I’m in Hollywood – ย้อนเวลามาเป็นเจ้าพ่อฮอลลีวูด - ตอนที่ 143

Chapter 143 – ชุดสาวใช้

เมื่อเห็นว่า นิโคล ดูกลัว เอริค ก็ได้เดินเข้าไปแล้วโยนหมอนลงไปที่เตียงก่อนจะเก็บเครื่องอัดเสียงที่พื้นแล้วตะโกนออกมา – “ ยัยโง่ ทำไมเธอถึงไม่รู้จักล็อคประตู ? “
“ ฉันลืม ครั้งหน้า…ครั้งหน้า…” – เธอยังคงอ้ำอึ้ง
เอริค หัวเราะออกมา – “ เธอยังอยากมีครั้งหน้าอีกเหรอ ?”
เด็กสาวส่ายหน้า – “ ฉันขอโทษ…ฉันไม่กล้าแล้ว “
เอริค เดินเข้าไปหาแล้วดึงเธอขึ้น เขาเอามือถูหน้าของเธอเบาๆซึ่งทำให้เธอแสดงท่าทีประหม่าออกมา – “ อันที่จริง มันไม่มีประโยชน์หรอกที่จะทำแบบนั้น แม้ว่าฉันจะไม่ทำตามสัญญาและเธอก็ส่งเทปนี่ให้กับสื่อ มันก็ไม่ได้ส่งผลอะไรกับฉันมาก กลับกันอาชีพของเธอน่ะจะจบสิ้นแทน ไม่มีหนังเรื่องไหนที่จะกล้าใช้ผู้หญิงโง่ๆ “
“ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันแค่อยากป้องกันตัว “ – นิโคล พูดขึ้นมาอย่างอ่อนแรง
“ ฉันเข้าใจแต่ฉันก็ยังไม่พอใจ เธอมีอะไรจะพูดมั้ย ?” – เอริค ถาม
เด็กสาวตัวสั่นเล็กน้อยและปลดกระดุมเสื้อเธอออก เอริค ห้ามทันที – “ ช่างเถอะ เห็นเธอเป็นแบบนี้ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกดีเลย ไปนอนซะแต่อย่าลืมที่ฉันพูดไปตะกี้ “
เมื่อพูดจบ เอริค ก็โยนเทปลงไปที่เตียงก่อนที่จะหันกลับเดินออกจากห้องไป
นิโคล นั่งนิ่งอยู่นานก่อนที่จะลุกขึ้นแล้วไปล็อคประตู จากนั้นเธอก็ได้ดึงผ้าปูเตียงออกมาจากตู้แล้วมาปูเตียงตัวเองแต่เธอนอนไม่หลับ ความคิดของเธอยังคงยุ่งเหยิงอยู่ ชีวิตในออสเตรเลีย การก้าวเข้ามาในแวดวงการแสดงที่นั่น, การทะเลาะกับคนรักและเพื่อนเพื่อย้ายมาที่ฮอลลีวูด, ความสิ้นหวังในฮอลลีวูดในอีกไม่กี่เดือน, เรื่องของ เอริค, และความคาดหวังของเธอในอนาคต…
ในตอนที่คิดเรื่องพวกนี้เธอไม่รู้เลยว่าหน้าต่างเริ่มมีแสงสาดเข้ามา เมื่อมองไปที่นาฬิกา เธอก็พบว่ามันได้เวลาหกโมงครึ่งแล้วและแม้ว่าเธอจะรู้สึกเหนื่อยแต่เธอก็ยังต้องลุกขึ้นจากเตียง เสื้อผ้าของเธอถูกแขวนไว้ในตู้, เธอเข้าไปอาบน้ำแปรงฟันล้างหน้าก่อนจะใส่เสื้อขาวและกางเกงยีนส์และหยิบรองเท้าแตะสีดำอกมาใส่ก่อนจะเปิดประตูห้องแล้วเดินออกมา
เธอไม่รู้ว่าห้องนอนของ เอริค คือห้องไหนและแม้ว่าจะรู้แต่เธอก็ไม่กล้าเข้าไปปลุกเขา เธอเดินลงไปที่ชั้นล่างและเปิดประตูบ้านออกไป บ้านนี้มีกำแพงและต้นไม้สูง เธอเดินออกไปที่สวนที่เงียบสงบแล้วมองดูสระน้ำที่อยู่ข้างๆก่อนจะสูดอากาศบริสุทธิ์ในตอนเช้าและความเหนื่อยล้าจากการไม่ได้นอนก็ลดลงไปอย่างมาก หลังจากที่เดินไปรอบๆบ้านเสร็จ เธอก็เดินกลับเข้ามาในบ้านอีกครั้งก่อนจะมุ่งหน้าไปที่ครัว
