…ฮึ่ม”

“นายเพิ่งจะด่าฉันในใจใช่ไหม? ฮ่าๆๆ ถ้างั้นฉันเดาถูกสินะ”

“คังชิน นั่นมันไม่ใช่…!”

ฉันได้กลิ้งตัวบริทแมนที่ไร้สติลงไปในหลุมดินบนพื้นแบบสุ่มๆ เขาไม่สามารถจะทำอะไรได้ด้วยตัวเองอีกแล้ว ถ้าโซฟีเป็นคนแบบที่วอร์คเกอร์พูดมา ฉันก็มั่นใจว่าเธอจะดูแลบริทแมน

“นายเตรียมสัญญาวิญญาณไว้ด้วย ไม่ว่าเธอจะยอมรับพลังหรือไม่ก็ตาม”

“ฉันสามารถ…ทำให้เธอเป็นนักสำรวจได้ไหม?”

“วอร์คเกอร์ ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะว่านายมีหัวใจที่บริสุทธิ์แบบนี้…”

“ฉันบอกนายแล้ว ฉันไม่ได้มีความรู้สึกที่โรแมนติกกับเธอ”

ฉันไม่สามารถจะให้พลังระดับ SS เพียงเพราะวอร์คเกอร์ชอบเธอได้ แม้ว่าฉันจะไม่ได้กำหนดเงื่อนไขที่รุนแรงเหมือนกับวอร์คเกอร์แต่ว่าฉันก็จะต้องมีมาตราการในการป้องกันไม่ให้เธอทำอะไรเกินเลย ตัวอย่างเช่นการที่ใช้พลังที่ได้รับใหม่ไปสร้างองกรแปลกๆเหมือนกับที่บริทแมนพยายามจะทำ

พวกเราได้บอกทุกคนในรีไวเวิร์ลเกี่ยวกับสิ่งนี้และได้โหวดให้สร้างนักสำรวจคนใหม่ ไม่เหมือนกันยุยคนส่วนใหญ่ไม่ได้รู้จักเธอ ในฐานะที่เธอยังเป็นน้องสาวของบริทแมนอีกด้วย พวกเขาเลยไม่สามารถจะไว้ใจเธอได้ ในตอนท้ายคนส่วนใหญ่ได้ยอมรับภายใต้เงื่อนไขที่จะต้องมีพันธะสัญญาวิญญาณ วอร์คเกอร์ได้ทำสัญญากับโซฟีในขณะที่เขาสั่น

จากนั้นพวกเราก็ได้มุ่งหน้าไปที่อังกฤษ ในฐานะที่เราได้ใช้เวลาทำลายองกรบริทแมนไปในระหว่างทางด้วยทำให้มันใช้เวลาประมาณ 4 ชม.

โซฟีนั้นได้พักอยู่ในโรงแรมในเครือบริทแมนแถบลอนดอน เธอนั้นไม่เหมือนพี่ชายของเธอ เธอเป็นคนที่มีพรสวรรค์มากในด้านธุระกิจและได้สร้างการเปลื่ยนแปลงธุรกิจในเครือบริทแมนอย่างมากและตอนนี้เธอมีอายุ 27 ปี ตามที่วอร์เคเกอร์บอก

“ฉันเข้าใจแล้ว ถ้างั้นนายช่วยหยุดโม้เกี่ยวกับแฟนของนายได้ไหม?”

“เธอไม่ใช่แฟนของฉัน”

ในขณะที่เธอได้ยินเสียงของวอร์คเกอร์ เธอได้ให้เราเข้าไปในห้อง ฉันรู้สึกขอบคุณ ถ้ามเป็นไปได้ฉันไม่ต้องการจะจัดการกับตำรวจในอังกฤษ

โซฟีเป็นผู้หญิงในแบบที่วอร์คเกอร์ชอบจริงๆ เธอนั้นแตกต่างจากพี่ชายของเธอ เธอมีรูปร่างที่ผอมเพรียมและอ่อนโอน แม้ว่าดวงตาสีทองของเธอจะดูคมกล้าเล็กน้อย แต่ผมสีบลอนด์ของเธอได้ทำให้เธอดูเป็นคนใจเย็น สิ่งที่เหมือนพี่ชายของเธอมีเพียงแค่จมูกที่โด่ง ด้วยริมฝีปากที่มีเสน่ห์ของเธอได้เผยให้เห็นถึงความสวยงามของเธอ

“เอ็ดเวิร์ด”

น่าแปลกเธอได้กระโดดเข้าไปกอดเอ็ดเวิร์ดในทันทีที่เธอเห็นเขา เธอไม่ได้มองพวกเราเลยซักนิด

“นายควรจะบอกฉันนะถ้านายยังมีชีวิตอยู่เจ้าโง่!”

