I’m in Hollywood – ย้อนเวลามาเป็นเจ้าพ่อฮอลลีวูด - ตอนที่ 110

Chapter 110 -เธอเป็นของฉัน!

หลังจากออดิชันในตอนเช้า มีนักแสดงไม่กี่คนที่ทำให้ เอริค ประทับใจแต่ไม่มีเลยสักคนที่เตะตาเขา ดังนั้นการเลือกนักแสดงจึงเอาไว้ใช้เป็นแค่ทางเลือกเท่านั้น ถ้าพวกเขาหานักแสดงที่เหมาะในตอนสุดท้ายไม่ได้ งั้นพวกเขาก็ต้องคัดเลือกในรอบที่สาม
เพราะ Running Out of Time นั้นไม่ใช่หนังฮอลลีวูด  เขาจึงไม่สามารถใช้นักแสดงเดิมมาอ้างอิงได้ ดังนั้นเขาจึงต้องเลือกตามที่เขาคิดภาพว่าตัวละครนั้นเป็นยังไง อีกอย่างแล้วในบทของ ครูส กับ แฮงค์ อีกทั้งยัง โจเพสกี้  สิ่งที่ เอริค สนใจมากที่สุดคือบทของหญิงสาวที่ แอนดี้ เจอบนรถบัส ดังนั้นบทนี้จึงถูกเลือกหลังจากเลือกนักแสดงนำแล้วเพื่อเขาจะได้เลือกอย่างช้าๆได้
บทนี้เองก็ได้รับจำนวนผู้เข้าสมัครมากที่สุด แม้ว่าบทนี้จะออกมาเพียงไม่กี่ฉากแต่มันก็ยังถือว่าเป็นนักแสดงนำหญิงได้ ดังนั้นบทนี้จึงดึงความสนใจแม้แต่นักแสดงชั้น A และเพราะมันมีแค่ไม่กี่ฉาก จึงมีหลายคนที่บอกว่าอยากแสดงโดยไม่ต้องรับเงิน พวกเธอต้องการแค่เพิ่มตัวตนของตัวเองในฮอลลีวูดโดยใช้หนังฟอร์มยักษ์ของเขา
โชคร้ายหลังจากที่ เอริค ได้เห็นข้อมูล เขาก็ต้องปฏิเสธเพราะพวกเธอนั้นไม่เหมาะกับบท การหานักแสดงของ Running Out of Time นั้นดูยาก ดังนั้นมันจึงไม่จำเป็นต้องใช้นักแสดงชั้น A ที่ซึ่งไม่เหมาะกับภาพลักษณ์ของตัวละครเพียงเพื่อเพิ่มชื่อดาราชั้น A อีกคนในหนังซึ่งอาจจะทำให้หนังเสียหายมากกว่าแทนที่จะช่วย
เขาคิดว่าเด็กสาวที่แสดงนี้ต้องทำให้ผู้คนต้องตาเป็นประกาย เขาต้องการให้เธอสร้างความประทับใจให้กับผู้ชม  เอาเรื่องหน้าตา ในอดีตของเขา นักแสดงหญิง เมิ่งเจียฮุ่ย นั้นก็ไม่อาจทำได้ ผู้ชมทุกคนจำได้แค่มีฉากที่อบอุ่นบนรถบัสแต่นักแสดงหญิงนั้นไม่ได้เป็นที่จดจำ แม้ว่าในปีต่อมาหลังจากที่ Running Out of Time ออกฉายไปแล้ว นักแสดงหญิงก็แสดงหนังอีกหลายเรื่องแต่เขาก็ยังจำภาพของเธอได้ไม่ชัดเจนอยู่ดี
การออดิชันในตอนบ่ายก็ยังเป็นเหมือนเดิมแต่รายชื่อนักแสดงหญิงนั้นมีมากกว่าเดิมเล็กน้อย หลังจากที่ยุ่งมาทั้งวัน  เอริค ก็ได้กลับบ้านของเขา เขาพบว่าบ้านนั้นว่างเปล่า ดังนั้นเขาจึงเปิดทีวีในห้องนั่งเล่นแล้วเปิดข่าวฟังพร้อมกับเตรียมอาหาร หลังจากที่กินข้าวเย็นเสร็จ เขาก็กลับมาในห้องนั่งเล่นนั่งดูทีวี
เอริค ไม่ชอบความโดดเดี่ยวในชีวิตที่แล้ว เขาเป็นคนที่มีชีวิตชีวาแต่โชคร้ายในตอนที่เขามายังโลกนี้ เขากลับพบว่าตัวเองน่ะสนใจบรรยากาศแบบนี้เข้า ความโดดเดี่ยวนี้ช่วยให้เขาสงบจิตใจและร่างกายได้ มันยังช่วยให้เขาคิดได้อย่างสงบด้วย ดังนั้นเมื่อ ดรูวส์ เสนอว่าให้เขาจ้างแม่บ้านมา เขาจึงปฏิเสธมันทันที แน่นอนมันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเปลี่ยนพฤติกรรมของตัวเองที่เกิดจากร่างกายเดิมของเขาได้รึบางทีมันอาจจะเป็นสัญชาตญาณที่ฝังลึกในจิตใจของเขา
