แสงพร่ามัวนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากผู้ประกาศเริ่มต้นการต่อสู้ของผู้พิทักษ์ การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของเขานั้นชัดเจนเพราะผ้าคลุมล่องหนและตรีศูลทองคำ
สิ่งมีชีวิตในแสงพูดช้าๆ “จากนี้ไป การต่อสู้ระหว่างสัตว์อสูรทั้งหมดจะต้องตัดสินกันภายในหนึ่งชั่วโมง หากเกินเวลาที่กำหนด ทั้งสองฝ่ายจะถูกกำจัด
ในการต่อสู้ของอันดับอื่นเพื่อชิงตำแหน่งอันดับหนึ่งจะมีการท้าทายเดี่ยวแบบไม่จำกัดเวลาสำหรับการต่อสู้ ตราบใดที่ผู้พิทักษ์ท้าทาย คนที่ถูกท้าทายต้องยอมรับคำท้าจนกว่าจะไม่มีผู้พิทักษ์มาท้าทายพวกเขาอีก”
เมื่อพูดอย่างนั้น สิ่งมีชีวิตที่พร่ามัวก็หายวับไปในความว่างเปล่า ในสนามประลองของลูกบาศก์ มีเวลาปรากฏขึ้น มันเป็นการนับถอยหลังสามนาที
“ฮ่าฮ่า ทำแบบนี้ในการจัดการดวล แม้แต่สิ่งมีชีวิตต่างมิติก็ทนไม่ได้”
“ฝันไปถ้าเขาเชื่อว่าเขาสามารถใช้อุบายเพื่อเอาชนะได้ เขาปฏิบัติต่อสิ่งมีชีวิตต่างมิติเหมือนคนโง่”
“ตอนนี้เขาคงกำลังตกใจใช่ไหม? เขาสามารถหยุดได้ไม่เกินสามนาทีเท่านั้น”
“ผ้าคลุมล่องหนและตรีศูลทองคำก็ทำได้ดี พวกมันบังคับให้ต้องเปลี่ยนกฏการต่อสู้ของผู้พิทักษ์”
แม้ว่าทุกคนจะพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน แต่โจวเหวินก็ไม่มีความกังวล เขาไม่คิดว่าสัตว์อสูรตัวเดียวจะอยู่ได้48ชั่วโมง
ันสามารถยื้อไปได้หนึ่งชั่วโมงก่อนจะรับคำท้า และันสามารถยื้อเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงระหว่างการต่อสู้ ในกรีนั้น ันต้องการสัตว์อสูรระดับเร้นลับแค่สิบสองตัวเพื่อยื้อเวลาเป็นเวลายี่สิบสี่ชั่วโมง เมื่อถึงเวลา ันจะทำช้ำอีกครั้ง ทำให้ันยื้อเวลาเป็นสี่สิบแปดชั่วโมง โจวเหวินคิดกับตัวเอง
โจวเหวินไม่เสียเวลาในขะที่เขารอให้การนับถอยหลังสามนาทีสิ้นสุดลง
ทุกคนเชื่อว่าโจวเหวินอยู่ในสถานการ์ที่ยากลำบากในการเลือก ในวินาทีสุดท้าย ผ้าคลุมล่องหนยอมรับความพ่ายแพ้โดยอัตโนมัติ ทำให้ตรีศูลทองคำครอบครองอันดับหนึ่ง
“ตรีศูลทองคำเป็นอันดับหนึ่งจริงๆ เรื่องตลกอะไร”
“อย่ากังวล มันจะไม่อยู่บนนั้นนาน ผู้พิทักษ์จะจัดการมันอย่างรวดเร็ว”