เอริค ตื่นขึ้นมาในตอน 7 โมงเช้า หลังจากที่เดินลงมาชั้นล่าง เขาก็ได้พบว่าเธออยู่ในครัว เขาไปที่ยิมและเริ่มออกกำลังกาย หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง เอริค ก็ได้กลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เมื่อทำทุกอย่างเสร็จ เอริค ก็ได้ไปเอาหนังสือพิมพ์มานั่งอ่านในห้องนั่งเล่นและพบว่ามันเลยแปดโมงมาแล้ว เขาเพิ่งรู้ว่าเด็กสาวนั้นยังคงยุ่งอยู่ ดังนั้นเขาจึงเดินเข้าไปในครัวด้วยความสงสัย
มีอาหารหลายอย่างบนโต๊ะในครัว ตอนนี้ดูเหมือนว่าเธอกำลังทำไข่เจียวอยู่
“ นิโคล พอแล้ว แค่นี้ก็พอแล้ว “ – เอริค เอาแซนวิชขึ้นมากิน
เธอปิดแก๊ซก่อนที่จะอธิบายออกมา – “ ฉันไม่รู้ว่านายชอบกินอะไร ฉันเลยทำทุกอย่าง “
“ ฉันบอกว่าอะไรก็ได้ ฉันไม่ได้เรื่องมากเรื่องนี้ “
ทั้งสองคนยกอาหารไปที่ห้องกินข้าว เด็กสาวรีบไปยืนข้างๆกับ เอริค  ดูเหมือนว่าเธอจะคิดว่าหน้าที่สาวใช้นี้จริงจังมากๆ   เอริค อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา – “ นั่งลง เรากินด้วยกันได้ ฉันไม่คิดจะให้ค่าจ้างเธอหรอกนะ เธอไม่ต้องทำตัวเคร่งครัดแบบนี้ก็ได้ “
“ ขอบคุณ “  – เมื่อได้ยินคำพูดของ เอริค เธอก็ไปนั่งที่โต๊ะ
ดังนั้นชีวิตแปลกๆนี่จึงเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ หลังจากมื้อเช้า  นิโคล ได้มอง เอริค ที่ขับรถออกจากบ้านไปก่อนที่จะกลับไปที่ห้องตัวเองแล้วเริ่มอ่านเอกสารที่ได้มาเมื่อคืนโดยเฉพาะส่วนสัญญานักแสดงในหนัง Sleepless in Seattle และอ่านมันซ้ำอยู่หลายรอบก่อนจะพบว่ามันไม่ได้มีอะไรที่ผิดปกติเลย
แม้ว่า เอริค จะบอกเธอว่าห้ามออกจากบ้านเพื่อที่จะกันไม่ให้นักข่าวได้รูปเธอไปแต่เธอก็ยังคงออกไปในตอนเช้าและไปที่สำนักงานกฎหมายและใช้เงินไปกว่าร้อยดอลลาร์  ค่าปรึกษานั้นเพื่อให้ทนายช่วยดูสัญญาว่ามีสิทธิตามกฎหมายรึเปล่า  เมื่อทนายยืนยันว่ามันไม่มีปัญหาอะไร เธอถึงได้โล่งใจและสลัดความเครียดทั้งหมดไป
ในตอนที่ เอริค กลับมาที่บ้านตอนบ่าย เขาพบว่า นิโคล ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน  ความอึดอัดที่มีบนใบหน้าเธอตอนแรกนั้นหายไป รอยยิ้มของเธอแสดงว่าเธอนั้นพอใจและบ้านนี้ก็ดูจะถูกทำความสะอาดแล้วด้วย
นิโคล รับถุงจาก เอริค มาและถาม – “เอริค เอาอันนี้ไปไว้ในห้องนอนนายรึเปล่า ? “
เอริค ส่ายหน้า – “ ไม่ นั่นของเธอ ไปชั้นบนแล้วเลือกมาสักชุด ใส่มันมาแล้วฉันจะได้ดู “
“ ให้ฉัน ? “ – เด็กสาวเปิดถุงนั้นแล้วมองเข้าไปด้านใน  เธอพบชุดสีขาวดำ เธอถามออกมาด้วยความสงสัย – “ นี่มันชุดนอนเหรอ ?”