ในตอนที่เขาล้างจานนั้น เขาก็ได้ยินโทรศัพท์ดังขึ้นในห้องนั่งเล่น เขารับโทรศัพท์แต่ไม่ได้ยินเสียงของอีกฝ่ายเลย ที่เขาได้ยินก็แค่เสียงของร้องเสียงแหลม เขาได้ยินเสียง ดรูวส์  อยู่ในนั้นด้วย  เขายิ้มแล้วรออย่างอดทน
… …
ในหอของเด็กสาว ตอนนั้นทุกคนควรที่จะนอนได้แล้วแต่เพราะ ดรูวส์ นั้นเป็นพวกนกฮูกที่ไม่คิดจะแอบออกไปข้างนอกในคืนนี้ เธอใส่ชุดนอนแล้ว เธอมีปาร์ตี้ในห้องกับสาวๆ หลังรู้ว่า ดรูวส์ โทรหา เอริค  สาวๆทุกคนต่างก็แสดงสายตาสงสัย พวกเธอมักจะสงสัยเรื่องความสัมพันธ์ของ ดรูวส์ กับ เอริค
เมื่อเห็นสาวๆที่ซุบซิบกันรอบๆตัวเธอ เธอก็รีบตัดสินใจไล่พวกนั้นออกจากห้องไป หลังจากที่ล็อคประตูแล้ว ดรูวส์ ก็กลับมาที่โทรศัพท์-  “ เอริค ฉันเอง  ฉันอยากถามว่า กวินเน็ธ ออดิชันเป็นยังไงบ้างวันนี้ ?”
เอริค พูดตามความจริง – “ การแสดงของเธอน่ะห่วย ดรูวส์  กวินเน็ธ ขอเธอมางั้นเหรอ ? “
“ ใช่ “ – ในตอนที่เธอได้ยินการประเมินของเขา เธอก็ไม่ได้แปลกใจเลยสักนิด – “ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเธอถึงได้รีบโทรหาฉันหลังจากออดิชันเสร็จ เธออยากให้ฉันขอโอกาสออดิชันอีกครั้งจากนาย “
“ ฉันคิดว่าการแสดงของเธอคงจะเป็นเหมือนเดิมถ้าเธอได้ลองอีกครั้ง บวกกับภาพลักษณ์ของเธอน่ะยังไม่เข้ากับตัวละคร ไม่งั้นแล้วเธอลองอีกก็ได้ ตัวละครน่ะไม่จำเป็นต้องแสดงอะไรมาก ดรูวส์ เธอมีความสัมพันธ์ที่ดีกับ กวินเน็ธ จริงๆเหรอ ? ฉันช่วยหาบทให้ได้ในอนาคตนะและถ้าเด็กนั่นต้องการ ฉันให้บทสมทบใน Running Out Of Time ก็ได้ “
“ ไม่ แน่นอนว่าไม่ “ – ดรูวส์ รีบปฏิเสธ – “ ความสัมพันธ์ของฉันกับเธอไม่ได้ดีขนาดนั้น “
เอริค พูดขึ้นมาด้วยความสับสน – “ ไม่ใช่ว่าพ่อทูนหัวของพวกเธอคือ สปีลเบิร์ก หรอกเหรอ ? “
“ มันเป็นอย่างเดียวที่เรามีเหมือนกัน “ – ดรูวส์ พูดด้วยน้ำเสียงฟังดูเศร้า – “ พ่อของ กวินเน็ธ คือโปรดิวเซอร์หนัง แม่เธอคือ ไบต์แดนเนอร์ ที่เป็นนักแสดงและเธอเองอยู่แบบสบายมาตั้งแต่เด็ก แต่ก่อนฉันก็เจอเธออยู่หลายครั้งที่บ้านของ สปีลเบิร์ก  เธอมักจะทำตัวเป็นเจ้าหญิง สำหรับฉัน ฉันน่ะโดนแม่พาตัวไปเพื่อถ่ายโฆษณาและหนังเพื่อให้ได้เงินมาช่วยครอบครัว  เธอมักจะดูถูกฉันโดยตลอด ถ้าไม่ใช่ตอนที่เธอต้องการความช่วยเหลือ เธอน่ะไม่มีทางติดต่อฉันก่อนหรอก “
คำพูดของ ดรูวส์ ทำให้เขารู้สึกเศร้ากับเธอ เขาพิงโซฟาแล้วถอนหายใจออกมาก่อนจะแนะนำเธอ – “  ดรูวส์ ตอนนี้มันต่างออกไปแล้ว เธอไม่ต้องถ่อมตัวกับใครตราบใดที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ เธอน่ะเป็นเจ้าหญิงตัวน้อยแล้ว ครั้งหน้าที่เธอเจอกับพวกน่ารำคาญ เธอไม่ต้องไว้หน้าพวกนั้น เธอไม่ต้องกังวลด้วย ฉันจะคอยหนุนหลังเธอเองถ้ามีอะไรเกิดขึ้น “
อีกด้านของโทรศัพท์ เขาได้ยิน ดรูวส์ หัวเราะอยู่หลายครั้ง จากนั้นเขาก็ได้ยินเสียงเตียงที่โยกไปมา  เธออาจะกระโดดและกลิ้งไปมาบนเตียง ในตอนที่สายเกือบตัด เธอก็หยุดและพูดขึ้นมา – “ เอริค นี่คือสิ่งที่สวยงามที่สุดที่ฉันเคยได้ยิน ฉันเองก็รักนาย “
“ …..”