“นายคิดว่าคนๆ นั้นยังคงมีสัตว์อสูรระดับเร้นลับเพื่อท้าทายตัวเองอย่างต่อเนื่องมั้ย”
“ันไม่คิดอย่างนั้น นายได้ยินกฏของสิ่งมีชีวิตต่างมิติที่กล่าวว่า อันดับหนึ่งจะถูกท้าทายไปเรื่อยๆ การทำแบบนี้ไร้ประโยชน์ เขาจะไม่ได้อันดับหนึ่ง”
“ผ้าคลุมล่องหนและตรีศูลทองคำเป็นสัตว์อสูรจากเขตตะวันตกใช่ไหม? ันสงสัยว่าตระกูลไหนในเขตตะวันตกที่จะทำเรื่องไร้ยางอายแบบนี้”
เมื่อเห็นว่าตรีศูลทองคำไม่ยอมรับคำท้า ทุกคนเดาว่ามันจะถูกยื้อไปยังวินาทีสุดท้ายอีกครั้ง
พวกเขาต้องการดูว่าตรีศูลทองคำจะแพ้ยังไง แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าเป็นเช่นนี้ แต่ก็ไม่มีใครจากไป
หลังจากรอหนึ่งชั่วโมง เหลือเวลาเพียงหนึ่งวินาทีในการยอมรับคำท้า สนามประลองสว่างขึ้นเมื่อตรีศูลทองคำยอมรับการท้าทาย
“มังกรดำ สัตว์อสูรอีกตัวหนึ่ง! อย่าบอกนะว่าเป็นคนเดียวกัน?”
ทุกคนเห็นมังกรดำปรากฏขึ้นบนลานประลองของลูกบาศก์ เผชิญหน้ากับตรีศูลทองคำ
อย่างไรก็ตาม หลังจากการยืนจ้องหน้ากันสักพัก พวกมันยังคงไม่เคลื่อนไหว
“เชี้ยเอ้ย อีกแล้วเหรอ? คนคนนี้บ้าหรอ? ทำอะไรไร้สาระแบบนี้”
“เขามียางอายมั้ย? เห็นได้ชัดว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะได้อันดับหนึ่งด้วยวิธีนี้ แต่เขาก็ยังยืนกรานที่จะทำแบบนี้”
ทุกคนไม่พอใจอย่างมากกับการยื้อเวลาแบบนี้ แต่พวกเขาทำอะไรไม่ได้
ตอนนี้พวกเขาไม่ต้องดูเพื่อรู้ผล มันจะมีฝ่ายหนึ่งยอมแพ้ในวินาทีสุดท้ายอย่างแน่นอน
อันที่จริง สิ่งต่างๆ เป็นไปตามที่พวกเขาคาดไว้ ในวินาทีสุดท้ายมังกรดำยอมรับความพ่ายแพ้ ทำให้ตรีศูลทองคำยังคงอยู่ที่อันดับหนึ่ง
จากนั้นก็มีอีกชั่วโมงแห่งการรอคอยที่ยาวนาน ตอนนี้ ทุกคนรู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่เจ้าของตรีศูลทองคำจะยอมรับการท้าทายนี้โดยไม่ยื้อไปจนวินาทีสุดท้าย
ในที่สุด หลังจากรออีกหนึ่งชั่วโมง ตรีศูลทองคำก็ยอมรับคำท้า อย่างไรก็ตาม ผู้ท้าชิงคือมังกรดำอีกตัว
“นี่มันอะไรกันเนี่ย? มังกรไม่ได้ลงสนามแล้วเหรอ? มันบอกว่าสัตว์อสูรตัวเดียวกันสามารถท้าทายได้เพียงวันละครั้งไม่ใช้เหรอ? ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่อีกล่ะ?”