“โจชัวฉันพบเข้าถ้าฉันทำ”

“นายทำมันแบบลับๆไม่ได้เลยหรอ?”

“นั่นมัน…”

“ฉันเกลียดนาย!”

มันดูเหมือนว่าคนอังกฤษจะมีนิสัยที่ชอบจูบคนที่พวกเราเกลียด ในขณะที่รอพวกเขารับความเกลียดของฉันๆและกันเสร็จ ฉันก็ถามวอร์คเกอร์

“นายพูดว่านายไม่ใช่แฟนของเธอหรอ…?”

“นี่คือ… ความสนิทสนมของครอบครัว”

“เอ็ดเวิร์ด ฉันห่วงว่า…!”

“เหมือนเธอจะทำได้ดีนะ”

“ไม่หากไม่มีนาย”

โซฟีได้ฝังหน้าของไปในอกของวอร์เกอร์และไม่ได้มองขึ้นมาอีก วอร์คเกอร์ได้เต็มไปด้วยเหงื่อ เขาได้มองมาที่เราและส่ายหัวของเขา แต่ว่ามันก็สายไปแล้ว เดซี่ได้พูดขึ้นมาตรงๆ

“มนุษย์นี่…แปลกจริงๆ… ขยับจินตนาการเพื่อให้เป็นจริง…อันตราการสืบพันธ์จะระเบิดขึ้น”

“มันจะมีการก่ออาชญากรรมขึ้นนะดังนั้นหยุดเถอะ”

“มันไม่มีอาชญากรรม ถ้านั่นเป็นความรัก”

“หยุดพูดเรื่องนี้กันเถอะเพื่อเกียรติของวอร์คเกอร์”

โซฟีได้ปฏิเสธที่จะแยกจากวอร์คเกอร์อยู่พักหนึ่ง หลังจาก 20 นาทีเธอดูเหมือนว่าจะสงบลงและหันหน้ามาหาเรา แน่นอนว่าเธอก็ยังคงอยู่ในอ้อมกอดของวอร์คเกอร์ เธอได้ถามออกมาอย่างเย็นชา

“ถ้างั้นนายก็คือคนที่จัดการที่ของฉันหรอ? นายจะไม่แก้ตัวใช่ไหม? ทั้งหมดมันอยู่ในทีวีแล้ว”

“อ่า ใช่แล้ว เธอสามารถเรียกฉันได้ว่าอัศวินมังกร”

“ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่านายจะมาปรากฏตัวต่อหน้าน้องสาวของเขา… นายได้ฆ่าพี่ไหม?”

“เขายังมีชีวิตอยู่ แม้ว่าเขาจะไม่สามารถตอบสนองความปราถนาของมนุษย์ได้อีก”

“เอ็ดเวิร์ดทำไมนายถึงไปอยู่ภายใต้คนแบบนี้…?”

“เขาก็ดีกว่าพี่ชายของเธอ”

“มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วที่จะมีใครแย่กว่าพี่ของฉัน นายไม่จำเป็นต้องพูดอะไรที่มันชัดเจนก็ได้”

บอลแสงที่ฉันถือได้เริ่มส่องแสงออกมามากขึ้นในขณะที่มันเข้าใกล้โซฟี มันหมายความว่าเธอเหมาะกับพลังนี้ มันไม่มีแม้แต่การทำให้เธอเป็นนักสำรวจ เคียร่า… ทำไมเธอถึงเปลื่ยนบริทแมนเป็นผู้ใช้พลังระดับ SS แทนที่จะเป็นโซฟีล่ะ?

ฉันได้เหลือบไปมองวอร์คเกอร์ที่แสดงให้เห็นว่ามันไม่มีปัญหาที่เธอจะรับพลังไป เขาได้ถอนหายใจและหยิบเอาพันธะสัญญาวิญญาณออกมา จากนั้นเขาก็เริ่มอธิบายกับโซฟีที่ดวงตาเบิกกว้างในขณะที่ฟังวอร์คเกอร์ หลังจากนั้นประมาณ 10 นาที เธอก็ได้ให้ปฏิกิริยาตามที่ฉันคิดเอาไว้

“เอ็ดเวิร์ด… นายกำลังบอกให้ฉันกลายเป็นหัวหน้าเครือบริทแมนหรอ!?”