“ ฉันรู้แล้วว่านายน่ะรักฉัน ดังนั้นไม่ต้องบอกก็ได้ “ – เสียงของ ดรูวส์ เริ่มดูมีแรงฮึดขึ้นมา – “ แล้วนายเลือกนักแสดงหญิงได้รึยัง ? “
“ ฉันเองก็ไม่แน่ใจ ฉันจะลองดูอีกสักวันครึ่งดูจากการออดิชันและถ้ายังไม่มั่นใจอยู่ งั้นเราคงต้องทำการออดิชันรอบที่สาม “
“ โอ้ ถ้ามีสามรอบ งั้นก็ให้โอกาส กวินเน็ธ สักครั้งเถอะ “
เอริค คิ้วขมวด  – “ ไม่ใช่เธอบอกว่ายัยนั่น…”
ดรูวส์ รีบขัดเขาขึ้นมาและพูดพร้อมรอยยิ้ม- “ ฉันแค่อยากให้ กวินเน็ธ ติดหนี้ฉันแม้ว่าเธอจะบูชาตัวเองและคิดว่าตัวเองสูงส่งก็เถอะ “
เอริค หัวเราะออกมา – “ งั้นถ้ามีการออดิชันรอบที่สาม ฉันจะบอกเธอละกัน “
… …
“ คุณโลเปซ ขอบคุณที่มาออดิชัน เราจะแจ้งให้เร็วที่สุด “ – อีกครั้งหลังจากที่ผู้หญิงคนหนึ่งเดินออกไป เอริค ก็กากากบาทที่ชื่อของเธอ
นิโคล เห็น เอริค กากบาทสีแดงไว้ที่ชื่อของเด็กสาวตอนที่เดินเข้ามาหา – “ เอริค ฉันคิดว่าเด็กนี่ก็ไม่เลว โดยเฉพาะ….โดยเฉพาะ…”
เอริค มองไปที่ นิโคล แล้วพูดขึ้นมา – “ อย่าบอกว่านะว่านายชอบก้นใหญ่ๆ ? ตอนที่นายเห็นเธอ ตานายน่ะเป็นประกายขึ้นมาเลย “
ทุกคนในห้องต่างก็พากันหัวเราะออกมา  เขาอยู่ในท่าทีกระอักกระอ่วนมองดูเพื่อนร่วมงานหัวเราะแล้วค้านออกมา – “ ฉันเป็นช่างภาพ มันคืองานของฉันที่ต้องชมคนสวยแล้วบันทึกมันเอาไว้ “
รอยซ์ คว้าโอกาสนั้นล้อ นิโคล เหมือนกับที่ นิโคล ทำเมื่อวันก่อน – “ พวก ฉันเคยบอกพวกนายรึยังตอนที่ นิโคล น่ะเกือบจะได้ชื่นชมก้นโตๆ ตอนที่เราอยู่ในบาร์ เขา…”
“ รอยซ์ หุบปากไปเลย ฉันจะฆ่าแก “ – เขารีบวิ่งไปปิดปาก รอยซ์  ทั้งสองปล้ำกันอยู่สักพักจนมีคนมาแยกพวกเขาออกจากกัน
เอริค ยิ้มออกมาและเคาะโต๊ะ – “ เอาล่ะ เร็วเข้า ให้คนต่อไปเข้ามา ถ้าเราเสร็จการออดิชันวันนี้เร็ว เราจะได้ไปทำงานต่อไปกันต่อ “
หลังจากที่ เอริค สั่ง เขาก็ได้เปิดเอกสารของนักแสดงคนต่อไปและก่อนที่เขาจะได้อ่านชื่อเธอ เด็กสาวก็เข้ามาในห้อง ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นมามองที่เธอ เขาก็รู้สึกว่าผู้ชายรอบๆต่างก็สูดลมหายใสจเข้าลึกๆ
เมื่อเงยหน้าขึ้นมามองสิ่งแรกที่เขาคิดคือ
ตะลึง !
และความคิดที่สองคือ
เธอเป็นของฉัน !