“นั่นไม่ถูกต้อง นี่ไม่ใช่ตัวเดียวกัน ดูดีๆ ตัวที่แล้วด้านหลังคำว่ามังกรดำมีคำว่าคุนเล็กๆ ตัวนี้ไม่มี”
“มันเป็นความจริง มันควรไม่ใช่ตัวเดียวกัน คนคนนี้ไร้ยางอายเกินไป ยังไงเขาก็จะแพ้ในที่สุด จะเสียเวลาของทุกคนทำไม”
ผู้ชมไม่พอใจอย่างมาก แต่โจวเหวินยังคงเยเมยในขะที่เขายังคงถ่วงเวลาต่อไป
สองชั่วโมงต่อมา มังกรดำอีกตัวเข้ามาในสนามประลองลูกบาศก์ สี่ชั่วโมงต่อมา มังกรดำอีกตัวเข้ามาในเวทีลูกบาศก์
ตอนแรกก็ยังมีคนบ่น แต่ตอนนี้ไม่มีใครบ่นแล้ว
“มังกรดำสี่ตัว ทั้งหมดนี้เป็นระดับเร้นลับทั้งหมด เมื่อรวมกับตรีศูลทองคำและผ้าคลุมล่องหน ก็มีสัตว์อสูรระดับเร้นลับทั้งหมดหกตัว นายคิดว่าสัตว์อสูรระดับเร้นลับเหล่านี้เป็นของคนคนเดียวหรือเป็นของทั้งตระกูล?”
“ความเป็นไปได้ของตระกูลนั้นสูงกว่าใช่ไหม? ยากที่คนคนหนึ่งจะมีสัตว์อสูรระดับเร้นลับมากมาย”
“ันคิดว่าพวกมันอาจมีเจ้านายคนเดียวกัน”
…
ในคฤหาสน์ผู้ว่าการของลั่วหยาง อาเชิงและอันเทียนโจวกำลังชมการถ่ายทอดสด
“มังกรดำสี่ตัว อย่าบอกนะว่านายน้อยเหวินได้จัดการมังกรดำทั้งเก้าที่ลากรถม้าแล้ว? อาเชิงกล่าว
“โชคดีที่ได้ถึงสี่ตัว ไม่น่าจะมีมากกว่านี้อีกแล้ว” อันเทียนโจวกล่าวอย่างเยเมย
“โชคของนายน้อยเหวินดีมาก พูดยากจริงๆ” อาเชิงไม่เห็นด้วยกับมุมมองของอันเทียนโจว
“มีอะไรต้องคิดมาก? โชคก็มีข้อจำกัด” อันเทียนโจวกล่าวอย่างไร้ความรู้สึก
…
ไม่รู้ว่ามีพลังที่ไม่รู้จักบางอย่างที่ส่งผลต่อเหตุการ์หรือไม่ แต่เมื่ออันเทียนโจวพูดจบโจวเหวินผู้ชึ่งเคลียเกมของเขาก็ได้มังกรดำอีกตัวหนึ่ง
เดิมทีโจวเหวินยังกังวลว่าจะใช้สัตว์อสูรตัวไหนดี แต่ตอนนี้เขาไม่ต้องกังวลกับมันแล้ว เขาฟักไข่มังกรดำและต้องการแค่เวลาที่จะได้มันเพิ่มขึ้น
“ตัวที่ห้า… มีตัวที่ห้าจริงๆ… นี่มันใช่การดวลเหรอ? มันก็แค่การอวดสัตว์อสูร!”
“หากเจ้าของสัตว์อสูรพวกนี้เป็นคนเดียวกัน มันน่ากลัวมาก”
“ันสงสัยว่าจะมีมังกรดำอีกไหม ดูจากคำข้างหลังน่าจะเรียงตามแปดพยางค์ น่าจะมีทั้งหมดแปดตัวใช่ไหม”
“จะรวบรวมพวกมันได้ง่ายขนาดนี้ได้อย่างไร? ันอยากจะรู้ว่าคนคนนั้นมีสัตว์อสูรระดับเร้นลับกี่ตัว”
ผู้คนที่เดิมทีไม่พอใจกับการดวลแบบนี้ หวังว่าจะได้เห็นว่าเจ้านายของตรีศูลทองคำจะมีสัตว์อสูรระดับเร้นลับสักกี่ตัว
…
“ผู้บังคับบัญชา ตัวที่ห้า” อาเชิงรายงานอย่างนุ่มนวล
“ันเห็นแล้ว” อันเทียนโจวกล่าวอย่างไร้ความรู้สึก