“แน่นอน”

“ฉะ…ฉันสามารถคิดว่ามันข้อเสนอแนะได้ไหม?”

“ไม่ได้”

“เอ็ดเวิร์ดหยุดทำหน้าตายตลอดเวลาสิ นี้มันเป็นข้อเสนอแนะใช่ไหม?”

ไม่ เธอและฉันอยู่ในระดับที่แตกต่างฉัน ด้วยแบบนี้เธอจะสามารถยืนอยู่ในตำแหน่งที่เธอเหมาะสมได้

“….”อา ฉันรู้เก่ยวกับท่าทางนั่น มันเป็นท่าทางที่โรเล็ตต้ามักจะทำบ่อยๆ ฮวาหยาก็ยังได้ทำท่าทางแบบนี้เมื่อเร็วๆนี้ เมื่อใดก็ตามที่ฉันได้เห็นการแสดงออกแบบนี้มันคือสิ่งที่สร้างความเหนื่อย ดูเหมือนว่าสัญชาตญาณของฉันมันจะถูกจนน่ากลัง ในขณะนั้นโซฟีได้ดันหน้าอกของวอร์คเกอร์และตะโกนออกมา

“ไม่ ฉันจะไม่กลายเป็นหัวหน้า! ฉันจะไม่รับพลังหรือกลายเป็นนักสำรวจอะไรแบบนั้นเด็ดขาด”

“โซฟีลองคิดถึงภาพรวมสิ”

“ฉันคืแฉัน ไม่ใช่นาย ฉันไม่สามารถที่จะทำงานใดๆแบบนี้ได้ กำไรในไตรมานนี้มันไม่ได้ดีเท่าไหร่ และฉันก็ไม่พอใจกับรายงานที่วาฉันได้เรียนจบที่โรงเรียนนี้! ถ้ามันยังคงเป็นแบบนี้ฉันก็จะจบลงด้วยการอยู่คนเดียวไปตลอดชีวิตที่เหลือและตายไปทั้งที่บริสุทธิ์ ถ้านายไม่มาเป็นคู่หมั้นของฉัน ฉันก็จะไม่ยอมรับไม่ว่าจะเป็นเงื่อนไขใดๆ”

“โซฟี เธอ…!”

“ตั้งแต่ที่พี่ความหวังหมดไป ฉันก็จะต้องทำให้ตระกูลมีต่อไป แต่ว่าฉันจะไม่แต่งงานกับใครนอกจากนายเอ็ดเวิร์ด! ฉันได้พูดในสิ่งที่ฉันต้องการไปแล้ว ดังนั้นกลับเมื่อนายตัดสินใจได้แล้ว”

ผู้หญิงคนนี้ค่อนข้างจะคล้ายกับฮวาหยามันเป็นเพราะเป็นคนอังกฤษหรอ? ทุกๆคนที่นี่เป็นแบบนี้งั้นหรอ?

โซฟีได้ผลักวอร์คเกอร์ออกไป แน่นอนว่าเพราะเธอไม่ใช่ผู้ใช้พลังเธอเลยทำอะไรวอร์คเกอร์ไม่ได้ วอร์คเกอณืได้ถอนหายใจและหันมามองฉัน ฉันไม่เคยเห็นวอร์คเกอร์มาก่อนเลย

“คังชินมาร่วมมือกัน”

“แน่นอนสิ”

เมื่อฉันได้หยักหน้า ท่าทางของวอร์คเกอร์ก็สดใสขึ้น ในขณะที่ท่าทางของโซฟีมืดลง

“นายยังไม่พอใจกับการทำลายพี่ฉันแล้วยังจะมาทำลายงานแต่งของฉันอีกด้วยหรอ? ถ้านายทำแบบนั้น ฉันจะใช้พลังของเครือบริทแมนเต็มกำลังเพื่อบังคับให้นายต้องเจอกับนรก!”

“ฟังฉันนะคุณโซฟี ถ้ามันเป็นสิ่งที่คุณโซฟีต้องการ ฉันสามารถจะใส่ข้อนั้นในสัญญาว่าวอร์คเกอร์จะต้องเป็นคู่หมั้นของเธอได้”

ท่าทางของวอร์คเกอร์และโซฟีได้สลับกันไปโดยสมบูรณ์

“งั้นเอาตามนั้นเลยอัศวินมังกร! ไม่สิ เพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน”

“คังชินนนนนนนนนนนนนนน!”

ด้วยแบบนี้ทุกๆคนจึงมีความสุข! แน่นอนว่านั่นยกเว้นโจชัว บริทแมน!