“ ไม่ เธอจะรู้เองตอนเธอไปลองชุด “
“ โอ้ “ – เด็กสาวพยักหน้าอย่างว่างง่าย จากนั้นเธอก็ถือถุงพวกนั้นเดินขึ้นไปที่ชั้นบน
เอริค นั่งลงที่โซฟาแล้วหยิบรีโมทขึ้นมาเปิดทีวี หลังจากที่รอกว่าครึ่งชั่วโมง เขาก็ได้ยินเสียงรองเท้าหนังที่เดินลงมาจากบันไดและดูเหมือนว่าจะมีความลังเลจากเสียงเท้าที่ดังขึ้นมาด้วย
ขาเรียวยาวในถุงน่องและรองเท้าสีดำโผล่มาในสายตาเขาก่อนตามมาด้วยกระโปรงของสาวใช้ จากนั้นเขาก็มองไปที่เอวและอกของเธอจนถึงปกเสื้อที่พันรอบคอของเธอ   จริงแล้ว เอริค อยากเลือกคอเสื้อที่เป็นปกตั้งแต่หลังจากที่คิดดูแล้วรสนิยมเขาคงเกินไปหน่อยและปกเสื้อที่คอยตอนนี้ก็ดูสวยมากอยู่แล้ว
ในตอนที่ นิโคล โผล่มาทั้งตัว   เอริค ก็ยกมือขึ้นทำท่าดีใจและเขาก็หวังว่าเธอจะลืมเรื่องนี้ไปซะ
นิโคล ดูเหมือนไม่พอใจแต่มันใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมงกว่าจะใส่ชุดนี้ได้
ถ้าเป็นแค่ชุดสาวใช้ธรรมดา เธอคงไม่คัดค้านอะไรมากมายเพราะเธอเคยเห็นชุดคอสตูมสาวใช้มาแล้วแต่ชุดนี้ต่างจากชุดที่เธอเคยเห็นอย่างมาก  มันมีร่องคอเสื้อที่ลึกซึ่งเผยให้เห็นเนื้อที่หน้าอกของเธอ มันมีโบว์มากมายที่ชุด  มันดูสวยมากๆ  มันไม่มีชุดแบบนี้ในความทรงจำของเธอ ที่สำคัญกว่านั้นเธอไม่รู้ว่าจงใจรึเปล่าแต่ชุดนี้น่ะมันเล็ก
ในตอนที่เห็น เอริค ละสายตาหนี ความไม่พอใจที่เธอมีก็เริ่มดูซับซ้อนขึ้นมา เธอก้มลงไปมองตัวเอง เธอพบว่าเธอไม่พบอะไรผิดปกติตอนใส่ชุดนี้ เธออดไม่ได้จึงถามออกมา – “เอริค มัน…มันมีปัญหาอะไรรึเปล่า ?”
เอริค โบกมือไปมาและส่ายหน้า – “ ขึ้นไปเปลี่ยนชุดก่อน รอฉันออกไปก่อนแล้วเธอค่อยทำความสะอาด “